دِمِلو چنین بیان می‌کند :‏ « بسیاری از بزرگترین دشواریهای این گفتار بزرگ ،‏ وقتی درک شود که سَ‍روَر ما در آن ،‏ نه به یک رویداد بلکه به دو رویداد ،‏ که اولین نمونه‌ای از دومین بود رجوع کرد ،‏ برطرف می‌شوند .‏ .‏ .‏ .‏