How wise, then, to use the waiting time judiciously, “always having plenty to do in the work of the Lord ”!
(‏ اِشَعْیا ۳۵ :‏ ۱ ،‏ ۲ ،‏ ۷ )‏ چه بجاست که از وقت باقیمانده استفادهٔ معقول را نموده ،‏ ‹ پیوسته در عمل خداوند بیفزاییم › !‏