ఈ సమయంలో మశూచి (Smallpox) అంటే ప్రజలు చాలా భయపడేవారు. ఎందువలనంటే ఈ జబ్బు బారిన పడిన ప్రతి ముగ్గురిలో ఒకరు చనిపోయేవారు. , తరచుగా బ్రతికున్న వారి రూపురేఖలు చాలా ఘోరంగా మారిపోయేవి. లేడీ మేరీ వోర్ట్‌లీ మోన్టాగూ 1716 నుండి1718 వరకు ఇస్తాంబుల్లో గడిపిన కాలంలో మశూచి కారకాన్ని శరీరంలోకి ప్రవేశపెట్టడం అనే ఒట్టామన్ సామ్రాజ్యం యొక్క భావనను కనిపెట్టారు , ఈ భావనను బ్రిటను కు తీసుకువచ్చారు. కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, 60% మంది ప్రజలకు మశూచి రాగా, 20% మంది దీనివలన చనిపోతున్నారని వాల్టైర్ చెప్పారు. 1770 తరువాత సంవత్సరాలలో ఇంగ్లాండ్, జర్మనీలలో మనుషులలో మశూచికి అసంక్రమకరణంగా కౌపాక్స్ టీకాను ఉపయోగించే అవకాశాన్ని విజయవంతంగా పరీక్షించిన వారు కనీసం ఆరుగురు వ్యక్తులు (సెవెల్, జెన్సన్, జెస్టి 1774, రెండల్, ప్లెట్ 1791) ఉన్నారు. ఉదాహరణకు, 1774లో మశూచి మహమ్మారిగా ఉన్న సమయంలో డోర్సెట్ కు చెందిన రైతు బెంజమన్ జెస్టి తన భార్య, ఇద్దరు పిల్లలకు విజయవంతంగా టీకామందు వేశారు, తగిన నమ్మకంతో కౌపాక్స్ తో రోగ నిరోధకశక్తిని ప్రేరేపించారు, కానీ ఇరవై సంవత్సరాల తరువాత జెన్నర్ యొక్క పరిశోధన ద్వారానే ఈ పద్ధతి చాలా విరివిగా అర్ధంచేసుకోబడింది.ఇంగ్లండులో మశూచికం వచ్చినపుడు జెన్నర్‌ కుటుంబానికి పాలు పోసే అమ్మాయి తనకు మశూచి రాదని జెన్న ర్‌తో గర్వంగా చెప్పింది."నా ఆవు లకు మశూచికం వచ్చింది. నేను పాలు పితుకుతూవుంటే నా చేతికి ఉన్న గాయా నికి ఆవుపుండ్ల రసి తగిలింది. అందుచేత నాకు మశూచికం రాదు" అని ఆమ్మాయి చెప్పిన మాట జెన్నర్‌ తీవ్రంగా మశూ చికంపై పరిశోధన చేయడానికి దారి చూపింది వాస్తవంగా, జెస్టి యొక్క పద్ధతి, సఫలత గూర్చి జెన్నర్ కు తెలిసి ఉండవచ్చు. 
సాధారణంగా గొల్లభామలకు మశూచి రాదు అనే సామాన్య పరిశీలనను గుర్తిస్తూ, కౌపాక్స్ (మశూచిని పోలినటువంటి ఒక రోగం, కానీ తక్కువ తీవ్రత కలిగినది) బొబ్బలలో ఉండే చీము గొల్లభామలకు చేరడం వలన అది వారిని మశూచి నుండి రక్షిస్తుంది అని జెన్నర్ సిద్ధాంతీకరణ చేశారు. బుద్ధిపూర్వకంగా కౌపాక్స్ రోగాన్ని వారి కుటుంబాలలో ఏర్పరిచి, ఆ తరువాత ఆ కుటుంబాలలో మశూచి యొక్క అపాయం తక్కువ కావడాన్ని గమనించిన బెంజమన్ జెస్టి, ఇతరుల యొక్క కథలను వినడం అనే సౌలభ్యం ఆయనకు ఉండి ఉండవచ్చు.

