The result, he observes, is that “unemployed people, widows, slum dwellers, and those who are incapable of critical thinking conclude that God has abandoned them and that they are obliged to give so much to ‘ the preacher ’ that their own families go hungry. ”
Резултатот, забележува тој, е тоа што „невработените луѓе, вдовиците, жителите на сиромашните населби и оние што не се способни логично да размислуваат, заклучуваат дека Бог ги напуштил и дека тие се обврзани да му даваат на ‚ проповедникот ‘ толку многу што нивните семејства ќе гладуваат“.