The words of David at Psalm 139: 18b seem to mean that if he spent all day until he fell asleep at night counting Jehovah’s thoughts, upon awakening in the morning, he would still have more to count.
سخنان داود در قسمت آخر مزمور ۱۳۹ :‏ ۱۸ب ظاهراً به این معناست که اگر او تمام روز را تا وقت خواب به شمارش افکار یَهُوَه می‌پرداخت ،‏ صبح روز بعد وقتی از خواب برمی‌خواست باز می‌توانست در حضور خدا به شمارش افکار و اَعمال او ادامه دهد .‏