At the sight of this, “all the sons of Israel... immediately bowed low with their faces to the earth upon the pavement and prostrated themselves and thanked Jehovah, ‘ for he is good, for his loving - kindness is to time indefinite. ’ ”
Гледајќи го сето ова, ‚ сите Израелеви синови... паднале ничкум кон земјата до камениот под; поклонувајќи се, и почнале да Го слават Господа: „зашто е благ [добар, NW] и зашто е вечна Неговата љубов [срдечна љубезност, NW]“ ‘.