आपण देवाला केलेले समर्पण आठवणीत ठेवून जीवन जगतो आणि त्याच्यावर संपूर्ण भरवसा ठेवून चालतो तेव्हा आपणही जणू स्तोत्रकर्त्याप्रमाणे असे म्हणतो: “परमेश्‍वराला मी माझा आश्रय, माझा दुर्ग असे म्हणतो; तोच माझा देव, त्याच्यावर मी भाव ठेवितो. ”