ఒక ప్రారంభ స్వతంత్ర గణతంత్ర రాజ్యం వలె, స్లోవేనియా ఆర్థిక స్థిరత , మరింత రాజకీయ ఖ్యాతిని ఆర్జించింది, అది దాని పాశ్చాత్య వైఖరి , కేంద్ర యూరోప్ పూర్వ సంస్కృతిని ఉద్ఘాటించింది. నేడు, ఒక అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రాంతీయ వివరాలతో, ఇది బోస్నియా-హెర్సెగోవినాలో ఎస్.ఎఫ్.ఒ.ఆర్. శాంతి అనుకరణలో , కోసోవోలో కె.ఎఫ్.ఒ.ఆర్. అమలులో ఒక సభ్యదేశంగా , ఒక అధికార ప్రపంచ వాణిజ్య సంస్థ సభ్యదేశంగా చెప్పవచ్చు, స్లోవేనియా దాని చిన్న పరిమాణంతో సంబంధం లేకుండా ప్రపంచ వేదికపై ఒక ముఖ్యమైన పాత్రను పోషిస్తుంది.

స్లోవేనియన్ రాష్ట్ర అధికారిగా అధ్యక్షుడు వ్యవహరిస్తాడు, ఇతను ప్రతి ఐదు సంవత్సరాలు ప్రముఖ ఓట్లతో ఎన్నికవుతాడు. కార్యదర్శి విభాగానికి ప్రధాన మంత్రి , జాతీయ శాసనసభచే ఎన్నికోబడిన మంత్రుల వ్యవస్థ లేదా కేబినెట్‌ నాయకత్వం వహిస్తారు.

ద్విసభ స్లోవేనియా చట్టసభ అనేది ఒక అసమాన ద్వైత్వాన్ని కలిగి ఉంటుంది, ఎందుకంటే రాజ్యాంగం రెండు సభలకు సమానమైన అధికారులను ఇవ్వలేదు. ఎక్కువ అధికారాలు జాతీయ చట్టసభలోనే ఉంటాయి (') జాతీయ మండలి (') మాత్రమే చాలా పరిమిత సలహా , నియంత్రణ అధికారులను కలిగి ఉంది. జాతీయ చట్టసభలో తొంభై సభ్యులు ఉంటారు, వాటిలో 88 మంది దామాషా ప్రాతినిధ్య పద్ధతిలో మొత్తం పౌరులచే ఎంచుకోబడతారు, మిగిలిన ఇద్దరూ ఆటోచాథోనోస్ హంగేరియన్ , ఇటాలియన్ అల్పసంఖ్యాకులచే ఎంచుకోబడతారు. ఎన్నికలు ప్రతి నాలుగు సంవత్సరాలుగా జరుగుతాయి. జాతీయ చట్టసభను సంపూర్ణ అధికారం గల ప్రతినిధిగా , రాజ్యాంగ వ్యవస్థగా భావిస్తారు, ఇది రాజ్యాంగ , ఎన్నికల అధికారాలను నిర్వహిస్తుంది అలాగే కార్యనిర్వాహణ , న్యాయవ్యవస్థను నియంత్రిస్తుంది. జాతీయ మండలిలో సామాజిక, ఆర్థిక, ప్రొఫెషినల్ , స్థానిక ఆసక్తి సంఘాలను ప్రాతినిధ్యం వహించడానికి నలభై సభ్యులు ఉంటారు. దీని అత్యధిక ముఖ్యమైన అధికారాల్లో "వాయిదావేసే వీటో" ఉంటుంది - తదుపరి చర్య కోసం జాతీయ మండలి, జాతీయ చట్టసభకు ఒక బిల్‌ను తిరిగి పంపుతుంది. ఈ వీటోను జాతీయ చట్టసభలో అత్యధిక ఓట్లచే తొలగించవచ్చు.

స్లోవేనియన్ ప్రభుత్వ విధానం వలె ప్రభుత్వం వెస్ట్‌తో ప్రత్యేకంగా యూరోపియన్ యూనియన్ , నాటోలు రెండింటిలోనూ సభ్యత్వం కోసం ఒక సన్నిహిత సంబంధాన్ని కోరుకుంటూ ఒక సాధారణ వీక్షణను కలిగి ఉంటుంది.

