Are we not glad to serve a God who does not give up on his servants when they make mistakes?
آیا براستی مایهٔ شادی و مسرّت نیست که خدایی را خدمت می‌کنیم که از خادمان خود به دلیل اشتباهاتشان قطع امید نمی‌کند ؟‏