కీవన్ రస్ క్రైస్తవీకరణ తరువాత 11 వ శతాబ్దంలో ఉక్రేనియన్ సాహిత్య చరిత్ర ప్రారంభం అయింది. ఈ సమయంలో రచనలు (ప్రధానంగా ప్రార్థన) ఓల్డ్ చర్చ్ స్లావోనిక్లో వ్రాయబడ్డాయి. ఈ సమయం చారిత్రక వృత్తాంతాలు క్రోనికిల్స్‌గా సూచించబడ్డాయి. వాటిలో ముఖ్యమైనవి ప్రాథమిక క్రోనికల్‌గా ఉంటాయి. మంగోల్ ముస్లిం దండయాత్ర సమయంలో సాహిత్య కార్యకలాపాలు ఆకస్మికంగా క్షీణించాయి.

ఉక్రేనియన్ సాహిత్యం తిరిగి 14 వ శతాబ్దంలో అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభమైంది. 16 వ శతాబ్దంలో ముద్రణ పరిచయం చేయబడింది. రష్యన్, పోలిష్ ఆధిపత్యం రెండింటి క్రిందనున్న కాసాక్ యుగంలో గణనీయంగా అభివృద్ధి చెందింది. కోసాక్కులు ఒక స్వతంత్ర సమాజమును స్థాపించారు. ఒక నూతన రకమైన పురాణ కవితలను ప్రాచుర్యం పొందింది, ఇది ఉక్రేనియన్ మౌఖిక సాహిత్యం అధిక స్థాయిని సూచిస్తుంది. 17 వ - 18 వ శతాబ్దాల్లో ఉక్రేనియన్ భాషలో ప్రచురించబడినప్పుడు ఈ పురోగతులు తిరిగి నిషేధించబడ్డాయి. అయినప్పటికీ 18 వ శతాబ్దం చివరినాటికి ఆధునిక సాహిత్య యుక్రేయిన్ చివరకు ఉద్భవించింది. 
19 వ శతాబ్దంలో ఉక్రెయిన్‌లో ఒక స్థానిక భాష ప్రారంభమైంది. ఆధునిక ఉక్రేనియన్‌లో ఇవాన్ కాట్లియరెవ్స్కీ రచన " ఎనేయిడా " మొదటి సారిగా ప్రచురించబడింది. 1830 ల నాటికి ఉక్రేనియన్ రొమాంటిటిజం అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభమైంది. దేశం ప్రఖ్యాత సాంస్కృతిక కాల్పనికుడు కవి-చిత్రకారుడు తరాస్ షెవ్చెంకో ఉద్భవించారు. ఇవాన్ కాట్లియరెవ్స్కీ ఉక్రేనియన్ స్థానిక భాషలో సాహిత్యం ఆద్యుడుగా భావిస్తారు. షెవ్చెంకో ఒక జాతీయ పునరుద్ధరణకు మార్గదర్శి.

1863లో రష్యా సామ్రాజ్యం ఉక్రెయిన్ భాషా ముద్రణను సమర్థవంతంగా నిషేధించబడింది. ఈ ప్రాంతంలో తీవ్రస్థాయిలో సాహిత్య కార్యకలాపాలు తగ్గిపోయాయి. ఉక్రేనియన్ రచయితలు తమ రచనలను రష్యన్‌భాషలో ప్రచురించడం లేదా ఆస్ట్రియా నియంత్రిత గలీసియాలో విడుదల చేయవలసి వచ్చింది. నిషేధం అధికారికంగా తొలగించబడలేదు కానీ విప్లవం, బోల్షెవిక్లు 'అధికారంలోకి వచ్చిన తరువాత ఇది వాడుకలో లేదు.

సోవియట్ సంవత్సరాల ప్రారంభంలో దాదాపు అన్ని సాహిత్య పోకడలు ఆమోదించబడిన (సోవియెట్ ఖ్విలోవి, వాలెరియన్ పిడ్మోహైలీ, మైకోలా కులిష్, మైఖేల్ సెమెన్కో, మరికొంతమంది) సమయంలో ఉక్రేనియన్ సాహిత్యం అభివృద్ధి చెందింది. 1930 లలో గ్రేట్ పర్జులో భాగంగా ఎన్.కె.వి.డి చేతిలో భాగంగా ప్రముఖ ప్రతినిధులతో అనేక మంది ఇతరులు చంపబడిన సమయంలో విధానాలు తీవ్రంగా క్షీణించాయి. " ఎగ్జిక్యూటెడ్ రీనైసెంస్ " పేరుతో సుమారుగా 223 రచయితలు ఉరితీయబడడంతో సాహిత్యోద్యమం ఆనిచివేయబడింది. స్టాలిన్ సోషలిస్టు వాస్తవిక విధానం అమలులో ఈ అణచివేతలు భాగంగా ఉన్నాయి. ఈ సిద్ధాంతం ఉక్రేనియన్ భాష ఉపయోగాన్ని అణిచివేసేందుకు అవసరం లేదు. కానీ రచయితలు వారి రచనల్లో ఒక నిర్దిష్ట శైలిని అనుసరించాల్సిన అవసరం ఉంది.

స్టాలినిస్ట్ తర్వాతి కాలంలో కమ్యునిస్ట్ పార్టీలో సాహిత్య కార్యకలాపాలు కొంతవరకు పరిమితమయ్యాయి. యుక్రేయిన్ యుద్ధానంతర సోవియట్ సాహిత్యంలో అత్యంత ప్రసిద్ధ వ్యక్తులైన లినా కోస్తేంకో, డిమిట్రో పవ్విచ్చో, బోరిస్ ఒలినిక్క్ (కవి), ఇవాన్ డ్రాచ్, ఓల్స్ హొచార్, వాసిల్ స్టుస్, వాసిల్ సిమోనెన్కో ప్రాధాన్యత వహించారు.

1980 ల చివర్లో, 1990 ల ప్రారంభంలో యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్. తిరోగమనం, పతనం 1991 లో ఉక్రేనియన్ స్వాతంత్ర్యం పునఃస్థాపనతో సాహిత్య స్వేచ్ఛ అభివృద్ధి చెందింది.

ఆరంభకాల చరిత్ర
ఆహారసంస్కృతి
సాహిత్యం
జీవవైవిధ్యం