After doing what he himself reasonably can do to solve the problem, he leaves the outcome in Jehovah’s hands in harmony with the invitation: “Throw your burden upon Jehovah himself, and he himself will sustain you. ”
پس از انجام آن چیزی که او خود معقولانه می‌تواند برای حل مشکل انجام دهد ،‏ نتیجه را با هم‌آهنگی با این دعوت ،‏ در دست یَهُوَه خواهد گذاشت :‏ « نصیب خود را به خداوند بسپار و ترا رزق خواهد داد .‏ »