Discovery of the Diatessaron and commentaries on it in Arabic, Armenian, Greek, and Latin led Bible scholar Sir Frederic Kenyon to write: “These discoveries finally disposed of any doubt as to what the Diatessaron was, and proved that by about A.D. 170 the four canonical Gospels held an undisputed pre - eminence over all other narratives of our Saviour’s life. ”
Пронаоѓањето на Дијатесарон и коментарите што во него се запишани на арапски, ерменски, грчки и латински јазик го навеле библискиот изучувач сер Фредерик Кенјон да напише: „Овие откритија конечно ги растераа сите сомневања во врска со тоа што претставувало делото Дијатесарон, и покажаа дека, некаде до 170 год. од н.е., четирите вдахновени евангелија се истакнувале како најзначајни од сите други извештаи за животот на Спасителот“. [ Слики] Татијан Дијатесарон на арапски [ Табела на страници 8 и 9] „ о. “означува„ околу “ 33 ОД Н.Е. умира Исус о. 41 Матеј о. 58 Лука о. 65 Марко о. 98 Јован 125 Рајландс 457 (P52) о. 140 почнува пишувањето на апокрифните списи о. 175 Бодмер 14, 15 (P75) 4 век Ватикански кодекс бр. 1209 [ Слика на страница 10] Ватикански кодекс бр. 1209 Во Ватиканскиот кодекс бр. 1209 од 4 век има само минимални промени во текстот на евангелијата [ Извор на слика] Од книгата Bibliorum Sacrorum Graecus Codex Vaticanus, 1868 [ Извор на слика на страница 9] © The Trustees of the Chester Beatty Library, Даблин