Still, he kept reminding fellow believers “to be in subjection and be obedient to governments and authorities as rulers, to be ready for every good work, to speak injuriously of no one [no, not even of their most ardent persecutors], not to be belligerent, to be reasonable, exhibiting all mildness toward all men. ”
Сепак, постојано ги потсетувал соверниците „да бидат подложни и послушни на владите и на властите како на владетели, да бидат спремни за секое добро дело, да не зборуваат лошо за никого [па дури ни за оние што најжестоко ги прогонуваат], да не бидат воинствени, да бидат разумни, покажувајќи секаква благост спрема сите луѓе“.