“ I fondly recall, ” relates an elder in the United States, “that when I was a child, my family was always among the last to leave the Kingdom Hall, enjoying the friendly and meaningful conversation as long as possible. ”
(‏ عبرانیان ۱۰ :‏ ۲۴ ،‏ ۲۵‏ )‏ یک پیر جماعت در ایالات متحده می‌گوید :‏ « وقتی به گذشته و خاطرات شیرین آن برمی‌گردم به یاد می‌آورم که خانوادهٔ ما در میان کسانی بود که آخر از همه سالن ملکوت را ترک می‌کرد و ما از سخنان شادی‌آور و تشویق‌کنندهٔ دیگران لذّت می‌بردیم .‏ »‏