స్వీడన్ శాశ్వతంగా పర్సనల్ యూనియన్ నుండి విడిపోయింది. తరువాత డెన్మార్క్ అనేక సందర్భాలలో తన పొరుగువారిపై నియంత్రణను పునరుద్ఘాటించేందుకు ప్రయత్నించింది. క్రైస్తవ 4 వ కింగ్ క్రిస్టియన్ 1611-1613 కాల్మర్ యుద్ధంలో స్వీడన్ మీద దాడి చేశాడు. కానీ తన ప్రధాన లక్ష్యం యూనియన్‌కు తిరిగి తీసుకురావడంలో విఫలమయ్యాడు. ఈ యుద్ధం ప్రాదేశిక మార్పులకు దారితీసింది. కాని స్వీడన్ డెన్మార్క్‌కు ఒక మిలియన్ వెండి రిక్లస్డాలర్లను నష్టపరిహారం చెల్లించవలసి వచ్చింది. ఇది అల్‌వ్స్‌బర్గ్ నష్టపరిహారం అని పిలువబడింది.కింగ్ క్రిస్టియన్ ఈ డబ్బును అనేక పట్టణాలు, కోటలను నిర్మించాడానికి ఉపయోగించాడు.ముఖ్యంగా గ్లూక్‌స్టాడ్ట్ (హాంబర్గ్‌కు ప్రత్యర్థిగా స్థాపించబడింది), క్రిస్టియానియా కోటలు నిర్మించాడు. డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీచే ప్రేరణ పొందిన అతను ఇదే డానిష్ సంస్థను స్థాపించాడు. సిలోన్‌ను ఒక కాలనీగా ప్రకటించాలని అనుకున్నాడు. కానీ కంపెనీ భారతదేశపు కోరమాండల్ తీరంపై ట్రాంస్‌క్వి బార్‌నును కొనుగోలు చేయగలిగింది. డెన్మార్క్ వలసవాద ఆకాంక్షలు ఆఫ్రికా, భారతదేశంలో కొన్ని కీలక వ్యాపార వర్గాలకు మాత్రమే పరిమితమయ్యాయి. ఈ సామ్రాజ్యం ఇతర ప్రధాన శక్తులు, తోటల అభివృద్ధిపై దృష్టి కేంద్రీకరించింది. అంతిమంగా వనరుల లేకపోవడం దాని స్తబ్దతకు దారితీసింది. 

క్రిస్టిన్ ముప్పై సంవత్సరాల యుద్ధంలో జర్మనీలో లూథరన్ రాష్ట్రాల నాయకుడిగా ఉండడానికి ప్రయత్నించి లూటర్ యుద్ధంలో ఓడిపోయాడు. ఫలితంగా అల్బ్రెచ్ట్ వాన్ వాలెన్‌స్టియన్ నాయకత్వంలో కాథలిక్ సైన్యం జట్లాండ్‌ను ముట్టడించడం, ఆక్రమించడం, దోపిడీ చేయడంతో డెన్మార్క్ యుద్ధం నుండి ఉపసంహరించుకోవడం జరిగింది. డెన్మార్క్ ప్రాదేశిక రాయితీలను నివారించుకుంది. కానీ జర్మనీలో గుస్టావస్ అడాల్ఫస్ జోక్యంతో స్వీడన్ సైనిక శక్తి అధికరించింది. ఈ ప్రాంతంలో డెన్మార్క్ ప్రభావం తగ్గుముఖం పట్టింది. 1643 లో స్వీడిష్ సైన్యాలు జుట్లాండ్ పై దాడి చేసి 1644 లో స్కానియాని స్వాధీనం చేసుకున్నారు.

1645 బ్రోమ్‌సెబ్రొ ఒప్పందం అనుసరించి డెన్మార్క్ హాలెండ్, గోట్లాండ్, డానిష్ ఎస్టోనియా ఆఖరి భాగాలు నార్వేలో అనేక భూభాగాలను స్వాధీనం చేసి లొంగిపోయింది. 1657 లో మూడవ ఫ్రెడెరిక్ స్వీడన్‌ మీద యుద్ధాన్ని ప్రకటించాడు. బ్రెమెన్ వెర్డెన్‌ వైపు సైన్యాలను నడిపించాడు. ఇది ఒక భారీ డేనిష్ ఓటమికి దారి తీసింది. స్వీడన్‌కు చెందిన కింగ్ 10 వ చార్లెస్ గుస్తావ్ సైన్యాలు ఫిబ్రవరి 1658 లో రోస్కిల్డే శాంతి ఒప్పందం మీద సంతకం చేయడానికి ముందు జుట్లాండ్, ఫున్న్, చాలా క్లైంట్లను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. 1658 ఆగస్టులో 10 వ చార్లెస్ గుస్తావ్ త్వరితగతిన డెన్మార్క్ ధ్వంసం చేయనందుకు చింతించాడు. అతను కోపెన్హాగన్ మీద రెండు సంవత్సరాల పాటు ముట్టడిని సాగించడానప్పటికీ రాజధానిని స్వాధీనం చేసుకోవడంలో విఫలమయ్యాడు శాంతియుతమైన పరిష్కారంలో డెన్మార్క్ స్వాతంత్ర్యం పొందింది.ట్రాండెలాగ్ బోర్న్‌హోమ్ పాలనా నియంత్రణ తిరిగి చేజిక్కించుకున్నాడు.

డెన్మార్క్ స్కానియాన్ (1675-1679) లో స్కానియాని నియంత్రించటానికి డెన్మార్క్ ప్రయత్నించినప్పటికీ కానీ అది వైఫల్యంతో ముగిసింది. గ్రేట్ నార్తర్న్ యుద్ధం (1700-21) తరువాత డెన్మార్క్, హోల్‌స్టీన్ భాగాల నియంత్రణ 1720 లో ఫ్రెడెరిక్స్‌బర్గ్ ఒప్పందం 1773 సర్స్కోయ్ సెలో ఒప్పందం తరువాత హోల్‌స్టీన్-గాటోర్ప్ హోం రూల్ పునరుద్ధరించింది. అనేక సమకాలీన యుద్ధాల్లో ఇరు పక్షాలు వర్తకం చేయడానికి అనుమతించే తటస్థ స్థితి కారణంగా డెన్మార్క్ 18 వ శతాబ్దంలో గత దశాబ్దాలలో కంటే బాగా అభివృద్ధి చెందింది. నెపోలియన్ యుద్ధాలలో డెన్మార్క్ ఫ్రాన్స్, యునైటెడ్ కింగ్డమ్‌లతో వర్తకం చేసి రష్యా, స్వీడన్ ప్రుస్సియాలతో కలిసి లీగ్ ఆఫ్ సాయుధ తటస్థంలో చేరింది. 

బ్రిటీష్వారు దీనిని విరుద్ధమైన చర్యగా భావించారు. 1801 - 1807 లో కోపెన్హాగన్‌మీద దాడి చేశారు. ఒక సందర్భంలో డానిష్ విమానాలను మోసుకెళ్ళే మరొక సందర్భంలో డానిష్ రాజధాని పెద్ద భాగాలను కాల్చేశారు. ఇది డానిష్-బ్రిటిష్ గన్బోట్ యుద్ధం అని పిలువబడే యుద్ధానికి దారికి దారితీసింది. డెన్మార్క్, నార్వే మధ్య జలమార్గాలపై బ్రిటీష్ నియంత్రణ యూనియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థకు వినాశకరమైనదిగా మారింది. 1813 లో డెన్మార్క్-నార్వే దివాలా తీసాయి.

1814 లో కీల్ ఒప్పందం ద్వారా యూనియన్ రద్దు చేయబడింది; డానిష్ సామ్రాజ్యం స్వీడిష్ రాజుకు అనుకూలంగా నార్వే సామ్రాజ్యానికి వాదనలను తిరస్కరించింది. డెన్మార్క్ ఐస్లాండ్ (1944 వరకు డానిష్ సామ్రాజ్యాన్ని నిలబెట్టుకుంది), ఫారో దీవులు, గ్రీన్లాండ్లను స్వాధీనం చేసుకుంది. ఇవన్నీ నార్వేను శతాబ్దాలుగా పాలించాయి. నార్డిక్ కాలనీలు కాకుండా డెన్మార్క్ (1620 నుండి 1869 వరకు) డానిష్ ఇండియాపై, డెన్మార్క్ గోల్డ్ కోస్ట్ (ఘనా) (1658 నుండి 1850 వరకు), డానిష్ వెస్ట్ ఇండీస్ (1671 నుండి 1917 వరకు) కొనసాగింది.

చరిత్ర
ఆధునిక కాల ప్రారంభ చరిత్ర (1536–1849)
పర్యావరణం
చరిత్రకు ముందు