Programlama deyimi veya kod deyimi, bir veya daha fazla programlama dili içinde yinelenen bir yapının özel bir özelliğini ifade eder. Geliştiriciler programlama deyimlerini bir veya daha fazla kod parçasını ilişkilendirerek ve anlam vererek tanır. Deyim, uygulamada bitişik veya dağınık kod parçaları ile temsil edilen, koddaki bir örüntünün altında yatan bir kavram olarak görülebilir. Bu parçalar çeşitli programlama dillerinde, iskelet ve hatta kütüphanelerde mevcuttur. Genel olarak konuşursak, bir programlama deyimi, kullanılan programlama dilinde yerleşik bir özellik olmayan basit bir görevin algoritma veya veri yapısının doğal bir dil ifadesidir. Bir programlama diline yerleştirilmiş alışılmadık veya dikkate değer bir özellik. Ayrıca terim, uygulama algoritmalarının uygulanması ve ihmal edilmesi açısından karmaşık algoritmalara veya tasarım örüntülerine atıfta bulunmak için daha geniş bir şekilde kullanılabilir. Bir programlama diliyle ilişkili deyimleri ve bunların nasıl kullanılacağını bilmek, o dilde akıcılık kazanmanın ve bilgiyi bir dil veya çerçeveden diğerine benzetmenin önemli bir parçasıdır. Terimin zarf veya sıfat kullanımı genellikle bir programlama dilini tipik bir şekilde kullanma anlamını taşır. Örneğin, C'deki dinamik belleği yönetmenin bir deyimsel yolu C standart kütüphanesi işlevlerini malloc ve free kullanmak olacaktır. Böyle bir kod C'yi bilen biri için iyi anlaşılabilir ve farklı yazılım taşınabilirliği ile ilgili sorunlara neden olma olasılığı düşüktür bilgisayar platformu. Öte yandan, kod bu standart işlevlerin kullanılmasından vazgeçerse ve bunun yerine, deyimsel olmayan olarak düşünülebilecek bazı özel davranışlar elde etmek için sbrk sistem çağrısını kullanarak bellek isterse; anlamak için daha fazla çaba gerektirir ve Unix benzeri olmayan sistemlere taşınabilir olmaz.