The host feels compelled to serve food for his guest but has “nothing to set before him. ”
پس پیش دوستش می‌رود و بدون آن که پروایی داشته باشد او را از خواب بیدار می‌کند و به او می‌گوید :‏ « ای دوست سه قرص نان به من قرض ده .‏ »