Proud and selfish, the scribes and Pharisees cared little for the life and welfare of their fellow humans.
शास्त्री आणि परूशी गर्विष्ठ आणि स्वार्थी होते, आणि लोकांच्या जीवाबद्दल त्यांना थोडीही कदर नव्हती.