Paul called this essential Christian activity “a sacrifice of praise, that is, the fruit of lips which make public declaration to [God’s] name. ”
پولُس این فعالیت مهم مسیحی را « قربانیِ سپاس » خواند که « همان ثمرهٔ لبهایی است که به نام [خدا] معترفند .‏ »