ఖంతి అనేది మయన్మారు, భారతదేశంలో ఖంతి ప్రజలు మాట్లాడే నైరుతి తాయి భాష. ఇది ఒక డైక్ భాష, ప్రత్యేకంగా కడై, కాం-తాయి, తాయి, నైరుతి, వాయువ్య శాఖ. ఈ భాష ఎగువ మయన్మారులోని మొగాంగు పరిసరప్రాంతాలలో ఉద్భవించినట్లు తెలుస్తోంది. ఇది థాయి, లావో భాషలతో దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంది.

ఖంతి మూడు మాండలికాలు ఉంటాయి: ఉత్తర బర్మా ఖంతి, అస్సాం ఖంతి, సింకలింగు ఖంతి. ఖంతి మాట్లాడేవారు ద్విభాషా, ఎక్కువగా అస్సామీ, బర్మీసు భాషాఙానం కలిగి ఉన్నారు.

ప్రస్తుతం, మయన్మారులో సుమారు 2,00,000 ఖంతి మాట్లాడేవారు ఉన్నారు. భారతదేశంలోని ఈశాన్య భాగంలో 1,30,00 మంది ఉన్నారు (అరుణాచల ప్రదేశు, అస్సాం ప్రాంతాలు)

తాయి ఖంతీలు తమ సొంత రచన లిపిని 'లిక్-తాయ్' అని పిలుస్తారు.

సహజమైన రూపంలో ఉన్న తాయి-ఖాంప్టి వర్ణమాల, మయన్మారు ఉత్తర షాను వర్ణమాలను దగ్గరగా పోలి ఉంటుంది. కొన్ని అక్షరాలు విభిన్న ఆకృతులను తీసుకుంటాయి. వారి లిపి వందల సంవత్సరాల క్రితం నుండి లిక్ హ్టో న్గాకు లిపి నుండి ఉద్భవించింది. 17 హల్లులు, 14 అచ్చులు సహా 35 అక్షరాలు ఉన్నాయి. లిపి సాంప్రదాయకంగా త్రిపాటక, జాతక కథలు, ప్రవర్తనా నియమావళి, సిద్ధాంతాలు, తత్వశాస్త్రం, చరిత్ర, న్యాయ సంకేతాలు, జ్యోతిషశాస్త్రం, హస్త శాస్త్రం వంటి అంశాల మీద మఠాలలో బోధించబడుతుంది. మొదటి ముద్రిత పుస్తకం 1960 లో ప్రచురించబడింది. 1992 లో తాయి లిటరేచరు కమిటీ, చాంగుఖాం దీనిని సవరించారు. 2003 లో దీనిని ఉత్తర మయన్మారు, అరుణాచల ప్రదేశు విద్యావేత్తలు టోన్ మార్కింగుతో సవరించారు.

భాష, లిపి
దుస్తులు
సంస్కృతి
జీవన విధానం, అలవాట్లు