However, the majority of them viewed righteousness solely as a personal virtue, to be achieved by scrupulous, painstaking observance of religious rules, rather than as a standard to guide them in their dealings with fellow humans.
Меѓутоа, мнозинството од нив гледало на праведноста само како на некоја лична доблест, која се постигнува со грижливо, макотрпно придржување кон религиозните правила, а не како на мерило што ќе ги води во постапките со другите луѓе.