To the Christians in Ephesus, the apostle Paul wrote: “He gave some as apostles, some as prophets, some as evangelizers, some as shepherds and teachers, with a view to the readjustment of the holy ones, for ministerial work, for the building up of the body of the Christ, until we all attain to the oneness in the faith and in the accurate knowledge of the Son of God, to a full - grown man, to the measure of stature that belongs to the fullness of the Christ; in order that we should no longer be babes, tossed about as by waves and carried hither and thither by every wind of teaching by means of the trickery of men, by means of cunning in contriving error. ” ​ — Ephesians 4: 11 - 14.
На христијаните во Ефес, апостол Павле им напишал: „Даде некои како апостоли, некои како пророци, некои како евангелизатори, некои како пастири и учители, со цел да се исправаат светите, за делото на служење, за изградувањето на Христовото тело, додека сите ние не дојдеме до единство во верата и во точното спознание на Синот Божји, до потполно возрасен човек, до мерата на растот која ѝ припаѓа на Христовата полнота; за повеќе да не бидеме бебиња, фрлани наоколу како од бранови и носени ваму - таму од секој ветар на учењето преку човечката измама, преку лукавството во смислување на заблуда“.