Years later when the wife reflected on the joy she had had in her marriage, she said: “I must sit down and sob when I consider the possibility that I might have lived separate from my husband all these years.
سالها بعد ،‏ وقتی آن زن به لذات ازدواج خود می‌اندیشید ،‏ گفت :‏ « وقتی به این موضوع فکر می‌کنم که احتمال داشت در طی تمام این سالها زندگی مجزایی از شوهرم داشته باشم ،‏ آن وقت احتیاج دارم که بنشینم و زار زار گریه کنم .‏