( शास्ते ११: ३५ - ३९) इफ्ताह आणि त्याची मुलगी हे देवाला विश्‍वासू होते आणि त्याला दिलेलं वचन मोडण्याचा ते कधी विचारही करू शकत नव्हते; मग ते पूर्ण करणं त्यांच्यासाठी कितीही कठीण असलं तरीही. — अनुवाद २३: २१, २३; स्तोत्र १५: ४ वाचा.