It was not easy. Everything about the castle ​ — its multicolored relief sculptures of winged bulls, archers, and lions of glazed brickwork, its fluted stone columns and imposing statues, even its position atop huge platforms near the snowcapped Zagros Mountains and overlooking the pure waters of the river Choaspes — ​ was designed to remind each visitor of the immense power of the man whom she was going to see, the one who called himself “the great king. ” He was also her husband.
در حالی که سعی می‌کرد دل آشفته و نگران خود را آرام کند ،‏ رفته‌رفته به اندرونی کاخ شوش * نزدیک می‌شد ؛‏ کاخی که بر فراز بلندی‌هایی قرار داشت که از آنجا آب شفاف و صاف رودخانهٔ کرخه و کوه‌های پوشیده از برف زاگرس دیده می‌شد ؛‏ دیوارهای رنگین و برّاق کاخ با نقوشی برجسته از تیراندازان ،‏ گاوهای بال‌دار و شیرها ؛‏ ستون‌های سنگی شیاردار و پیکره‌های با شکوه ،‏ همه‌وهمه خبر از قدرت بی‌حد پادشاهی می‌داد که نام خود را « پادشاه کبیر » گذاشته بود و اِسْتَر می‌خواست به حضورش رود ؛‏ این پادشاه شوهر اِسْتَر بود .‏