మీనాక్షి వాధ్వా 1968 లో జన్మించింది. తండ్రి భారత వైమానిక దళ అధికారి. ఉద్యోగరీత్యా రెండేళ్ళకోసారి ఊరు మారేవారు. 15 వ యేటనే తల్లి మరణించడంతో చిన్నారి చెల్లిని, తండ్రిని తానే చూసుకొనే పెద్ద బాధ్యతను మోసారు. విద్యార్థి దశ నుంచి విజ్ఞాన శాస్త్రం సబ్జక్టుల మీద బాగా ఆసక్తి చూపేవారు. ఉన్నత పాఠశాల చదువు పూర్తయ్యే నాటికి చాలా వరకు విజ్ఞాన శాస్త్రం ఏమంత ఆశ్చర్యం కలిగించేదేమీ కాదని భావించారు. అంతా రోజువారీ జీవితంలో మనం చూసేదే - కాకపోతే ఎంతో ఓపికతో, పద్ధతి ప్రకారం పనిచేసుకుంటూ ముందుకు వెళుతుంటే పెద్ద పెద్ద విషయాలు అనుభవంలోనికి వస్తాయని గ్రహించారు. అంత చిన్న వయస్సులోనే ఎంతో అనుభవం గడించిన తరహాలో ఆలోచించడం ప్రారంభించారు. మీనాక్షి చదువులో కూడా అత్యంత శ్రద్ధ కనబరచేవారు.

ఉన్నత పాఠశాల చదువు అయిన తర్వాత ఏ చదువు చదవాలో నిర్ణయం తీసుకొనుటకు తర్జన భర్జన పడుతున్న సమయంలో ఆమె అయాన్ ర్యాండ్ రాసిన "ద ఫౌంటెన్ హెడ్" ను చదివారు. దానితో స్ఫూర్తి చెంది ఆర్కిటెక్చర్ మీద అపరిమితమైన అభిమానం పెంచుకున్నారు. అన్ని ఆలోచనలు వెనక్కు నెట్టి, అన్ని విషయాలూ మరచిపోయి ఆర్చిటెక్ట్ అయి తీరాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నారు. వాస్తవానికి, ఆ వృత్తి గురించి, అందులోని సాధక బాధకాల గురించి ఈమెకేమాత్రం తెలియదు. కేవలం ఊహాజనితమైన ఆరాధన.

ఆర్కిటెక్చర్ కోర్స్ అధ్యయనానికి ప్రయత్నాలు చేస్తే ప్రవేశం లభించలేదు. ఆ సమయంలో ఆమె చండీఘర్ లో ఉండేవారు. హిమాలయ పర్వతాల చెంత ఉండటంతో ఆ పర్వతాలనూ చూస్తూ ఆమె మైమరచి పోయేవారు. భావుకత్వం తగు మోతాదులో ఉండేది. ఆ పర్వతాలు తనకు ఏదో స్ఫూర్తినిస్తున్నాయని, వాటిలో కొన్నింటి గురించైనా అర్థం చేసుకోగలిగితే బావుండునని ఈమెకు అనిపించింది. అంతే, ముందుగా భూభౌతిక శాస్త్రం(జియాలజీ) చదివితే ఎలా ఉంటుందోనన్న ఆలోచన మొదటిసారిగా ఈమె మనసులో మెదిలింది. పంజాబ్ యూనివర్శిటీలో చేరారు. తరగతిలో ఈమెతో పాటు మరొక అమ్మాయి మాత్రమే సహవిధ్యార్థిగా ఉన్నారు. అధికశాతం ఫీల్డ్ వర్క్ ఉండే ఈ కోర్స్ లో అమ్మాయిలేం చేస్తారని చాలా మంది భావించేవారు. ఈ ఒక్క సందర్భంలోనే ఈమె స్త్రీగా కొంతమేరకు విచక్షణను ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. అంతేకాదు, చదువు పరంగా ఎంతో శారీరక, మానసిక ఒత్తిడులకు కూడా లొంగిపోవలసి వచ్చింది. అయినప్పటికీ ధైర్యసాహసాలను ఒడిసి పట్టుకొని ముందడుగు వేశారు.

ఫీల్డ్ కెరియర్ లో ఒంటరిగా వెళ్లడం ప్రారంభించారు. రాళ్ళను శోధిస్తూ హిమాలయ పర్వతాల స్కెచ్ ల కోసం పడరాని పాట్లు పడేవారు. పలు అవస్థలు అనుభవించారు. అత్యున్నత పర్వత సానువుల దృశ్యాలు ఒకే ఒక్క అడుగు అటూ ఇటూ అయినా పూర్తిగా స్వరూపం మారిపోయేవి. ఈమె వద్ద ఒక కెమేరా కూడా లేదు. అప్పుడనిపించింది... ఈ పాట్లు పడకుండా అమెరికా వెళ్ళి చదువుకుంటేనే బాగుంటుందని. అక్కడైతే, తనతో పాటు క్లాస్ రూం లో బోలెడంతమంది అమ్మాయిలుండే అవకాశముందని ఆలోచించారు. ఇక, వెంటనే అమెరికా ప్రయాణం తలపెట్టారు.
బాల్యం-విద్యాభ్యాసం
అమెరికాలో విద్యాభ్యాసం
పరిశోధనా రంగంలో కృషి
జీవిత విశేషాలు