The result, he observes, is that “unemployed people, widows, slum dwellers, and those who are incapable of critical thinking conclude that God has abandoned them and that they are obliged to give so much to ‘ the preacher ’ that their own families go hungry. ”
त्यांच्या मते याचा परिणाम असा होतो की, “बेकार लोक, विधवा, झोपडपट्ट्यांमध्ये राहणारे आणि तर्कशुद्ध विचार करू न शकणारे लोक असे समजतात की, देवाने त्यांना त्यागले आहे आणि मग स्वतःच्या कुटुंबाला उपाशी ठेवून त्यांना ‘ सुवार्तिकाला ’ अमुक एक रक्कम द्यावी लागते. ”