मार्था फॅरिल एरिक्सन यांनी तब्बल वीस वर्षांपर्यंत २६७ आयांचा व त्यांच्या मुलांच्या विकासांचा मागोवा घेतला; त्या असे मत व्यक्‍त करतात: “लहानपणी होणारी उपेक्षा, एखाद्या रोपाला कीड लागावी त्याप्रमाणे हळूहळू मुलांच्या उत्साहाला खाऊन टाकते; मग एक वेळ अशी येते जेव्हा त्या मुलाला इतर कोणाशी संबंध स्थापित करण्याची उत्सुकता राहात नाही व आपल्या भोवतालच्या जगाविषयी कोणत्याही प्रकारचे कुतूहल राहात नाही. ”