David prayed for aid lest life’s moisture dry up in him: “I have spread out my hands to you; my soul is like an exhausted land to you. O hurry, answer me, O Jehovah.
داوود در دعاهای خود تقاضای کمک می‌کرد که مبادا طراوت زندگی از او رخت ببندد :‏ « دستهای خود را بسوی تو دراز میکنم ،‏ جان من مثل زمین خشک تشنهٔ تو است سِلاه .‏