This meant that the entire arrangement of prayer to Mary and the “saints ” was pointless because they in their unconscious state could neither hear nor intercede.
(‏ مزمور ۱۴۶ :‏ ۴ ؛‏ جامعه ۹ :‏ ۵ ؛‏ یوحنا ۱۱ :‏ ۱۱ ،‏ ۲۴ ،‏ ۲۵‏ )‏ این به معنای آن بود که کل مراسم دعا به مریم و « قدیسان » بیهوده است زیرا آنها در حالت ناهوشیاری نه می‌توانند چیزی بشنوند ،‏ نه وساطت کنند .‏