Storr cites the example of a female patient: “Frozen into immobility by [Parkinson’s] disease, she would remain helplessly unable to move until she was able to recall tunes she had known in her youth.
Стор го наведува примерот на една пациентка: „Неподвижна како резултат на [Паркинсоновата] болест, таа остануваше беспомошно неспособна да се движи сѐ додека не се сетеше на мелодијата што ја знаела уште од младоста.