Josephus reports that after Eleazar had spoken in this vein at length, “all his listeners cut him short and full of uncontrollable enthusiasm made haste to do the deed. ”
یوسِفوس می‌افزاید :‏ « هر یک از آنان ،‏ پنداری منقلب و تحت نفوذ احساسات ،‏ می‌دوید و بی‌قرار سعی می‌داشت سریعتر از دیگری اقدام کند ،‏ .‏ .‏ .‏