10 వ -12 వ శతాబ్దాల నుండి వరుసగా పాలన సాగించిన రెండు రాజవంశాలు కలాచురీలు అని పిలువబడ్డాయి. వీటిలో మధ్య భారతదేశంలోని (పశ్చిమ మధ్యప్రదేశు, రాజస్థాను) పాలన సాగించిన చేది, (హైహాయ,హేహేయ) (ఉత్తర శాఖ). రెండవది కర్నాటక లోని కొన్ని ప్రాంతాలలో పాలనసాగించిన దక్షిణ కలాచురీ. రాజవంశం పేరు, సాధారణ వంశపారంపర్య విస్వాసంగా మాత్రమే ఉంది. వాటిని అనుసంధానించడానికి తగినంత మూలాలు చాలా తక్కువ ఉన్నాయి.

మొట్టమొదటి కాలచురి కుటుంబం (క్రీ.శ 550–620) ఉత్తర మహారాష్ట్ర, మాల్వా, పశ్చిమ దక్కన్లను పాలించింది. వారు నర్మదా నది లోయలో ఉన్న మహిస్మతిని రాజధానిగా చేసుకుని పాలించారు. ముగ్గురు ప్రముఖ పాలకులు ఉన్నారు; కృష్ణరాజు, శంకరగాన, బుద్ధరాజు. వారు ఈ ప్రాంతంలో నాణేలు, ఎపిగ్రాఫ్లను పంపిణీ చేశారు.

కల్యాణి కలచురీలు (దక్షిణ కాలచురీలు) (క్రీ.శ. 1130–1184) దక్కనులోని కొన్ని ప్రాంతాలను నేటి ఉత్తర కర్ణాటక ప్రాంతాలు, మహారాష్ట్రలోని కొన్ని ప్రాంతాలను పాలించారు. ఈ రాజవంశం 1156 - 1181 మధ్య దక్కనులో అధికారంలోకి వచ్చింది. వారు తమ మూలాన్ని మధ్యప్రదేశులోని కలింజారు, దహాల జయించిన కృష్ణుడితో ఉన్నట్లు కనుగొన్నారు. ఈ రాజవంశానికి చెందిన రాజప్రతినిధి బిజ్జల కర్ణాటక మీద అధికారాన్ని స్థాపించారని భావిస్తున్నారు. ఆయన చాళుక్య రాజు మూడవ తైలా నుండి అధికారాన్ని చేజిక్కించుకున్నాడు. బిజ్జాలా తరువాత అతని కుమారులు సోమేశ్వర, సంగమ. కాని క్రీ.శ 1181 లో తరువాత చాళుక్యులు క్రమంగా ఈ భూభాగాన్ని తిరిగి పొందారు. వారి పాలన స్వల్పకాలం కొనసాగింది. పాలన అల్లకల్లోలంగా కొనసాగింది. సామాజిక-మత ఉద్యమ కోణంలో చాలా ముఖ్యమైనదిగా భావించబడుతుంది. ఈ కాలంలో లింగాయతు (విరశైవ శాఖ) అని పిలువబడే కొత్త విభాగం స్థాపించబడింది.

కన్నడ సాహిత్యం-కవిత్వం పూర్తిగా స్థానిక రూపంలో ఉండే వచనం అని కూడా భావిస్తున్నారు. వచన రచయితలను వచనకారులు (కవులు) అని పిలిచేవారు. విరూపాక్ష పండిత చెన్నబసవపురాణం, ధరణి పండిత బిజ్జలరాయచరితె, చంద్రసగర వర్ణి బిజ్జలరాయపురాణా వంటి అనేక ఇతర ముఖ్యమైన రచనలు కూడా వ్రాయబడ్డాయి.

త్రిపురి (చేది) కలచురీలు పురాతన నగరమైన త్రిపురి (తివారు) రాజధానిగా చేసుకుని మధ్య భారతదేశాన్ని పరిపాలించారు; ఇది 8 వ శతాబ్దంలో ఉద్భవించింది. ఇది 11 వ శతాబ్దంలో గణనీయంగా విస్తరించి 12 వ -13 వ శతాబ్దాలలో క్షీణించింది.

పాలాలు
ఇండో - గ్రీకులు
చోళులు
కలాచురీలు