Some view such thoughts as actual memories, others as fantasies ​ — perhaps induced by questionable therapy — ​ and still others as a kind of hallucination caused by some childhood trauma.
بعضی از مردم اینگونه افکار را به عنوان خاطرات واقعی ،‏ و بعضی دیگر آنها را به عنوان خیالات در نظر می‌گیرند —‏ خیالاتی که شاید به وسیلهٔ درمان مشکوک به شخص القا شده‌اند —‏ و عده‌ای دیگر آنها را به عنوان نوعی توهم در نظر می‌گیرند که به سبب برخی از ضربه‌های عاطفی دوران بچگی به وجود آمده‌اند .‏