In time, the sinner lets out what one scholar calls “a long litany of ‘ if onlys ’: if only I had listened to my father; if only I hadn’t gone my own way; if only I had taken others ’ advice. ”
शेवटी अपराध्याला पस्तावा होतो; “मी माझ्या वडिलांचे ऐकले असते तर; माझ्याच मनाप्रमाणे वागलो नसतो तर; दुसऱ्‍यांचाही सल्ला घेतला असता तर ” असा तो पस्तावा करत राहतो.