If we are limited in what we can do in Jehovah’s service, how will a waiting attitude help us endure the situation?
‏ چنانچه موقعیتی موجب محدود شدن خدمتمان به یَهُوَه گردد ،‏ شکیبایی چگونه در تحمل آن به ما کمک می‌کند ؟‏