Contemplating all of this, one cannot help but feel like the psalmist David, who said: “When I see your heavens, the works of your fingers, the moon and the stars that you have prepared, what is mortal man that you keep him in mind, and the son of earthling man that you take care of him? ” ​ — Psalm 8: 3, 4.
Кога човек ќе размисли за сево ова, не може а да не се чувствува како псалмистот Давид, кој рекол: „Кога ги гледам Твоите небеса, делото на Твоите прсти; месечината и ѕвездите што си ги поставил: Што е човекот за да си спомнуваш за него? Или човечкиот син за да го посетуваш? “.