Consequently, the Ephesian elders had ample reason to accept Paul’s comment: “I do not make my soul of any account as dear to me, if only I may finish my course and the ministry that I received of the Lord Jesus, to bear thorough witness to the good news of the undeserved kindness of God. ”
با توجه به این مطالب پیران جماعت اَفَسُس دلایل محکمی داشتند که گفتهٔ پولُس را بپذیرند :‏ « جان خود را عزیز نمی‌دارم تا دور خود را به خوشی به انجام رسانم و آن خدمتی را که از خداوند عیسی یافته‌ام که به بشارت فیض خدا [« کاملاً ،‏ » د ج‏] شهادت دهم .‏ »