జిబౌటిలో సుదీర్ఘ కవిత్వ సంప్రదాయం ఉంది. బాగా అభివృద్ధి చేయబడిన సోమాలీబాణి గబాయ్, జిఫ్టో, జీరారు, విగ్లో, బురన్బరు, బీర్కాడే, అఫరే, గ్యారూ మొదలైన సొమాలీ కవిత్వ రూపాలు ఉన్నాయి. గబే (ఇతిహాస పద్యం) చాలా క్లిష్టంగా తరచుగా 100 వరుసల పొడవైన కవిత్వరూపంలో ఉంటుంది. ఒక యువ కవి పద్యం కంపోజు చేయగలిగినప్పుడు కవిత్వ సాధనగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది ఉన్నత కవిత్వంగా పరిగణించబడుతుంది. మెమోరిజరు బృందాలు, రీసిటర్ల బృందాలు (హఫీదాయాల్) సంప్రదాయబద్ధంగా అభివృద్ధి చెందిన కళారూపాన్ని ప్రచారం చేశారు. కవితలకు బారూరోడిక్ (స్మృతి సంగీతం), అమాన్ (ప్రశంసలు), జాకేల్ (శృంగారం), గుహదీన్ (దూషణ), డిగ్రోలో (గ్లోయింగ్), గుబాబాబో (మార్గదర్శకత్వం) వంటి పలు అంశాలు నేపథ్యంగా ఉంటాయి. ఒక ప్రముఖ కవి, వ్యక్తి మరణం జ్ఞాపకార్ధం బారూరోడికు స్వరపరచబడింది. 
అఫార్ జిన్నాలికి అనుసంధానితమై ఉంటుంది. ఇంది వీరత్వం, కవిత్వం, భక్తి కలగలిసిన జానపద కథల మౌఖిక సంప్రదాయం. వారు కూడా యుద్ధ సంబంధిత పాటలలో ప్రతిభను కలిగి ఉన్నారు.

అదనంగా, జిబౌటిలో సుదీర్ఘమైన ఇస్లాం సాహిత్యం సంప్రదాయం ఉంది. 16 వ శతాబ్దంలో అబిస్సినియా మీద అడాల్ సుల్తానేట్ సైన్యం ఆక్రమణకు సాహిత్యరూపం ఇస్తూ షియాబ్ అల్-దీను రచించిన ఫుటుహ్ అల్-హబాష్ అత్యంత ముఖ్యమైన చారిత్రక రచనలలో ఒకటిగా భావించబడుతుంది. సమీపకాలంలో అనేకమంది రాజకీయవేత్తలు, మేధావులు తమ జ్ఞాపకాలను వ్రాతబద్ధం చేసారు.

విద్య
సాహిత్యం
భౌగోళికం
ఫ్రెంచి సోమాలిలాండు (1894–1977)