लोकगीतांतील ओवी म्हणजे सर्वसामान्य स्त्रियांनी व्यक्त केलेला मनोभाव होय. ओवी म्हणजे ओवणे, गुंफणे. मराठी भाषेतील अभिजात छंद म्हणून हिची ओळख आहे.

पहीली माझी ओवी | पहीला माझा नेम ।तुळशीखाली राम ।
पैली माजी ओवी गाई एक एकाब्रह्मा विष्णू देखा हारोहारी 
तीसरी माझी ओवी ।त्रिनयना ईश्वरा ।पार्वतीच्या शंकरा । कृपा करा॥
तिसरी माझी ओवी तिन्ही प्रहराच्या वेळीब्रम्हा विष्णू वरीबिल्वपत्र.

विविध चरणांतील ओव्या-

ग्रंथांमधील ओवी
चार चरणी
उदा २ दासबोधामधील ओव्या
लोकगीतांतील ओवी