His political and ecclesiastical activities were ostensibly conditioned by the desire to safeguard peace, maintain equilibrium between rival states, strengthen bonds of friendship with allies who would defend the papacy, and keep Christendom’s monarchs united against the Turkish threat.
Неговите политички и црковни активности наводно биле условени од желбата да осигура мир, да задржи рамнотежа помеѓу соперничките држави, да ги зајакне врските на пријателство со сојузниците што би го штителе папството и да ги задржи монарсите на христијанскиот свет обединети против заканата од Турците.