As he now lay fighting his final illness, some of his former students traveled thousands of miles to his bedside to say, “Kamsahamnida, kamsahamnida! ” ​ —“ Thank you, thank you! ”
وقتی که او در روزهای آخر زندگی‌اش در بستر بیماری خوابیده بود عده‌ای از شاگردان قدیمی او رنج هزاران کیلومتر سفر را بر خود هموار کرده تا او را ببینند و به او بگویند :‏ ‏ « کُمسُهُمندا ،‏ کُمسُهُمندا !‏ » یعنی ،‏ « سپاسگزاریم ،‏ سپاسگزاریم !‏ »