జనాభా పెరుగుదల, వలసలు, పట్టణీకరణ సమస్యలు ప్రభుత్వాలు, జీవావరణవ్యవస్థల మౌలిక సేవలను అందించే సామర్థ్యం రెండింటినీ బాధిస్తున్నాయి. ఇథుయోపియాలో పట్టణీకరణ క్రమంగా అధికరించింది. ఇది రెండు దశలలో గణనీయంగా వేగంగా వృద్ధి చెందింది. ఇటాలియన్ ఆక్రమణలో 1936-1941 మధ్యకాలంలో మొదట ముస్సోలినీ ఫాసిస్టు పాలనలో మొదలైన పట్టణీకరణ మొదలైంది. 1967 నుండి 1975 పట్టణ కేంద్రాల జనాభా మూడు రెట్లు అధికరించింది.

1936 లో ఇటలీ ఇథియోపియాను స్వాధీనం చేసుకుంది. ప్రధాన నగరాలను అనుసంధానించటానికి మౌలిక సదుపాయాలను నిర్మించింది. ఒక ఆనకట్ట నిర్మించడం ద్వారా విద్యుత్తుని, నీటిని అందిస్తుంది. ఈ సమయంలో ఇటాలియన్లు, కార్మికుల ప్రవాహంతో పాటు ఈ కాలంలో పట్టణీకరణ వేగంగా వృద్ధి చెందడం ప్రధాన కారణం. గ్రామీణ జనాభా పని, మంచి జీవన పరిస్థితులు కోరుతూ పట్టణ కేంద్రాలకు వలస వెళ్ళినప్పుడు 1967 నుండి 1975 వరకు రెండవ దశ వృద్ధి జరిగింది.

1975 నాటి భూమి సంస్కరణ కార్యక్రమం కారణంగా ఈ విధానం మందగించింది. ఇది గ్రామీణ ప్రాంతాలలో ప్రజలకు ప్రోత్సాహకాలు అందించింది. గ్రామీణ ప్రాంతాల నుండి పట్టణాలకు ప్రజలు తరలి వెళ్ళడంతో ప్రజలకు ఆహారం ఉత్పత్తిచేయడానికి తక్కువ మంది ప్రజలు ఉన్నారు. 1970-1983 కాలంలో జనాభా పెరుగుదలతో ఆహార ఉత్పత్తిని చేపట్టడం లేదు కనుక వ్యవసాయాన్ని పెంచే లక్ష్యంతో వ్యవసాయ సంస్కరణ చట్టం రూపొందించబడింది. ఈ కార్యక్రమం రైతు సంఘాల ఏర్పాటు, వ్యవసాయంపై ఆధారపడిన పెద్ద గ్రామాలను విస్తరించింది. ఈ కారణం మీద చర్చ జరుగుతున్నప్పటికీ, ఈ చట్టం ఆహార ఉత్పత్తిలో పెరుగుదలకు దారితీసింది; ఇది సంస్కరణ చర్య కంటే వాతావరణ పరిస్థితులకు మరింత సంబంధితమై ఉంటుంది. 1975 నుండి 2000 మద్య నగరప్రజల సంఖ్య వార్షికంగా 8.1% అధికరించింది.

సంస్కృతి
కేలండరు
విద్య
నగరీకరణ