He declares them righteous as “sons ” and deals with them as if they were perfect.
(‏ اِرْمیا ۳۱ :‏ ۳۱ -‏ ۳۴ )‏ یَهُوَه آنان را همچون ‹ پسران › خود عادل به شمار آورده و با ایشان همچون انسان‌های کامل رفتار می‌کند .‏