This means that God lovingly endowed humans with a measure of his own outstanding qualities so that they could enjoy life in peace, happiness, and harmony ​ — potentially forever.
ایشان را نر و ماده آفرید .‏ » (‏ پیدایش ۱ :‏ ۲۷ )‏ این بدین معنی است که خالق از روی محبّت حدّی از خصوصیّات برجستهٔ خود را به انسان‌ها اعطا کرد تا آنان برای همیشه از زندگی در صلح ،‏ سعادت و همزیستی لذّت ببرند .‏