Mankind would have no source of superior wisdom to consult ​ — no one to help us solve our problems.
اگر آفریدگاری وجود نداشته باشد و ما زادهٔ تکامل باشیم ،‏ پس می‌توان گفت از جهتی نوع بشر به مانند طفلی یتیم است که به خود واگذاشته شده است ؛‏ کسی را ندارد که به او اتکا کند ،‏ به توصیه‌هایش عمل نماید و از او برای حل مشکلاتش راهنمایی بخواهد .‏