When offended, we pursue peace by forgiving and forgetting, that is, by ‘ not keeping account of the injury. ’
وقتی خطایی در حق ما می‌شود ،‏ با بخشیدن و فراموش کردن آن صلح را ترویج می‌دهیم ،‏ و ‹ کینه به دل نمی‌گیریم .‏ › ‏