Plainly, the pa·rou·siʹa, or presence, of “the man of lawlessness ” was not just a momentary arrival; it would extend over time, during which lying signs would be produced.
(‏ ۲تسالونیکیان ۲ :‏ ۲ ،‏ ۳ ،‏ ۹‏ )‏ بدیهی است که پاروسیا ،‏ یا حضور « مرد شریر » صرفاً ورودی موقتی نبود ؛‏ این حضور برای مدتی ،‏ در طی زمانی که آیات یا نشانه‌های دروغین نمایان می‌گشتند ،‏ ادامه می‌یافت .‏