Thus, that new nation, a spiritual nation, became the “servant ” that would declare Jehovah’s glory to the nations and supply food at the proper time.
(‏ اَعمال ۲ :‏ ۱۱‏ )‏ به این ترتیب آن قوم روحانی همان ‹ بنده‌ای › شد که بنا بود نام یَهُوَه را در میان امّت‌ها تمجید کند و خوراک روحانی را در وقت مناسب تهیه نماید .‏