They have evidently failed to keep on the watch as to what time it is and what is taking place around them ​ — the chairman is on the platform, the music is playing, and the audience is seated.
واضح است که آنان هوشیار نیستند و نسبت به زمان و آنچه پیرامونشان می‌گذرد بی‌توجهند ؛‏ این که مجری روی سکوست ،‏ موسیقی آغاز شده و حضار بر صندلی‌هایشان نشسته‌اند .‏