They clearly show that the soul can face risk, danger, and even be kidnapped; touch things; be locked up in irons; crave to eat, be afflicted by fasting, and faint from hunger and thirst; and suffer from a wasting disease or even insomnia as a result of grief.
این آیات بوضوح نشان می‌دهند که برای نفس امکان‌پذیر است که با موقعیتی بحرانی یا خطرناک مواجه شود و یا حتی آن را بربایند (‏ تثنیه ۲۴ :‏ ۷ ؛‏ داوران ۹ :‏ ۱۷ ؛‏ ۱سموئیل ۱۹ :‏ ۱۱ )‏ ؛‏ اجسام را لمس کند (‏ ایوب ۶ :‏ ۷ )‏ ؛‏ در آهن و زنجیر گرفتار شود (‏ مزمور ۱۰۵ :‏ ۱۸ )‏ ؛‏ آرزو و اشتیاق به خوردن داشته باشد ،‏ به سبب روزه‌داری محنت کشیده و یا به علت گرسنگی و تشنگی از هوش برود ؛‏ از یک بیماری سخت و مهلک رنج ببرد یا حتی بر اثر غم و غصه ،‏ دچار بی‌خوابی شود .‏