For years, he would know nothing of his family ​ — nothing of Reuben’s anguish when he returned to find Joseph gone; nothing of Jacob’s grief when he was deceived into believing that his beloved Joseph was dead; nothing of his aged grandfather Isaac, who still lived; and nothing of his beloved younger brother, Benjamin, whom he would miss dearly.
Тоа значело дека со години нема да знае ништо за нив — за тоа колку бил шокиран Рувим кога се вратил кај јамата и видел дека брат му го нема, за болката на Јаков кога поверувал дека неговиот сакан син е мртов, за неговиот остарен дедо, Исак, кој сѐ уште бил жив, и за неговиот сакан помал брат, Венијамин, кој многу ќе му недостасувал.