Do we personally have such a disposition ​ — an inclination to exercise patience and forbearance when others say or do things that are not grossly sinful but perhaps are inappropriate in word or deed?
Дали ние лично имаме таква настроеност — склоност да покажуваме стрпливост и воздржливост кога другите кажуваат или прават работи што не се сериозно погрешни, но кои можеби се несоодветни во зборовите или постапките?