And they were to place God’s words as ‘ a frontlet band between their eyes ’ ​ — thus constantly keeping in view the principles embodied in the Scriptures and using these as a basis for their decisions.
و آنها باید کلام خدا را به عنوان ‹ عصابه در میان چشمان خود › جای می‌دادند —‏ بدین ترتیب همواره خود را متوجه اصولی که در نوشته‌های مقدس گنجانده شده بود می‌کردند ،‏ و در به کار بردن آنها به عنوان مبنایی برای تصمیماتشان دقت می‌کردند .‏