Instead of giving in to defeatist thinking — perhaps writing off the potential for improvement by saying, “We were never really in love, ”“ We married too young, ” or “We didn’t know what we were doing ” — why not hope for better things and work toward improvement, waiting patiently for results?
“ અમે ખરેખર પ્રેમમાં હતા જ નહિ, ” “અમે બહુ જ યુવાન વયે લગ્ન કર્યા હતા ” અથવા“ અમને ખબર જ ન હતી કે અમે શું કરી રહ્યાં છીએ ” એવા ખોટા વિચારો કરવાના બદલે, તમે સારું કેમ નથી વિચારતા?