He would approach those who came to Jerusalem for judgment and slyly insinuate that the king’s court lacked genuine interest in their problems.
(‏ داوران ۱۶ :‏ ۱۶ ؛‏ ۱پادشاهان ۲۱ :‏ ۲۵ ؛‏ ۲تواریخ ۲۲ :‏ ۱۰ -‏ ۱۲ )‏ نمونهٔ دیگر آن اَبشالُوم ،‏ پسر داوود ،‏ است .‏