This too was “a time to speak, ” for to remain silent could have been interpreted as a denial of his being the Christ.
در اینجا نیز « وقتی برای گفتن » بود ،‏ چرا که خاموش ماندن به منزلهٔ این می‌بود که مسیح بودن خود را انکار کرده باشد .‏