I fondly remember how they sat with me, coming down to my eye level, and talked with me as genuine friends, which I so needed at the time.
به یاد دارم که آنان کنارم زانو می‌زدند ،‏ به صورتم نگاه می‌کردند و همچون دوستی صمیمی با من صحبت می‌کردند .‏