How can we “consider ” someone who feels downhearted because of the shame and despair that he still experiences as a result of a past transgression, even though he has taken steps to correct matters?
एखाद्या व्यक्‍तीने गतकाळात पाप केले असेल आणि आपली चूक सुधारण्यासाठी आवश्‍यक पावलेही उचलली असतील; तरीपण केलेल्या चुकीबद्दल तिला अजूनही लाजिरवाणे वाटत असल्यास आणि त्यामुळे ती निराश असल्यास, अशा व्यक्‍तीकडे आपण “लक्ष ” कसे देऊ शकतो?