The leaders used public funds to give the people bread and circuses, keeping their stomachs full and their minds diverted.
دولتمردان بودجهٔ دولت را صرف تهیه نان و به راه انداختن نمایشات می‌کردند تا شکم شهروندان را سیر و ذهنشان را مشغول نگاه دارند .‏ ۵ ،‏ ۶ .‏