१८९२ च्या टेहळणी बुरूज (इंग्रजी) अंकात असे म्हटले होते: “केवळ मोजकेच लोक त्यांना प्रभूचे खरे प्रतिनिधी म्हणून ओळखतात, किंवा त्या सन्मानाची कदर करतात जो प्रभू त्यांना त्यांच्या नम्रतेमुळे आणि स्वार्थत्यागामुळे देतो. ”