సాంఘిక-ఆర్ధిక తరగతులు లేదా కులాల ప్రత్యేక సోపానక్రమం ఉన్నప్పటికీ వేద సమాజంలో ప్రజల హక్కులు సమతౌల్యంగా ఉండేవి. 

వివాహం వ్యవస్థ ముఖ్యమైనది. ఋగ్వేదంలో వివిధ రకాలైన వివాహాలు- ఏకపత్నీవ్రతం, బహుభార్యాత్వం, బహుభర్తృత్వం ప్రస్తావించబడ్డాయి. వేద ఆర్యులకు మహిళా సన్యాసులు, దేవతలు ఇద్దరూ సుపరిచితులు. మహిళలు తమ భర్తను స్వయంగా ఎన్నుకోల స్వేచ్ఛ కల్పించబడింది. వారి భర్తలు మరణించినా లేదా అదృశ్యమైనా తిరిగి వివాహం చేసుకోవచ్చు. భార్య గౌరవనీయమైన స్థానాన్ని పొందింది. ప్రజలు పాలు, పాల ఉత్పత్తులు, ధాన్యాలు, పండ్లు, కూరగాయలను తినేవారు. మాంసం తినడం ప్రస్తావించబడినప్పటికీ ఆవుల వధకు నిధేధం ఉంది. పత్తి, ఉన్ని, జంతువుల చర్మం దుస్తులుగా ధరించారు. 
సోమ, సుర వేద సమాజంలో ప్రసిద్ధ పానీయాలు, వీటిలో సోమను మతం పవిత్రం చేసింది. వేణువు (వనా), వీణ (వినా), హార్పు, తబలా మొదలైన సంగీత వాయిద్యాలు, హెప్టాటోనికు స్కేలు ఉపయోగించబడ్డాయి. నృత్యం, నాటకాలు, రథం సారధ్యం, జూదం ఇతర ప్రసిద్ధ కాలక్షేపాలుగా ఉన్నాయి.

తరువాతి వేద యుగంలో రాచరిక రాజ్యాల ఆవిర్భావం ప్రజల నుండి రాజు దూరం కావడానికి, వర్ణ సోపానక్రమం ఆవిర్భావానికి దారితీసింది. ఈ సమాజాన్ని బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు అనే నాలుగు సామాజిక సమూహాలుగా విభజించారు. తరువాతి వేద గ్రంథాలు ప్రతి సమూహానికి సామాజిక సరిహద్దులు, పాత్రలు, స్థితి, కర్మ స్వచ్ఛతను నిర్ణయించాయి. షట్పద బ్రాహ్మణులకు తల్లిదండ్రుల స్వచ్ఛత, మంచి ప్రవర్తన, కీర్తి, బోధించడం లేదా ప్రజలను రక్షించడం బాధ్యతలు; క్షత్రియులకు బలం, కీర్తి, పాలన, యుద్ధంచేయడం; వైశ్యులకు భౌతిక శ్రేయస్సు, పశువుల పెంపకం, వ్యవసాయం వంటి ఉత్పత్తి సంబంధిత కార్యకలాపాలు; శూద్రులకు అగ్ర వర్ణాల సేవ బాధ్యతలుగా నిర్ణయించబడింది. రాజసుయ యాగం ప్రభావాలు యాగం చేసేవారి మీద ఆధారపడి ఉంటాయి. రాజసూయ బ్రహ్మణునికి తేజస్సు, క్షత్రియుని శౌర్యంతో, వైశ్యుని సంపద, శూద్రతను స్థిరత్వం కొరకు నిర్వహించబడింది. మొదటి మూడు వర్ణాల సోపానక్రమం తరువాత విధానం వేద గ్రంధాలలో అస్పష్టంగా ఉంది. పంచవంశ బ్రాహ్మణము, షట్పద బ్రాహ్మణంలోని 13.8.3.11 వ వచనం క్షత్రియుడిని బ్రాహ్మణ, వైశ్య కంటే ఉన్నత స్థానంలో ఉంచుతుంది. అయితే, 1.1.4.12 వ వచనం బ్రాహ్మణులను వైశ్య, క్షత్రియు, శూద్రుల కంటే ఉన్నత స్థానంలో ఉంచుతుంది. పురుష సూక్త నాలుగు వర్ణాలను క్రమానుగతం అయినప్పటికీ ఒకదానితో ఒకటి మొత్తం అంతర్-సంబంధిత భాగాలుగా భావించింది. 
తరువాతి వేద కాలంలో పెరుగుతున్న సామాజిక స్థిరీకరణ ఉన్నప్పటికీ, ఋగ్వేదం IX.112 వంటి శ్లోకాలు కొంత సామాజిక చైతన్యాన్ని సూచిస్తున్నాయి: "నేను శ్లోకాలను పఠించేవాడిని, నా తండ్రి వైద్యుడు, నా తల్లి రాళ్ళతో (మొక్కజొన్న) రుబ్బుతుంది. వివిధ చర్యలలో సంపదను పొందండి. " 

తరువాతి వేద యుగంలో గృహాలు ఒక ముఖ్యమైన జీవనవిధానంలో విభాగంగా మారాయి. వేద యుగానికి చెందిన వివిధ రకాల గృహాలలో గృహపతి నేతృత్వంలోని గృహాలు ఆదర్శవంతమైన గృహానికి దారితీశాయి. భార్యాభర్తలు, తండ్రి, కొడుకు మధ్య సంబంధాలు క్రమానుగతంగా నిర్వహించబడ్డాయి. మహిళలను అధీన, విధేతాయుత పాత్రలు నిర్వహించారు. బహుభతృత్వం కంటే బహుభార్యాత్వం చాలా సాధారణంగా ఉండేది. తత్తిరియా సంహిత వంటి గ్రంథాలు ఋతుస్రావం చేసే మహిళలకు నిషేధాన్ని సూచిస్తాయి. మహిళలు తీసుకున్న వివిధ వృత్తులు తరువాత వేద గ్రంధాలలో ప్రస్తావించబడ్డాయి. నేత, డైయర్సు, మొక్కజొన్న గ్రైండరు యజమానుల వద్ద మహిళలు పశువులు, పాలిచ్చే ఆవులు, కార్డెడు ఉన్ని తయారీ వంటి పనులలో సహాయంగా పనిచేసేవారు. యుద్ధంలో కాలు కోల్పోయిన విష్ఫలా వంటి మహిళా యోధుల గురించి ప్రస్తావించబడింది. ఇద్దరు మహిళా తత్వవేత్తలు ఉపనిషత్తులలో ప్రస్తావించబడ్డారు. పాట్రికు ఆలివెల్లె తన ఉపనిషత్తుల అనువాదంలో ఇలా వ్రాశాడు. "ఈ కాలంలో సామాజిక వర్గాలలో స్త్రీలను సమర్థించటానికి లేదా స్త్రీలు వేదాంతపరమైన విషయాలలో ఎలా నిమగ్నమవ్వవడానికి ఎటువంటి అనుమతి లేకుండానే పరిచయం చేయబడ్డారనే వాస్తవం కొంతమంది మహిళల సాంఘిక, మతపరమైన స్థితిని సూచిస్తుంది."

Religion
మాక్స్ మూల్లర్
సంఘం
పురాతత్వశాస్త్రం