In fact, how can a Christian be in oneness with fellow believers if he only believes or accepts a certain part of “the faith ”?
(‏ اَفَسُسیان ۳ :‏ ۱۸ ؛‏ ۴ :‏ ۵ ؛‏ کُولُسیان ۱ :‏ ۲۳ ؛‏ ۲ :‏ ۷‏ )‏ امّا اگر شخصی فقط قسمتی از « ایمان » را باور یا قبول کند ،‏ چطور می‌توان گفت که یگانگی و وحدت ایمان را با هم‌ایمانانش حفظ می‌کند ؟‏