For example, governments of wealthy countries give low priority to ending world poverty because they are democratically elected and must cater to their voters.
જેમ કે, અમીર દેશોની સરકારો પોતાના મતદારોને રાજી રાખવા પ્રયત્ન કરે છે, એટલે ગરીબ દેશોને મદદ કરવા બહુ ધ્યાન નથી આપતા.