King David expressed the awe he felt: “When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, what is mortal man that you keep him in mind, and the son of earthling man that you take care of him? ”
داوود پادشاه حیرت و تعجب خود را این چنین ابراز می‌کند :‏ « چون بآسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشتهای تست ،‏ و بماه و ستارگانیکه تو آفریدهٔ ،‏ پس انسان چیست که او را بیاد آوری ،‏ و بنی آدم که از او تفقّد نمائی ؟‏ »