Kama sanamu za kanisa kuu la Kiromani na la Kigothi, michoro hiyo ilikusudiwa kusomwa kama kitabu na wale ambao hawakuwa na uwezo wa kusoma Maandiko Matakatifu, ambayo wakati huo yalikuwa ya Wabrahmani tu.
Wakati mmoja, ni Wabrahmani tu walioruhusiwa kupata vitabu.