These findings led the researchers to “assume that elderly persons, especially EIs [elderly insomniacs], spending most of their daily life under room light, could receive insufficient light intensity to adjust their circadian timing system [their body’s internal clock]. ”
Овие откритија ги наведоа истражувачите „на мислење дека постарите лица, особено оние што имаат несоница, кои го минуваат поголемиот дел од денот на собна светлина, добиваат недоволен интензитет светлина за да го приспособат својот 24 - часовен временски систем [внатрешниот часовник на нивното тело]“.