Moreover, we should “put [our] mouth in the very dust, ” that is, humbly submit to trials, recognizing that what God allows to happen is permitted for good reason.
Згора на тоа, треба да ‚ ја приближиме до прашината устата своја ‘, што значи понизно да дозволиме да нѐ снајде некое искушение, свесни дека штом Бог дозволува нешто да ни се случи, мора да има добра причина за тоа.