However, the majority of them viewed righteousness solely as a personal virtue, to be achieved by scrupulous, painstaking observance of religious rules, rather than as a standard to guide them in their dealings with fellow humans.
Гэхдээ тэдний ихэнх нь зөвт байдлыг зөвхөн шашны дүрэм журмыг няхуур нямбай сахин мөрдсөнөөр илэрдэг хувь хүний сайн чанар гэж үздэг байснаас бус бусадтай харьцахдаа удирдлага болгох ёстой хэм хэмжээ гэж үздэггүй байлаа.