We can treasure the parent, mate, or friend who prevents us from going places we should not go, from seeing things we should not see, or from doing things we should not do.
(‏ غَلاطیان ۶ :‏ ۲ ،‏ ۵‏ )‏ وقتی پدر ،‏ مادر ،‏ همسر یا دوستمان ما را از رفتن به جایی که نباید رفت ،‏ از دیدن چیزی که نباید دید ،‏ و از انجام کاری که نباید کرد برحذر می‌دارد باید از او ممنون باشیم .‏