(‏ پاورقی صفحهٔ ۳۳۰ )‏] ؛‏ ۱ الف :‏ رب ،‏ ب :‏ نامی از نام‌های الهی ،‏ پ :‏ خدا ،‏ خدای ،‏ ت :‏ پروردگار ،‏ ث :‏ الله تعالی ؛‏ ۲ الف :‏ مولی ،‏ ب :‏ مقابل بنده ،‏ آقای برده ،‏ صاحب برده و کنیز ،‏ مقابل رهی ؛‏ ۳ الف :‏ لقبی بوده که پادشاهان شرق بتقلید سلوکیها برای خود انتخاب میکرده‌اند ؛‏ ۴ الف :‏ بزرگ ،‏ ب :‏ پادشاه ،‏ پ :‏ شاه ،‏ ت :‏ مولا ،‏ ث :‏ آقا ،‏ ج :‏ سرور ،‏ چ :‏ بیگ ،‏ ح :‏ خدیو ،‏ خ :‏ امیر ،‏ د :‏ خواجه (‏ اعمال ۸ :‏ ۲۷ ملاحظه شود )‏ ،‏ ذ :‏ رئیس ،‏ ر :‏ ولی (‏ کلمهٔ خداوند به عنوان خطاب توقیری [عزت و احترام ،‏ بزرگ داشتن] بر هر بزرگی اعم از پادشاهان یا وزیران یا اعیان و اشراف و فرماندهان سپاه و صاحبان مقام و منصب اطلاق میشود )‏ ؛‏ ۵ الف :‏ مالک ،‏ ب :‏ صاحب .‏ »‏ ترجمهٔ دنیای جدید انگلیسی در پاورقی اول پطرس ۲ :‏ ۳ به نقل از اظهارات اِف .‏