Consequently, both in Jeremiah’s time and in Jesus ’ time, Rachel’s weeping over her sons was fitting language to express the grief of Jewish mothers over their slain children.
Според тоа, и во времето на Еремија и во времето на Исус, со изразот „Рахела плаче по своите синови“, на соодветен начин било покажано колкава била болката на еврејските мајки по нивните убиени деца.