Moved with gratitude for God’s numerous good gifts, the psalmist sang: “He is making green grass sprout for the beasts, and vegetation for the service of mankind, to cause food to go forth from the earth, and wine that makes the heart of mortal man rejoice, to make the face shine with oil, and bread that sustains the very heart of mortal man. ”
(‏ یعقوب ۱ :‏ ۱۷‏ )‏ مزمورنویس نیز قدرشناسی خود را برای نعمات فراوان خداوند در این سروده آورده است :‏ « نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها را برای خدمت انسان ،‏ و نان را از زمین بیرون می‌آورد .‏