Regarding Abraham and his descendants, the psalmist could therefore say: “He [Jehovah] did not allow any human to defraud them, but on their account he reproved kings, saying: ‘ Do not you men touch my anointed ones, and to my prophets do nothing bad. ’ ” ​ — Ps. 105: 14, 15.
Затоа, во врска со Авраам и неговите потомци, псалмистот можел да каже: „[Јехова] на ниту еден човек не му дозволи да ги измами, туку поради нив укоруваше цареви, велејќи: ‚ Не допирајте ги моите помазаници, не правете им зло на моите пророци! ‘“.