ప్రపంచ బ్యాంకును స్వదేశీ హక్కుల సమూహం, సర్వైవల్ ఇంటర్నేషనల్ వంటి ప్రభుత్వేతర సంస్థలు, హెన్రీ హజ్లిట్, లుడ్విగ్ వాన్ మిసెస్, దాని మాజీ చీఫ్ ఎకనామిస్ట్ జోసెఫ్ స్టిగ్లిట్జ్ వంటి విద్యావేత్తలూ విమర్శించారు. ప్రపంచ బ్యాంకు, దానితో పాటుగా రూపొందించబడిన ద్రవ్య వ్యవస్థ ప్రపంచ ద్రవ్యోల్బణాన్ని ప్రోత్సహిస్తుందని, "అంతర్జాతీయ వాణిజ్యాన్ని దేశాలు అదుపు చేసే ప్రపంచాన్ని" సృష్టిస్తుందనీ హెన్రీ హజ్లిట్ వాదించాడు. స్వేచ్ఛా మార్కెట్ సంస్కరణ విధానాలు అని చెబుతూ ప్రపంచ బ్యాంకు ఇచ్చే సలహాలు సరిగా అమలు చెయ్యకపోయినా, చాలా వేగంగా అమలు చేసినా (" షాక్ థెరపీ "), తప్పుడు క్రమంలో అమలు చేసినా, బలహీనమైన, పోటీలేని ఆర్థిక వ్యవస్థలలో అమలు చేసినా అది ఆర్థికాభివృద్ధికి హానికర మౌతుందని స్టిగ్లిట్జ్ చెప్పాడు. 

ప్రపంచ బ్యాంకుపై సర్వసాధారణమైన విమర్శలలో ఒకటి -దాన్ని నిర్వహిస్తున్న పద్ధతి. ప్రపంచ బ్యాంక్ 188 దేశాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుండగా, ఆర్థికంగా శక్తిమంతమైన కొన్ని దేశాలే దాన్ని నడిపిస్తున్నాయి. ప్రపంచ బ్యాంకు నాయకత్వాన్ని, నిర్వాహకులనూ ఎన్నుకునేది ఈ దేశాలే (ఇది సంస్థకు ఎక్కువ నిధులిచ్చేది కూడా ఈ దేశాలే). వారి ఆసక్తులే బ్యాంకుపై ఆధిపత్యం చెలాయిస్తాయి. టైటస్ అలెగ్జాండర్ ఇలా అన్నాడు: పాశ్చాత్య దేశాల అసమాన ఓటింగ్ శక్తి, అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో ప్రపంచ బ్యాంకు పాత్ర, వర్ణవివక్ష కింద దక్షిణాఫ్రికా అభివృద్ధి బ్యాంకు పాత్రతో సమానం. అందువల్ల ప్రపంచ బ్యాంకు ప్రపంచ వ్యాప్త వర్ణవివక్షా స్థూపం. 

1990 వ దశకంలో, ప్రపంచ బ్యాంక్, IMF లు వాషింగ్టన్ కన్సెన్సస్ ను తయారుచేసాయి. మార్కెట్ల నియంత్రణ, సరళీకరణ, ప్రైవేటీకరణ, ప్రభుత్వ పరిమాణాన్ని తగ్గించే విధానాలు ఈ కన్సెన్సస్ లో ఉన్నాయి. వాషింగ్టన్ కన్సెన్సస్ అభివృద్ధిని ఉత్తమంగా ప్రోత్సహించే విధానంగా భావించినప్పటికీ, ఈక్విటీని, ఉపాధినీ విస్మరించడం పట్ల, ప్రైవేటీకరణ వంటి సంస్కరణలు జరిగిన విధానం పట్లా విమర్శలు వచ్చాయి. వాషింగ్టన్ కన్సెన్సస్ జిడిపి వృద్ధికి ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిచ్చిందని, వృద్ధి యొక్క శాశ్వతత్వం పైన, వృద్ధి మంచి జీవన ప్రమాణాలకు దోహదం చేస్తుందా లేదా అనే దానిపై సరిపడినంత దృష్టి పెట్టలేదని జోసెఫ్ స్టిగ్లిట్జ్ వాదించాడు. 

