By praying “with true hearts in the full assurance of faith ”; by declaring our hope publicly without wavering; and by considering, inciting, and encouraging fellow worshippers when we assemble together at our congregation meetings and during family worship.
એ માટે આપણે “શુદ્ધ હૃદયથી અને પૂરેપૂરા નિશ્ચયથી વિશ્વાસ રાખીને ” પ્રાર્થના કરીએ; અચકાયા વિના આપણી આશા બીજાઓને જણાવીએ; સભાઓમાં અને કુટુંબ તરીકેની ભક્તિમાં એકબીજાનો વિચાર કરીએ, ઉત્સાહ વધારીએ અને ઉત્તેજન આપીએ.