Their appreciation for the Messianic Kingdom would move them not merely to extend humanitarian kindness to the Lord’s anointed ones but to dedicate their lives to Jehovah through Christ and to become closely associated with his anointed ones, sharing zealously in the work that they are doing.
قدردانی آنها از ملکوت مسیحایی ،‏ آنها را وادار می‌کرد که نه تنها نسبت به مسح‌شدگان سَروَر ،‏ مهربانی انسان‌دوستانه را توسعه دهند ،‏ بلکه زندگی خود را به واسطهٔ مسیح به یَهُوَه وقف کنند ،‏ مسح‌شدگانِ مسیح را از نزدیک همراهی کنند ،‏ و غیورانه در کاری که انجام می‌دهند ،‏ شرکت کنند .‏