As we observe them, we share the feelings of the psalmist who sang: “Let the rivers themselves clap their hands; all together let the very mountains cry out joyfully before Jehovah. ” ​ — Psalm 98: 8, 9.
त्यांना पाहून आपल्यालाही स्तोत्रकर्त्याप्रमाणे वाटते, ज्याने गायिले: “नद्या टाळ्या वाजवोत; पर्वत एकवटून परमेश्‍वरासमोर आनंदाने गावोत. ” — स्तोत्र ९८: ८, ९.