Simon’s position as ruler as well as high priest ​ — for him and his descendants — ​ was thus agreed upon not only by foreign Seleucid authority but also by “the Great Assembly ” of his own people.
Со тоа, положбата на Симон како владетел и првосвештеник — за него и за неговите потомци — не била призната само од странскиот селеукидски авторитет туку и од „Големиот собир“ на неговиот сопствен народ.