While not all “desires incidental to youth ” are bad in themselves, youths should“ flee from ” them in that they should not let these things be a preoccupation, leaving little, if any, time for godly pursuits.
(‏ ۲تیموتاؤس ۲ :‏ ۲۲‏ )‏ البته همهٔ ‹ آرزوهای مربوط به جوانی › به خودی خود بد نیستند ،‏ ولی جوانان به این معنا باید از آنها ‹ بگریزند › که نباید اجازه دهند این چیزها مشغلهٔ ذهنی آنان شود ،‏ و برای کار و فعالیتهای خدایی وقت کمی بگذارند یا اصلاً وقت نگذارند .‏