Why do many seem hopeful despite mankind’s long history of warfare and man’s seeming inability to govern himself successfully?
چیست که بسیاری را با وجود مشاهدهٔ تاریخ طویل جنگ‌ها و ناتوانی انسان در حکمرانیی موفق بر خود این چنین امیدواری می‌دهد ؟‏