Given that their “citizenship exists in the heavens, ” at death anointed ones will leave the earthly scene for something far better, immortal life in the heavens.
એનો અર્થ થાય કે જ્યારે પણ કોઈ અભિષિક્તનું મરણ થાય છે, ત્યારે તે શેતાનના કબજામાં રહેલી પૃથ્વી છોડીને, સ્વર્ગમાં અમર જીવન મેળવે છે.