David was convinced that Jehovah observed him and would remember his agony, as if preserving his tears in a skin bottle or inscribing them in a book.
Давид бил уверен дека Јехова го гледа и дека ќе се сети на неговата длабока болка, исто како да ги зачувал неговите солзи во некој сад или како да ги запишал во книга.