They were to ‘ write them on the doorposts of their houses and on their gates ’ ​ — thus identifying their homes and their communities as places where God’s word was respected and applied.
باید ‹ آنها را بر باهوهای در خانه‌شان و بر دروازه‌هایشان می‌نوشتند › —‏ بدین ترتیب خانه‌ها و جوامع خود را به عنوان اماکنی که کلام خدا در آنجا محترم بود و به کار گرفته می‌شد ،‏ متمایز می‌کردند .‏