Or the depressed soul who faithfully comes to meetings despite persistent feelings of worthlessness? Or the youth who steadily makes spiritual advancement in spite of bad influences in school and elsewhere?
Жишээлбэл: Та ганц бие эцэг эхчүүд хүүхдүүдээ дагуулаад Хаанчлалын танхимд тогтмол ирэхийг хараад, эсвэл, сэтгэлийн үргэлжийн дарамтанд байдаг хэн нэгэн би хэнд ч хэрэггүй хүн шүү дээ гэх бодолд байнга автдаг хирнээ цуглаанд үнэнчээр ирэхийг хараад, эсвэл сургууль болон өөр бусад газар өөрсдөд нь нөлөөлчихөөр муу явдал байдаг хэдий ч сүнслэг талаараа байнга өсөж байгаа охид, хөвгүүдийг хараад урамшин зоригждог биз дээ?