It is no wonder, then, that the psalmist implored God: “Make my eyes pass on from seeing what is worthless; preserve me alive in your own way. ” ​ — Ps. 119: 37.
Ништо чудно што псалмистот сесрдно го молел Бог: „Одврати ми ги очите од безвредни работи, зачувај ме жив на својот пат“.