నికరాగువా సరస్సు తీరం మొత్తం 450 కిలోమీటర్ల పొడవు ఉంటుంది. ఈ ప్రాంతపు భౌమ చరిత్ర ప్రకారం దీని తీరరేఖ లక్షణాలు మారుతూ ఉంటాయి.

టిపిటాపా నదీ సంగమప్రాంతమైన పనలోయ (panaloya) నుండి గ్రెనడా వరకు వున్న సరస్సు తీరం, ఇసుకమయంగా వుండి, నిమ్న భూముల (low lands) తో కూడి ఉంది. వరదతాకిడికి, ముంపుకు తేలికగా గురయ్యే లోతట్టు ప్రాంతం ఇది. ఇక్కడ సరస్సు జలాలను టిస్మా చిత్తడి నేలల నుండి వేరుచేసే పొడవైన బార్ (దీర్ఘ తీర రోధిక) ఉంది.

గ్రెనడా ప్రాంతంలో, తీరం క్రమరహితంగా మారుతుంది ఇక్కడ తీరం, చాపాకారంలో ఉన్న ఒక రాతి ద్వీపకల్పంగా ఏర్పడింది. దీని చుట్టూ అనేక ద్వీపాలు (గ్రెనడా ఆర్చిపెలాగో) ఏర్పడ్డాయి. సమీపంలోని మొంబాచో అగ్నిపర్వత విస్ఫోటనం నుండి విరజిమ్మబడిన ఒకానొక భారీ శిలాపాతం వలన ఈ ద్వీపాలు ఏర్పడ్డాయి. మొంబాచో యొక్క తూర్పు భాగం నేరుగా సరస్సు తీరానికి వాలుగా వుండి, రాతి లోయ (rocky ravines) లను ఏర్పరుస్తుంది. 

మరింత దక్షిణాన, చార్కో మ్యుర్టోలో వద్ద, దీని తీరం మూడు అర్ధ వృత్తాకారాలను ఏర్పరుస్తుంది. ఈ అర్ధ వృత్తాకారాలను, ఒకప్పుడు సరస్సులో పాక్షికంగా మునిగిపోయిన కొన్ని పాత అగ్నిపర్వతాల యొక్క ముఖ (craters) అవశేషాలుగా పేర్కొనవచ్చు.

రైవాస్ భూసంధి వెంబడి వున్న తీరం చిత్తడినేలలతో, తీర మడుగు (Nocarime) గా ఏర్పడింది. అగ్నిపర్వత సంబంధమైన పైరోక్లాస్టిక్ పదార్థంతో ఏర్పడిన ఇసుక బీచ్‌గా ఇది కొనసాగుతుంది.

ఈ సరస్సు యొక్క దక్షిణ తీరం కోస్టారికాన్ సరిహద్దుకు సమాంతరంగా ఉంది. ఇక్కడ తీరరేఖ వంకర టింకరగా వుండి, నిమ్న భూములతో కూడి ఉంటుంది. ఇక్కడ అనేక ప్రాంతాలలో ముఖ్యంగా నదీ ముఖద్వారాలలో శాశ్వత చిత్తడినేలలు ఏర్పడ్డాయి. ఈ లోతట్టు భూములు, చిత్తడి నేలలు ఫ్రియో నదీ ముఖద్వారం వరకు విస్తరించాయి. 

సరస్సు యొక్క తూర్పు తీరం, ముఖ్యంగా పనలోయా నుండి శాన్ కార్లోస్ వరకు వున్న తీరాన్ని చిన్న చిన్న పాయింట్ల వారీగా గుర్తించవచ్చు. ఈ పాయింట్ల మధ్య వున్న ప్రాంతాలు వరద ముంపుకు గురయ్యే అవకాశాలను కలిగివుంటాయి. నికరాగువా సెంట్రల్ పీఠభూమి నుండి ఈ సరస్సులోకి ప్రవహించే చిన్న, చిన్న నదుల యొక్క డెల్టాలతో ఈ పాయింట్లు దాదాపుగా ఏకీభవిస్తాయి. చోంటలేస్ తీరమంతా (లా పెలోన నుండి మొర్రిటో వరకూ వున్న తీరం) నిమ్న భూములు, చిత్తడినేలలతో కూడి ఉంటుంది. ఇది వరిసాగుకి అనుకూలమైన తీరం.

దీవులు-ద్వీప సమూహాలు
సరస్సు తీరరేఖ లక్షణాలు
నైసర్గిక స్వరూపం
శీతోష్ణస్థితి-ఉద్భిజ్జ సంపద