1796, మే 14న, బ్లాసం అనే ఆవు నుండి కౌపాక్స్ సోకినటువంటి సారా నెల్మ్స్ అనే గొల్లభామ యొక్క చేతిపై ఉన్న కౌపాక్స్ బొబ్బల నుండి సేకరించిన పదార్థాన్ని జేమ్స్ ఫిప్స్ (జెన్నర్ యొక్క తోటవాని కొడుకు) అనే 8 సంవత్సరాల చిన్న పిల్లవానిలోకి ప్రవేశపెట్టడం ద్వారా జెన్నర్ తన పరికల్పనను పరీక్షించారు, ఈ ఆవు యొక్క చర్మం సెయింట్ జార్జ్ వైద్య పాఠశాలలోని (ప్రస్తుతం టూటింగ్ లో ఉంది) గ్రంథాలయం యొక్క గోడపై వేళ్ళాడుతూ ఉంటుంది. పాఠశాల యొక్క ప్రసిద్ధిచెందిన పూర్వ విద్యార్థిని జ్ఞాపకానికి తెస్తుంది. టీకా మందు వేయటాన్ని గూర్చిన జెన్నర్ యొక్క మొదటి పత్రంలో వివరించబడిన 17వ దృష్టాంతం ఫిప్సుది.

జెన్నర్ ఒకేరోజున ఫిప్స్ యొక్క రెండు చేతులలోకి కౌపాక్స్ బొబ్బలలోని చీమును ప్రవేశపెట్టారు. నెల్మ్స్ యొక్క బొబ్బలను గోకటం ద్వారా వచ్చిన చీమును ఒక చెక్కముక్కపైకి తీసుకుని దానిని ఫిప్స్ యొక్క చేతులలోకి ఎక్కించడం ద్వారా రోగాకారకాన్ని ప్రవేశపెట్టడం విజయవంతంగా పూర్తిచేయబడింది. ఇది జ్వరాన్ని, కొంత నలతను కలిగించింది కానీ ఎటువంటి గొప్ప అస్వస్థతను కలిగించలేదు. ఆ తరువాత, మశూచిని కలిగించేటటువంటి వేరియోలా విషాణువు యొక్క పదార్థాన్ని ఫిప్ప్స్ లోనికి ఎక్కించారు, ఇది ఆ కాలంలో రోగనిరోధక శక్తిని ఉత్పన్నంచేసేందుకు పరిపాటిగా చేసేటటువంటి ప్రయత్నం అయ్యుండవచ్చు. ఎటువంటి వ్యాధి సోకలేదు. ఆ తరువాత పిల్లవాడు మరలా మశూచిని కలిగించేటటువంటి వేరియోలా విషాణువు యొక్క పదార్థంతో సవాలు చేయబడ్డాడు, ఎటువంటి రోగ లక్షణాలను చూపించలేదు అని జెన్నర్ నివేదించారు.

రోనాల్డ్ హాప్కిన్స్ చెప్పిందేమిటంటే: "కౌపాక్సును కొంతమంది వ్యక్తులలోకి ప్రవేశపెట్టడం అనేది జెన్నర్ యొక్క అద్వితీయమైన సహకారం కాదు, కానీ ఆ తరువాత వారు రోగనిరోధక శక్తి కలిగి ఉన్నారనేది రుజువుచేయడం. పైగా, రక్షణనిచ్చే కౌపాక్సును కేవలం పశువులనుండి నేరుగానే కాక, ఒక వ్యక్తి నుండి ఇంకొక వ్యక్తిలోనికి ప్రవేశపెట్టవచ్చని ఆయన ప్రదర్శించారు. అదనంగా ఆయన తన సిద్ధాంతాన్ని 23 వ్యక్తుల శ్రేణిపై పరీక్షించారు. ఆయన పరిశోధనా ప్రక్రియలోని ఈ దశ ఆయని రుజువు యొక్క ప్రామాణ్యతను పెంచింది.

