హమర్లు వారి మూలాన్ని సిన్లంగుగా గుర్తించారు. అయినప్పటికీ దీని స్థానం చర్చనీయాంశమైంది. “హమరు” అనే పదం “హ్మెర్హ్” అనే పదం నుండి ఉద్భవించిందని విశ్వసిస్తున్నారు. దీని అర్థం “ఒకరి జుట్టును ఒకరి తల మీద ముడిగా కట్టుకోవడం”. హమరు సంప్రదాయం ఆధారంగా ఒకప్పుడు హ్రమ్సాం, తుక్బెమ్సాం అనే ఇద్దరు సోదరులు ఉన్నారు. వీరిలో హ్రమ్సాం పెద్దవాడు, ఆయన మెడ మీద ఒక గడ్డ ఉన్నందున ఆయన జుట్టు ముడి నుదుటి మీద కట్టేవాడు. ఆయన మరణం తరువాత ఆయన వారసులందరూ ఒకే శిరోజాలంకరణ విధానాన్ని ఉపయోగించారు. దక్షిణ మిజోరంలో నివసించే పవిలను హ్రమ్సాం సంతానం అని విశ్వసిస్తారు. తమ్ముడు తుక్బెమ్సాం అయితే తన తల వెనుక భాగంలో ముడిలో జుట్టును కట్టాడు. తుక్బెమ్సాం కేశాలంకరణను కొనసాగించిన హమరులు తుక్బెమ్సాం వారసులు అని విశ్వసిస్తారు (సాంగేట్, 1967).

హమరు మూలానికి సంబంధించి అనేక సిద్ధాంతాలు వెలుగులోకి వచ్చాయి. అయితే హమరులు ముందుగా మధ్య చైనా నుండి వచ్చారని చారిత్రాత్మకంగా స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. హ్మారు చరిత్రకారుడు హెచ్. సోంగేటు (1956) అభిప్రాయం ఆధారంగా షాన్ రాజ్యం మయన్మారు సరిహద్దులో ఉన్న ఆగ్నేయ చైనాలో ప్రస్తుత టైలింగు లేదా సిలుంగు కావచ్చు. సాంగేటు (1956) అభిప్రాయం ఆధారంగా “చైనా వలసదారుల తరంగాలు, రాజకీయ ఒత్తిడి కారణంగా హమర్లు సిన్లుంగును విడిచిపెట్టారు. సిన్లుంగు నుండి బయలుదేరే ఖచ్చితమైన సమయం, వారు అనుసరించిన అసలు మార్గం ఈ రోజు వరకు తెలియదు. అయినప్పటికీ కవితలు, ఇతిహాసాలలో వారు హిమాలయాలకు వచ్చిన కనుగొనబడ్డాయి. గొప్ప పర్వతాలు వారి దక్షిణ దిశ ప్రయాణాన్ని కొనసాగించడం అసాధ్యం చేసింది. కాబట్టి వారు అక్కడి నుండి తూర్పు వైపుకు తిరిగి భారతదేశంలో ప్రవేశించారు. ”

ఈశాన్య భారతదేశం, బర్మా, బంగ్లాదేశు, చిట్టగాంగు కొండ ప్రాంతాలలో కనిపించే చిన్-కుకి-మిజో సమూహాలలో హమర్లు భాగంగా ఉన్నారు. జానపద నృత్యం, జానపద పాటలు, హస్తకళలు మొదలైన వాటితో సహా హమ్మర్లు ఇప్పటికీ వారి సాంప్రదాయ కళలను నిధిగా భావించి చరిత్ర అంతటా సాహసం, యుద్ధం, ప్రేమ, విజయం, ఇతర అనుభవాల దృశ్యాలను సూచిస్తారు.

హమ్మర్లలో ఎక్కువమంది వ్యవసాయదారులు. దక్షిణ మణిపూరులోని హ్మర్లను 1910 సంవత్సరంలో వెల్ష్ మిషనరీ వాటికను రాబర్ట్సు క్రైస్తవానికి పరిచయం చేశారు.

మిజోరాం
రాజకీయ ఉద్యమాలు
ఉద్భవించిన ప్రాంతం
జనసంఖ్య