The sin offering was accepted only for unintentional sin against the Law, sin committed because of weakness of the flesh.
قربانی گناه فقط در صورت ارتکاب گناه سهوی یا غیرتعمدی علیه شریعت مقبول خدا واقع می‌گشت ؛‏ یعنی در صورت ارتکاب گناهی که به دلیل ضعف جسمانی انجام می‌گرفت .‏