Each Israelite could give whatever he was able to give, and each voluntary contribution ​ — no matter what it might be or how much — ​ could be used in an appropriate way to carry out the divine purpose.
Секој Израелец можел да даде што имал, и секој доброволен прилог — без оглед на тоа каков или колкав бил — можел да се употреби на соодветен начин за да се изврши Божјата намера.