Hence, we can just imagine the father of the prodigal gazing each day down the path in front of his house, anxiously hoping for his son’s return.
بنابراین ،‏ می‌توان تصور کرد که پدر این پسر گمشده نیز هر روزه نگاه غمگینش به کوره‌راهی دوخته شده بود که از کنار خانه‌اش می‌گذشت ،‏ تا شاید پسرش را در راه بازگشت به خانه ببیند .‏