<poem>
</poem>
<br>
<poem>
</poem>
<poem>
ఓం భూర్భువః సువః! తత్స వితుర్వరేణ్యం భర్గో దేవస్య ధీమహి!
ధియో యోనః ప్రచోదయాత్!
సూర్య ఆత్మా జగత స్తస్థుషశ్చ! సూర్యా ద్వై ఖల్విమాని భూతాని జాయన్తే!
సుర్యాధ్యజ్ఞః పర్జన్యో న్నమాత్మా!
</poem>
<poem>
నమస్తే ఆదిత్య!
త్వమేవ ప్రత్యక్షం కర్మ కర్తాసి!
త్వమేవ ప్రత్యక్షం బ్రహ్మాసి!
త్వమేవ ప్రత్యక్షం విష్ణురసి!
త్వమేవ ప్రత్యక్షం రుద్రోసి!
త్వమేవ ప్రత్యక్షం ఋగసి!
త్వమేవ ప్రత్యక్షం యజురసి!
త్వమేవ ప్రత్యక్షం సామాసి!
త్వమేవ ప్రత్యక్ష మధర్వాసి!
త్వమేవ సర్వం చన్దోసి!
</poem>
<poem>
ఆదిత్యాద్వాయుర్జాయతే!
ఆదిత్యాద్భూమిర్జాయతే!
ఆదిత్యాదాపోజాయన్తే!
ఆదిత్యా జ్జ్యోతిర్జాయతే!
ఆదిత్యాద్ వ్యోమ దిశో జాయన్తే!
</poem>
<poem>
ఆదిత్యాద్ దేవా జాయన్తే!
ఆదిత్యాద్ వేదా జాయన్తే!
ఆదిత్యో వా ఏష ఏతన్మండలం తపతి!
అసావాదిత్యో బ్రహ్మా!

ఆదిత్యోన్తఃకరణ మనో బుద్ధి చిత్తా హంకారాః!
ఆదిత్యో వై వ్యానస్సమానోదానోపానః ప్రాణః!
ఆదిత్యో వై శ్రోత్ర త్వక్ చక్షురసన ద్రాణాః!
</poem>
<poem>
ఆదిత్యో వై వాక్పాణి పాద పాయూ పస్థాః!
ఆదిత్యో వై శబ్ద స్పర్శ రూప రస గంధా!
ఆదిత్యో వై వచనాదానాగమన విసర్గా నన్దాః!
ఆనన్దమయో విజ్ఞాన మయో విజ్ఞానఘన ఆదిత్యః!
నమో మిత్రాయ భానవే మృత్యోర్మా పాహి!
బ్రాజిష్ణవే విశ్వహేతవే నమః!
</poem>
<poem>
సూర్యాద్భవంతి భూతాని సూర్యేణ పాలితాని తు!
సూర్యే లయం ప్రాప్నువన్తి యః సూర్యః సోహమేవచ!
చక్షుర్నో దేవః సవితా చక్షుర్న ఉత పర్వతః!
చక్షుర్దాతా దధాతు నః!
</poem>
<poem>
ఆదిత్యాయ విద్మహే సహస్ర కిరణాయ ధీమహి!
తన్నః సూర్యః ప్రచోదయాత్!
</poem>
<poem>
సవితా పురస్తాత్ సవితా పశ్చాత్తాత్ సవితోత్త రాత్తాత్ సవితా ధరాత్తాత్!
సవితా నః సువతు సర్వతాతి సవితా నొ రాసతాం దీర్ఘ మాయుః!
</poem>
<poem>
ఓమిత్యేకాక్షరం బ్రహ్మా!
ఘ్రుణిరితి ద్వే అక్షరే!
సూర్య ఇత్యక్షర ద్వయమ్!
ఆదిత్య ఇతి త్రిణ్యక్షరాణి!
ఏత స్త్యేవ సూర్య స్త్యాష్టాక్షరో మనుః!
</poem>

ఈ శ్లోకము అర్థము: 

ఓం అనే ఒక అక్షరము (బ్రహ్మం)
ఘ్రుణి అనే రెండక్షరాలు (కిరణం)
సూర్య అనే రెండక్షరాలు (తేజస్సు)
ఆదిత్య అనే మూడక్షరాలు (అదితి పుత్రుడు)
ఈ ఎనిమిది అక్షరాలు సూర్య మంత్రము

అదే అష్టాక్షరీ మంత్రం = “ఓం నమో నారాయణాయ”

ప్రత్యక్ష దైవమైన సూర్యభగవానుడే బ్రహ్మ విష్ణు రుద్రాత్మకమైన పరబ్రహ్మ స్వరూపం
</poem>

శాంతి మంత్రం
ఉపనిషత్ ఫలశ్రుతి
సూర్యోపనిషత్తు
ఉపనిషత్ మంత్రం