భారత గిరిజన బెల్టులోని సంచార వేటగాళ్ళు బుట్టలు అల్లడం, నేతపనిలో పనిచేసే రైతులు అయ్యారు. ముండా ప్రజలను షెడ్యూల్డు తెగలుగా జాబితా చేయడంతో చాలామంది వివిధ ప్రభుత్వ సంస్థలలో (ముఖ్యంగా భారతీయ రైల్వే) పనిచేస్తున్నారు.

ముండాలలోని వంశాలను కిల్లి అని పిలుస్తారు. ఇది కులా అనే సంస్కృత పదానికి సమానంగా ఉంటుంది. ముండా పితృస్వామ్యం విధానం అనుసరిచండంలో భాగంగా తండ్రి నుండి వంశపేరు కొడుకుకు వస్తుంది. సాంప్రదాయం ఆధారంగా ఒకే వంశానికి చెందినవారు ఒకే పూర్వీకుల వారసులు. ముండాసులో వంశం టోటెమికు మూలం ఉంటుంది కొన్ని వంశాలు బా (ఒక చేప), బాబా (బియ్యం), బోద్రా, బాలంచు (చేపల వల), బార్లా, భెంగ్రా, బులుంగు (ఉప్పు), డాంగు, డండుంగు (ఒక చేప), గుడియా, హన్సు(హంస), హేమ్రోం (ఒక చెట్టు ), హోరో (తాబేలు), హుందరు (హైనా), జోజో (టామ్రైండు), కౌవా (కాకి), కెర్కెట్ట (ఒక పక్షి), కులా (పులి), నిలు (ఎద్దు), మూసు (ఎలుక), నాగు (కోబ్రా), పాండు ( కోబ్రా), పర్టీ, రుండా (అడవి పిల్లి), సంగ (ఒక రకమైన మూలం), సురిను (ఒక పక్షి), టిడు (ఒక పక్షి), టుటి (ఒక రకమైన ధాన్యం).

ముండా మతం సర్నాయిజం, హిందూ మతం సమ్మేళనం. ముండాలు వారి సంస్కృతిని చాలావరకు సంరక్షించినప్పటికీ వారు అనేక హిందూ సంప్రదాయాలను గ్రహించారు. ముండాల అత్యున్నత దేవత సింగ్బోంగా (అంటే సూర్య దేవుడు), వారి అభిప్రాయంలో సింగోగ్బా వారిని ఇబ్బందుల నుండి రక్షిస్తాడు. 

పుట్టుక, మరణం, నిశ్చితార్థం, వివాహం జరుపుకునే సమయాలలో ముండా ప్రజలు విస్తృతమైన ఆచారాలు చేస్తారు. బాలుడి పుట్టుకను కుటుంబానికి సంపాదనగా జరుపుకుంటారు. ఒక అమ్మాయి పుట్టుకను కుటుంబ సంరక్షకుడిగా జరుపుకుంటారు. లోటా-పానీ నిశ్చితార్థ వేడుక. పితృ సంరక్షకులకు ద్రవ్య బహుమతి అయిన డాలీ తక్కా సాధారణంగా వివాహానికి ముందు చెల్లించబడుతుంది. వివాహం, జీవితంలోని ప్రధాన ఆచారాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది వారం రోజుల ఉత్సవం.
వ్యవసాయంలో పాలుపంచుకున్న ముండా ప్రజలు మాగే పరాబు, ఫాగు, కరం (పండుగ), బహా పారాబు, సర్హులు, సోహ్రాయి మొదలైన కాలానుగుణ పండుగలను జరుపుకుంటారు. కొన్ని కాలానుగుణ పండుగలు మతపరమైన పండుగలతో సమానంగా ఉన్నాయి. కానీ వాటి అసలు అర్ధం అలాగే ఉంది.

వారికి చాలా జానపద పాటలు నృత్యాలు, కథలు, సాంప్రదాయ సంగీత వాయిద్యాలు ఉన్నాయి. సామాజిక కార్యక్రమాలు, పండుగలలో రెండు స్త్రీ పురుషులు ఇద్దరు నృత్యాలలో పాల్గొంటారు. నకరేహు ఒక ప్రధాన సంగీత వాయిద్యం. ముండా వారి నృత్యం, పాటను వరుసగా దురాంగు, సుసును అని పిలుస్తారు. ముండా కొన్ని జానపద నృత్యాలు జాదూరు, కరం సుసును, మాగే సుసును.

మరణం తరువాత ముఖం, శరీరానికి సువాసనగల నూనె, పసుపు లేపనం వర్తించబడుతుంది. వితంతు వివాహం సాధారణం. ముండా ప్రజలు పితృస్వామ్య విధానాన్ని ఆచరిస్తుంటారు.

జార్ఖండులోని ముండా ప్రజలు పాతల్గారి వృద్ధాప్య సంప్రదాయాన్ని కూడా అనుసరిస్తారు, అంటే గ్రామంలో నివసించే గిరిజన సమాజం సమాధి లేదా గ్రామ ప్రవేశ ద్వారం వైపు పెద్ద విలోమ ఆకారంలో (ఆగ్ల అక్షరం యు ఆకారం) లో రాతిని స్థాపిస్తారు. దీనిలో కుటుంబ వృక్షం చెక్కబడి ఉంటుంది చనిపోయిన వ్యక్తులు. 

వీరిలో మరో కొన్ని రకాల పాతల్గారి కూడా ఉన్నాయి: -

చరిత్ర
పేరు వెనుక చరిత్ర
సంస్కృతి, సంప్రదాయాలు
సాహిత్యం, అధ్యయనాలు