1850లో, ఫూకోవ్ ఫీజో–ఫూకోవ్ పరికరంను ఉపయోగించి కాంతి వేగాన్ని కొలిచేందుకు ఒక ప్రయోగం చేశాడు. ఇది తర్వాత కాలంలో ఫూకోవ్-ఫీజో ప్రయోగంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ ప్రయోగం కాంతి నీటిలో, గాలిలోకన్నా మెల్లగా ప్రయాణిస్తుందని నిరూపించి న్యూటన్ యొక్క కాంతి కణ సిద్ధాంతాన్ని పూర్తిగా సమాధిచేసేందుకు దోహదపడిందని భావిస్తారు

1851లో, భూమి తన అక్షంపై తనచుట్టూ తాను తిరిగే పరిభ్రమణాన్ని ప్రయోగాత్మకంగా ప్రదర్శించాడు. ఈ ప్రయోగపు పద్ధతిని 1661లోనే విన్సెంజో వివియానీ ఉపయోగించాడు, కానీ ఇది ఫోకాల్ట్ పరిశోధనల ద్వారానే ప్రాచ్యుర్యం పొందింది. ఫోకాల్ట్ ఈ ప్రయోగ ప్రదర్శనకోసం పారిస్లోని పాంథియాన్ యొక్క పైకప్పు నుండి ఒక బరువైన లోలకాన్ని పొడవైన తాడు వేలాడదీసి, దాని డోలావర్తన సమతలం చుట్టూ తిరగటం ద్వారా భూమి యొక్క పరిభ్రమణాన్ని నిరూపించాడు. ఈ ప్రయోగం పండితలోకంలోనూ, సాధారణ ప్రజల్లోనూ కలకలం రేపింది. తత్ఫలితంగా ఐరోపా, అమెరికాలోని ప్రముఖ నగరాలన్నింటిలోనూ ఫోకాల్ట్ లోలకాలని వేలాడదీసి ప్రదర్శించారు. ఈ ప్రదర్శలకు పెద్ద ఎత్తున జనం వచ్చారు. ఆ తరువాత సంవత్సం ఇదే విషయాన్ని మరింత సులువుగా నిరూపించడానికి గైరోస్కోప్ అనే పరికరాన్ని తయారుచేశాడు. 1855లో, అత్యద్భుతమైన ప్రయోగ పరిశోధనలకుగాను రాయల్ సొసైటీ యొక్క కోప్లీ మెడల్ అందుకున్నాడు. అదే సంవత్సంలో దీనికి కొంతకాలం ముందు పారిస్ యొక్క ఇంపీరియల్ అబ్సర్వేటరీలో భౌతికశాస్త్రజ్ఞునిగా నియమించబడ్డాడు.

ఫూకోవ్ 1855 సెప్టెంబరులో, రాగి డిస్కును దాని రిమ్‌ను రెండు అయస్కాంత ధృవాల మధ్యన ఉంచి గుండ్రగా త్రిప్పితే, దాన్ని త్రిప్పటానికి కావలసిన బలం హెచ్చుతుందని, అదే సమయంలో లోహంలో జనించిన ఎడ్డీ కరెంటు లేదా ఫోకాల్ట్ కరెంటు వల్ల డిస్కు వేడెక్కుతుందని కనుగొన్నాడు.

1857 లో, తనపేరుతో ప్రసిద్ధిచెందిన కాంతి తలీకరణ యంత్రాన్ని (పోలరైజర్) ను కనుగొన్నాడు. ఆ మరు సంవత్సరం పరావర్తన దూరదర్శని యొక్క దర్పణపు ఆకారాన్ని నిర్ధారించేందుకు ఒక పద్ధతిని రూపొందించాడు. "ఫోకాల్ట్ కత్తి అంచు పరీక్ష" అనబడే ఈ పరీక్ష, దర్పణపు ఆకృతి (ఫిగరింగ్) తీర్చిదిద్దే పనివారికి దర్పణం పరిపూర్ణంగా గోళాకారంలో ఉందా లేక గోళాకారంలో ఏవైనా విచలనాలు ఉన్నాయా అన్న విషయాన్ని పరీక్షించుటకు ఉపయోగపడుతుంది. ఫోకాల్ట్ తన పరిశోధనలు ప్రచురించే ముందు పరావర్తన దూరదర్శిని యొక్క దర్పణాలను పరీక్షించే పద్ధతి "గుడ్డివేటు గువ్వను తగిలిన" చందంగా ఉండేది.

ఫూకోవ్ కత్తి అంచు పరీక్ష దర్పణ నాభ్యాంతరాలు వాటి వైశాల్యముల ద్వారా కనుగొని దర్పణ ఆకారాన్ని నిర్థారిస్తుంది. ఇది సాధారణంగా దర్పణ కేంద్రకం నుండి ప్రాంతం యొక్క కొలతగా పిలువబడుతుంది. ఈ పరీక్ష దర్పణం యొక్క వక్రతలం యొక్క కేంద్రం (వక్రతా కేంద్రం) వద్ద కాంతి బిందు జనకాన్ని కేంద్రీకరుస్తుంది, కత్తి అంచు నుండి పరావర్తనం చెందిస్తుంది. ఈ పరీక్ష దర్పణం యొక్క శాంఖవ భాగాన్ని కొలుచుటను సాధ్యం చేస్తుంది. ఈ పరీక్ష దర్పణ వాస్తవ ఆకృతిని ధృవీకరించుటలో ఉపయోగపడుతుంది. దర్పణం యొక్క ఆకృతి, ఆ దర్పణం పొందుపరచబడిన టెలిస్కోపు, మైక్రోస్కోపు వంటి దృశ వ్యవస్థలు సరిగా పనిచేసేందుకు చాలా ముఖ్యమైన అంశం. ఈ ఫోకాల్ట్ పరీక్ష చాలా సులభమైనది, చవకగా దొరికే, సులభంగా తయారుచేయగలిగే పరికరాలని ఉపయోగిస్తుంది కాబట్టి, నేటికీ ఈ పరీక్షను దూరదర్శినులు తయారు చేసే చిన్న వ్యాపారులు, ఔత్సాహికులు ఉపయోగిస్తున్నారు.

చార్లెస్ వీట్‌స్టోన్ యొక్క భ్రమణ దర్పణాన్ని ఉపయోగించి ఫోకాల్ట్ 1862లో కాంతి యొక్క వేగాన్ని 298,000 కి.మీ.లు/సెకండుగా నిర్ధారించాడు (దాదాపు 185,000 మైళ్ళు/సెకను) — ఈ అంచనా అంతకుమునుపు జరిపిన పరిశోధనల ద్వారా అంచనా వేసిన వేగం కంటే 10,000 కి.మీ/సె తక్కువ, ప్రస్తుతం విరివిగా అంగీకరించబడిన కాంతివేగం కంటే ఈ నిర్ధారణలో కేవలం 0.6% వ్యత్యాసం మాత్రమే ఉంది.

ప్రారంభ సంవత్సరాలు
మధ్యకాలము
మరణం, తర్వాత కాలం
ఆఖరి సంవత్సరాలు