As noted, the main thrust of Paul’s argument is that when a man marries, he relinquishes a measure of the freedom he had as a single man that permitted him to be in “constant attendance upon the Lord without distraction. ”
همانطور که قبلاً ذکر شد ،‏ نکتهٔ اصلی استدلال پولس این است که وقتی مردی ازدواج می‌کند ،‏ تا حدودی از آزادیی که به عنوان مردی مجرد از آن برخوردار بود و به وی اجازه می‌داد که ‹ بدون هیچ اشتغال خاطر تمام وقت و هستی خود را وقف خداوند نماید ،‏ › دست می‌کشد .‏