Some may optimistically utter cries of “Peace and security, ” but all prospects of peace will evaporate, for“ sudden destruction is to be instantly upon them just as the pang of distress upon a pregnant woman; and they will by no means escape. ”
(‏ ۲تیموتاؤس ۳ :‏ ۱ -‏ ۵ ،‏ ۱۳‏ )‏ شاید عده‌ای با خوش‌بینی فریاد برآورند که « سلامتی و امانست » لیکن هرگونه امید برای سلامتی و صلح به یأس تبدیل خواهد گشت ،‏ چرا که « هلاکتْ ایشانرا ناگهان فرو خواهد گرفت چون درد زه زن حامله را و هرگز رستگار نخواهند شد .‏ »