باستان‌شناسانی به نام‌های ریچارد پارکِنسِن و استیفان کورکه می‌گویند :‏ « یک صفحهٔ پاپیروس به تدریج پوسیده شده و پودر می‌گردد ؛‏ یا شاید در اثر رطوبت از بین برود یا توسط جوندگان و حشرات خورده شود ؛‏ یا اگر در زیر خاک باشد مورد حملهٔ موریانه‌ها قرار گیرد .‏ »