When congregation members do what they can to help the sick and elderly among them, they prove themselves to be ‘ true companions who are loving all the time, and brothers who are born for when there is distress. ’ ​ — Prov. 17: 17.
هنگامی که اعضای جماعت در حد توان خود به خواهران و برادران بیمار و سالمند یاری رسانند ،‏ ثابت می‌کنند که « دوست خالص در همهٔ اوقات محبت می‌نماید ،‏ و برادر به جهت تنگی مولود شده است .‏ » —‏ امث ۱۷ :‏ ۱۷ .‏