Commenting on this verse, one scholar wrote: “David’s meaning was, that neither on personal grounds, nor on account of his social standing, nor because of his lineage, could he make the slightest pretension to the honour of becoming the son - in - law of the king. ”
(‏ ۱سموئیل ۱۸ :‏ ۱۸ )‏ محققی در مورد این آیه چنین اظهار کرد :‏ « منظور داود این بود که چه از لحاظ پیشینه ،‏ چه از لحاظ موقعیت اجتماعی ،‏ و چه از لحاظ ایل و تبار وی لیاقت افتخارِ دامادی پادشاه را نداشت .‏ »‏