In times past, a terminally ill or fatally wounded person was usually allowed to die in the familiar and beloved surroundings of his own home.
در گذشته فردی را که به دلیل بیماری‌ای مهلک یا جراحتی کشنده رو به احتضار بود به خانهٔ خودش می‌بردند تا نزد خانواده و در میان عزیزانش جان سپارد .‏