“ When I was young, ” admits a Christian brother, “I would quickly walk up to the door, pretend to ring the doorbell, and quietly walk away, hoping no one would hear or see me....
Еден брат вели: „Кога бев млад, брзо ќе појдев до нечија врата, ќе се преправав дека ѕвонам, а потоа тивко ќе си заминев надевајќи се дека никој не ме ни видел ни чул...