And all those who heard the letter addressed to the Hebrews were to ‘ hold fast the public declaration of their hope without wavering. ’ ​ — Hebrews 10: 23.
(‏ اَفَسُسیان ۱ :‏ ۱ ؛‏ ۶ :‏ ۱۵‏ )‏ و تمام کسانی که به گفته‌های پولس در رساله‌ای که به عبرانیان نوشته بود گوش دادند وظیفه داشتند ‹ اعتراف امید [یعنی موعظهٔ عمومی] را محکم نگاه دارند .‏ › —‏ عبرانیان ۱۰ :‏ ۲۳‏ .‏