Although Brother Russell took the lead in presenting public talks at that time, he recognized that “no man is indispensable, ” since“ this is not man’s work; it’s God’s work. ”
Иако во тоа време главно брат Расел ги држел јавните предавања, тој бил свесен дека „ниту еден човек не е незаменлив“ бидејќи „ова не е дело на човек, туку на Бог“.