జగ్మలు మరణం తరువాత ఖంగరు సింగ్జీ తన తండ్రి చేసిన తప్పులకు ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి చొరవ తీసుకున్నాడు. అంబరు రాజ్యంలోని వారి నిజమైన భూములతో తన కుటుంబాన్ని తిరిగి అనుసంధానించే చర్యను ప్రారంభించాడు. వారు సంభారు ప్రాంతానికి అవతలి వైపుకు వెళ్ళినసమయంలో వారు బోరాజ, జాబ్నర్ల భూమిని స్వాధీనం చేసుకుని పరిష్కరించని కుటుంబ పోరు రూపంలో వారి మొదటి ఘర్షణను ఎదుర్కొన్నారు. 1554 లో జరిగిన ఈ యుద్ధంలో ఖంగరు గెలిచినప్పటికీ ఆయన పోరాటంలో తన చిన్న సోదరుడు సారంగు డియోను కోల్పోయాడు. ఆయన ఙపకార్ధం సారంగు అని పిలువబడే మర్రి చెట్టు ఇప్పటికీ అక్కడికక్కడే ఉంది. 1555 లో ఖంగరు కల్కాను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. కొంతకాలం తర్వాత ఈ ప్రాంతం చివరి బలమైన కోట అయిన జాబ్నరును స్వాధీనం చేసుకోవడానికి ముందుకు కదిలాడు. యుద్ధభూమిలో ఆయన బలం బారా కోత్రిసులో ఆయన ప్రధాన వారసత్వం కారణంగా ఖాంగరు తన కుటుంబంలో గణించతగిన సైనికశక్తిగా పరిగణించబడ్డాడు. 

1527 లో తన తాత రాజా పృధ్విరాజు మరణంతో ప్రారంభమైన అంబరు పాలన కోసం ఒక అధికార పోరాటంగా మారింది. పృధ్విరాజు తన రెండవ కొడుకు పురాణమలును తన వారసుడిగా పేర్కొన్నాడు. ఎందుకంటే ఆయన బాలుడి తల్లి వైపు మొగ్గు చూపాడు. పురాణ్మలు 1534 లో యుద్ధంలో మరణించడంతో ఆయన స్వల్పకాల పాలన ముగియడంకాక అప్పటికే ఆయన కుటుంబం బలం దెబ్బతింది. ఈ అసాధారణ నియామకం అనేకమంది సోదరులు సింహాసనం కోసం పోరాడటానికి కారణమైంది. ఇది రాజ్యం ఐక్యతను బలహీనపరిచింది. తత్ఫలితంగా వెలుపలి నుండి ఆక్రమణను ఆహ్వానించింది. 1548 లో రాజా భర్మల్ అధికారం స్వీకరించి 1574 వరకు విజయవంతంగా సుదీర్ఘ పాలన కొనసాగించే వరకు అంతర్గత అధికార పోరాటాలు జరిగాయి. తన తమ్ముళ్ళ స్వల్పమైన సైనికశక్తితో ఆకలిదాహంతో ఉన్న బంధువులకు లేని పరిపక్వత, దౌత్యసామర్ధ్యం కలిగిన 50 సంవత్సరాల వయసులో అధికారపీఠం అధిష్ఠించాడు. 1542-1605 నుండి పాలించిన అక్బరు, మొఘలు చక్రవర్తులలో గొప్పవాడిగా పరిగణించబడ్డాడు. ఆయన దౌత్యపరమైన మత సహనం, రాజాస్థానంలో రాజపుత్రులకు అధికారం ఇవ్వడం వంటి గుణాలకు ప్రసిద్ది చెందాడు. ఖంగరు వ్యూహాత్మక విన్యాసాలు ఆయనకు అమరు రాజు భార్మలుతో సమానమైన గుర్తింపు, ఉన్నత హోదాను ఇచ్చాయి.

సామర్ధ్యం
ప్రారంభం
ఖంగరు
సంతతి