Clearly, a warm and intimate relationship flourished between David and his God. ​ — Ps. 19: 1, 7, 14.
او نوشت :‏ « سخنان دهانم و تفکر دلم در نظرت پذیرفته آید ،‏ ای خداوند ،‏ که صخرهٔ من و رهانندهٔ من هستی !‏ » —‏ مز ۱۹ :‏ ۱ ،‏ ۷ ،‏ ۱۴ .‏