The preface explains this: “The American Revisers, after a careful consideration, were brought to the unanimous conviction that a Jewish superstition, which regarded the Divine Name as too sacred to be uttered, ought no longer to dominate in the English or any other version of the Old Testament, as it fortunately does not in the numerous versions made by modern missionaries. ”
Во предговорот е дадено следново појаснување: „Откако темелно го разгледаа текстот, американските коректори едногласно дојдоа до заклучокот дека еврејското суеверие според кое Божјето име е премногу свето за да се изговара повеќе не треба да влијае врз преводот на Стариот завет на англиски или на кој и да е друг јазик, како што за среќа не влијае врз голем број преводи од денешните мисионери“. Но, Божјето име, Јехова, не е сосема испуштено во преводот King James.