करिंथ येथील बांधवांना त्याने असे सांगितले: “मी फार संकटात व मनस्तापात असताना अश्रु गाळीत लिहिले होते; तुम्ही दुःखी व्हावे म्हणून नव्हे, तर तुम्हावर माझी जी विशेष प्रीती आहे ती तुम्हाला कळून यावी म्हणून लिहिले. ”