By adulthood, “those who [as children] were more impulsive and easily frustrated and had the most trouble with delaying gratification or waiting their turn ” were about three times as likely to report that they had poor health, had low incomes, were single parents, or had committed a crime.
Како возрасни, кај „оние што [како деца] биле поизбувливи, полесно се разочарувале и им било потешко да им одолеат на задоволствата или да чекаат да им дојде редот“ биле трипати поголеми шансите да имаат лошо здравје, ниски примања, да бидат самохрани родители или да извршат криминално дело.