For example, following the Diet of Torda in 1557, the queen, jointly with her son, decreed that “each person [may] maintain whatever religious faith he wishes, with old or new rituals, while We at the same time leave it to their judgment to do as they please in the matter of faith, just so long, however, as they bring no harm to bear on anyone at all. ”
На пример, по Собранието во Турда во 1557, царицата, заедно со својот син, издала наредба според која „секој [може] да ја задржи која и да е вера што ја сака, со стари или со нови ритуали, додека во исто време Ние оставаме на неговото просудување да прави што сака во поглед на верата, меѓутоа, само дотогаш додека никому не нанесува штета“.