మొట్టమొదటిసారిగా లాంబెర్టు చార్టరు గౌరవించబడలేదు. 1883 లో ఫ్రాన్కో-హోవా యుద్ధంలో ఫ్రాన్సు మడగాస్కర్ను ఆక్రమించింది. యుద్ధం ముగిసే సమయంలో మడగాస్కరు ఉత్తర నౌకాశ్రయ పట్టణం అంట్సిరాననా (డియెగో సువరేజు) ను ఫ్రాంసుకు అప్పగించి లాంబెర్టు వారసులకు 5,60,000 ఫ్రాంక్లను చెల్లించాడు. 1890 లో బ్రిటీషు ద్వీపం ఫ్రెంచి రక్షితప్రాంతంగా అధికారికంగా ఆమోదించినప్పటికీ కానీ ఫ్రెంచి అధికారాన్ని మడగాస్కర్ ప్రభుత్వం గుర్తించలేదు. 1894 డిసెంబరులో తూర్పు తీరంలో టోమసానా ఓడరేవును, 1895 లో పశ్చిమ తీరంలోని మహాజంగా ఫ్రెంచి సైన్యం బలవంతంగా బాంబుదాడితో ఆక్రమించుకుంది.
తరువాత ఫ్రెంచి సైన్యం తరువాత అంటననారివో వైపుకు వెళ్ళింది. తరువాత ఫ్రెంచి మలేరియా, ఇతర వ్యాధులకు చాలా మంది సైనికులను కోల్పోయింది. అల్జీరియా, ఉప-సహారా ఆఫ్రికా నుండి బలగాలు వచ్చాయి. 1895 సెప్టెంబరులో నగరాన్ని చేరిన తర్వాత వాయుసేన రాజ భవనముమీద భారీ ఆయుధాలతో బాంబు దాడులలో భారీ సంఖ్యలో మరణాలు సంభవించాయి. ఫలితంగా మూడవ రాణి లొంగిపోయింది. 
1896 లో ఫ్రాన్సు మడగాస్కర్ను స్వాధీనం చేసుకుంది. మరుసటి సంవత్సరం ఈ ద్వీపాన్ని ఒక కాలనీగా ప్రకటించింది. మెరీనా రాచరికాన్ని పతనం చేసి రాజకుటుంబాన్ని బహిష్కరించి రీయూనియను ఐలాండు, అల్జీరియాలకు పంపింది. రాయలు ప్యాలెసు ఫ్రెంచి సంగ్రహణకు ప్రతిస్పందనగా నిర్వహించిన రెండు సంవత్సరాల ప్రతిఘటన ఉద్యమం 1897 చివరిలో ప్రభావవంతంగా అణిచివేయబడింది.

వలసరాజ్యాల పాలనలో వివిధ రకాల వాణిజ్య పంటలను ఉత్పత్తి చేయడానికి ప్లాంటేషన్సు స్థాపించబడ్డాయి. 1896 లో బానిసత్వం రద్దు చేయబడింది. 5,00,000 మంది బానిసలను విముక్తం చేశారు. చాలామంది తమ మాజీ మాస్టర్సు గృహాలలో సేవకులుగా, వాటాదారులుగా ఉన్నారు. ద్వీపంలో అనేక ప్రాంతాలలో బానిస వారసుల పట్ల బలమైన వివక్షతా దృక్పథాలు ఇప్పటికీ ఉన్నాయి. రాజధాని నగరం అంటననారివోలో విస్తారమైన పేవుమెంటుతో వీధులు, కూడలి ప్రాంతాలు నిర్మించబడ్డాయి. రోవా రాజభవనం ప్రాకారం ఒక మ్యూజియంగా మారింది. అదనపు పాఠశాలలు నిర్మించబడ్డాయి, ముఖ్యంగా గ్రామీణ, మెరీనా తీర ప్రాంతాల్కు పాఠశాలలు చేరుకోలేదు. 6 నుంచి 13 ఏళ్ల మధ్య నిర్బంధ విద్య అమలు చేయబడింది. ప్రాధమికంగా ఫ్రెంచి భాషా ఉపయోగం, ఆచరణాత్మక నైపుణ్యాల మీద దృష్టి పెట్టింది. 

కార్మికుల రూపంలో చెల్లించిన మెరీనా రాయలు సాంప్రదాయం ఫ్రెంచి పాలనలో కొనసాగింది. కీరవాణా నగరాలను అంటనేనారివోకు కలిపే ఒక రైల్వే, రహదారులను నిర్మించడానికి ఇది ఉపయోగించబడింది.మొదటి ప్రపంచయుద్ధంలో మలగసీ దళాలు ఫ్రాంసు తరఫున పోరాడారు. 1930 వ దశకంలో నాజీ రాజకీయ ఆలోచనాపరులు మడగాస్కర్ ప్రణాళికను అభివృద్ధి చేశారు. ఇది ఐరోపా యూదులను బహిష్కరించడానికి ఒక శక్తివంతమైన ప్రదేశంగా ఈ ద్వీపాన్ని గుర్తించింది. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో విచి ప్రభుత్వం, బ్రిటీషు మధ్య జరిగిన మడగాస్కర్ యుద్ధానికి ఈ ద్వీపం వేదిక అయింది.

రెండో ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో ఫ్రాన్సు ఆక్రమణ మడగాస్కరులో కాలనీల పరిపాలన గౌరవాన్ని దెబ్బతీసింది. స్వతంత్ర ఉద్యమానికి ప్రేరణ కలిగించి 1947 లో మలగాసియా తిరుగుబాటుకు దారి తీసింది. 1956 లో ఈ ఉద్యమం కారణంగా ఫ్రెంచి లోయి కాడ్రే (ఓవర్సీసు సంస్కరణ చట్టం) ఆధారంగా సంస్కరించబడిన సంస్థలను స్థాపించడానికి దారితీసింది. మడగాస్కర్ శాంతియుతంగా స్వతంత్రం లక్ష్యంగా ముందుకు కదిలింది. 1958 అక్టోబరు 14 న మడగాస్కరు ఫ్రెంచి కమ్యూనిటీ లోని స్వయం ప్రతిపత్తిత మలగసీ రిపబ్లిక్కుగా ప్రకటించబడింది. 1959 లో రాజ్యాంగం స్వీకరించబడింది. 1960 జూన్ 26 న లో పూర్తి స్వాతంత్ర దేశంగా మారింది.

దర్శనీయ ప్రదేశాలు
మడగాస్కర్ రాజ్యం
French colonization
స్వతంత్ర దేశం