After celebrating the temple’s inauguration, the people were “rejoicing and feeling merry of heart over all the goodness that Jehovah had performed for David his servant and for Israel. ”
بعد از گرفتن جشن افتتاح معبد ،‏ قوم « با شادمانی و خوشدلی به سبب تمامی احسانی که خداوند به بندهٔ خود ،‏ داود و به قوم خویش اسرائیل نموده بود ،‏ به خیمه‌های خود رفتند .‏ »