In Israel, this meant that “foreigners, ” non - Israelites, would worship Jehovah — loving his name, obeying the terms of the Law covenant, keeping the Sabbath, and offering sacrifices at the temple, God’s“ house of prayer. ” — Matthew 21: 13.
(‏ اشعیا ۵۶ :‏ ۶ ،‏ ۷ )‏ مفهوم این امر در اسرائیل این بود که ‹ غریبان › یا همان غیراسرائیلیان ،‏ یَهُوَه را پرستش می‌کردند —‏ یعنی ،‏ نام وی را دوست می‌داشتند ،‏ از قوانین عهد شریعت اطاعت می‌کردند ،‏ سَبت را نگاه می‌داشتند ،‏ و قربانی‌هایی در معبد ،‏ ‹ خانهٔ دعا ،‏ › می‌گذراندند .‏ —‏ متی ۲۱ :‏ ۱۳‏ .‏