It was as if he owed a debt to each person he met, a debt that could be repaid only by sharing the good news with that person.
(‏ رومیان ۱ :‏ ۱۴ ،‏ ۱۵‏ )‏ پولُس بر حسب رحمتی که به وی شده بود خود را موظف می‌دانست به دیگران کمک کند تا آن‌ها نیز همچون وی از این لطف الٰهی فایده ببرند .‏