صَحِيحٌ أَنَّنَا لَا نَعْرِفُ ‹ يَوْمَ وَسَاعَةَ › ٱنْتِهَاءِ سِبَاقِنَا مِنْ أَجْلِ ٱلْحَيَاةِ ،‏ لٰكِنَّ هٰذَا ٱلْجِهَادَ يَزِيدُ مِنْ نِسْبَةِ نَجَاحِنَا فِي ٱلْمُحَافَظَةِ عَلَى سُرْعَتِنَا فِي ٱلْعَدْوِ ،‏ ٱلْبَقَاءِ فِي ٱلسِّبَاقِ ،‏ وَٱلْوُصُولِ إِلَى خَطِّ ٱلنِّهَايَةِ .‏