Regarding Abraham and his descendants, the psalmist could therefore say: “He [Jehovah] did not allow any human to defraud them, but on their account he reproved kings, saying: ‘ Do not you men touch my anointed ones, and to my prophets do nothing bad. ’ ” ​ — Ps.
(‏ پیدا ۱۲ :‏ ۱۴ -‏ ۲۰ ؛‏ ۱۴ :‏ ۱۳ -‏ ۲۰ ؛‏ ۲۶ :‏ ۲۶ -‏ ۲۹ )‏ مزمورنویس در رابطه با ابراهیم و نسلش چنین می‌گوید :‏ « [یَهُوَه] نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند بلکه پادشاهان را به خاطر ایشان توبیخ نمود .‏