Professor Henry Chadwick writes that the second - century critic Celsus found the apparently melodic chants used by professed Christians “so beautiful that he actually resented their emotive effect. ”
(‏ اَفَسُسیان ۵ :‏ ۱۹ ؛‏ کُولُسیان ۳ :‏ ۱۶‏ )‏ پرفسور هنری چَدویک می‌نویسد که سِلسوس منتقد قرن دوم سرودهای گوش‌نوازی را که مدعیان دین مسیحی می‌خواندند « آنقدر زیبا یافت که از نفوذ شدید آن بر روحش رنجیده‌خاطر گردید .‏ »