Bible scholar Matthew Henry concluded: “Since Paul reasoned out of the scriptures, and referred them to the Old Testament for the proof of what he said, they had recourse to their Bibles, turned to the places to which he referred them, read the context, considered the scope and drift of them, compared them with other places of scripture, examined whether Paul’s inferences from them were natural and genuine and his arguments upon them cogent, and determined accordingly. ”
Библичарот Метју Хенри заклучил: „Бидејќи Павле водел разговори со нив на темел на Светото писмо и им читал од Стариот Завет за да им го докаже она што го велел, тие гледале во своите Библии, ги барале местата што им ги посочувал, ги читале и околните стихови, размислувале за нивната смисла и значење, ги споредувале со други библиски стихови, проверувале дали заклучоците на Павле биле логични и вистинити и неговите аргументи уверливи, и врз основа на тоа донесувале заклучоци“.