With its extensive and exact vocabulary, detailed grammar, and verbs that aptly expressed subtle shades of meaning, it was “a language of communication, of circulation, of propagation ​ — precisely the language needed by Christianity. ”
Поради својот богат и прецизен речник, детална граматика и глаголи што добро пренесувале секакви нијанси на значење, тој станал „јазик на кој се комуницирало и се пренесувале разни информации — токму таков јазик каков што му требал на христијанството“.