భావప్రకటన విధానంలో సమాచారం కూర్చబడి ఒక వాహకం /మాధ్యమం ద్వారా పంపేవారి నుండి జాగ్రత్తగా గ్రహీతలకు అందుతుంది. అప్పుడు గ్రహీత ఆ సమాచారాన్ని సాధారణ భాషలోనికి మార్చుకొని పంపిన వారికి ప్రతిస్పందనని తెలియజేస్తాడు. సమాచారమార్పిడి జరగాలంటే అన్ని వర్గాలు పంచుకోదగిన ఒక సామాన్య సమాచార రంగాన్ని కలిగి ఉండాలి. వాక్ సంబంధసాధనాలు (టెలిఫోన్, మొబైల్, ధ్వనిని నమోదు చేసే పరికరాలు, నమోదు చేసిన ధ్వనిని మరల వినిపించే పరికరాలు, స్పీకర్లు, మెగాఫోన్లు వంటివి), మాట్లాడడం, పాటలు పాడడం, కొన్ని సార్లు శబ్ద స్వరం వంటివి, అశాబ్దికవనరులు, శారీరక సాధనాలు, శరీర భాష, సంజ్ఞల భాషవంటివి, భాషానుబంధ నైపుణ్యాలు, స్పర్శ, కనుసైగ, రాతను ఉపయోగించడం వంటివి ఉన్నాయి.

ఏ ప్రక్రియతో అయితే మనం ఒక ఉమ్మడి అవగాహన కలిగించే ప్రయత్నంలో అర్థాన్ని ఆపాదించి అందిస్తామో, ఆ ప్రక్రియనే భావప్రకటన అంటాము. ఈ ప్రక్రియకి వ్యక్తిగత, వ్యక్తుల మధ్య, వినటం, గమనించటం, మాట్లాడటం, ప్రశ్నించడం, విశ్లేషించటం, మూల్యాంకనం వంటి విస్తృతమైన అనేక రంగాల నైపుణ్యం అవసరం. భావప్రకటన ద్వారానే సహకార, సహాయాలు లభిస్తాయి.

విజయవంతమైన భావప్రకటనకి అనేక సాధారణ అడ్డంకులు కూడా ఉంటాయి, వాటిల్లో మొదటిది అధిక సమాచారం (ఒకే సమయంలో అనేక వార్తలు రావటం), రెండవది వార్తా సంక్లిష్టత.

లిఖితపూర్వక భావప్రకటన
వృక్షాలు , ఫంగై
అవలోకనము
భావప్రకటన యొక్క నమూనాలు