David was convinced that Jehovah observed him and would remember his agony, as if preserving his tears in a skin bottle or inscribing them in a book.
(‏ عبرانیان ۵ :‏ ۷‏ )‏ داود اطمینان داشت که یَهُوَه تمام رنج و عذاب او را در خاطر حفظ کرده است ،‏ گویی اشک‌هایش را در مشک خود نگاه داشته و یا صفحاتی از دفتر خویش را به مشکلات او اختصاص داده است .‏