For travelers to receive hospitable treatment from their fellow Israelites, it was often sufficient to sit down in the public square of a city and await an invitation.
( शास्ते १९: १५ - २१) यजमान सहसा आपल्या पाहुण्यांचे पाय धूत, त्यांना खायला, प्यायला देत, तसेच त्यांच्या जनावरांसाठी चारा देखील पुरवत.