కవిత్వం ప్రధానంగా పద్య రూపాన్ని కలిగిఉంటుంది. పద్యం అనేది కవిత్వంలో రాసిన ఒక సంరచన (అయితే కవిత్వాన్ని ఇతిహాసం, నాటకీయ కల్పనా రచనలకు కూడా సమానంగా ఉపయోగిస్తారు). పద్యాలు ఎక్కువగా మనశ్చిత్రం, అమూల్యమైన పదాల ఎంపిక, రూపకాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది; ఇవి ఊనికల నమూనాల (మెట్రిక్ అడుగు) గల లేదా వేర్వేరు పొడవు ఉండే పదాంశాల నమూనాల రూపంలో ఉండవచ్చు (ప్రామాణిక ఛందశ్శాస్త్రంలో ఉన్నట్లు) ;, అవి ప్రాసను కలిగి ఉండవచ్చు లేదా ఉండకపోవచ్చు. ఒక వ్యక్తి వెంటనే కవిత్వాన్ని సరిగ్గా చెప్పలేరు. అయితే సాధారణంగా సాహిత్యం వలె కవిత్వంలో ఉపయోగించే పదాల "లాంఛనప్రాయ" లక్షణాలను పదాల రాతపూర్వక లేదా వాచక రూపాల లక్షణాలను ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తారు, ఇది అర్థవంతంగా ఉంటుంది. మాపకం పదాంశాలు, వాచక ప్రాసలపై ఆధారపడి ఉంటుంది; ప్రాస, అనుప్రాసలు పదాల శబ్దంపై ఆధారపడి ఉంటాయి.

కవిత్వం ఇతర సాహిత్య రూపాలను కూడా కలిగి ఉంది. ప్రారంభ ఉదాహరణల్లో సుమేరియన్ "ఎపిక్ ఆఫ్ గిల్గామెష్" (2700 B.C. కాలానికి చెందినది), బైబిల్‌లో భాగాలు, ఉనికిలో ఉన్న హోమర్ రచనలు ("ఇలియడ్", "ఒడీస్సీ" ), భారతీయ ఇతిహాసాలు "రామాయాణం", "మహాభారతం" ఉన్నాయి. మౌఖిక సంప్రదాయాలపై ప్రధానంగా ఆధారపడిన సంస్కృతుల్లో కవిత్వం యొక్క లాంఛనప్రాయ లక్షణాలు తరచూ ఒక ధారణానుకూలమైన కార్యాచరణను కలిగి ఉంటాయి, ముఖ్యమైన వాచకాలు: చట్టబద్దమైన, వంశావళి లేదా నీతి ఉదాహరణకు, ముందుగా పద్య రూపంలో కనిపిస్తుంది.

కొన్ని కవిత్వాలు నిర్దిష్ట రూపాలను ఉపయోగిస్తాయి. ఉదాహరణల్లో ముక్తకం, హాస్యకవిత, పదము ఉన్నాయి. జపాన్ భాషలో రాసిన ఒక సాంప్రదాయక ముక్తకం ప్రకృతికి సంబంధించింది, దీనిలో పదిహేడు ఓంజీ (వర్ణాలు) మూడు పంక్తుల్లో ఐదు, ఏడు, ఐదు వలె ఉన్నాయి, ఒక కాలాన్ని సూచించే ఒక నిర్దిష్ట పదం ఒక కిగో కూడా ఉంది. ఒక హాస్యకవిత ఐదు పంక్తులను కలిగి ఉంటుంది, ఇది AABBA యొక్క ఒక ప్రాస పద్ధతిని, 3,3,2,2,3 పంక్తి పొడవులతో బలంగా పలికే వర్ణాలు కలిగి ఉంటుంది. ఇది సాంప్రదాయకంగా ప్రకృతికి తక్కువ భక్తి ధోరణిని కలిగి ఉంది. ఒక సాధారణ కవిత్వ నిర్మాణానికి అనుగుణంగా లేని కవిత్వాన్ని "స్వేచ్ఛా పద్యం" అని పిలుస్తారు.

భాష, ఆచారాలు కొన్ని కవిత్వ నియమాలను నిర్దేశిస్తాయి. పెర్షియన్ కవిత్వం ఎల్లప్పుడూ ప్రాసతో ఉంటుంది. గ్రీకు కవిత్వం అరుదుగా ప్రాసలను కలిగి ఉంటుంది. ఇటాలియన్ లేదా ఫ్రెచ్ కవిత్వం తరచూ కలిగి ఉంటుంది, ఆంగ్లం, జర్మన్ కవిత్వం కలిగి ఉండవచ్చు, లేకపోవచ్చు. అయితే ఆంగ్లం కవిత్వం యొక్క అత్యధిక పదసమాహార శైలి, ముక్తపద్యం (దీనిని షేక్‌స్పియర్, మిల్టాన్ రచనల్లో గమనించవచ్చు) ఇవి ప్రాస లేని లఘువులను కలిగి ఉంటాయి. కొన్ని భాషల్లో పొడవైన పంక్తులను ఇష్టపడతారు. కొన్ని భాషల్లో చిన్న పంక్తులను ఇష్టపడతారు. ఈ సంప్రదాయాల్లో కొన్ని నిర్దిష్ట భాష యొక్క పదావళి, వ్యాకరణాలను ఇతరుల వాటిలో కాకుండా నిర్దిష్ట నిర్మాణాల్లో అమర్చడం ఫలితంగా జనించాయి; ఉదాహరణకు, కొన్ని భాషల్లో ఇతర భాషల కంటే మరింత ప్రాసతో కూడిన పదాలు ఉంటాయి లేదా సాధారణంగా పెద్ద పదాలు ఉంటాయి. ఇతర వ్యవస్థీకృత సంప్రదాయాలు చారిత్రక ప్రమాదాలు ఫలితంగా జనించాయి, అంటే ఒక భాషలోని పలువురు వాచకులు ఒక నిర్దిష్ట నైపుణ్యం గల లేదా ప్రముఖ కవి కూర్చిన ఒక పద్య రూపంతో ఉత్తమ కవిత్వానికి అనుబంధించబడి ఉంటారు.

రంగ స్థలం కోసం రచనలు (కింద చూడండి) సాంప్రదాయకంగా పద్య రూపాన్ని కలిగి ఉంటాయి. ప్రస్తుతం ఇది నాటకశాల, సంగీత నాటకాల వెలుపల చాలా అరుదుగా కనిపిస్తుంది, అయితే పలువురు నాటక భాష అంతర్గతంగా కవిత్వాన్ని కలిగి ఉంటుందని వాదిస్తారు.

ఇటీవల సంవత్సరాల్లో, డిజిటల్ కవిత్వం అనేది ఉద్భవించింది, ఇది డిజిటల్ మాధ్యమాల కళాత్మక, ప్రచురణ, సింథటిక్ నాణ్యతల సౌలభ్యాన్ని ఉపయోగించుకుంటున్నాయి.

తత్వశాస్త్ర సాహిత్యం
కవిత్వం
గేమ్ రచనలు
ఇతర గద్య సాహిత్యం