We had to take a train and then walk the rest of the way ​ — loaded down with suitcases, typewriter, slide projector, service bags, and literature.
એક વૃદ્ધ ભાઈ લ્યૂરીવાલ શાંટાલ અમને મદદ કરવા માટે હંમેશા સ્ટેશન પર અમારી રાહ જોતા.