However, the majority of them viewed righteousness solely as a personal virtue, to be achieved by scrupulous, painstaking observance of religious rules, rather than as a standard to guide them in their dealings with fellow humans.
તેમ છતાં, તેઓમાંના મોટા ભાગના લોકો ન્યાયીપણાને બીજા લોકો સાથેના વ્યવહારમાં માર્ગદર્શક તરીકે જોતા ન હતા.