Would it not stand to reason, then, that if there is “no greater cause for thankfulness ” for parents than to hear that their children“ go on walking in the truth, ” the opposite is also true?
Ако нема „поголема радост“ за родителите од тоа да чујат дека нивните деца „живеат според вистината“, тогаш зарем не е точно и спротивното?