देवानेच आपल्याला तरुणपणापासून शिकवले आहे, असे घोषित केल्यावर स्तोत्रकर्त्याने जे म्हटले ते मला नेहमी प्रोत्साहित करते, त्याने अशी विनंती केली: “मी भावी पिढीला तुझे बाहुबल विदित करीपर्यंत पुढच्या पिढीतील सर्वांस तुझ्या पराक्रमाचे वर्णन करीपर्यंत, मी वयोवृद्ध होऊन माझे केस पिकले तरी, हे देवा, मला सोडू नको. ” — स्तोत्र ७१: १७, १८.