That is, people “do by nature the things of the law, ” meaning that they are moved by their inner moral sense to act in harmony with what we read in God’s written law.
این که انسان‌ها ‹ کارهای شریعت را به طبیعت به جا می‌آورند › مبین این مطلب است که ندایی که از باطنشان آن‌ها را هدایت می‌کند هماهنگ با همان فرامینی است که یَهُوَه در کتاب مقدّس به انسان حکم کرده است .‏