“ Surely it is in vain that I have cleansed my heart and that I wash my hands in innocence itself, ” Asaph thought.
آساف رفته‌رفته به ارزش خادم یَهُوَه بودن شک کرده ،‏ چنین می‌پنداشت :‏ « یقیناً من دل خود را عبث طاهر ساخته و دست‌های خود را به پاکی شسته‌ام .‏