వేలసంవత్సరాలకు ముందు నుండి భారతీయ సంస్కృతిలో సేంద్రియ వ్యవసాయం ఆచరణలో ఉంది. సేంద్రియ వ్యవసాయంతో భారతీయ సంస్కృతి సంపదలతో వర్ధిల్లింది. ఒకప్పుడు భారతదేశం ప్రపనచదేశాలలో సంపన్నదేశంగా గుర్తించపడడానికి సేంద్రియ వ్యవసాయం ప్రముఖ పాత్ర వహించింది. భారతీయ సంప్రదాయంలో వ్యవసాయం పూర్తిగా సేంద్రియ విధాల ఆధారితమైనది. క్రిమిసంహారకాలు, ఎరువులు మొదలైనవన్నీ మొక్కలు జంతువుల వ్యర్ధాల నుండి తయారుచెయ్యబడ్డాయి. ఆవును పాలకొరకు మాత్రమే ఉపయోగించక ఆవుపేడ, ఆవుమూత్రము ఎరువులకు క్రిమిసంహారక తయారీలకు వాడేవారు. అంతేకాదు ఎద్దులు, దున్నపోతులు సైతం దున్నడానికి, బడి లాగడానికి, ఒబ్బిడిచేయడానికి ఉపయోగిస్తూ పేడను అలవర్ధకమైన ఎరువుగా ఉపయోగించేవారు. వేపనూనె, వేపాకు, అల్లం మొదలైనవి సహాసిద్ధమైన క్రిమిసహారక తయారీలకు ఉపయోగించేవారు.

భారతదేశంలో సేంద్రియవ్యవసాయం
భారతదేశంలో ఊఫ్
రసాయన వ్యవసాయం
ప్రాచీన భారతం