One reference work on public speaking explains: “The speaker who observes human life and its various occupations, talks with all sorts of men, looks straight at things and asks questions until he understands them, will gather a mass of illustrative material that will serve him in good stead when needed. ”
(‏ اَعمال ۱۷ :‏ ۲۲ ،‏ ۲۳‏ )‏ در کتابی مرجع که موضوع بحث آن سخنرانی است می‌خوانیم :‏ « سخنرانانی که با دقت به زندگی افراد طبقات مختلف اجتماع و مشغولیت‌های آنان توجه کرده ،‏ مسائل را موشکافانه بررسی می‌کنند و تا درک کامل مسائل از سؤال کردن باز نمی‌ایستند ،‏ تشبیهات بسیاری می‌یابند و می‌توانند به موقع از آنها استفاده کنند .‏ »‏