Instead of clinging to “the temporary enjoyment of sin ” as a member of the Egyptian court, he had been moved by faith to identify himself with the ill - treated people of God. — Hebrews 11: 24, 25; Acts 7: 23 - 25.
به جای آنکه در مقام یکی از اعضای دربار مصر « به لذت‌های زودگذر گناه » چنگ اندازد ،‏ ایمانش او را برانگیخت که خود را به عنوان یکی از افراد قومِ ستم‌دیدهٔ خدا معرفی کند .‏ —‏ عبرانیان ۱۱ :‏ ۲۴ ،‏ ۲۵ ؛‏ اعمال ۷ :‏ ۲۳ -‏ ۲۵‏ .‏