We should forget these things, that is, cease to be concerned about them, and ‘ stretch forward to the things ahead. ’
(‏ ۱قر ۶ :‏ ۱۱‏ )‏ ما دیگر نباید به آنچه در عقب گذاشته‌ایم فکر کنیم ،‏ بلکه باید توجه ‹ خویش را به سوی آنچه در پیش است › معطوف داریم .‏