In these examples he plainly was not speaking of his approach or arrival; he used pa·rou·siʹa in the sense of being present.
واضح است که او در این مثالها از رسیدن یا ورود خود صحبت نمی‌کرد ؛‏ او پاروسیا را در مفهوم حاضر بودن به کار برد .‏