What if we have the reputation of being awake spiritually but we are largely asleep to Christian privileges and our service activities are perfunctory and spiritually “ready to die ”?
Што ако сме на глас дека сме духовно будни, но главно сме заспани во поглед на христијанските предности, а нашите активности во службата ги извршуваме механички и духовно ‚ само што не умреле ‘?