Traveling about may thus have served as a continuous reminder that one day this land would belong to Abram’s offspring. Obediently, “Abram continued to live in tents.
Тийм учраас тэр газар нутгаар Абрам хөндлөн гулд хэрэн явж байсан нь нэгэн цагт энэ бүх газар нутаг үр удмынх нь нутаг болно гэдгийг түүнд байнга сануулж болох байв.