Westcott wrote: “The most natural reference [of the pronoun houʹtos] is to the subject not locally nearest but dominant in the mind of the apostle. ”
Весткот од универзитетот во Кембриџ напишал: „Најлогично е дека [заменката хоутос] не укажува на подметот што е најблизу до неа туку на подметот што е доминантен во умот на апостолот“.