After writing about the evangelistic zeal of the early Christians, one scholar laments: “Unless there is a transformation of contemporary church life so that once again the task of evangelism is something which is seen as incumbent on every baptized Christian, and is backed up by a quality of living which outshines the best that unbelief can muster, we are unlikely to make much headway. ”
Откако пишувал за ревноста на раните христијани во евангелизирањето, еден изучувач се жали: „Сѐ додека не дојде до преобразување во животот на современата црква така што задачата на евангелизмот повторно ќе стане нешто на кое ќе се гледа како на задолжително за секој крстен христијанин, што ќе биде поткрепено со квалитетот на живеењето кој го надминува најдоброто што неверувањето може да го даде, не постои веројатност дека ќе постигнеме голем напредок“.