When matters of national importance arose, a representative of the people ​ — sometimes a king or a prophet — ​ took the matter to God in prayer.
જ્યારે આખા દેશના હિતમાં કોઈ નિર્ણય લેવાનો હોય, ત્યારે લોકોનો પ્રતિનિધિ એ માટે ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરતો.