In time, the sinner lets out what one scholar calls “a long litany of ‘ if onlys ’: if only I had listened to my father; if only I hadn’t gone my own way; if only I had taken others ’ advice. ”
Со текот на времето, грешникот го изразува она што еден изучувач го нарекува „долга литанија на ‚ само ако ‘: само ако го слушав татко ми; само ако не си терав по свое; само ако го прифатев советот на другите“.