As a contemplative king sitting on his throne, glancing down to earth from time to time to see how his congregation is faring?
آیا او را همچون پادشاهی متفکّر تجسّم می‌کنیم که گهگاه به زمین نظر می‌اندازد تا ببیند در جماعتش چه می‌گذرد ؟‏