ఎడంగా వున్నరెండు వాటరు డ్రమ్ముల పైన స్టీము-వాటరు డ్రమ్ము వుండును.ఈ మూడు డ్రమ్ముల అమరిక త్రిభుజాకరంగా వుండును. త్రిభుజం లోని మూడు కోణమూలలలో మూడు డ్రమ్ములు వుండును. పైన శీర్ష భాగాన స్టీము-వాటరు డ్రమ్ము వుండి, భూ సమాంతర భుజం అంచుల మీద వాటరు డ్రమ్ములు వుండి, వాటరు డ్రమ్ముల నుండి వాటరు ట్యూబులు స్టీము-వాటరు డ్రమ్ముకు కలుపబడి వుండును.వాటరు డ్రమ్ముల నుండి ట్యూబులు పలు వరుసలలో స్టీము డ్రమ్ముకు ఇరు పార్శాల్లో కలుపబడి వుండును.ఈ డ్రమ్ముల, ట్యూబుల అమరిక చూచుటకు త్రిభుజా కారంగా వుండును.ఈ త్రిభుజాకార నిర్మాణం మధ్య భాగంలో ఫర్నేసు/కొలిమి వుండును.ఈ మొత్తం నిర్మాణం రక్షణ ఉష్ణ నిరోధక తొడుగుతో/ (casing) కప్పబడి వుండును.ఇంధనంగా బొగ్గు లేదా ఆయిల్ ను ఉపయోగిస్తారు.బొగ్గు అయిన ఫర్నేసు లోపల గ్రేట్ నిర్మాణం, యాష్ పాన్ వుండును.ఆయిల్ ఫైర్ అయిన బర్నరులు వుండును.ఫైరు డోరులు బాయిలరు సైజును బట్టి ఒకటికన్న ఎక్కువ వుండును.కొన్ని బాయిలరులలో రెండు పక్కల నుండి ఇంధనాన్ని మండించే విధంగా నిర్మాణం వుండును.

19 వశతాబ్ది చివరి కాలంలో నావికా దళానికి చెందిన ఓడల్లో ఎక్కువ విద్యుత్తు ఉత్పాదన అవసరం పెరగడంతో కాంపాక్ట్ బాయిలరుల అవసరం పెరిగింది.ఆ కారణంచే త్రి డ్రమ్ముబాయిలరుల నిర్మాణం వాడకం పెరిగింది. 19 వ శాతాబ్ది చివరి కాలం నాటికే ఫైరు ట్యూబు బాయిలరు స్థానంలో బాబ్‌కాక్ అండ్ విల్‌కాక్సు బాయిలరు, బెల్లెవిల్ బాయిలరు వాడకం పెరిగింది.వాటితో పోల్చిన విద్యుతు ఉత్పత్తికి త్రి డ్రమ్ము బాయిలరు డిజైన్ తేలిక అయ్యినది, యిమిడిక నిర్మాణం ఉంది.

ఈ బాయిలరును రూపొందించిన కొత్తలో మొదటి తరంలో వాటరు ట్యూబుల వ్యాసం 3 (75 మిల్లీమీటర్లు) లేదా 4 (100 మిల్లీమీటర్లు) అంగుళాలు వుండేవి.తరువాత తరంలో ఈవాటరు ట్యూబుల వ్యాసాన్ని 2 (50 మిల్లీమీట ర్లు) తగ్గించారు.ఫలితంగా ఎక్కువ ట్యూబుల అమరిక వలన ట్యూబుల, ఘనపరిమాణంతో పోల్చుకున్న ట్యూబుల తాపక ఉపరితల వైశాల్యం /హీటీంగు సర్ఫేస్ ఏరియా నిష్పత్తి గణనీయంగ పెరిగింది.
ఫలితంగా స్టీము ఉత్పత్తి వేగం పెరిగింది. ఇలా తక్కువ వ్యాసం వున్న వాటరు ట్యూబుల వాడకం కారణంగా వీటిని ఎక్సుప్రెస్ బాయిలర్లు అని కుడా పిలవసాగారు.

నిర్మాణం
వాటరు డ్రమ్ములు
బాయిలరు బహ్య తొడుకు/పరివేష్టితం
త్రి డ్రమ్ము బాయిలరులోని రకాలు