శతాబ్ధాల బానిసత్వం తరువాత మరూన్ ప్రజలు జైమాకాలోని లోతట్టు ప్రంతాలలోని పర్వతప్రాంతాలలో స్వేచ్ఛాయుతమైన కమ్యూనిటీలను స్థాపించుకున్నారు. అక్కడ వారు కొన్ని తరాలకాలం స్వేచ్ఛా, స్వాతంత్ర్యాలను రక్షించుకున్నారు. 18వ శతాబ్దంలో జమైకన్ మరూన్లు బ్రిటిష్ సైన్యంతో పోరాడారు.
1738-1739 సంవత్సరాలలో జరిగిన ఒప్పందాల ఆధారంగా ఆంగ్లేయులు వారితో పోరాటం నిలిపి బదులుగా వారి సెటిల్మెంట్లను, కాలనీలను వదిలి పోయారు. వారు అవసర సమయాలలో సైనికసేవలు అందించారు. కొన్ని కమ్యూనిటీలు విడగొట్టబడ్డాయి. బ్రిటిష్ మరూన్ మరూన్ ప్రజలను నోవాస్కోటియాకు తరలించారు. తరువాత సియేరా లెయోన్‌కు తరలించారు.

200 సంవత్సరాల బ్రిటిష్ పాలన తరువాత జమైకా ప్రంపంచంలో చక్కెర ఎగుమతిచేస్తున్న ప్రాంతాలలో ప్రధానమైనదిగా మారింది. 1820-1824లో బానిసల మీద ఆధారపడిన చెరకుతోటల నుండి వార్షికంగా 77,000 టన్నుల చెరకు ఉత్పత్తి చేయబడింది. 1807లో అంతర్జాతీయంగా బానిస వ్యాపారం నిషేధించబడిన తరువాత

19వ శతాబ్దం ఆరంభంలో జమైకా తోటల నిర్వహణ బానిసల శ్రమశక్తి మీద ఆధారపడి ఉంది. నల్లజాతీయులు శ్వేతజాతీయులను సంఖ్యాపరంగా (నల్లజాతీయులు, శ్వేతజాతీయుల నిష్పత్తి 20:1) అధిగమించారు. యు.కె.బానిసల దిగుమతిని నిషేధించినప్పటికీ కొంతమంది స్పెయిన్ కాలనీల నుండి బానిసలను అక్రమరవాణా చేసుకోవడం, నేరుగా అక్రమరవాణా చేసుకున్నారు.బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం ఒక వైపు బానిసవిధానం రద్దుచేస్తూనే మరొకవైపు బానిసలస్థితిగతులను అభివృద్ధి చేయడానికి ప్రయత్నించింది.వారు వ్యవసాయక్షేత్రాలలో కొరడాలను ఉపయోగించడం, మహిళలకు ముద్రవేయడం నిషేధించింది. ప్రభుత్వం తోటల యజమానులను బానిసల మతవిధానాలను అనుమతించాలని, వారికి వారానికి ఒక రోజు శలవు ఇవ్వాలని, వారి ఉత్పత్తులు విక్రయించడానికి అనుమతించాలని, ఆదివారం మార్కెట్లను నిషేధించి వారు చర్చికి రావడానికి అనుమతించాలని కోరింది.

జమైకా అసెంబ్లీ కొత్తచట్టాలను రూపొందించడం పట్ల అనాశక్తి ప్రదర్శిస్తూ వాటిని అడ్డగించింది. సభ్యులు ద్వీపం అంతర్గత వ్యవహారాలు, బానిసల విషయంలో పార్లమెంటు జోక్యం చేసుకోవడాన్ని వ్యతిరేక్ంచింది.బానిసల యజమానులు తిరుగుబాటు తలెత్తగలదని ఆందోళన చెందారు.ద్వీపంలో ఎదురైన తిరుగుబాటును అధిగమిస్తూ 1833 నాటికి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం బానిసవిధానంపై నిషేధం విధించింది.1834లో మొత్తం జమైకా జనసంఖ్య 3,71,070 ఉండగా వీరిలో 15,000 శ్వేతజాతీయులు, 5,000 మంది నల్లజాతీయులు, 40,000 మంది ఇతరజాతీయులు 3,11,070 బానిసలు ఉన్నారు.

19వశతాబ్దంలో బ్రిటిష్ జమైకాలో బొటానికల్ గార్డెంస్ స్థాపించింది. 1862లో వరదలో మునిగిన బాత్ బొటానికల్ గార్డెన్ (1779) స్థానంలో కాస్ట్లెటన్ బొటానికల్ గార్డెన్ అభివృద్ధి చేయబడింది.బాత్ బొటానికల్ గార్డెన్ బ్రెడ్ ఫ్రూట్ తోటను అభివృద్ధి చేసిన ప్రదేశం. బ్రెడ్ ఫ్రూటును కేప్టన్ విలియం బ్లిఘ్ పసిఫిక్ నుండి జమైకాకు తీసుకువచ్చాడు. ద్వీపవాసుల ఆహారంలో ఇది ప్రధాన ఆహారంగా మారింది. అదనంగా 1868లో సింకోనా ప్లాంటేషన్ స్థాపించబడింది, 1874లో హోప్ బొటానికల్ గార్డెన్ స్థాపించబడింది. 1872లో ద్వీపం రాజధానిగా కింగ్స్టన్ రూపొందించబడింది.

1945లో హొరేస్ హియర్నే ప్రధాన న్యాయమూర్తి, కీపర్ ఆఫ్ ది రికార్డ్స్ ఇన్ జమైకా అయ్యాడు. 1945-1951 మద్య ఆయన కింగ్స్టన్‌లో సుప్రీం కోర్టుకు నాయకత్వం వహించాడు.కెన్యా స్వాతంత్ర్యం పొందాక కెన్యా ప్రభుత్వం హొరేస్ హియర్నెను తమ సుప్రీం కోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తిగా నియమించిన తరువాత హొరేస్ హియర్నే కెన్యాకు తన మకాము మార్చాడు.

చరిత్ర కాలానికి పూర్వం
ప్రకృతి విపత్తులు
సంప్రదాయ సమూహాలు
బానిసలు