On one of the family’s annual trips to Shiloh, a tearful Hannah earnestly prayed to God and vowed: “O Jehovah of armies, if you will without fail look upon the affliction of your slave girl and actually remember me, and you will not forget your slave girl and actually give to your slave girl a male offspring, I will give him to Jehovah all the days of his life. ”
حَنّا در یکی از سفرهای خانوادگی‌شان به شیلوه در حالی که اشک می‌ریخت در دعایی صمیمانه به خدا چنین نذر کرد :‏ « ای یَهُوَه صبایوت اگر فی‌الواقع به مصیبت کنیز خود نظر کرده ،‏ مرا بیاد آوری و کنیزک خود را فراموش نکرده ،‏ اولاد ذکوری به کنیز خود عطا فرمایی ،‏ او را تمامی ایّام عُمْرش به خداوند خواهم داد .‏ »