In the 32nd Psalm 32, possibly composed after David sinned with Bath - sheba, he described his agony for failing to seek forgiveness and the relief that repentance and confession to God brought him.
(‏ رومیان ۱۲ :‏ ۱۲‏ )‏ داوود در مزمور ۳۲ که احتمالاً آن را پس از گناه خود با بَتْشَبَع سرود ،‏ سخن از عذاب باطنی خود که ناشی از نطلبیدن آمرزش و بخشش از خدا بود می‌راند ،‏ و در ادامه به آرامش خاطری اشاره می‌کند که از توبه و اعتراف به گناهش حس نمود .‏