The connection between Psalm 144: 12 - 15 and the preceding verses hangs on the meaning given to the first word in verse 12, which is the Hebrew term asher. Asher can be rendered in a number of ways. For example, it can be understood as a relative pronoun, such as “who ” or“ whom. ”
به کار بردن واژهٔ « آنگاه » در آیهٔ ۱۲ به این معنی است که برکات ذکرشده در آیات ۱۲ تا ۱۴ شامل حال درستکاران می‌شود ،‏ آنان که از خدا درخواست می‌کنند که از دست شریران ‹ رهایی و خلاصی › یابند .‏