For one thing, he was jealous for God’s name. He did not want it to be reproached by enemies who would attribute their victory to lifeless idols.
(‏ اِرْمیا ۵۰ :‏ ۲ ،‏ ۱۱ ؛‏ مراثی ۲ :‏ ۱۶ )‏ دوّماً ،‏ اِرْمیا شکی نداشت که با اعلام پیام تسلیم یهودیان زندگی خود را شدیداً به خطر می‌اندازد ،‏ چرا که آنان سخنانش را آشوبگری تعبیر می‌کردند .‏