1831లో విపరీతమైన వర్షాలు పడ్డాయి. దాని వలన ఆ సంవత్సరం పంటలు పాడయినాయి. 1832లో తీవ్రంగా తుఫాను వచ్చింది. ఆ ఏడాది కూడా పంట చేతికి రాలేదు. 1833లో బీభత్సమైన కరువు. దీనినే ‘పెద్దకరువు’, ‘డొక్కలకరువు’ అని అనేవారు. ఈ కరువు నందననామ సంవత్సరంలో వచ్చింది కనుక దీనినే ‘నందనకరువు’ అని కూడా పిలిచేవారు. వరుసగా రెండు సంవత్సరాలు పంటలు రాక, ఉన్నది పొగొట్టుకొని ప్రజలు తీవ్ర ఇబ్బంది పడ్డారు. మరల మూడవ సంవత్సరంలో కరువు రావడంతో ఆవిచ్ఛిన్నాన్ని తట్టుకోలేక కొన్ని ప్రదేశాలలో వారు తమ బ్రతుకుదెరువు కోసం వివిధ ప్రాంతాలకు వలస వెళ్ళిపోయినారు. అలా వలస వెళ్ళినవారిలో ఒకరు మేకా మూర్తియ్యగారు. అలా వలస వెళ్తున్న సమయంలో కృష్ణానది దగ్గరకు రాగానే అందులో నీరు కనపడినవి. అంతకటినమైన కరువులో కూడా ఆ నదిలో నీరు ఉండడం చూసి వారు ఆశ్చర్యపోయినారు. అప్పుడు వారు స్ధిరపడితే కృష్ణానదీ పరీవాహక ప్రాంతాలలో మాత్రమే స్ధిరపడాలని అనుకుని, ఆనాటి మేకా వారి దాయాదులలో ఒకరైన మన వంశమూలకర్త మేకా మూర్తియ్యగారు, 1833లో తన ముగ్గురు కొడుకులు అయిన గురవయ్య, వెంకయ్య, లింగయ్యతో (ఆనాటి పాగోలు) మేకావారిపాలానికి వచ్చారు. వీరి సంతానం అధికంగా ఉండడంతో ఆ గ్రామానికి మేకావారిపాలెం అని పేరు వచ్చింది. ఆనాడు మూర్తియ్యగారితో వారి దాయదులు కూడా వివిధ ప్రాంతలకు వెళ్ళినారు.

గ్రామ ఆవిర్భావం
మేకావారిపాలెం గ్రామం సమీపంలోని దర్శనీయ ప్రదేశములు/దేవాలయాలు
వలస బాట
గ్రామం పేరు వెనుక చరిత్ర