Their eagerness to receive spiritual food despite hearing and visual impairments highlights that “man must live, not on bread alone, but on every utterance coming forth through Jehovah’s mouth. ”
Нивната спремност да добиваат духовна храна, и покрај тоа што не можат добро да слушаат или да гледаат, јасно ни покажува дека „човек не смее да живее само од леб, туку треба да живее и од секој збор што излегува од Јеховината уста“.