If some of my blood will be diverted outside my body and the flow might even be interrupted for a time, will my conscience allow me to view this blood as still part of me, thus not requiring that it be ‘ poured out on the ground ’?
Ако дел од мојата крв биде пренасочен надвор од моето тело и можеби дури за некое време биде прекинат нејзиниот тек, дали совеста ќе ми дозволува сѐ уште да гледам на оваа крв како на дел од мене и да не барам таа да биде ‚ излеана на земјата ‘?