“ When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, ” he later wrote, “what is mortal man that you keep him in mind, and the son of earthling man that you take care of him? ” ​ — Psalm 8: 3, 4.
داود بعدها نوشت :‏ « چون به آسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشت‌های توست ،‏ و به ماه و ستارگانی که تو آفریده‌ای ،‏ پس انسان چیست که او را به یاد آوری ،‏ و بنی‌آدم که از او تفقّد نمایی ؟‏ » —‏ مزمور ۸ :‏ ۳ ،‏ ۴ .‏