During the early days of the Christian congregation, caring for those afflicted and truly needy as a result of the loss of parents or of a husband was a distinctive feature of true worship.
Во раните денови на христијанското собрание, грижата за оние што се мачеле и навистина биле во оскудица, како последица од загубата на родителите или на сопругот, била карактеристично обележје на вистинското обожавање.