Further, as an ongoing state of well - being, happiness has been described, not as a destination or goal, but as a journey. To say, “I’ll be happy when... ” is, in effect, postponing happiness.
در واقع شخص با گفتن این که من خوشبخت خواهم بود اگر چنین یا چنان شود ،‏ خوشبختی و رضایتی را که می‌تواند اکنون از آن برخوردار شود به آینده موکول می‌کند .‏