Jude describes those infiltrating the congregation as “murmurers, complainers about their lot in life, proceeding according to their own desires. ” They “speak swelling things, while they are admiring personalities. ” ​ — Jude 4, 16.
یهودا در مورد افراد بی‌دینی که به جماعت مسیحی رخنه کرده بودند چنین می‌نویسد :‏ « اینان گله‌مند و عیب‌جو و غرقه در ارضای‌شهوات خویشند ؛‏ به خود می‌بالند و به نفع خویش مردمان را تملّق می‌گویند .‏ » —‏ یهو ۴ ،‏ ۱۶‏ ،‏ ترجمهٔ هزارهٔ نو .‏