Solomon used intriguing poetic language to describe the calamitous days of old age ​ — trembling hands, unsteady legs, loss of teeth, dim vision, poor hearing, white hair, and a bent frame.
سلیمان در شعری زیبا توصیف کرد که در دوران پیری دندان‌ها می‌افتد ،‏ دست‌ها و پاها لرزان ،‏ چشمان تار ،‏ شنوایی ضعیف ،‏ موها سفید و کمر خمیده می‌شود .‏