In turning to the gods of Syria, Ahaz showed how far he was from ‘ treading in the way in which he should walk. ’
(‏ اشعیا ۴۸ :‏ ۱۷ ،‏ ۱۸ )‏ آحاز با روی آوردن به خدایان بیگانه علناً نشان داد که چقدر ‹ از راهی که باید در آن می‌رفت › دور شده است .‏