అరుగు మీద నుండి గాని, గడప మీద నుండి గానీ, ఇంటి లోని వారలందరును భోజనమునకు పోక పూర్వమును, భోజనమయిన తరువాను కాళ్ళు చేతులు కడుగుదురు. ఆ నీళ్ళు ధారాళముగా వీధి వెంబడి పోవుటకు తగినన్ని యుండక పోవుట చేత పోసినప్పుడెల్ల అక్కడనే నిలిచి ఇగిరి పోయి గడప ప్రక్కను బురద బురదగా నుండును. ఛీడీల మీద నిలుచుండుట వలన మన కాళ్ళకు బురద అంటదు గనుక అంతటితో మనము తృప్తి జెందుదుము. ఇక్కడనే చీమిడి చీదుదుము. గొంతుకలోని కళ్ళెను ఉమ్మి వేయుదుము. ఇది యంతయు బురదలో పడి క్రుళ్ళును. సామాన్యముగా పల్లె టూళ్లలో మండువాలో నుండి తూము కాలవ కూడా ఇక్కడకే వచ్చి చేరును. ఈ తేమ నాశ్రయించి యుండు దోమలు, పగలంతయు తూముల లోవలో నుండు చీకటిలో దాగి యుంది రాత్రుల యందు మండువా మార్గమున మన ఇండ్లలో ప్రవేశించును.

ఈగలు సూక్ష్మజీవుల వాహకాలు
నూతి దొడ్డి
మండువా:
వీధి గడప