In his prayer for forgiveness of sins, he admits: “When I kept silent my bones wore out through my groaning all day long. ”
(‏ مزمور ۲۶ :‏ ۱۱ )‏ او در دعای خود برای بخشش گناهانش چنین اذعان کرد :‏ « هنگامی که خاموش می‌بودم ،‏ استخوان‌هایم پوسیده می‌شد از نعره‌ای که تمامی روز می‌زدم .‏ »