David dispersed his agitated men, saying: “It is unthinkable, on my part, from Jehovah’s standpoint, that I should do this thing to my lord, the anointed of Jehovah. ”
Давид ги растерал своите вознемирени луѓе, велејќи: „Да ме чува Господ да му направам такво нешто на својот господар, да кренам рака на него, зашто е Господов помазаник“ *.