తొట్టతొలి ఛాయాచిత్ర ప్రక్రియలలో (నిసెఫోర్ నిప్సే కనుగొన్న హీలియోగ్రాఫ్ లో గానీ, లూయీస్ డాగ్యురే కనుగొన్న డాగ్యురోటైప్ లో గానీ) అసలు ఫిలిం అనేదే ఉండేది కాదు. డాగ్యురోటైప్ ప్రక్రియలో కాంతిని గుర్తించే రసాయనాలు కాంతికి నేరుగా బహిర్గతం చేయబడగనే కరగని సిల్వర్ హ్యాలైడ్ లవణాలు సిల్వర్ పూత పూయబడిన రాగి పళ్ళెముపై పేరుకుపోయి ఫలితంగా కంటికి కనబడే ప్రతిబింబాలుగా మారిపోయేవి. విలియం హెన్రీ ఫాక్స్ చే కనుగొనబడిన క్యాలోటైప్ ప్రక్రియ కాగితాన్నే నెగటివ్ గా వాడేది. 1850 నుండి ఛాయాచిత్ర రసాయనాల సమ్మేళనం (Photographic Emulsion) పూయబడిన దళసరి గాజు పళ్ళెముల ఉపయోగం ప్రారంభమైనది. పెళుసుగా, భారీగా ఉన్ననూ గాజు పళ్ళాలు చవకగా లభ్యమవటం, మునుపు వాడే ప్లాస్టిక్ పళ్ళాలతో పోలిస్తే నాణ్యత ఎక్కువగా ఉండటం మూలాన ఇది ప్రామాణిక మాధ్యమంగా మారినది. ఫిలిం వాడుక మొదలయ్యే వరకు, గాజు పళ్ళాలు వాడుకలో ఉండేవి. ఇప్పటికీ గాజు పళ్ళాలు శాస్త్రీయ అవసరాలకు వినియోగించబడుతున్నాయి.

ఫోటోగ్రఫిక్ మిశ్రమముల యొక్క కాంతిని గుర్తించే తత్త్వము పై 1876 లో హర్టర్, డ్రిఫ్ఫీల్డ్ అనే శాస్త్రవేత్తలు మొట్ట మొదట పరిశోధనలు మొదలు పెట్టారు. ఫిలిం వేగాన్ని పరిమాణాత్మకంగా కొలవటానికి శ్రీకారం చుట్టారు.

1885 లో మొట్ట మొదటి ఫిలిం చుట్టని జార్జి ఈస్ట్మన్ చే రూపొందించబడింది. వాస్తవానికి ఇది ఫోటోగ్రఫిక్ మిశ్రమము యొక్క పూత పూయబడిన ఒక కాగితం. సంవర్థన ప్రక్రియలో ఫోటోగ్రఫిక్ మిశ్రమముని కాగితం నుండి వేరు చేసి, గట్టిగా ఉండే జెలటిన్ ఉపరితలం పైకి మార్చుకొనేవారు. 1889 లో మొట్టమొదటి పారదర్శక నైట్రో సెల్యులోజ్ తో తయారు చేసి ఫిలిం చుట్ట రూపొందించబడింది. దీని రసాయనిక తత్త్వము వల ఇది అంటుకుపోయే ప్రమాదం ఉండేది.

1908 లో ఈ ప్రమాదకర ఫిలింకి ప్రత్యామ్నాయంగా సెల్యులోజ్ అసిటేట్ తో చేయబడే ఫిలిం చుట్ట కొడాక్ చే నిర్మించబడింది. ఇది పటిష్ఠంగా, మరింత పారదర్శకంగా, చవకగా లభ్యమయ్యేది. 1933 లో ఎక్స్-రే ఫిలిం కనుగొనబడింది. 8mm ఫిలిం, 16mm ఫిలింలు ఇంట్లోనే చలనచిత్రాలని తీయటానికి ఉపయోగంలో ఉండగా, 35mm చలనచిత్రాలని చిత్రీకరించటానికి మాత్రం 1951 వరకూ ఉపయోగించారు.

వర్ణపట గుర్తింపు
ఫిలిం యొక్క చరిత్ర
మీడియం ఫార్మాట్ ఫిల్మ్ గురించి
135 మిల్లి మీటర్ల ఫిల్మ్ గురించి