We thrill to think of the time when poverty will be unknown; when “no resident will say: ‘ I am sick ’ ”; and when Jehovah God“ will wipe out every tear from their eyes, and death will be no more, neither will mourning nor outcry nor pain be anymore.
وقتی به زمانی فکر می‌کنیم که دیگر فقر وجود نخواهد داشت ،‏ از ته دل به وجد می‌آئیم ؛‏ زمانی که « ساکن آن نخواهد گفت که بیمار هستم » ؛‏ زمانی که یَهُوَه خدا « هر اشکی از چشمان ایشان پاک خواهد کرد و بعد از آن موت نخواهد بود و ماتم و ناله و درد دیگر رو نخواهد نمود زیرا که چیزهای اوّل درگذشت .‏ »