Commenting on this verse, one scholar wrote: “David’s meaning was, that neither on personal grounds, nor on account of his social standing, nor because of his lineage, could he make the slightest pretension to the honour of becoming the son - in - law of the king. ”
Коментирајќи за овој стих, еден изучувач напишал: „Давид сакал да каже дека, ниту по сопствена заслуга, ниту поради својата општествена положба, ниту поради својата семејна лоза, немал никакво право да ја бара честа да стане царски зет“.