“ When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, what is mortal man that you keep him in mind? ”
آری ،‏ ما به ناچیز بودن خود در برابر عظمتِ خلقتِ یَهُوَه واقفیم ،‏ همچون داود که گفت :‏ « چون به آسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشتهای توست ،‏ و به ماه و ستارگانی که تو آفریده‌ای ،‏ پس انسان چیست که او را به یاد آوری ،‏ و بنی‌آدم که از او تفقّد نمایی ؟‏ »