And since “God loves a cheerful giver, ” the only dedication acceptable to him is one based on love, one made willingly with cheerfulness, one founded on freedom of choice.
و از آنجایی که « خدا بخشندهٔ خوش را دوست میدارد ،‏ » تنها وقفی را می‌پذیرد که از روی محبت باشد ،‏ داوطلبانه و با دلی راغب باشد و از روی آزادی انتخاب باشد .‏