Those Hebrews entered into this “sabbath resting ” when they subjected themselves to“ the righteousness of God ” and rested from trying to justify themselves by works of the Law.
(‏ عبرانیان ۴ :‏ ۹ ،‏ ۱۰‏ )‏ آن دسته از یهودیانی که مطیع « عدالت خدا » بوده ،‏ از سعی در اثبات عدالت خود با اعمال شریعت آرام گرفته بودند ،‏ می‌توانستند در این « آرامئ سبت » داخل شوند .‏