The fact that they touched on people’s daily life ​ — eating, giving birth, marital relations, and so forth — ​ simply emphasized the point that as their God, Jehovah had the right to determine for them what was proper and what was not proper in all aspects of their life, which had been exclusively dedicated to Jehovah. ​ — Deuteronomy 7: 6; Psalm 135: 4.
Фактот што тие се однесувале и на секојдневниот живот на луѓето — јадење, раѓање, брачни односи итн. — едноставно ја нагласувал поентата дека како нивни Бог, Јехова имал право да одреди што било исправно, а што неисправно за нив во сите аспекти од нивниот живот, кој бил исклучително оддаден на Јехова.