Travelers who did not wish to be a burden on their hosts carried with them the needed provisions ​ — bread and wine for themselves and straw and fodder for their asses.
( ન્યાયાધીશો ૧૯: ૧૫ - ૨૧) તેઓને ઘેર મહેમાન આવે તો હંમેશાં તેઓના પગ ધોતા અને તેઓને ખોરાક પાણી આપતા.