1758 మేలో రాధికాబాయికి 13 సంవత్సరాల వయసులో ఆమె ఆమె అత్త పార్వతిబాయి ఆమెను ఇతర మహిళలతో పాటు దక్కను నుండి బయలుదేరి మత తీర్థయాత్ర చేయడానికి కురుక్షేత్రానికి వెళ్లారు. రాధికాబాయితో పాటు కాశీ అనే నమ్మకమైన పనిమనిషి కూడా ఉంది. ఆమె వయస్సు 8 సంవత్సరాలు, రాధికాబాయి, పార్వతిబాయి ఆమెను అత్యంత ప్రేమతో చూసుకున్నారు. వివిధ పుణ్యక్షేత్రాలలో లభ్యమయ్యే రికార్డుల ప్రకారం పరవతిబాయి, రాధికాబాయి ఉజ్జయిని, బృందావను, హరిద్వారు, రావల్పిండి శివాలయం, ముల్తాను లోని నరసింహ ఆలయాన్ని సందర్శించారు. చమురు దీపాలను వెలిగించడం కొరకు అమృతసరు లోని బంగారు ఆలయానికి పార్వతిబాయి ఇచ్చిన విరాళాలు స్పష్టంగా నమోదు చేయబడ్డాయి. ఇది యుద్ధానికి దాదాపు 14 నెలల ముందు 1759 లో దీపావళి అమావాస్యగా ఆమె సందర్శించిన తేదీ ధృవీకరించబడింది. 25 నెలలుగా ఆమె తన అత్త పార్వతీబాయి, కాబోయే శ్రీమంత విశ్వసరావుతో కలిసి పానిపట్టు మోహిం వద్ద ఉన్నారు. అయినప్పటికీ తరువాత భద్రతా కారణాల దృష్ట్యా, ఆమెను మొదట సమీపంలోని సిక్కు పాలకుడి రాజభవనానికి, ఆతరువాత గ్వాలియరుకు పంపాడు. అక్కడ ఆమె తండ్రి ఆమెను తిరిగి ఇంటికి తీసుకెళ్లడానికి వచ్చాడు. పానిపట్టు పరాజయం, ఆమె కుమారుడి బలిదానం తరువాత గోపికబాయి ఒక వికారమైన దృశ్యాన్ని సృష్టించి, రాధికబాయిని శపించింది. గోపికాబాయి తన జీవితమంతా రాధికాబాయి ఎప్పుడూ పూనాకు దగ్గరకు రాకపోవడం గ్రహించింది. ఆమె తనతో, ఆమె కుటుంబంతో ఉన్న అన్ని సంబంధాలను రద్దు చేసింది. అందరిని ఆమెతో సన్నిహితంగా ఉండటాన్ని ఆమె నిషేధించింది. ఆమె తండ్రి సర్దారు గుప్తే అత్యాశ, అధికారదాహంతో ఉన్నడని ఆమె తండ్రిని నిందించింది. పార్వతిబాయి, కొంతవరకు శ్రీమంత మాధవరావు పేష్వా తన అమరవీరుడైన సోదరుడు, రాధికాబాయికి ఆమె కుటుంబం పట్ల ప్రేమను గౌరవించారు.

రాధికాభాయి గోపికాభాయి
పండిటు మోహిం
శ్రీమంతు విశ్వనాథరావు పేష్వా, రాధికాభాయి మద్య పరస్పర సంబంధాలు
బాల్యం