By taking these to heart, we can echo the words of the psalmist who stated: “When my disquieting thoughts became many inside of me, your own consolations began to fondle my soul. ”
وقتی در این قسمت‌ها تعمّق می‌کنیم به همان نتیجه‌ای می‌رسیم که مزمورنویس رسید و گفت :‏ « در کثرت اندیشه‌های دل من ،‏ تسلّی‌های تو جانم را آسایش بخشید .‏ »