küçükresim|Kapı kapı dolaşan bir çerçi. Hollanda, 1905. Çerçi; köy, pazar vb. yerlerde dolaşarak ufak tefek tuhafiye eşyası satan kimse. Şehir merkezlerine yakın köylerde lastik tekerlekli arabayla, at ile ya da el arabalarıyla çeşitli ihtiyaç ürünü satmaktadırlar. Müşterileri genelde kadın ve çocuklardır. Çerçilikle uğraşanlar çoğunlukla erkektir. Günümüzde çerçilik giderek azalmaktadır. == Etimolojisi == Kelime, Farsçada carcı yani "haberci, münadi" ve Moğolcada çertçi yani "parça, kırıntı" anlamlarına gelmektedir. Kaynaklarda "çerçi" sözü ilk olarak Kodex Kumanikusta "çarci" olarak kullanılmıştır. 14. yüzyılda ise "Süheyl ü Nev-bahar"da yer almaktadır:Cem Dilçin, Mesud Bin Ahmed, Süheyl ü Nev-bahar, Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayını- sayı:51, Ankara 1991 s.472. > Bilir gevheri her ki sarraf ola > Yok ol kişi kim bûriya-baf ola > Doğancı kuşunu, sipahi atın > Bilir nitekim çerçi çert aletin == Ayrıca bakınız == == Kaynakça == Kategori:Eski meslekler Kategori:Serbest meslekler