“ I saw crime as being almost a normal, if not excusable, reaction to the grinding poverty, instability, and despair that pervaded [the criminals ’] lives, ” admits Samenow.
„ Сметав дека криминалот е речиси нормална, ако не и оправдана реакција [на криминалците] притиснати од крајна сиромаштија, нестабилност и очај “, признава Семенау.