What saved Shackleton’s men from complete despair as they huddled and waited on what was just “a bleak and inaccessible patch of rock and ice twenty miles [30 km] from end to end ”?
‘ एका टोकापासून दुसऱ्‍या टोकापर्यंत, ३० किलोमीटर फक्‍त बर्फ आणि खडक असलेल्या त्या ओसाड, अगम्य बेटावर ’ एकमेकांना खेटून बसण्याखेरीज आणि वाट पाहण्याखेरीज शॅकल्टनची माणसे काहीच करू शकत नव्हती.