Ни Јов не дозволил да му се случи такво нешто, бидејќи го рекол следново: „Ако сум гледал како светнала светлината или како патува убавата месечина, па моето срце потајно дозволило да биде заведено, та со раката сум им испраќал бакнежи од своите усни, почитувајќи ги како богови, и тоа би било престап кој би требало да дојде пред судии, зашто би се одрекол од вистинскиот Бог, кој е во висините“.