Or do we get so caught up in the everyday routine of life that we sometimes lose sight of our many reasons for rejoicing?
یا آنقدر درگیر کار عادی زندگی روزانه می‌شویم که بعضی اوقات دلایل بسیاری را که برای شادی کردن داریم ،‏ فراموش می‌کنیم ؟‏