This is in great contrast with what takes place in a society in which discussion of death is taboo, regarded as morbid, and in which children are excluded on the assumption that it would be “too much ” for them. Dying nowadays is different in many ways, and it often is more lonely.
परंतु ही गोष्ट अशा समाजांपेक्षा अतिशय वेगळी आहे जेथे, मृत्यू या विषयावर बोलणे निषिद्ध असते, त्यावर विचार करणे विकृतपणाचे मानले जाते व मुलांना “सहन होणार ” नाही असे समजून त्यांच्याबरोबर त्याची चर्चा केली जात नाही.