Thus, communion sacrifices were offered, not to secure peace with God, as if to appease him, but to express gratitude for or to celebrate the blessed condition of peace with God enjoyed by those who are approved by him.
بنابراین ،‏ ذبایح سلامتی نه مختص حفظ رابطه‌ای صلح‌آمیز با خدا —‏ چنانکه گویی جهت خشنود نمودن وی —‏ بلکه به منظور ابراز قدردانی و به عمل آوردن تجلیل از چنین سلامتیِ متبارکی که صرفاً مقبولین خدا از آن بر خوردار می‌بودند گذرانده می‌شدند .‏