1857 నాటి ఇండియన్ తిరుగుబాటు సమయంలో కుమావున్ ప్రాంతానికి ప్రవేశ ద్వారంగా ఉన్న హల్ద్వాను రోహిల్ఖండ్ తిరుగుబాటుదారులు స్వాధీనం చేసుకున్నారు. బ్రిటిష్ తిరుగుబాటును శైశవ్యంలో అణిచివేసేందుకు చేసిన ప్రయత్నంలో విజయం సాధించినప్పటికీ అణచివేత కారణంగా ఏర్పడిన ఉద్రిక్తత ఎప్పటికప్పుడు వివిధ రూపాలలో బహిర్ఘతమైంది. కుమావున్ అడవులలో జరుగుతున్న బ్రిటిషు దోపిడీకి అసంతృప్తి అధికరించింది.

1913 లో కుమావున్ డివిజన్ నివాసితులకు కూలీ బేగార్ నిర్బంధం చేయబడడం ప్రతిచోటా వ్యతిరేకించబడింది. ఉద్యమానికి బద్రి దాట్ పాండే అల్మోరా నాయకత్వంలో ఆనుసూయ ప్రసాద్ బహుగుణ, పండిట్ వంటి ఇతర నాయకులు ప్రధానపాత్ర వహించారు. గర్హ్వాల్, కాశీపూర్లలో గోవింద్ బాల్లాభ్ పంత్ ఉద్యమంలో చురుకైన పాత్ర పోషించారు. బద్రీ దట్ పాండే అల్మోరా అక్బర్ ద్వారా ఈ దురాక్రమణకు వ్యతిరేకంగా నిరసన వ్యక్తం చేశాడు. 1920 లో నాగపూరులో వార్షిక సమావేశం జరిగింది. పిటి గోవింద్ బాలాబ్ పంట్, బద్రీ దట్ పాండే, హర్ గోబింద్ పంత్, విక్టర్ మోహన్ జోషి, శ్యాం లాల్ షా మొదలైన పలు నాయకులు కూలీ బీహార్ ఉద్యమంలో మహాత్మా గాంధీ ఆశీర్వాదం తీసుకోవడానికి హాజరయ్యారు. వారు తిరిగి వచ్చినప్పుడు వారు ఈ చెడుకు వ్యతిరేకంగా ప్రజలలో అవగాహన పెంచడం ప్రారంభించారు.

చరిత్ర
ఉద్యమం
నేపథ్యం
ఆరంభం, కారణాలు