పురాతన తమిళనాడులో మూడు రాచరిక రాజ్యాలు ఉన్నాయి. వీటిని వేందరు అని పిలిచే రాజులు, అనేకమంది అధిపతులు ఉన్నారు. వీరు సాధారణ నాయకులు వెలు లేదా వెలిరుగా పిలువబడ్డారు. స్థానిక స్థాయిలో ఇంకా తక్కువగా కిళరు లేదా మన్నారు అని పిలువబడే వంశ ముఖ్యులు ఉన్నారు. ఈ ఉత్తర సామ్రాజ్యాల నియంత్రణకు వెలుపల ఉన్న తమిళ ప్రాంతం స్వతంత్ర ఉనికిని కలిగి ఉంది. తమిళ రాజులు, ముఖ్యులు ఎల్లప్పుడూ ఆస్తి విషయంలో ఒకరితో ఒకరు విభేదిస్తూనే ఉన్నారు. రాజ న్యాయస్థానాలు అధికారాన్ని పంపిణీ చేసే ప్రదేశాల కంటే అధికంగా సామాజిక సమావేశ స్థలాలు; అవి వనరుల పంపిణీకి కేంద్రాలుగా ఉన్నాయి.

మూడు రాజవంశాల పేర్లు; చోళులు, పాండ్యులు, చేరాలు అశోక (క్రీ.పూ. 273–232 లిఖిత) స్తంభాల శాసనాలలో పేర్కొనబడ్డాయి. ఈరాజ్యాలు అశోకుడికి లోబడి ఉండకపోయినా, అతనితో స్నేహపూర్వక సంబంధాలు ఉన్నాయి. క్రీస్తుపూర్వం 150 లో పరిపాలించిన కళింగ రాజు ఖరవేల 100 సంవత్సరాలకు పైగా ఉనికిలో ఉన్న తమిళ రాజ్యాల సమాఖ్య గురించి ప్రసిద్ధ హతిగుంప శాసనంలో పేర్కొన్నారు.

ప్రారంభ చోళుల సమాచారం కొరకు సంగం కాలం ప్రారంభ తమిళ సాహిత్యం మరొక ప్రధాన మూలంగా ఉంది. కరికాల చోళుడు అత్యంత ప్రసిద్ధ ప్రారంభ చోళుడుగా భావించబడుతున్నాడు. ఆయన తమిళ సంఘం సాహిత్యంలో అనేక కవితలలో ప్రస్తావించబడ్డాడు. 

మహావంశ అనే బౌద్ధ గ్రంథం శ్రీలంక నివాసులు, చోళ దేశం నుండి వచ్చిన తమిళ వలసదారుల మధ్య అనేక విభేదాలను కూడా వివరిస్తుంది.

యాళపాన వైపావ మలై వంటి చరిత్రలు, కొనేసరు శిలాశాసనం (తమిళం:కల్వెట్టు) వంటి రాతి శాసనాలు పూర్వ చోళ రాజు, మను నీది చోళను వారసుడు కులక్కొట్టను క్రీ.శ 438 లో త్రికోణమలై వద్ద శిధిలమైన కోనేశ్వరం ఆలయం, కోనేరును పునరుద్ధరించారని పశ్చిమ మున్నేశ్వరం ఆలయం తీరం, పురాతన వన్నియారును రాచరికంగా (ప్రస్తుత వన్నియారు లేదా పల్లి కులంతో కలవరపడకూడదు)స్థిరపరిచారు. 
సాంఘిక పరిస్థితులు
మూలాలు
కరికాల చోళుడు
కొసెంగన్నను