These were cited as “some of the model accounts that serve to guide the thinking [of a child] to the great existential areas of treachery, forgiveness, atonement, hate, degradation, amends, brotherly and unselfish love. ”
Тие беа наведени како „некои клучни примери што можат да му помогнат [на детето] да изгради исправен став кон многу важни работи во човечкото однесување, како што се измамата, простувањето, искупувањето, омразата, расипаноста, помирувањето и братската и несебична љубов“.