याच अनुषंगाने देवाला स्वीकार्य असलेल्या उपासनेच्या संदर्भात लिहिताना शिष्य याकोबाने असे लिहिले: “देवपित्याच्या दृष्टीने शुद्ध व निर्मळ धर्माचरण म्हणजे अनाथांचा व विधवांचा त्यांच्या संकटात समाचार घेणे, व स्वतःला जगापासून निष्कलंक ठेवणे हे आहे. ” — याकोब १: २७.