Unlike Catholic theologians, he nowhere recommended a celibate ascetic life in a monastery or convent, as if single persons were particularly holy and could contribute to their own salvation by their life - style and prayers.
(‏ کولسیان ۲ :‏ ۸‏ )‏ او بدون هیچ وجه تشابهی با کاتولیکهایی که عالم الهیات هستند ،‏ در هیچ کجا توصیه نکرد که اشخاص مجرد زندگی رهبانی در صومعه یا دِیر را اختیار کنند ،‏ چنانکه گویی از تقدس ویژه‌ای برخوردارند و می‌توانند با شیوهٔ زندگی و دعاهایشان به نجات خود کمک کنند .‏