నిర్ణయాత్మక ఒట్టోమన్ విజయాల తరువాత 1538 లో ఏర్పడిన విభజనతో క్రొయేషియా పౌర, సైనిక భూభాగాలుగా విడిపోయింది. సైనిక భూభాగాలను క్రొయేషియన్ మిలటరీ ఫ్రాంటియర్ అని పిలుస్తారు. ఇది ప్రత్యక్షంగా ఇంపీరియల్ నియంత్రణలో ఉన్నాయి. క్రొయేషియన్ భూభాగంలో ఒట్టోమన్ పురోగమనాలు 1593 యుద్ధం వరకు కొనసాగాయి. మొదటి నిర్ణయాత్మక ఒట్టోమన్ ఓటమి, సరిహద్దుల స్థిరీకరణ జరిగింది.

గ్రేట్ టర్కీ యుద్ధ సమయంలో (1683-1698) స్లొమోనియా తిరిగి పొందబడింది. కానీ ఒట్టోమన్ విజయం ముందు క్రొయేషియాలో భాగమైన పశ్చిమ బోస్నియా క్రొయేషియన్ నియంత్రణకు వెలుపల ఉంది. ప్రస్తుతం ఈ రెండు దేశాల మధ్య సరిహద్దుగా ఉంది. దక్షిణ భాగమైన డాల్మాటియా సరిహద్దును అదే విధంగా ఐదవ , ఏడవ ఒట్టోమన్-వెనీషియన్ యుద్ధాలు నిర్ణయించాయి. 

ఒట్టోమన్ యుద్ధాలు అత్యధికంగా జనాభా మార్పులను ప్రేరేపించాయి. ఆస్ట్రియా వైపు వలస పోయిన క్రోయాట్స్ వారసులు ప్రస్తుతం బర్గెన్లాండ్ క్రోయాట్స్‌గా గుర్తించబడుతున్నారు.
క్రొయేషియన్ మిలటరీ ఫ్రాంటియర్లో సైనిక సేవలను అందించడానికి హబ్స్బర్గర్లనూ, బోస్నియా, సెర్బియా క్రైస్తవ జనాభాను ప్రోత్సహించారు. 1690 , 1737-39 నాటి గ్రేట్ సెర్బ్ మైగ్రేషన్స్ సమయంలో ఈ ప్రాంతంలో సెర్బ్ వలసలు పెరిగాయి. క్రొయేషియన్ పార్లమెంట్ రాజు మూడవ చార్లెస్ ప్రాగ్మాటిక్ శాన్షన్‌కు మద్దతు ఇచ్చాడు. 1712 లో తమ సొంత ప్రాగ్మాటిక్ శాన్షన్‌ కొరకు సంతకం చేసాడు. తదనుగుణంగా చక్రవర్తి క్రొయేషియా రాజ్యం అన్ని హక్కులు , రాజకీయ హక్కులను ఇచ్చి గౌరవిస్తాననీ, క్వీన్ మరియా థెరిస్సా క్రొయేషియన్ విషయాల్లో గణనీయమైన కృషి చేసానని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.

1797 - 1809 మధ్యకాలంలో మొదటి ఫ్రెంచ్ సామ్రాజ్యం క్రమంగా మొత్తం తూర్పు అడ్రియాటిక్ తీరప్రాంతాలను ఆక్రమించింది. దాని అంతర్విభాగం వెనీషియన్, రగుసన్ రిపబ్లిక్స్ను ఆక్రమించి ఇల్య్రియన్ ప్రావింసులను స్థాపించింది. ప్రతిస్పందనగా రాయల్ నావి అడ్రియాటిక్ సముద్రం దిగ్బంధం చేయడం 1811 లో యుద్ధానికి దారితీసింది. 1813 లో ఐలియరియన్ ప్రావిన్సెస్ ఆస్ట్రియన్ల చేత బంధింపబడింది. 1815 లో వియన్నా కాంగ్రెస్ సమావేశం తరువాత ఆస్ట్రియన్ సామ్రాజ్యంలో విలీనం అయ్యింది. ఇది డాల్మాటియ సామ్రాజ్యం స్థాపనకు దారితీసింది. క్రోయేషియా లిటొరాల్ క్రోయేషియా సామ్రాజ్యంలో విలీనం అయింది. 1830 - 1840 లలో రొమాంటిక్ జాతీయవాదం సామ్రాజ్యంలోని దక్షిణ స్లావ్ల ఐక్యతను సమర్ధించే ఒక రాజకీయ, సాంస్కృతిక ప్రచారమైన క్రొయేషియన్ నేషనల్ రివైవల్కు ప్రేరణ కలిగించింది. ఇది క్రొయేషియన్ సాహిత్యం, సంస్కృతిని ప్రోత్సహించడంతోపాటు హంగేరికి విరుద్దంగా ఒక ప్రామాణిక భాష స్థాపన దాని ప్రాథమిక దృష్టిగా ఉంది. 
హంగేరియన్ విప్లవం సమయంలో (1848) క్రొయేషియా ఆస్ట్రియన్లతో పాటు బాన్ జోసిప్ జలసిక్ 1849 లో హంగేరియన్ దళాలను ఓడించటానికి సహాయం చేసి జర్మనీకరణ విధానం ఉపయోగించాడు.

1860 నాటికి పాలసీ విఫలమయ్యింది 1867 నాటికి ఆస్ట్రో-హంగేరియన్ రాజీకి దారితీసింది. ఆస్ట్రియా సామ్రాజ్యం , హంగరీ సామ్రాజ్యం కిరీటాల మధ్య ఒక " పర్సనల్ యూనియన్ " ఏర్పడింది. ఈ ఒప్పందం హంగరికు క్రొవాషియా హోదాను విడిచిపెట్టి, క్రొయేషియా, స్లొవేనియా రాజ్యాలు ఏకీకృతమయ్యాయి. 1868 నాటి క్రొయేషియన్-హంగేరియన్ సెటిల్మెంట్ ఈ స్థితి పరిష్కరించబడింది. డాల్మాటియ సామ్రాజ్యం వాస్తవంగా ఆస్ట్రియా నియంత్రణలో ఉంది. రిజెకా 1779 లో ప్రవేశపెట్టిన కార్పస్ వేర్పాటు హోదాను నిలుపుకుంది. 1878 బెర్లిన్ ఒప్పందం నిబంధనల ప్రకారం తరువాత ఆస్ట్రియా-హంగేరీ, బోస్నియా , హెర్జెగోవినాను ఆక్రమించిన తరువాత క్రొయేషియన్ మిలటరీ ఫ్రాంటియర్ నిషేధించబడింది. తరువాత ఈ భూభాగం క్రొయేషియన్-హంగేరియన్ స్థావరంగా ఉంది. 1881 లో క్రొయేషియాకు తిరిగి వచ్చింది. ఆస్ట్రియా-హంగరీని సంస్కరించడానికి పునరుద్ధరించడానికి చేసిన ప్రయత్నాలు మొదటి ప్రంపంచ యుద్ధం కారణంగా నిలిపివేయబడ్డాయి.

స్వతంత్రం (1991–ప్రస్తుతం)
హబ్స్‌బర్గ్ రాజవంశం , ఆస్ట్రియా- హంగరీ (1538–1918)
విద్య
ఆహారసంస్కృతి