When Rose is saddened over being unable to do what she once could, she finds comfort in the words recorded at 2 Corinthians 8: 12: “If the readiness is there first, it is especially acceptable according to what a person has, not according to what a person does not have. ”
در چنین شرایطی آیهٔ دوم قُرِنتیان ۸ :‏ ۱۲ برایش تسلّی‌بخش است که می‌گوید :‏ « هدیه به‌ویژه زمانی نزد خدا مقبول است که با میل و رغبت داده شود ،‏ چون خدا انتظار ندارد که شخص بیش از توانایی خود بدهد ،‏ بلکه تا آن حد که در توان دارد .‏ »