लहान लहान पण यमकबद्ध अशा वाक्यरचनेतून स्त्रिया आपल्या पतीचे नाव कुशलतेने गुंफून घेतात, त्या प्रकाराला उखाणा म्हणतात. ही प्रथा महाराष्ट्रीय विवाहात अत्यंत लोकप्रिय आहे. लग्नातील नवऱ्यासाठी व नववधूसाठी लागणारे उखाणे.

माझा एक मित्र निखिल पाटील कोकण रेल्वे मध्ये अभियंता आहे. त्याच्या लग्नात त्याच्या बायकोने कोकण रेल्वे, कोल्हापूर यांना कव्हर करणारे काही उखाणे घेतले ते खालीलप्रमाणे,

धन्य ती माऊली, जिने झिजवली आपली काया,

कोकण रेल्वेत अभियंते आहेत, निखिल राव माझे राया..
कोकणाची वाट, जरा अवघडच घाट,

निखिल रावांच्या साथीने जाईल, आमची, संसाराची रेल्वे सुसाट..
निखिल रावांनी रेल्वे कोकणाकडे वळवली

पण माझ्या प्रेमात, त्यांनी ती यवलुजमध्येच फिरवली.
कोल्हापुरातून कोकणात पाठवली रेल्वेने भाजी

निखिलराव आहेत माझ्यावर राजी
कोल्हापुरातून कोकणला पाठवला रेल्वेने मेवा

निखिल रावांचं नाव घेते, करून त्यांच्या माऊलीची सेवा
कोल्हापुरातून कोकणात पाठवलं रेल्वेने दही

सासरेबुवांच्या धाकात, राहीन गं मी बाई

कोल्हापुरातून कोकणात पाठवली रेल्वेने खारी

निखिल रावांच नाव घेते, ननंद माझी भारी

कोल्हापुरातून कोकणात पाठवली रेल्वेने सुई

आमच्या यांच्या मित्रांचा गोतावळा मोठा ग बाई.

कोल्हापुरातून कोकणात पाठवला रेल्वेने जोंधळा

निखिल रावांच नाव घेते ते, तुझ्यात जीव रंगला
नवीन घरामध्ये, मन गेलं गांगरून…

__रावांच्या मायेची, शाल घेते पांघरून…
रुखवताचे उखाणे
फुगडयांचे उखाणे
जानपद उखाणे
लग्नातील मराठी उखाणे