If any of us are pursuing such a course, should we not mourn over our weak spiritual state and take immediate steps to correct matters?
چنانچه شخصی در میان ما تاکنون به این نحو زندگی کرده باشد ،‏ آیا بجا نیست که در مورد ضعف روحانی خود ماتم گیرد و بلافاصله به تصحیح امور بپردازد ؟‏