Twenty years later, he admitted that the parting left him “lonely and disturbed and lying awake at night wanting to say good night to [his] children. ”
Дваесет години подоцна тој признал дека поради одвојувањето се чувствувал „осамен и вознемирен и лежел буден навечер сакајќи да им каже ‚ добра ноќ ‘ на своите деца“.