Any praise uttered by such individuals was meaningless.
یَهُوَه در مورد ایشان گفت :‏ « این قوم از دهان خود به من تقرّب می‌جویند و به لب‌های خویش مرا تمجید می‌نمایند اما دل خود را از من دور کرده‌اند .‏ »