را بر عهده داشت ،‏ در مورد این فعل همان موضوعی را که دربارهٔ فعل همخانوادهٔ آن مطرح ساخته بود ذکر کرده و نوشت که « هیچگاه به مفهوم هستی به معنای انتزاعی آن نیست بلکه همواره بودن یا شدن به شکلی محسوس را نشان می‌دهد ،‏ یعنی خود را به شکلی واقعی آشکار ساختن .‏ »‏