And, look! a woman who was known in the city to be a sinner learned that he was reclining at a meal in the house of the Pharisee, and she brought an alabaster case of perfumed oil, and, taking a position behind at his feet, she wept and started to wet his feet with her tears and she would wipe them off with the hair of her head.
که ناگاه زنی که در آن شهر گناهکار بود ،‏ چون شنید که در خانهٔ فریسی به غذا نشسته است ،‏ شیشه‌ای از عطر آورده ،‏ در پشت سر او نزد پایهایش گریان بایستاد و شروع کرد به شستن پایهای او به اشک خود و خشکانیدن آنها به موی سر خود و پایهای وی را بوسیده آنها را به عطر تدهین کرد .‏ » —‏ لوقا ۷ :‏ ۳۶ -‏ ۳۸‏ .‏