We can illustrate it this way: To admire the beauty and design in nature and deny the existence of a Great Designer is as illogical as admiring a magnificent painting and at the same time denying the existence of the artist who transformed a blank canvas into a masterpiece.
(‏ اَفَسُسیان ۱ :‏ ۱۸‏ )‏ تحسین طراحی و زیبایی موجودات زنده در طبیعت ،‏ ولی انکار خالقی که آن‌ها را طراحی کرده است درست مانند آن است که تابلوی نقاشی بسیار زیبایی را تحسین کرده ولیکن وجود هنرمندی که آن اثر را به جای گذاشته است انکار کنیم .‏ آیا این غیر منطقی نیست ؟‏