పోర్చుగీసు సాహిత్యం ప్రాచీన పాశ్చాత్య సాహిత్యాలలో ఒకటి ప్రత్యేకత కలిగి ఉంది. ఇది వచనం, పాట ద్వారా అభివృద్ధి చేయబడింది. 1350 వరకు పోర్చుగీస్-గెలిలీ ట్రెబాడర్లు వారి సాహిత్య ప్రభావాన్ని ఐబీరియన్ ద్వీపకల్పంలో విస్తరించారు. గిల్ విసెంటే (సుమారుగా 1465-c. 1536) పోర్చుగీస్ నాటకీయ సంప్రదాయాల స్థాపకుల్లో ఒకరుగా ఉన్నాడు.

సాహసికుడు, కవి లూయిస్ డి కామోస్ (సుమారుగా 1524-1580) పురాణ పద్యకావ్యం అయిన ఓస్ లూసిదాడస్ (ది లుసియడ్స్) రాశాడు. విర్గిల్ రచన ఏనేడ్తో ఆయన ప్రభావవంతమైన ప్రాధాన్యత సంతరించుకుంది. నియోక్లాసిక్, సమకాలీన శైలుల మూలం నుండి ఆవిర్భవించిన ఆధునిక పోర్చుగీస్ కవిత్వానికి ఫెనాండో పెస్సోవా (1888-1935) ఉదాహరణగా నిలిచాడు. ఆధునిక పోర్చుగీస్ సాహిత్యానికి అల్మేడా గారెట్, కేమిలో కాస్టెలో బ్రాంకో, ఎకా డి క్వైరోస్, ఫెర్నాండో పెస్సోవా, సోఫియా డి మెల్లో బ్రినెర్ ఆండ్రెస్సెన్, ఆంటోనియో లోబో ఆంటోన్స్, మిగ్వెల్ టోర్గా వంటి రచయితలు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నారు. సాహిత్యంలో 1998 నోబెల్ బహుమతి గ్రహీత అయిన జోస్ సరామాగో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందింది.

ఐబరియన్ యూనియన్
నిర్మాణకళ
జర్మానిక్ రాజ్యాలు: సుయేబి , విసిగోత్స్
సాహిత్యం