Those Christians were not devastated by the loss of their possessions. They retained their joy because they kept hold of their most valuable possession, their “better and... abiding possession. ”
Тэд хамгийн үнэтэй буюу « илүү сайн мөнхийн өмч хөрөнгөнөөсөө » зуурч байсан учир эд хөрөнгөө алдлаа гэж сэтгэлээр уналгүй, баяр хөөртэй байж чадсан аж.