Appealing to Agrippa’s knowledge of Judaism, Paul reasoned that his preaching really involved “saying nothing except things the Prophets as well as Moses stated were going to take place ” regarding the Messiah’s death and resurrection.
Повикувајќи се на спознанието за јудаизмот што го имал Агрипа, Павле резонирал дека неговото проповедање всушност вклучувало ‚ да не зборува ништо друго освен она што Пророците и Мојсеј изјавиле дека ќе се случи ‘ во врска со смртта и воскресението на Месијата.