ఈ రాజవంశం చివరి గొప్ప రాజు జయపాల. అతని సామ్రాజ్యం కాబూలుకు పడమటి దిశలో సట్లెజు నది వరకు విస్తరించింది. ఏదేమైనా గాంధారరాజ్య ఈ విస్తరణ సాబుక్తిజిను ఆధ్వర్యంలో శక్తివంతమైన ఘజ్నావిదు సామ్రాజ్యంగా అభివృద్ధి చెందింది. సబుక్తిజిను చేతిలో రెండుమార్లు ఓడిపోయి, కాబూలు లోయలో గజ్నికి చెందిన మహమూదు చేతిలో ఓడిపోయిన తరువాత జయపాల చితిపేర్చుకుని తన ప్రాణాలను అర్పించాడు. జయపాల కుమారులలో ఒకడైన ఆనందపాల తన రాజధానిని " సాల్టు రేంజి " లోని నందనా సమీపానికి తరలించాడు. 1021 లో ఈ రాజవంశం చివరి రాజు త్రిలోచనపాలాను తన సొంత దళాలు హత్య చేశాయి. ఇది గాంధార ముగింపుగా మారింది. తదనంతరం కొందరు షాహి యువరాజులు కాశ్మీరుకు వెళ్లి స్థానిక రాజకీయాలలో చురుకుగా ఉన్నారు.
ఆఫ్ఘనిస్తాన్లోని గాంధార నగరానికి తరువాత కందహారు నగరం అని పేరు పెట్టారు. హెచ్.డబల్యూ రచనల ఆధారంగా 5 వ శతాబ్దంలో గాంధార నుండి వలస వచ్చిన బెలో ఈ పేరును ఆధునిక కందహారుకు తీసుకువచ్చారు. ఫాక్సియను సందర్శించిన సమయంలో పెషావరు లోయలో బుద్ధుడి భిక్ష-గిన్నె 400 (చాప్టరు XII) ను ఉనికిలో ఉందని తన నివేదికలో సూచించాడు. కందహారు వెలుపల సుల్తాను వైసు మందిరంలో భద్రపరచబడిన ఈ భారీ భిక్షపాత్రను (ఏడు అడుగుల వ్యాసం) 1872 లో బెలో సందర్శించినట్లు నివేదించబడింది. ఓలాఫు కారో 1958 లో తన పుస్తకాన్ని రాసినప్పుడు (కారో, పేజీలు 170–171) ఈ అవశిష్టాన్ని కాబూలు మ్యూజియంలో ఉన్నట్లు నివేదించాడు. ఈ భిక్షాపాత్ర ప్రస్తుత స్థితి తెలియదు.

సి. 1001 లో పెషావరు యుద్ధంలో జయపాల ఓటమి తరువాత గాంధార, వాయువ్య భారతదేశంలో ఎక్కువ భాగం ఘజ్ని మహముదు చేత సంభవించిన వినాశనం గురించి 1030 లో అల్ బిరుని నివేదించింది:

చరిత్ర
కళలు
పతనం
Taliban destruction of Buddhist relics