వివేకచుదమణి సంస్కృతంలో 580 శ్లోకాలను కలిగి ఉంది. ఇది గురు,శిష్యుల మధ్య సంభాషణ యొక్క రూపాన్ని కలిగి ఉంది. ఇక్కడ గురువు శిష్యుడికి ఆత్మ స్వభావాన్ని, ఆత్మను పరిశోధించడానికి, తెలుసుకోవటానికి మార్గాలను వివరిస్తాడు. పుస్తకం శిష్యుడిని దశలవారీగా బ్రాహ్మణునిగా చేరుకోవడానికి తీసుకువెళుతుంది.

ఈ పుస్తకం గోవిందునికి ప్రణామాలతో మొదలవుతుంది. దీనిని భగవంతుడిని, అతని గురువు శ్రీ గోవింద భగవత్పాదను సూచిస్తున్నట్లుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఇది స్వీయ సాక్షాత్కారం ప్రాముఖ్యతను, దానిని చేరుకోవటానికి మార్గాలను, గురువు యొక్క లక్షణాలను వివరిస్తుంది. ఇది శరీరక అనుబంధాన్ని విమర్శిస్తుంది. అనాత్మ అయిన వివిధ శరీరాలు, కోసాలు, గుణాలు, జ్ఞానము, ప్రాణాలను వివరిస్తుంది. ఇది శిష్యుడికి స్వీయ-సాక్షాత్కారం, ధ్యాన పద్ధతులు (ధ్యానం), ఆత్మ యొక్క ఆత్మపరిశీలన సాధించే మార్గాలను బోధిస్తుంది. వివేకచుదమణి భగవద్గీత తరహాలో జ్ఞానోదయమైన మానవుడు (జీవన్ముఖుడు), స్థిరమైన జ్ఞానం (స్తితప్రజ్ఞత) యొక్క లక్షణాలను వివరిస్తాడు.

విషయములు
గ్రంథకతృత్వం
వ్యాఖ్యానాలు
ప్రముఖ శ్లోకములు