The political “superior authorities ” are God’s“ minister ” when they fulfill their God - approved role, which includes authority “to inflict punishment on evildoers but to praise doers of good. ”
وقتی « قدرتهای برتر » سیاسی وظیفهٔ خود را که مورد رضایت خداست انجام می‌دهند ،‏ « خادم » خدا محسوب می‌گردند و این وظیفه شامل اختیار « انتقام کشیدن از بدکاران و تحسین نیکوکاران » می‌باشد .‏