در این تصویر ،‏ زَکَرِیّا در قالب شبان نقش ایفا می‌کند که « گلّهٔ ذبح » را می‌چراند ،‏ یعنی گلّه‌ای که برای ذبح تعیین شده است و اشاره‌ای است به قوم زبان‌بسته که بزرگان و مشایخش آن را استثمار کرده‌اند .‏