After all, he had an image to maintain, and to agree with Paul would be siding with what Festus called “madness. ” Perhaps sensing Agrippa’s hesitancy, Paul answered his own question.
او وجهه و شوکتی کسب کرده بود که احتمالاً نمی‌خواست خدشه‌ای بر آن وارد شود ،‏ و حال اینکه موافقت با پولس ،‏ به مفهوم موافقت با آنچه فَسْتوس ‹ دیوانگی › خوانده بود تلقی می‌شد .‏