1700 లో మహారాష్ట్రలోని పూణే సమీపంలోని సింహగడు వద్ద వితంతువులు, శిశువులను విడిచిపెట్టి రాజారాం ఊపిరితిత్తుల వ్యాధితో మరణించాడు. ఆయన వితంతువులలో ఒకరైన జానకిబాయి. రాజారాం మరణం తరువాత సతీసహగమనానికి పాల్పడింది. రాజారాం వితంతువులలో మరొకరైన తారాబాయి తన చిన్న కుమారుడు రెండవ శివాజీని ఛత్రపతిగా ప్రకటించి ఆయన ప్రతినిధిగా పరిపాలించింది. ఏది ఏమయినప్పటికీ ఔరంగజేబు వారసుడు షాహు తారాబాయి, షాహుల మధ్య అంతర్గత వివాదం కలిగేలా చేసి చివరకు సింహాసనం చేజిక్కించుకున్నాడు. తారాబాయి కొల్లాపూరు వద్ద ఒక ప్రత్యేక స్థానం ఏర్పాటు చేసి, తన కొడుకును ప్రత్యర్థి ఛత్రపతిగా స్థాపించింది. త్వరలోనే రాజారాం మరొక వితంతువు అయిన రాజస్బాయి పదవీచ్యురాలైంది. రాజస్బాయి రాజారాం మరొక కుమారుడిని (రెండవ సంభాజీ అని పిలుస్తారు) కొల్హాపూరు సింహాసనం మీద అధిష్టింపజేసింది. కొల్లాపూరు వాస్తవ వారసత్వం, హిందూ ఆచారం ప్రకారం దత్తత తీసుకోవడం ప్రస్తుతకాలం వరకు కొనసాగుతోంది.

సంతాజి, ధనాజి
మరణం
వారసత్వం
ప్రారంభకాల జీవితం, కుటుంబం