Of those who caused these arguments, Paul wrote: “If any man teaches other doctrine and does not assent to healthful words, those of our Lord Jesus Christ, nor to the teaching that accords with godly devotion, he is puffed up with pride, not understanding anything, but being mentally diseased over questionings and debates about words.
گاهی اینگونه اختلافات به « منازعات » می‌انجامید و صلح و آرامش جماعت را بر هم می‌زد .‏ (‏ ۱تیموتاؤس ۶ :‏ ۵ ؛‏ غلاطیان ۵ :‏ ۱۵‏ )‏ پولس در مورد مسبّبین این نوع جر و بحثها در جماعات نوشت :‏ « اگر کسی به طور دیگر تعلیم دهد و کلام صحیح خداوند ما عیسی مسیح و آن تعلیمی را که به طریق دینداری است قبول ننماید ،‏ از غرور مست شده ،‏ هیچ نمی‌داند بلکه در مباحثات و مجادلات دیوانه گشته است که از آنها پدید می‌آید حسد و نزاع و کفر و ظنون شرّ .‏ » —‏ ۱تیموتاؤس ۶ :‏ ۳ ،‏ ۴‏ .‏