హాగిరి బెంగాల్ రాజ్యంలోని నాయిడా జిల్లాకు చెందిన ఘుని గ్రామంలో ఒక బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో 1828 సెప్టెంబరు 30న గౌర్ మోహన్ లాహిరి, ముక్తాక్షి దంపతులకు చిన్న కుమారునిగ జన్మించాడు. అతని బాల్యంలోనే తల్లి మరణించింది. ఆమె శివుని భక్తురాలని తప్ప ఆమె గురించి ఏ సమాచారం తెలియదు. మూడు, నాలుగు సంవత్సరాల వయస్సులో, అతను తరచూ ధ్యానంలో కూర్చుని కనిపించేవాడు. ఈ ధ్యానంలో అతని శరీరం మెడ వరకు ఇసుకలో ఖననం చేయబడి ఉండేది. లాహిరికి ఐదు సంవత్సరాల వయసులో, తన కుటుంబానికి పూర్వీకుల నుండి సంక్రమించిన ఇల్లు వరదలో కొట్టుకు పోయింది, కాబట్టి అతని కుటుంబం వారణాసికి వెళ్లింది, అక్కడ అతను తన జీవితంలో ఎక్కువ భాగం గడిపాడు. 

చిన్నతనంలో, అతను ఉర్దూ, హిందీ భాషలను అభ్యసించాడు. క్రమంగా ప్రభుత్వ సంస్కృత కళాశాలలో బెంగాలీ, సంస్కృతం, పెర్షియన్, ఫ్రెంచ్, ఇంగ్లీష్ భాషలతో పాటు వేదాధ్యయనం కూడా చేసాడు. వేదాలను పఠించడం, గంగానదిలో స్నానం చేయడం, ఆరాధించడం అతని దినచర్యలో భాగం అయింది. 1846లో కాశీమణిదేవి తో అతని వివాహం జరిగింది. ఆమె కూడా తర్వాతి కాలంలో ఆయనకు శిష్యురాలై ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతిని పొందినది. వారికి ఇద్దరు కుమారులు, ముగ్గురు కుమార్తెలు. వారి కుమారులు ఇరువురు తిన్కోరి లాహిరీ, దుకోరీ లాహిరీ తండ్రి యొక్క క్రియాయోగ మార్గములోనే నడిచారు. లాహిరీ మహాశయులు మిలటరీ వర్క్స్ లో ఒక సాధారణ గుమస్తా ఉద్యోగాన్ని స్వీకరించిరి. ఈ విభాగము సైన్యము యొక్క రోడ్లు, భవనముల కట్టుబడికి అవసరమయ్యే సామాగ్రిని సరఫరా చేయును. అతనితో పనిచేసెడి అనేక మంది ఇంజనీర్లు, ఆధికారులకు లాహిరీ మహాశయుడు హిందీ, ఉర్దూ, బెంగాలీలను బోధించేవాడు. ఇంట్లో రహస్యముగా యోగా అభ్యాసమును చేయుచు గృహ, ఇతర సాంఘిక భాద్యతలను సక్రమముగా నిర్వర్తించెడివాడు. తన తండ్రి మరణం తరువాత, వారణాసిలో మొత్తం కుటుంబాన్ని పోషించే పాత్రను పోషించాడు. ఆ విధముగా అతను గృహస్థునిగా ఉండి భాద్యతలు ఆత్మ సాక్షాత్కారమునకు ఏ విధముగాను అడ్డుకావని ఇతరులకు చూపించిరి. 

జీవిత విశేషాలు
బోధనలు
ఇతర బోధనలు
బాల్య జీవితం