వీరు భారతదేశం అంతటా విస్తృతంగా పర్యటించారు. వీరు 1969 లో పార్లమెంటు ప్రతినిధి బృంద సభ్యునిగా సోవియేట్ యూనియన్, హంగరీ దేశాలను, 1979 లో 2వ అంతర్జాతీయ వర్ణవివక్ష వ్యతిరేక సభ కొరకు స్విజర్ల్యాండు లోని జెనీవా నగరాన్ని పర్యటించారు. వీరిని అమెరికా, కెనడా, బ్రిటన్, యుగోస్లేవియా దేశాలు కార్మికోద్యమం మీద సరళీకృత విధానాల ప్రభావాన్ని అధ్యయనం చేయుటకు తమ దేశాలకి ఆహ్వానించాయి. వీరి ప్రతిభ కారణంగా చైనా, ఇండొనేషియా, బంగ్లాదేశ్, బర్మా, థాయ్ ల్యాండ్, మలేశియా, కెన్యా, ఉగాండా, టాంజానియా లాంటి దేశాలను అనేకానేక సందర్భాల్లో సందర్శించారు.

వీరి రాజకీయ, సామాజిక, ఆర్థిక అంశాల పై పట్టు, అద్భుత వాక్చాతుర్యం సభికులను మంత్రముగ్ధుల్ని చేస్తాయి. పాశ్చాత్య విధానాలైన పెట్టుబడిదారీ, సామ్యవాద విధానాల పై విసుగు చెంది, సనాతన ధర్మం ఆధారంగా, సామాజిక, ఆర్థిక అభివృద్ధి కొరకు ఒక క్రొత్త మూడవ విధానాన్ని కనుగొన్నారు. తన భావజాలం ఆధారంగానే కాకుండా తన అనుభవం ఆధారంగా కూడా అనేక పుస్తకాలను వ్రాసారు. వాటిలో కొన్ని: ద థిర్ద్ వే; మొడ్రనైజేషన్ వితౌట్ వెస్ట్రనైజేషన్: వాట్ సస్‌టైన్‌స్ సంఘ్?, అవర్ నేష్నల్ రినైసెంస్, ఇట్స్ డైరెక్షన్‌స్ అండ్ డెస్టినేషన్; నేషనల్ పర్స్యూట్; ద గ్రేట్ సెంటినెల్ అండ్ ద పర్స్పెక్టివ్.

ఉపన్యాసం:
యాత్రలు:
పార్లమెంటు లో:
జీవిత విశేషాలు