However, historian Wilbur helps to put things in perspective: “In the year when King John [Sigismund] issued his final charter, guaranteeing full religious liberty to even the most bitterly opposed of all the reformed sects, Protestant theologians were still praising Calvin for having burned Servetus alive, the Inquisition was shedding Protestant blood in the Netherlands,... and more than 40 years were still to pass before persons ceased to be burned at the stake in England for holding wrong religious opinions. ”
Меѓутоа, историчарот Вилбур помага исправно да гледаме на работите: „Годината кога цар Јанош [Сигисмунд] ја издал својата последна повелба, гарантирајќи им целосна религиозна слобода дури и на најжестоко прогонуваните од сите реформирани секти, протестантските теолози сѐ уште го величале Калвин за тоа што го запалил жив Сервето, Инквизицијата во Холандија леела протестантска крв... и требало да поминат уште повеќе од 40 години за да престанат да се палат луѓе на колец во Англија затоа што застапувале погрешни религиозни мислења“.