He customarily, or habitually, acted as the family priest in offering sacrifices in behalf of his children after each one of their banquets, in case they had “‘ sinned and [had] cursed God in their heart. ’
Тој по обичај, или по навика, дејствувал како семеен свештеник при принесувањето жртви за своите деца по секоја нивна гозба, во случај да ‚ „не згрешиле и да не го похулиле Бога во своето срце“.