But as the person makes spiritual progress, he gradually gains the mastery over these undesirable “works of the flesh ” and makes room for“ the fruitage of the spirit. ”
(‏ غَلاطیان ۵ :‏ ۱۹ -‏ ۲۱‏ )‏ ولی وقتی آن شخص از لحاظ روحانی پیشرفت می‌کند به مرور زمان بر ‹ اعمال ناپسند جسم › چیره می‌شود و « ثمرهٔ روح » را جایگزین آنها می‌سازد .‏