Under the circumstances, what decision could be more profoundly just than subjecting mankind to futility but on the basis of hope?
با توجه به این موقعیت ،‏ چه تصمیمی بهتر از اینکه یَهُوَه بشر را مطیع بطالت سازد ولی امید را نیز مهیا گرداند ؟‏