At times during the history of the Byzantine Empire, the emperor used his de facto right of appointment when it came to the choice of the patriarch of Constantinople.
अशा वेळी, सम्राटाच्या मर्जीविरुद्ध कोणीही धर्मगुरू बनू शकत नव्हते किंवा झाल्यास तो जास्त काळ टिकू शकत नव्हता.