పదార్థాలన్నీ ఏదో కొన్ని విడి భాగాల కలయికతో ఏర్పడిందనేది చాలా ప్రాచీనమైన భావన. ఇది పురాతన గ్రీసు, భారతీయ సంస్కృతుల్లో కనిపిస్తుంది. "ఆటం" అనే ప్రాచీన గ్రీకు పదానికి "విడగొట్టడానికి వీలు లేనిది" అని అర్థం. ఈ పదం సోక్రటీసు కంటే ముందే ల్యూసిపస్ (), అతని శిష్యుడైన డెమోక్రిటస్ ( ) సా.పూ 460- 370 మధ్యలోనే ఉపయోగించారు.. పరమాణువులు సంఖ్య అనంతమనీ, వాటిని ఎవరూ సృష్టించలేదనీ, శాశ్వతంగా ఉండిపోయేవని, ఒక వస్తువు యొక్క లక్షణాలు దానిని కూర్చే పరమాణువుల మీద ఆధారపడి ఉంటుందని డెమోక్రిటస్ బోధించాడు.
తరువాత గ్రీకు తత్వవేత్త ఎపిక్యురస్ () (సా. పూ. 341 - 270), రోమన్ ఎపిక్యురియన్ కవి లుక్రీషియస్ () (క్రీ.పూ. 99 - సి. 55 బి.సి) డెమోక్రిటస్ అణువాదాన్ని మరికొంత మెరుగుపరిచి విశదీకరి౦చారు.
అయితే మధ్య యుగ ఆరంభంలో పాశ్చాత్య ఐరోపా అణువాదాన్ని మరచిపోయింది. 12 వ శతాబ్దంలో అరిస్టాటిల్ పాతరచనలను ఆధారంగా పేర్కొంటూ చేసిన రచనలతో అణువాదం మళ్ళీ పశ్చిమ ఐరోపాలో వెలుగులోకి వచ్చింది.

14 వ శతాబ్దంలో, లుక్రీషియస్ రాసిన "డి రెరం నాచురా", "డయోజెనెస్ లియేటియస్" రాసిన "లైవ్స్ అండ్ ఒపీనియన్స్ ఆఫ్ ఎమినెంట్ ఫిలాసఫర్స్" లాంటి రచనలవల్ల పండితుల దృష్టి ఈ శాస్త్రంమీదకు ప్రసరించింది. ఏదేమైనా అణువాదం సనాతన క్రైస్తవ బోధనలతో విభేదించే ఎపిక్యురియనిజమ్ అనే తత్వశాస్త్ర భావన కాబట్టి, చాలా మంది యూరోపియన్ తత్వవేత్తలు దీనిని అంగీకరించలేదు. ఫ్రెంచి కేథలిక్ పూజారి పియరీ గ్యాసేన్డి (1592 – 1655) ఎపిక్యురియన్ అణువాదాన్ని కొన్ని మార్పులతో పునరుద్ధరించాడు. ఈ సిద్ధాంతం ప్రకారం పరమాణువులు దేవునిచే సృష్టించబడి చాలా అసంఖ్యాకంగా ఉన్నప్పటికీ, అవి అనంతం కావని ఆయన పేర్కొన్నాడు. గ్యాస్సెండి సవరించిన అణు సిద్ధాంతాన్ని ఫ్రాన్స్‌లో వైద్యుడు ఫ్రాంకోయిస్ బెర్నియర్ (1620 - 1688), ఇంగ్లాండ్‌లో సహజ తత్వవేత్త వాల్టర్ చార్లెటన్ (1619 - 1707) ప్రాచుర్యం లోకి తెచ్చారు. రసాయన శాస్త్రవేత్త రాబర్ట్ బాయిల్ (1627 – 1691), భౌతిక శాస్త్రవేత్త ఐజాక్ న్యూటన్ (1642 – 1727) ఇద్దరూ పరమాణువాదాన్ని సమర్థించారు. 17 వ శతాబ్దం చివరినాటికి, ఇది శాస్త్రీయ సమాజంలోని కొన్ని వర్గాల ద్వారా ఆమోదించబడింది.

అవగాడ్రో
క్వాంటం భౌతిక నమూనా వైపు తొలి అడుగులు
చరిత్ర
తత్వ శాస్త్రంలో అణువు