गथाचा राजा आखीश याच्यासमोर वेडेपणाचे सोंग करण्याची पाळी त्याच्यावर आली तेव्हा त्याने एक गीत, एक अत्यंत सुरेख स्तोत्र रचले ज्यात त्याने आपला विश्‍वास या शब्दांत व्यक्‍त केला: “तुम्ही माझ्याबरोबर परमेश्‍वराची थोरवी गा; आपण सर्व मिळून त्याच्या नावाची महती वर्णूं या.