Hence, David could not have meant that such a considerate individual would be kept alive miraculously, thus gaining everlasting life.
(‏ مز ۴۱ :‏ ۱ ،‏ ۲ )‏ واضح است که منظور داوود این نبود که شخصی درستکار که به فکر بینوایان بود ،‏ هرگز نمی‌مرد .‏