Its use here indicates that what God blew into the nostrils of Adam was literal breath.
کلمهٔ نِشاماه در پیدایش ۲ :‏ ۷ نیز استعمال شده و به معنی نَفَسِ حیاتی می‌باشد که به درون بدن آدم در زمان خلقتش دمیده شد .‏