About the year 50 C.E., Paul wrote to the young congregation in Thessalonica: “We always thank God when we mention all of you in our prayers, for we continually remember your faithful work, your loving labor, and your endurance. ”
(‏ ۱تسا ۲ :‏ ۱۴‏ )‏ پولُس حدود سال ۵۰ میلادی به جماعت نوپای تِسالونیکی چنین نوشت :‏ « ما در دعاهایمان هر بار که از همگیِ شما یاد می‌کنیم ،‏ خدا را سپاس می‌گوییم ؛‏ زیرا همواره .‏ .‏ .‏