Since teaching is not in every instance mentioned first, is noting the above sequence reading too much into the matter of priorities or the motives involved?
از آنجایی که عمل تعلیم در تمام وقایع در وهلهٔ نخست ذکر نشده است ،‏ آیا ترتیب فوق تأکید بیش از حد بر اولویتهایی که رسولان برای خود قرار می‌دادند محسوب می‌گردد ؟‏