What did an Israelite acknowledge when he offered a burnt sacrifice, and what can we do to reflect the same spirit?
هر اسرائیلی با گذرانیدن قربانی سوختنی زبان به اعتراف یا اعلان چه واقعیتی می‌گشود و ما چگونه می‌توانیم روحیهٔ مشابهی را از خود نشان دهیم ؟‏