किंबहुना, त्या काळात शास्त्राच्या शिक्षकांची अशी धारणा होती की बायबलचे काही उतारे अतिशय अर्थभरीत असल्यामुळे त्यांची चर्चा केवळ काही विशेष शिष्यांना सोडून इतर कोणासोबतच केली जाऊ नये; आणि तीसुद्धा अगदी हळू आवाजात, डोके झाकून केली जावी.