1985 వరకు భారతదేశానికి నార్కోటిక్స్‌కు సంబంధించి ఎటువంటి చట్టం లేదు. భారతదేశంలో కన్నబిస్ ధూమపానం కనీసం 2000 బిసి నుండే తెలుపబడింది. మొట్టమొదటగా అథర్వణ వేదంలో ప్రస్తావించబడింది, ఇది కొన్ని వందల సంవత్సరాల బిసికి చెందినది.. భారతీయ హేమ్ప్ డ్రగ్స్ కమిషన్, 1893 లో భారతదేశంలో భారత్-బ్రిటీష్ అధ్యయనం భారతదేశంలో గంజాయి వాడకం గురించి "మనస్సుపై ఎటువంటి హానికరమైన ప్రభావాలను ఉత్పత్తి చేస్తుంది", "ఏ నైతిక గాయం ఏదీ కాదు". వాటిపై అధ్యయనం చేసింది. హేమ్ప్ మత్తుపదార్థాల యొక్క "మితమైన" ఉపయోగం "వాస్తవంగా ఎటువంటి చెడు ఫలితాలచే హాజరుకాలేదు" అని కనుగొన్నారు. ఔషధం యొక్క "మితిమీరిన" వినియోగంపై కమిషన్ ", ఇది కచ్చితంగా చాలా హానిగా అంగీకరించబడుతుంది, అయినప్పటికీ చాలా ఎక్కువ మంది వినియోగదారుల్లో గాయం లేదా నష్టం స్పష్టంగా గుర్తించబడదని" అంగీకరించారు. కమిషన్ ఉత్పత్తి నివేదిక కనీసం 3,281 పేజీలు, సుమారు 1,200 "వైద్యులు, కూలీలు, యోగులు, ఫకీర్ లు, వెర్రివాడు శరణాలయములు, భాంగ్ రైతులు, పన్ను సంగ్రాహకులు, అక్రమ రవాణాదారులు, సైన్యం అధికారులు, జనపనార డీలర్లు, గన్జా ప్యాలస్ ఆపరేటర్లు, మతాధికారులు" యొక్క సాక్ష్యంతో సమర్పించింది.

గంజాయి, దాని ఉత్పన్నాలు (గంజాయి, హషీష్ / చరస్, భంగ) 1985 వరకు భారతదేశంలో చట్టబద్ధంగా విక్రయించబడ్డాయి, ప్రజలకు వినోదభరితమైన ఉపయోగం సాధారణమైంది. గంజాయి వినియోగం సాంఘికంగా దెబ్బతినే ప్రవర్తనగా చూడబడలేదు, మద్యం వినియోగం మాదిరిగానే ఉండేది. గంజ, చరస్‌లను పేదవాని యొక్క మత్తుపదార్థంగా ఎగువ తరగతి భారతీయులు భావిస్తారు. అయితే ధనవంతులు హోలీ సమయంలో మాత్రం భంగును సేవిస్తారు. 1961లో నార్కోటిక్ ఔషధాలపై సింగిల్ కన్వెన్షన్ దత్తత తీసుకున్న తరువాత యునైటెడ్ స్టేట్స్ ప్రపంచవ్యాప్తంగా అన్ని మాదకద్రవ్యాలపై ప్రచారం మొదలుపెట్టింది. ఏదేమైనా, భారతదేశం ఈ చర్యను వ్యతిరేకించింది, దాదాపు 25 సంవత్సరాల పాటు గంజాయిని చట్టవిరుద్ధం చేయడానికి అమెరికా ఒత్తిడిని తట్టుకుంది. 1980 వ దశకంలో అమెరికన్ ఒత్తిడి పెరిగింది, 1985 లో, రాజీవ్ గాంధీ ప్రభుత్వం భారతదేశంలో అన్ని మాదక ఔషధాలను నిషేధించి, "'నార్కోటిక్ డ్రగ్స్ అండ్ సైకోట్రోపిక్ సబ్‌స్టాన్సెస్ యాక్ట్, 1985"' అనే చట్టాన్ని అమలులోకి తీసుకువచ్చింది.

ఈ చట్టం కోసం చిన్న శీర్షిక "'మాదక ద్రవ్యాలు, సైకోట్రోపిక్ పదార్ధాల చట్టం, 1985 ఇది భారతదేశం మొత్తంలో వర్తిస్తుంది. కేంద్ర ప్రభుత్వం నవంబర్ 1985 14 న భారతదేశం గెజిట్లో దీనిని నోటిఫై చేసిన తర్వాత ఇది అమలులోకి వచ్చింది.
చట్టం యొక్క సెక్షన్ 2 సందర్భంలో అవసరమయ్యేంత వరకు, దానిలో ఉపయోగించిన వివిధ పదాలను నిర్వచిస్తుంది. కొన్ని నిర్వచనాలు క్రింద ఇవ్వబడ్డాయి. చట్టం లో ఉపయోగించిన పదాలు, వ్యక్తీకరణలు, నిర్వచించబడలేదు, కానీ క్రిమినల్ ప్రొసీజర్ కోడ్ 1973 లో నిర్వచించబడ్డాయి.
(Xvi) * "నల్లమందు ఉత్పన్నం" అనగా: (a) ఔషధ నల్లమందు, అనగా, ఔషధ వినియోగం కోసం ఇది అనుగుణంగా అవసరమైన పధ్ధతులు, ఇది భారత ఫార్మాకోపోయియ యొక్క అవసరాలకు అనుగుణంగా లేదా ఈ తరపున కేంద్ర ప్రభుత్వం నోటిఫై చేయబడిన ఏవైనా ఇతర ఫార్మకోపోయియా, పొడి రూపంలో లేదా గ్రాన్యులేట్ లేదా తటస్థ పదార్థాలతో మిళితం లేదా కలిపినట్లయితే; (బి) నల్లమందు తయారుచేసిన, అనగా, నల్లమందు ఒక సారానికి అనువుగా రూపకల్పన చేసిన ఏదైనా వరుస పరికర్మములు (ఆపరేషన్ల) ద్వారా పొందిన నల్లమందు యొక్క ఏదైనా ఉత్పత్తి, ధూమపానం, నల్లమందు తర్వాత మిగిలిపోయిన మిగిలిన అవశేషాలు ధూమపానం చేయబడతాయి; (సి) ఫెనన్ట్రెన్ అల్కలాయిడ్లు, అవి, మోర్ఫిన్, కోడైన్, తెబైన్, వాటి లవణాలు; (డి) డైసిటైల్మోర్ఫిన్, అనగా ఆల్కలాయిడ్ డయా-మార్ఫిన్ లేదా హెరాయిన్, దాని లవణాలు అని కూడా పిలుస్తారు;, (ఇ) 0.2 శాతం కంటే ఎక్కువ ఉన్న అన్ని మత్తుమందు (మార్ఫిన్) లేదా ఏ డయాసిటిలర్మోరిన్ కలిగిన తయారీలు. ;

2001 సవరణ
ప్రతిపాదన, శాసనం
1988 సవరణ
నేపథ్యం