That is one reason why we are counseled not to forsake “our meeting together, ” but to keep on“ encouraging one another. ”
(‏ ۱قر ۱۵ :‏ ۳۳‏ )‏ به این دلیل به ما پند داده می‌شود که « از گرد آمدن در جلسات کوتاهی نکنیم ،‏ » بلکه با حضورمان در جلسات « یکدیگر را تشویق و ترغیب کنیم .‏ » ‏