Years later Helen wrote of that time: “There was no congregation to lean on, nor friends to help, because we were indeed strangers in a strange land.
После неколку години, за тоа време Хелен напиша: „Немаше собрание на кое можевме да се ослониме, ниту пријатели да помогнат, бидејќи навистина бевме туѓинци во туѓа земја.