Regarding the communion sacrifice, one scholar observes: “This was, indeed, a season of happy fellowship with the Covenant God, in which He condescended to become Israel’s Guest at the sacrificial meal, even as He was always their Host. ”
محققی در باب ذبیحهٔ سلامتی چنین اظهار می‌کند :‏ « هنگام برگذاری مراسم ذبیحهٔ سلامتی ،‏ زمان معاشرت با خدای عهد فرا می‌رسید ؛‏ یعنی معاشرتی همراه با سرور و شادی ،‏ و در این اثناء ،‏ او از آسمان نزول می‌فرمود تا به عنوان میهمان اسرائیل بر سر سفرهٔ قربانی بنشیند ؛‏ گرچه او همیشه میزبان آنان بود .‏ »