Does it strike you as sound reasoning to base religious beliefs ​ — even a hope for the future — ​ on such vague, tenuous, and fragmentary ideas?
Дали сметате дека е здраво расудување да ги темелите религиозните верувања — дури и надежта за иднината — врз такви нејасни, слаби и расцепкани идеи?