Yet, going on and addressing these same brothers ​ — specifically those not presiding — ​ Paul wrote: “We exhort you, brothers, admonish the disorderly, speak consolingly to the depressed souls, support the weak, be long - suffering toward all. ” ​ — 1 Thessalonians 5: 12 - 14.
با این حال ،‏ پولس در ادامهٔ توصیهٔ خود ،‏ خطاب به همین برادران —‏ بخصوص به آنانی که سرپرست نبودند —‏ نوشت :‏ « ای برادران از شما استدعا داریم که سرکشانرا تنبیه نمائید و کوتاه‌دلانرا دلداری دهید و ضعفا را حمایت کنید و با جمیع مردم تحمّل کنید .‏ » —‏ ۱تسالونیکیان ۵ :‏⁠ ۱۲ -‏ ۱۴‏ .‏