Hannah poured out her soul to God and vowed: “O Jehovah of armies, if you look upon the affliction of your servant and remember me and you do not forget your servant and give to your servant a male child, I will give him to Jehovah all the days of his life, and no razor will touch his head. ”
(‏ ۱سمو ۱ :‏ ۴ -‏ ۷ ،‏ ۱۰ ،‏ ۱۶ )‏ او سفرهٔ دلش را پیش یَهُوَه خدا گشود و چنین گفت :‏ « ای خداوند لشکرها ،‏ اگر براستی بر مصیبت کنیز خود نظر افکنده ،‏ مرا به یاد آوری ،‏ و کنیزک خود را از یاد نبرده ،‏ پسری به او عطا فرمایی ،‏ او را در تمامی ایام عمرش به خداوند خواهم داد و تیغ هرگز بر سرش نخواهد آمد .‏ »‏