13 ఏప్రిల్ 1919న జలియన్ వాలాబాగ్ దురంతం జరిగినప్పుడు నానక్  అక్కడే ఉన్నారు. ఆ కాల్పుల్లో తన ఇద్దరు స్నేహితులు  మరణించారు. ఆ చేదు అనుభవంతో ఆయన ఖూనీ వైశాఖి అనే కవితా సంకలనం రాశారు.  ఈ పుస్తకాన్ని విప్లవ సాహిత్యంగా ముద్రవేసి,  దానిని నిషేధించింది బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం.

అకాలీ ఉద్యమంలో చేరి స్వాతంత్ర్యోద్యమానికి ఎంతో కృషి చేశారు నానక్ సింగ్. అకలీ పత్రికలకు ఎడిటర్ గా చేశారు. ఇది గమనించిన బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఆయనను బంధించి లాహోర్ లోని బోర్స్ టల్ జైలుకు పంపించింది. శాంతియుత నిరసనలు తెలుపుతున్న సిక్కులను అణిచివేస్తున్న ప్రభుత్వం గురించి జఖ్మీ దిల్ అనే కవితా సంకలనం రాశారు ఆయన. జనవరి 1923లో ప్రచురించిన ఆ పుస్తకాన్ని రెండు వారాలు దాటక ముందే ప్రభుత్వం నిషేధించింది.

ఆయన జైలులో ఉన్నప్పుడు నవలలు రాసేవారు. గురుముఖి లిపిలో దాదాపు 40,000 పేజీలు రాశారు. 1960లో పంజాబీ సాహిత్యం లోనే అత్యంత విలువైన పురస్కారాన్ని అందుకున్నారు ఆయన. ఆయన రాసిన చారిత్రిక నవల ఇక్ మైన్ దో తల్వారన్ (1959) కు 1962లో సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారం అందుకున్నారు నానక్.

జాతీయోధ్యమంలో కృషి
సాహిత్యం
గౌరవం
తొలినాళ్ళ జీవితం