Charles Freeman confirmed: “The precedent had now been set that the emperor might intervene not only to strengthen the Church but to influence doctrine. ” ​ — Read James 4: 4.
Чарлс Фримен потврдил дека „оттогаш натаму императорите не само што можеле да ѝ даваат посебни овластувања на црквата, туку можеле да влијаат и врз нејзините учења“. ( Прочитај Јаков 4: 4.)