He had scathing denunciations and fearful judgments to proclaim, especially to the priests, false prophets, and rulers, as well as to those who took “the popular course ” and developed“ an enduring unfaithfulness. ”
(‏ ار ۱ :‏ ۶ )‏ او می‌بایست داوری‌های کوبنده و هولناک را به آنانی که « به راه خود » می‌رفتند و « به ارتداد دائمی مرتد » شده بودند اعلام می‌کرد ،‏ مخصوصاً به کاهنان ،‏ انبیای کاذب و حاکمان عصر خود .‏