Worse still, how can there be peace and happiness when family members are lovers of pleasures rather than lovers of God?
حتی از آن هم بدتر ،‏ اگر اعضای خانواده عشرت را بیشتر از خدا دوست بدارند ،‏ دوام صلح و سعادت چگونه می‌تواند ممکن باشد ؟‏