ఆయన తన పరిశోధనను కొనసాగించారు, రాయల్ సొసైటీకి నివేదిక అందించారు, కానీ ఆయని మొదటి నివేదికను అది ప్రచురించలేదు. మెరుగుపరచడం, తరువాతి పని తరువాత, 23 దృష్టాంతాలపై ఆయన ఒక నివేదికను ప్రచురించారు. ఆయని ఫలితాలు కొన్ని సరైనవి, కొన్ని సరికానివి ఆధునిక సూక్ష్మక్రిమి సంబంధిత, సూక్ష్మదర్శిని విధానాలు దీనిని తిరిగి చేయటాన్ని సులభం చేస్తాయి. వైద్య వ్యవస్థ ఇప్పుడు ఎంత జాగ్రత్తగా ఉందో అప్పుడు కూడా అంతే ఉండటంతో, ఆయన కనుగొన్నవాటిని ఆమోదించే ముందు కొంతకాలంపాటు వాటిని పరిగణలోకి తీసుకుంది. చివరికి టీకాలువేయటం ఆమోదించబడింది, 1840లో బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం మశూచి విషాణువుని శరీరంలోకి ప్రవేశపెట్టడం అనే విధానానికి స్వయంగా మశూచిని ఉపయోగించడాన్ని నిషేధించింది, కౌపాక్సును ఉపయోగించి టీకాలు వేయటాన్ని ఉచితంగా ఏర్పాటుచేసింది. 
టీకాలు వేయటం పై జెన్నర్ యొక్క నిరంతర పరిశోధన ఆయన సాధారణ ప్రాక్టీసును కొనసాగించడాన్ని ఆటంకపరిచింది. పార్లమెంటుకు అర్జీపెట్టుకోవటంలో ఆయనకు రాజు, సహచరుల యొక్క మద్దతు లభించింది, టీకాలు వేయటంపై ఆయన పరిశోధనకై £10,000 మంజూరు చేయబడ్డాయి. 1806లో పరిశోధనను కొనసాగించేందుకు ఆయనకు మరో £20,000 మంజూరు చేయబడ్డాయి.

మశూచిని నిర్మూలించేందుకు టీకా మందు వేయటాన్ని వృద్ధిచేయటంపై శ్రద్ధవహించే జెనేరియన్ ఇన్‌స్టిట్యూషన్ అనే సంఘంతో ఆయన కలిశారు. 1808లో, ప్రభుత్వం యొక్క సహకారంతో, ఈ సంఘం నేషనల్ వాక్సిన్ ఏర్పాటు అయ్యింది. జెన్నర్ 1805లో దానియొక్క ప్రతిష్ఠాపనతో వైద్య, చిరూజికల్ సొసైటీ యొక్క సభ్యుడు అయ్యారు. అటుపిమ్మట అనేక పత్రాలను సమర్పించారు. ప్రస్తుతం ఇది రాయల్ సొసైటీ అఫ్ మెడిసిన్. 1806లో ఆయన రాయల్ స్వీడిష్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్సెస్ యొక్క విదేశీ సభ్యునిగా ఎన్నికయ్యారు.

1811లో లండనుకు తిరిగివస్తూ ఆయన టీకామందు వేసిన తరువాత గణనీయమైన సంఖ్యలో మశూచి దృష్టాంతాలను గమనించారు. ఈ దృష్టాంతాలలో ముందు టీకామందు వేయటం వలన వ్యాధి యొక్క తీవ్రత గుర్తించదగిన స్థాయిలో తగ్గింది అని ఆయన కనుగొన్నారు. 1821లో ఆయన కింగ్ జార్జ్ IVకు ఫిజీషియన్ ఈక్స్‌ట్రార్డినరీ నియమింపబడ్డారు. ఒక ఘనమైన జాతీయ గౌరవం, బెర్కిలీ యొక్క మేయరు, శాంతి రాయబారిగా నియమింపబడ్డారు. ప్రకృతి చరిత్రలో ఆయనకు ఉన్న అభిరుచులను కొనసాగించారు. 1823లో, ఆయని జీవితంలోని చివరి సంవత్సరంలో, ఆయన తన "అబ్సర్వేషన్స్ ఆన్ ది మైగ్రేషన్ అఫ్ బర్డ్స్"ను రాయల్ సొసైటీకి సమర్పించారు.

1823లో జనవరి 25న జెన్నర్ మెదడులో రక్తనాళాలు చిట్లడం వలన వచ్చే రక్తపాతం కలిగి, ఆయన కుడివైపు భాగం చచ్చుబడిపోయిన స్థితిలో కనుగొనబడ్డారు. ఆయన ఎప్పుడూ పూర్తిగా కోలుకోలేదు , చివరికి 1823, జనవరి 26న తన 73వ ఏట రుద్రవాతం (దీనికి పూర్వం ఒకసారి ఆయన రుద్రవాతం బారిన పడ్డారు) వలన చనిపోయారు. ఆయని ఒక కుమారుడు, ఒక కుమార్తె జీవించి ఉన్నారు ఆయన పెద్దకొడుకు 21 సంవత్సరాల వయసువాడిగా ఉన్నప్పుడు క్షయ వ్యాధితో చనిపోయాడు.

బాల్య జీవితం
వారసత్వం
మశూచి
మొదటి సమాజం టీకాలు