Upon Saul’s death, instead of exulting in joy, David composed a dirge: “Saul and Jonathan, the lovable ones and the pleasant ones during their life...
هنگام مرگ شاؤل ،‏ به جای آنکه شادی کند مرثیه‌ای از این قرار برای او سرایید :‏ « شاؤل و یوناتان در حیات خویش محبوب نازنین بودند .‏ .‏ .‏ .‏