The Pharisee does not, of course, deny God’s goodness and love, but for him these were expressed in the gift of the Torah [Law] and in the possibility of fulfilling what is there demanded....
فریسیان پای‌بندی به رسوم شفاهی را که شریعت در آن تفسیر شده بود ،‏ شیوه‌ای برای پیروی از تورات محسوب می‌کردند .‏ .‏ .‏ .‏