The apostles were fully aware of the life - giving importance of the good news, and they felt deeply for those to whom they preached.
رسولان کاملاً بر اهمیت حیاتی موعظهٔ بشارت واقف بودند ،‏ و کسانی را که بدیشان موعظه می‌کردند از ته دل عزیز و گرامی می‌داشتند .‏