Jesus Christ’s early followers ascribed the second psalm to Israel’s King David.
(‏ اَعمال ۴ :‏ ۲۵ ،‏ ۲۶‏ )‏ سرایندهٔ مزمورِ اوّل ،‏ شعر خود را با چنین کلماتی آغاز می‌کند :‏ « خوشا به حال کسی که به مشورت شریران نرود .‏ »