1992 , 2004 మధ్య, స్లోవేనియన్ రాజకీయ పరిస్థితి లిబెరల్ డెమోక్రసీ ఆఫ్ స్లోవేనియా పాలనచే వివరించబడింది, ఇది దేశంలోని అధికస్థాయిలో ఆర్థిక , రాజకీయ రూపాంతరణను అందించింది. 1992 , 2002 మధ్య ప్రధాన మంత్రిగా ఉన్న పార్టీ అధ్యక్షుడు జానెజ్ డ్ర్నోవ్సెక్ 1990ల్లో అత్యధిక ప్రభావం కలిగిన స్లోవేనియన్ రాజకీయ నాయకుల్లో ఒకరిగా చెప్పవచ్చు, ఇతను స్లోవేనియన్ అధ్యక్షుడు మిలాన్ కుకాన్‌తో కలిసి కమ్యూనిజం నుండి ప్రజాస్వామ్యానికి ఒక శాంతియుత పరిణామాన్ని అందించనందుకు పేరు గాంచాడు. ఈ కాలంలో, వామ , మితవాద రాజకీయ పార్టీల మధ్య సంబంధిత ఏకాభిప్రాయ విధానం కొనసాగింది, ఇది ఏకైక-పార్టీ ప్రభుత్వాలపై భారీ సంక్షీర్ణాలను అనుమతించింది. అయితే, 1990ల్లో వామపక్ష , మితవాద పార్టీల మధ్య పలు అవినీతి కళంకాలతో పలు తీవ్ర వివాదాలు జరిగాయి అలాగే ఈ కళాంకాల్లో రహస్య సేవలు, సామాజిక పరిధిలో సైన్యం జోక్ం , సైనిక వ్యాపారాలు ఉన్నాయి. రాష్ట్రం , రోమన్ క్యాథలిక్ చర్చి మధ్య సంబంధం కూడా 1990ల్లో ముఖ్యమైన రాజకీయ సమస్యగా చెప్పవచ్చు , వివాదానికి ఒక కారణంగా మిగిలిపోయింది. 2004లో, పాలిస్తున్న ఉదాత్త ప్రజాస్వామ్యం ఓటమి పాలైంది, దీనితో ఉదాత్త సంప్రదాయవాద స్లోవేనియన్ డెమోక్రెటిక్ పార్టీ అధికారంలోకి వచ్చింది. 2004 , 2007 మధ్య, ఉదాత్త ప్రజాస్వామ్యం అంతర్గత వివాదాల కారణంగా దాని ప్రభావాన్ని కోల్పోయింది, ఇది జానెజ్ జాన్సా యొక్క కేంద్ర-మితవాద ప్రభుత్వానికి ప్రధాన ప్రత్యర్థి వలె వామపక్ష సోషల్ డెమోక్రాట్స్ ఎదగడానికి దోహదపడింది. 2008లో సోషల్ డెమోక్రట్ బోరట్ పహోర్ ఆధ్వర్యంలో వామపక్ష కూటమి ఒక కొద్దిపాటి తేడాతో ఎన్నికల్లో విజయం సాధించింది. 2004 నాటికి, స్లోవేనియాలో స్లోవేనియా డెమోక్రటిక్ పార్టీ , సోషల్ డెమోక్రాట్స్ రెండు ప్రధాన రాజకీయ కూటముల వలె, స్లోవేనియా ఒక ద్వి-కూటమి వ్యవస్థగా మారింది.

