From morning to evening they are crushed to pieces; without anyone’s taking it to heart they perish forever. ” ​ — Job 4: 19, 20.
در جای دیگر در کتاب مقدّس انسان‌ها به « ظروف خاکی ،‏ » یعنی ظروفی گلی و شکننده تشبیه شده‌اند .‏