ती म्हणाली “हे सेनाधीश परमेश्‍वरा, तू आपल्या या दासीच्या दुःखाकडे खरोखर अवलोकन करशील, माझी आठवण करशील, आपल्या दासीला विसरणार नाहीस, आपल्या दासीला पुत्रसंतान देशील, तर तो आयुष्यभर परमेश्‍वराचा व्हावा एतदर्थ [याकरता] मी त्यास समर्पण करेन; त्याच्या डोक्यावर वस्तरा फिरवणार नाही; असा तिने नवस केला. ” * (१ शमु.