Said one woman who was baptized in 1930: “Though [partaking] was considered the right thing to do, especially for zealous full - time ministers, I never was convinced that I had a heavenly hope.
خانمی که در سال ۱۹۳۰ تعمید یافته بود گفت :‏ « با اینکه [خوردن نان و نوشیدن شراب] مخصوصاً برای خادمان غیور تمام‌وقت درست و بجا محسوب می‌شد ،‏ ولی هیچوقت متقاعد نشدم که امیدی آسمانی دارم .‏