తరువాత కొద్ది కాలానికి ఈశ్వర ఆదేశాలకు అనుగుణంగా, వైగై నదికి వరదలు పెరిగి, మదురై నగరం మొత్తం నీటితో మునిగింది.అది చూసి భయపడిన రాజు ప్రజలందరినీ సమీకరించి నది కట్టలను పెంచమని ఆదేశించాడు.ఈ ప్రయోజనం కోసం, ప్రతి పౌరుడు తనకు కేటాయించిన పనిని చేయడంలో విఫలమైతే, తిరిగి భయంకరమైన పరిణామాల ముప్పుతో మరికొంత పని చేయాలని రాజు ఆదేశించాడు.

మదురైలో పిట్టువానీ అమ్మయార్ అనే వృద్ధ మహిళ ఉంది. ఆమె శివుని భక్తురాలు. ఆమె ఒంటరిగా తిరిగేది, ప్రతిరోజూ పొడి బియ్యంతో తీపిగా పిట్టు తయారు చేసి అమ్మడం ద్వారా జీవనోపాధి సాగిస్తుంది. నది అడ్డుకట్టపై రాజు ఆమెకు కేటాయించిన పని చేయడానికి ఆమెకు ఎవరూ లేరు.ఒక వ్యక్తిని నియమించి చేయించటానికి  ఆమెకు డబ్బు లేదు. అందువల్ల ఆమె చాలా ఆందోళన చెంది, ‘ఈశ్వర! నేను ఏమి చేయాలి? అని దేవుని ప్రార్థించింది.ఆమె నిస్సహాయత చూసి, ఈశ్వరుడు కూలీ వేషంలో భుజంపై సలగపారతో అక్కడికి వచ్చి, ‘బామ్మా,బామ్మా, మీకు కూలీ కావాలా?’ అని అడిగాడు.‘అవును,’అని ఆమె చెప్పి ‘అయితే నీకు చెల్లించటానికి నా చేతిలో పైసా లేదు. ఏం చేయాలి?' అని అంది.అతను, ‘నాకు డబ్బు అక్కరలేదు. మీరు అమ్మే పిట్టులో నేను తినడానికి కొంత భాగాన్ని ఇస్తే, అప్పుడు నేను నది కట్టపై నీకు కేటాయించిన పని చేస్తానని అన్నాడు.ఆ అవకాశానికి సంతోషించిన ఆమె పిట్టు తయారు చేయడం ప్రారంభించింది. కాని అవి ఇదివరికటిలా పూర్తి ఆకారంలో రాకుండా  విరిగిపోతున్నాయి.దీనితో ఆశ్చర్యపోయిన ఆమె కూలీకి అన్ని ముక్కలుగా ఇచ్చింది. అతను వీలైనన్నింటిని తిన్నాడు.నదికట్టపై పెంచే పనికి హాజరవుతానని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు.ఆశ్చర్యకరంగా, వృద్ధురాలు తయారుచేసిన పిండి చెక్క ముక్కలను కూలీకి ఇచ్చినప్పటికీ చెక్కుచెదరకుండా పిండి చెక్క అలానే ఉన్నందుకు ఆశ్చర్యపోయింది. కూలీ పనిచేసే ప్రదేశానికి వెళ్ళింది. కాని పని చేయకుండా, అక్కడ వ్యర్థంగా నిలబడిననూ, ఇతరులు వారి బదులు పని చేస్తున్న విధంగా కనపడుతున్నారు.

రాజు నదికట్టపై జరుగుతున్న పని పురోగతిని చుట్టూ కలియతిరిగి పరిశీలించాడు.కాని అమ్మైయార్‌కు కేటాయించిన పని భాగాన్ని గమనించకుండా ఉండిపోయాడు.రాజు పనిని గురించి చేసిన విచారణలో, అతని సేవకులు ఆ అమ్మైయార్‌కు బదులుగా చేసిన కూలీ యొక్క చిలిపి పనులన్నీ రాజుకు చెప్పారు. రాజు కోపం తెచ్చుకుని ఆ కూలీని పిలిచి, ‘కేటాయించిన పని చేయకుండా, మీరు పడుకుని పాడుతున్నారు’ అని మందలించాడు.ఆ కోపంతో చేతిలో ఉన్న బెత్తంతో కూలీని వెనుకవైపు కొట్టాడు.ఆ దెబ్బ తిరిగి వచ్చి రాజునే కాకుండా,అక్కడి ప్రాణులందరికీ తగిలింది.వారందరూ ఆ దెబ్బతో బాధను అనుభవించారు. తనను కొట్టిన వ్యక్తి కూలీ వేషంలో పరమేశ్వరనేనని రాజు వెంటనే గ్రహించాడు.రాజు భయపడి నిలబడ్డాడు.ఆ తరువాత పరమేశ్వర అదృశ్యమయ్యాడు.వెంటనే ఆకాశం నుండి ఒక స్వరం, ‘ఓ రాజా! మణికావాకర్ నా ప్రియమైన భక్తుడు. అతని గొప్పతనాన్ని మీకు చూపించడానికి నేనే ఇవన్నీ చేశాను.అతని రక్షణ కోరండి అని వినిపించింది.

పాండ్యరాజు రాజ్యానికి ప్రధాన మంత్రి
సిద్ధపురుషుడు రూపంలో పరమశివుని దర్శనం
ఆల్వార్లలో మణిక్యవాచకర్ ఒకరు
మదురై నగరం నీటిలో మునక