On a dark but clear night, gaze into the heavens and see if you do not feel as did the psalmist: “When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, what is mortal man that you keep him in mind, and the son of earthling man that you take care of him? ”
در یک شب تاریک با آسمان صاف ،‏ به آسمان خیره شو و ببین که آیا همان احساسی که این مزمورنویس داشت به تو دست نمی‌دهد :‏⁠ « چون بآسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشتهای تست ،‏ و بماه و ستارگانیکه تو آفریدهٔ ،‏ پس انسان چیست که او را بیاد آوری ،‏ و بنی آدم که از او تفقّد نمائی ؟‏ »