Even when they were flogged for continuing to preach about the Kingdom, they rejoiced “because they had been counted worthy to be dishonored in behalf of his name.
Дури и кога биле тепани затоа што продолжиле да проповедаат за Царството, тие се радувале ‚ што биле сметани за достојни да бидат посрамени поради неговото име.