Many have expressed sentiments like those of King David of Israel, who some 3,000 years ago wrote: “When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, what is mortal man that you keep him in mind? ” ​ — Psalm 8: 3, 4.
او حدود ۳۰۰۰ سال پیش چنین نوشت :‏ « چون به آسمانهای تو بنگرم ،‏ که صنعت انگشتان توست ،‏ و به ماه و ستارگان که تو بر قرار داشته‌ای ،‏ گویم :‏ انسان چیست که در اندیشه‌اش باشی ؟‏ » —‏ مزمور ۸ :‏ ۳ ،‏ ۴ ،‏ ترجمهٔ هزارهٔ نو .‏