Rivista di Archeologia Cristiana (Christian Archaeology Review) noted: “It is certain that for the first two centuries, one cannot speak of a fixed place of worship but of liturgical gatherings held in rooms in private homes..., rooms that at the end of the ceremony, immediately reverted to their original function. ”
Во Rivista di Archeologia Cristiana (Преглед на христијанската археологија) било забележано: „Сигурно е дека во првите два века не може да се зборува за постојано место за обожавање туку за литургиски собири што се одржувале во соби во приватни домови... соби што на крајот на обредот веднаш се враќале на својата првобитна употреба“.