If like him we humbly realize that it is not our job to determine how much others should do in service to Jehovah, or to regulate their consciences for them in other personal decisions, we will avoid becoming “righteous overmuch, ” joyless, rigid, negative, or rule oriented.
(‏ ۲قرنتیان ۱ :‏⁠ ۲۴‏ )‏ اگر ما نیز مانند وی با فروتنی بپذیریم که این کار ما نیست که میزان خدمت دیگران را به یَهُوَه تعیین کنیم و وجدان آنان را برای تصمیم‌گیریهای شخصیشان کنترل کنیم ،‏ از ‹ به افراط عادل بودن › ،‏ دلسرد ،‏ خشک و منفی بودن یا زیاده از حد به قوانین اهمیت دادن جلوگیری خواهیم کرد .‏