అమెరికా సెనేట్ కమిటీ ఆన్ ఫారిన్ రిలేషన్స్ తయారు చేసిన నివేదికలో "నిర్ణీత వ్యవధిలో నిర్మాణాత్మక అభివృద్ధి ఫలితాలను సాధించడం కంటే రుణాలు ఇవ్వడంపైనే" ఎక్కువ దృష్టి పెట్టాయని ప్రపంచ బ్యాంకు, ఇతర అంతర్జాతీయ ఆర్థిక సంస్థలను విమర్శించింది. "అవినీతి వ్యతిరేకతను బలోపేతం చేయాలని" సంస్థకు పిలుపునిచ్చింది. 

ప్రపంచ బ్యాంకు, అలాంటి ఇతర సంస్థలూ చేపట్టిన అనేక అభివృద్ధి ప్రాజెక్టుల ప్రధాన ప్రభావం పేదరిక నిర్మూలన కాదని జేమ్స్ ఫెర్గూసన్ వాదించాడు. ఈ ప్రాజెక్టులు ప్రభుత్వ యంత్రాంగపు శక్తిని విస్తరింపజేడానికి ఎక్కువగా ఉపయోగపడతాయి. థాబా-త్సేకాలో చేపట్టిన అభివృద్ధి ప్రాజెక్టులపై తన కేస్-స్టడీస్ లో, లెసోతోలోని ఆర్థిక పరిస్థితుల గురించి ప్రపంచ బ్యాంకు వర్ణించిన తీరు లోపభూయిష్టంగా ఉందని, వారి ప్రాజెక్టులను రూపొందించడంలో బ్యాంక్ రాజకీయ, సాంస్కృతిక లక్షణాలను విస్మరించిందనీ చెప్పాడు. ఫలితంగా, ఆ ప్రాజెక్టులు పేదలకు సహాయం చేయడంలో విఫలమయ్యాయి. కాని ప్రభుత్వ బ్యూరోక్రసీని విస్తరించడంలో మాత్రం విజయవంతమయ్యాయి. 

ప్రపంచ బ్యాంక్, ఇతర సంస్థలపై విమర్శలు తరచుగా నిరసనలుగా మారుతూంటాయి. ఓస్లో 2002 నిరసనలు, 2007 అక్టోబరు తిరుగుబాటు, , 1999 సీటెల్ యుద్ధం వంటి నిరసనల రూపాన్ని తీసుకున్నాయి. ఇటువంటి ప్రదర్శనలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా జరిగాయి. బ్రెజిలియన్ కయాపో ప్రజలలో కూడా జరిగాయి. 

విమర్శలకు మరో మూలం, బ్యాంకు అధ్యక్షుడిగా అమెరికనే ఉండడం. ప్రపంచ బ్యాంకు నిధులలో ఎక్కువ భాగాన్ని అందిస్తున్నది అమెరికా కాబట్టి ఈ సంప్రదాయం పెట్టారు. 2012 లో ది ఎకనామిస్ట్ ఇలా రాసింది: "ప్రపంచ బ్యాంకు ఆర్థికవేత్తలు నగదు, సలహాలను పంపిణీ చేయడానికి పేద దేశాలను సందర్శించినప్పుడు, క్రోనీయిజాన్ని తిరస్కరించాలనీ, ప్రతీ ముఖ్యమైన ఉద్యోగాన్నీ అందుబాటులో ఉన్న ఉత్తమ అభ్యర్థితో నింపమనీ అక్కడి ప్రభుత్వాలకు చెబుతూంటారు. ఇది మంచి సలహా. ప్రపంచ బ్యాంకు కూడా దీన్ని అనుసరించాలి." కొరియా-అమెరికన్ అయిన జిమ్ యోంగ్ కిమ్ ఇటీవల ప్రపంచ బ్యాంకు అధ్యక్షుడిగా నియమితూడయ్యాడు. 

1989-ప్రస్తుతం
విమర్శలు, వివాదాలు
1944-1974
ఓటింగ్ శక్తి