సాధారణ స్థాయిలో స్లోవేనియా వామ పక్ష కూటమి ఆర్థిక స్వతంత్రత కంటే ఒక బలమైన సంక్షేమ రాజ్యంగా ఉండాలని భావించింది , తరచూ దేశం కలిగి ఉన్న వ్యాపారాలకు రక్షిత విధానాలను ఉపయోగించింది, మితవాద పార్టీ ఆర్థిక స్వతంత్రతపై దృష్టి సారించింది , విదేశీ పెట్టుబడుల గురించి అధిక స్నేహపూర్వక విధానాలను అనుసరించింది. సామాజిక విధానాలకు సంబంధించి, వామ పక్షం ప్రజా జీవితంలో రోమన్ క్యాథలిక్ చర్చ్ యొక్క ప్రాతను ప్రధానం చేయడానికి బదులుగా వలస వచ్చినవారితో , నైతిక , సాంఘిక అల్పసంఖ్యాలతో మరింత సంఘటితం చేయాలని భావించింది. మరోపక్క మితవాద కూటమి మరింత సాంఘిక సంప్రదాయవాది , మతపరమైన సంఘాలు ప్రత్యేకంగా క్యాథలిక్ చర్చికి మరింత సానుకూలంగా ఉండేవి. గడిచిన సంవత్సరాల్లో పబ్లిక్ , ప్రైవేట్ విద్య మధ్య సంబంధాలు, ప్రజా ఆరోగ్య సంరక్షణలో ప్రైవేట్ సంస్థల పాత్ర , దేశంలో ప్రాంతీయతత్వం వంటి సమస్యలు ముఖ్యమైన వేరుపడే సమస్యలుగా మారాయి. సాధారణంగా, మితవాది కూటములు తూర్పు , ఉత్తర స్లోవేనియా నుండి , దేశంలోని గ్రామీణ ప్రాంతాలు , చిన్న నగరాల నుండి అధిక మద్దతును పొందాయి, అయితే వామపక్ష కూటమి పశ్చిమ ప్రాంతాల్లో, దేశంలోని ప్రారిశ్రామీకీకరణ నగరాల్లో , భారీ నగర కేంద్రాలు ప్రత్యేకంగా ల్జుబ్లిజానాలో చాలా బలమైన మద్దతును కలిగి ఉంది.

సమకాలీన స్లోవేనియాలో వామపక్ష , మితవాద కూటములను వేరు చేసిన స్పష్టమైన చేదు అనుభవాలు మినహా, దీనికి అధిక శాతం గడిచిన కమ్యూనిస్ట్ దిశలో వేర్వేరుగా అంశాలు కారణమయ్యాయి, ప్రజా విధానంలో వారి మధ్య కొన్ని ప్రాథమిక తాత్విక వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి. స్లోవేనియన్ సమాజం ఏకాభిప్రాయంచే నిర్మితమైంది, ఇది సౌభాగ్య రాష్ట్రం యొక్క సామాజిక-ప్రజాస్వామ్య నమూనాచే పటిష్ఠం చేయబడింది. రాజకీయ వైరుద్యాలు తీవ్ర వైరుద్య ఆర్థిక విధానాల్లో వలన కాకుండా కమ్యూనిస్ట్ పాలన కాలంలోని , 1980ల్లో స్వతంత్రం , ప్రజాస్వామ్యం కోసం పోరాడిన సమయంలోని కూటములు , వ్యక్తుల పాత్రలతో ప్రారంభమయ్యాయి.

పలు ఇతర పూర్వ కమ్యూనిస్ట్ దేశాలు వలె కాకుండా, స్లోవేనియా మంచి జాగ్రత్తతో అంతర్గత ఆర్థిక పునఃనిర్మాణాన్ని కలిగి ఉంది, దాని క్రమమైన ఆర్థిక రూపాంతరణకు ఒక విధానానికి స్పష్టమైన అవగాహనను కలిగి ఉంది , అకస్మాత్తు సంఘటనలను నివారించింది. ప్రైవేటీకరణ (సమాజంలో ఎస్.ఎఫ్.ఆర్.వై. వ్యవస్థ కలిగి ఉన్న ఆస్తి) యొక్క మొదటి భాగం ప్రస్తుతం పూర్తి అయ్యింది , భారీ మొత్తం రాష్ట్రం కలిగి ఉన్న వాటిని రాబోయే సంవత్సరంలో విక్రయించడానికి ఆలోచిస్తున్నారు. వాణిజ్యాన్ని పశ్చిమ ప్రాంతాలకు (2000లోని మొత్తం వ్యాపారంలో ఇ.యు. దేశాలతో వ్యాపారం నుండి 66% వాటా ఉంది) , మధ్య , తూర్పు ఐరోపాలోని అభివృద్ధి అవుతున్న మార్కెట్‌ల్లోకి మళ్లించారు. తయారీ సంస్థలు అత్యధిక ఉపాధిని కలిగిస్తున్నాయి, మెషనరీ , ఇతర తయారీ ఉత్పత్తులు ప్రధాన ఎగుమతులుగా చెప్పవచ్చు. ఆర్థిక వ్యవస్థ పౌరులకు జీవించడానికి ఒక మంచి ప్రమాణాన్ని అందిస్తుంది.

గుర్తించదగిన స్లోవేనియా ప్రజలు
రాజకీయాలు
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం
రేవులు , నౌకాశ్రయాలు