He gave suffering individuals renewed reason to live by restoring sight and speech, curing disabled limbs, cleansing fellow Israelites of loathsome diseases, and relieving them of other grievous sicknesses.
او با شفا دادن نابینایان و ناشنوایان امید به زندگی را در ایشان اِحیا می‌کرد (‏ متّیٰ ۱۲ :‏ ۲۲ ؛‏ مَرقُس ۱۰ :‏ ۵۱ ،‏ ۵۲‏ )‏ ،‏ مفلوجان را شفا می‌داد (‏ مَرقُس ۲ :‏ ۳ -‏ ۱۲‏ )‏ ،‏ برادران اسرائیلی خود را از امراض مشمئزکننده پاک می‌کرد (‏ لوقا ۵ :‏ ۱۲ ،‏ ۱۳‏ )‏ ،‏ و از بیماری‌های حادّشان شفا می‌بخشید .‏