Thus, Jehovah’s blessing “the seventh day ” and pronouncing it sacred indicates that it and his“ rest ” must have some connection with his sacred will and purpose rather than with any needs on his part.
پس ،‏ اینکه یَهُوَه « روز هفتم » را مبارک خواند و تقدیس کرد ،‏ نشانگر آن است که ‹ آرامی گرفتن › وی باید رابطه‌ای با اراده و مقصود مقدسش داشته باشد ،‏ نه با نیاز و احتیاج شخصی .‏