She invites the shepherd to “come into his garden and eat its choicest fruits. ”
پسر شولمّیت را از عشق خود مطمئن می‌سازد و دختر نیز برای ترک آن شهر بی‌تابی می‌کند و می‌گوید :‏ « تا نسیم روز بوزد و سایه‌ها بگریزد ،‏ به کوه مُرّ و به تلّ کُندُر خواهم رفت .‏ »