But does this mean that as long as there is no clearly stated law from God, we can just follow the ways and standards that we are brought up with and that are common in our area?
Дали ова значи дека, ако за одредена работа нема некој конкретен закон од Бог, треба едноставно да го правиме она што ни се чини дека е исправно или што е во склад со мерилата кои важат во нашето семејство и во околината?