When Latin died out as an everyday language, it was not pagan rulers but professed Christians — Pope Gregory VII (1073 - 85) and Pope Innocent III (1198 - 1216) — who actively opposed translation of the Bible into languages used by the common people.
وقتی زبان لاتین از ردهٔ زبان‌های رایج خارج شد ،‏ در اینجا نه حاکمان مشرک ،‏ بلکه کسانی که ادعای مسیحیت می‌کردند —‏ یعنی پاپ گرگوری هفتم (‏ ۱۰۷۳ -‏ ۱۰۸۵ )‏ و پاپ اینوسنت سوم (‏ ۱۱۹۸ -‏ ۱۲۱۶ )‏ —‏ بودند که به طور فعالانه در مقابل ترجمهٔ کتاب مقدس به زبان‌های عامهٔ مردم به مخالفت برخاستند .‏