At death, the heart becomes like a broken jar, shattered at the spring because it can no longer receive, contain, and pump out the blood vital for the body’s nourishment and refreshment.
هنگام مرگ ،‏ قلب سبوی شکسته‌ای را می‌ماند که بر لب چشمه افتاده است و دیگر نمی‌تواند خون حیات‌بخش را بگیرد ،‏ آن را در بطن خود جای دهد ،‏ و سپس برای تغذیه و طراوت بخشیدن به اعضای بدن آن را راهی شریانها نماید .‏