स्तोत्रकर्त्या दाविदाने अनेक आव्हानात्मक प्रसंगांना तोंड दिले पण त्याने यहोवाची आस धरली आणि म्हणूनच तो असे गाऊ शकला: “नाशाच्या खाचेतून, दलदलीच्या चिखलातून त्याने मला वर काढिले, माझे पाय खडकावर ठेविले आणि माझी पावले स्थिर केली. ” — स्तोत्र ४०: २.