If we recognize that we are not authorized to sit in judgment, we will not be quick to criticize others for their faults or question their motives.
اگر تشخیص دهیم که اختیار نداریم که بر مسند داوری بنشینیم ،‏ سریع از دیگران به خاطر کوتاهی‌هایشان انتقاد نمی‌کنیم یا انگیزه‌شان را زیر سؤال نمی‌بریم .‏