He was not casual about the good news because preaching it meant life for himself and his hearers.
(‏ ۱قُرِنتیان ۹ :‏ ۱۶‏ )‏ واضح است که پولُس بشارت دادن را کاری کم‌اهمیت نمی‌پنداشت ،‏ چرا که زندگی خود و شنوندگانش را در گرو آن می‌دید .‏