That being the case, is it consistent or even comprehensible that a God who is “righteous and upright ” would intend for humans to suffer or that he would use calamities to punish or purify them?
(‏ تَثنیه ۳۲ :‏ ۴ )‏ پس آیا منطقی است که خدای « عادل » و « درستکار » قصد کرده باشد که انسان‌ها رنج بکشند یا آنان را با بلایا مجازات کند یا از عیب‌ها پاک سازد ؟‏