Parents have “arrows ” ​ — their children — ​ for only a comparatively brief period of time.
یوحنای رسول در رابطه با فرزندان روحانی‌اش نوشت :‏ « هیچ چیز مرا بیش از این شاد نمی‌کند که بشنوم فرزندانم در ‹ حقیقت › سلوک می‌کنند .‏ »