The figure of speech that Isa 30 verse 20 brings to mind is that of a servant attending to his master, ever ready to act on the master’s instructions.
એ સેવક પોતાના માલિકના હાથ તરફ ધ્યાન આપે છે, જેથી માલિક શું કહે છે એ તે સમજી શકે.