Do I encourage my children not to view the song between the Theocratic Ministry School and the Service Meeting or the one between the public talk and the Watchtower Study as a sort of intermission, an opportunity for them to leave their seats unnecessarily, perhaps just to stretch their legs? ’
آیا سرود را با احساس می‌خوانم ؟‏ آیا فرزندانم را ترغیب می‌کنم تا طی سرود مابین مدرسهٔ تئوکراتیک و جلسهٔ خدمت یا مابین سخنرانی عمومی و مطالعهٔ برج دیده‌بانی در خواندن همراهی کنند نه آن که این فرصت را آنتراکت بدانند ؟‏ ›