=== Hâkimlerin bağımsızlığı ilkesi === Hiçbir organ, mevki, merci ve kişi mahkemelere ve hâkimlere yargılama yetkisini kullanmasında emir, talimat ve tavsiye veremez; genelge gönderemez. Hâkimler görevlerinde bağımsızdırlar. Anayasaya ve kanuna uygun olarak kendi vicdani kanaatlerini kullanarak karar verebilir. Yasama ve yürütme organları mahkemenin vermiş olduğu karara uymak zorundadır. Yasama ve yürütme organları mahkeme kararlarının yerine getirilmesini geciktiremez ve bu kararları değiştiremez. Var olan ve görülmekte olan bir dava için Yasama Meclisinde yargılama yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşmeler yapılamaz, soru sorulamaz ve beyanda bulunulamaz. === Hâkimlik teminatı === Hâkimler ve savcılar görevden çıkarılamaz. Anayasamızda belirtilen yaştan önce kendileri istemediği sürece emekliye ayrılamazlar. Mahkemenin ve kadronun kaldırılmasıyla ödenek, aylık ve diğer özlük haklarından yoksun bırakılamaz. === Hâkimlik teminatı ve bağımsızlığı === Türk milleti bağımsız ve tarafsız mahkemelerde yargı yetkisini kullanır. Hâkimler hüküm verirken özgür olmalı, baskı ve tesir altında bulunmamalıdırlar. Dolayısıyla hâkim görevini ifa ederken bağımsızdır. Hâkimler hem yargı, yasama ve yürütme organlarına karşı hem de bulunduğu çevre karşısında da bağımsız olmaları gerekiyor. Hâkimler sadece bağımsız olması yeterli değildir ve görevlerini huzurlu bir ortamda sükun içinde, maddi ve manevi baskılardan uzak olarak yapabilmeleri gerekir. Bunun sonucu olarak da hâkimlere aylık ve emekliden yoksun kılınamama, emekliye sevk edilmeme ve azledilmeme gibi "hâkimlik teminatları" verilmiştir. === Hâkimlerin özlük işleri === Hâkimlerin bağımsızlığını korumak ve sağlamak için Anayasamız "Hâkimler ve Savcılar Kurulu"nu kurmuştur. Hâkimlerin atanması, yükselmeleri, nakilleri, denetim ve disiplin gibi özlük işleri konusunda Hâkimler ve Savcılar Kurulu görevli ve yetkilidir. Adalet Bakanlığı yetkili değildir. == Kaynakça == Kategori:Yargı organları