Indeed they were. However, the majority of them viewed righteousness solely as a personal virtue, to be achieved by scrupulous, painstaking observance of religious rules, rather than as a standard to guide them in their dealings with fellow humans.
لیکن اغلب ایشان به جای آنکه عدالت را معیاری برای رفتار با همنوعان خود بدانند ،‏ آن را فضیلتی محسوب می‌کردند که فرد می‌تواند با به جا آوردن دقیق و موشکافانهٔ قوانین مذهبی کسب کند .‏