When congregation members do what they can to help the sick and elderly among them, they prove themselves to be ‘ true companions who are loving all the time, and brothers who are born for when there is distress. ’ ​ — Prov.
Кога членовите на собранието даваат сѐ од себе за да им помогнат на болните и остарените меѓу нив, стануваат ‚ вистински пријатели што сакаат во секое време, и браќа во неволја ‘.