Could it be that pride pushes them to insist on adhering to a life - style that calls for more than the “sustenance and covering ” with which the Bible urges us to be content?
به چه دلیل ؟‏ آیا غرور آنها را به سوی زندگیی سوق می‌دهد که در آن به بیش از ‹ خوراک و پوشاکی › که کتاب مقدس می‌گوید باید به آن قانع بود ،‏ نیاز است ؟‏