20 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఇథియోపియాలో చక్రవర్తి హైలే సెలాస్సీ (రాస్ తఫారి) పాలన సాగింది. మొదటి హైలెసెలెస్సీ ఇథియోపియా తల్లితండ్రులు మూడు ఆఫ్రోయాసియాటికు మాట్లాడే ప్రజలకు సంబంధించి ఉన్నాయి: దేశం రెండు అతిపెద్ద జాతి సమూహాలు (ఓరోమో, అంహారా) అలాగే గుర్గె. 5 వ ఇయసును పదవిని తొలగించిన తరువాత ఆయన అధికారంలోకి వచ్చాడు. 1916 నుండి దేశవ్యాప్త ఆధునికీకరణ పోరాటం చేపట్టాడు. ఆయన చక్రవర్తిని జ్యూవిటు రాస్, ప్రతినిధిగా (ఇంద్రెసేసు) ఇథియోపియా సామ్రాజ్యం డి.ఫ్యాక్టో పాలకుడు అయ్యాడు. జ్యూవిటో మరణం తరువాత 1930 నవంబరు 2 న ఆమె వారసుడిగా చక్రవర్తి అయ్యాడు.

ఇథియోపియా స్వాతంత్ర్యం రెండవ ఇటాలో-ఇథియోపియా యుద్ధం కారణంగా అంతరాయం ఏర్పడింది. 1935 అక్టోబరు ప్రారంభంలో ఇథియోపియా ఫాసిస్టు ఇటలీ దేశాన్ని ఆక్రమణ (1936-1941) చేసింది. ఇథియోపియా జనాభాలో చాలా మంది గ్రామీణ పట్టణాలలో నివసించినందున ఇటలీ తన ఆక్రమణలో పట్టణ కేంద్రాలలో నిరంతర ప్రతిఘటనను, దాడిని ఎదుర్కొంది. హేలే సెలాస్సీ ఫెయిర్ఫీల్డ్ హౌసు (బాత్)కు పారిపోయాడు. ముస్సోలినీ ఇటాలియా ఇథియోపియాను ప్రకటించాడు. ఇటలీ రాజు 3 వ విట్టోరియో ఇమాన్యుయేలు ముస్సోలినీకి ఇంపీరియలు బిరుదును అందించాడు.

1937 లో " యికటిటు 12 " ఇటలీ మారణహోమం జరిగింది. ఇందులో చాలామంది ఇథియోపియన్సు ఖైదు, సామూహిక హత్యలకు గురైయ్యారు. ఇటలీ ఈస్ట్ ఆఫ్రికా వైస్రాయి రోడోల్ఫో గ్రాజియాని హతమార్చడానికి విఫల ప్రయత్నం.
ఇటలీ రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో ప్రవేశించిన తరువాత బ్రిటీషు సామ్రాజ్యం దళాలు అర్బెంగ్నోచ్ ("పేట్రియాట్స్", సాయుధ ప్రతిఘటన సైనికులు) 1941 లో తూర్పు ఆఫ్రికా పోరాటంలో పాల్గొన్నందుకు బదులుగా ఇథియోపియా సార్వభౌమాధికారాన్ని పునరుద్ధరించాయి. 1943 వరకు ఒక ఇటాలియన్ గెరిల్లా యుద్ధం కొనసాగింది. 1944 డిసెంబరులో ఆంగ్లో-ఇథియోపియన్ ఒప్పందంపై సంతకం చేసినప్పుడు ప్రత్యేక బ్రిటీషు అధికారాలను ఉపయోగించకుండా ఇథియోపియా పూర్తి సార్వభౌమాధికారాన్ని బ్రిటీష్ గుర్తించింది. 1947 శాంతి ఒప్పందంలో ఇటలీ ఇథియోపియా సార్వభౌమత్వాన్ని, స్వతంత్రతను గుర్తించింది.

1942 ఆగస్టు 26 న హైలే సెలాస్సీ ఇథియోపియాలో బానిసత్వాన్ని చట్టబద్దంగా తొలగించినట్లు ఒక ప్రకటనను విడుదల చేసింది. 20 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో 11 మిలియన్లు ఉన్న ఇథియోపియా ప్రజలలో 2-4 మిలియన్ల మంది బానిసలు ఉన్నారు.

1952 లో హైలే సెలాస్సీ ఎరిట్రియాతో ఒక సమాఖ్యను నడిపించాడు. 1962 లో ఆయన దీనిని రద్దు చేసి ఎరిట్రియాను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. దీని ఫలితంగా ఎరిట్రియా స్వాతంత్ర్యయుద్ధం మొదలైంది. 1963 లో ఆఫ్రికన్ యూనిటీ ఆర్గనైజేషను (ఒ.ఎ.యు) ఏర్పడటంలో హైలే సెలాస్సీ ప్రధాన పాత్ర పోషించారు.

1973 లో ప్రపంచవ్యాప్త చమురు సంక్షోభం కారణంగా ఎథియోపియాలో మొదటి హైలే సెలాస్సీకు ప్రజాభిప్రాయం వ్యతిరేకంగా మారింది. ఈ చమురు సంక్షోభం 1974 ఫిబ్రవరి 13 న గ్యాసోలిను ధరలలో గణనీయంగా పెరిగింది; ఆహార కొరత; వారసత్వం గురించి అనిశ్చితి; సరిహద్దు యుద్ధాలు; ఆధునికీకరణ ద్వారా మధ్యతరగతిలో అసంతృప్తి అధికరించింది. 1974 ఫిబ్రవరి 18 న టాక్సీ డ్రైవర్లు, ఉపాధ్యాయులు అధిక గ్యాసోలిన్ ధరల పెరుగుదలకు వ్యతిరేకంగా సమ్మెను ప్రోత్సహించారు. అడిస్ అబాబాలోని విద్యార్థులు, కార్మికులు 1974 ఫిబ్రవరి 20 న ప్రభుత్వం వ్యతిరేక నిరసన ప్రదర్శనలు ప్రారంభించారు. Akilou Habte Wolde ఫ్యూడల్ ఒలిగార్కల్ క్యాబినెట్ విఫలమయ్యింది. ఎండెల్కోచేక్ మకోన్నెన్ ప్రధాన మంత్రిగా పనిచేస్తున్న ఒక కొత్త ప్రభుత్వం ఏర్పడింది.

మదటి హెయిలె సెలస్సీ యుగం (1916–1974) , ఇటాలియను ఇథియోపియా
గ్రామీణ , పట్టణ జీవితం
ప్రభుత్వ సంస్కరణలు (2018-ప్రతుతం )
చరిత్ర