How can one be “made perfect in love ” and thus ‘ throw outside ’ fear of condemnation or rejection?
एक व्यक्‍ती ‘ प्रीतीत परिपूर्ण ’ कशी होऊ शकेल व त्याद्वारे निर्भत्सनेची किंवा अस्वीकाराची भीती मनातून “घालवून ” देऊ शकेल?