మిలిటరీలో యుద్ధ క్షేత్రంలో వివిధ ఆయుధాలను సమాచార వ్యవస్థను నియంత్రించే వ్యవస్థను ఆర్టిలరీ బ్యాటరీ అంటారు. దీని పేరు మీదుగా బెంజమిన్ ఫ్రాంక్లిన్ 1748 లో అనేక లెడెన్ పాత్రలలో (ప్రారంభ విద్యుత్ క్షమశీలులు) కూడిన అమరికను "బ్యాటరీ" అనే పేరును ఉపయోగించాడు. కచ్చితంగా చెప్పాలంటే, రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఘటాల కలయికను "బ్యాటరీ" (విద్యుద్ఘటం) అంటారు, అయితే తరచుగా దీనిని ఏక విద్యుత్ ఘటాన్ని సూచించేందుకు ఉపయోగిస్తున్నారు.

రాగి పలకలు , ఇనుప కడ్డీలు గల అనేక పురాతన కళాఖండాలను బాగ్దాద్ బ్యాటరీలుగా గుర్తిస్తారు; పురాతన కాలంలో విశేషధాతుస్పర్శ (గాల్వానిక్) ఘటాలను ఉపయోగించినట్లు ఈ కళాఖండాలు సూచిస్తున్నాయి. అయితే ఈ వాదన నిరాధారమైనది. ఇదిలా ఉంటే, బ్యాటరీల అభివృద్ధికి సంబంధించిన సంప్రదాయ శైలి వోల్టాయిక్ పైల్‌తోనే ప్రారంభమైంది. దీనిని 1800 లో ఇటాలియన్ భౌతిక శాస్త్రవేత్త అలెశాండ్రో వోల్టా కనిపెట్టాడు.

మృత శరీర విశ్లేషకుడు , జీవశరీరధర్మ శాస్త్రవేత్త ల్యూగీ గాల్వానీ ఒక లైడెన్ జార్ (ఒక బాహ్య విద్యుత్ మూలం) నుంచి వచ్చిన మెరుపు తగిలినప్పుడు విభజించిన కప్ప కాళ్లు సంకోచిస్తాయని గుర్తించాడు. 1786లో మెరుపు తుఫానులు సందర్భంగా కూడా కాళ్లు సంకోచించడం ఆయన గుర్తించాడు. దీని తరువాత పలు సంవత్సరాలకు గాల్వానీ ఒక విద్యుత్ బాహ్య మూలాన్ని ఉపయోగించకుండా సంకోచాన్ని ఉత్పత్తి చేయడం కనిపెట్టాడు. 1791లో ఆయన "యానిమల్ ఎలక్ట్రిసిటీ" (జంతు విద్యుత్) పై ఒక నివేదికను ప్రచురించాడు. కప్ప కాలు (FL-ఫ్రాగ్స్ లెగ్) , ఒకదానితో ఒకటి , కప్ప కాలును తాకుతున్న రెండు వేర్వేరు లోహాలు A , Bలతో రూపొందించబడిన A-FL-B-A-FL-B... అనే ఒక విద్యుత్ వలయాన్ని (ఎలక్ట్రిక్ సర్క్యూట్) ఆయన సృష్టించాడు. ఆధునిక పరిభాషలో చెప్పాలంటే, కప్ప కాలు ఎలక్ట్రోలైట్ (విద్యుద్విశ్లేష్య పదార్థం) , సెన్సార్ (సంవేదకి) రెండింటిగా, లోహాలు ఎలక్ట్రోడ్లుగా (విద్యుత్ దండం) పనిచేస్తాయి. కప్ప మరణించినప్పటికీ, దాని కాళ్లు లోహాలను తాకించినప్పుడు సంకోచించడం ఆయన గుర్తించాడు.

ఏడాది తిరిగేలోగానే, వోల్టా కప్ప కాలు స్థానంలో ఈ విద్యుత్ వలయంలో ఉప్పు నీటిలో ముంచిన కార్డ్‌బోర్డ్‌ను ఉపయోగించవచ్చని, కప్ప యొక్క కండర స్పందనను మరో రకమైన విద్యుత్ శోధన ద్వారా గుర్తించవచ్చని కనిపెట్టాడు. విద్యుత్ ఆవేశం , విద్యుత్ పొటన్షియల్ యొక్క ప్రమాణాలు అవసరమైన కెపాసిటెన్స్ (క్షమశీలి) యొక్క స్థిరవిద్యుత్ లక్షణాన్ని ఆయన అప్పటికే అధ్యయనం చేశాడు. ఈ అనుభవంతో, వోల్టా తన యొక్క గాల్వనిక్ సెల్ వ్యవస్థను నిర్మిస్తున్న సందర్భంగా విద్యుత్ ఆవేశాన్ని కనిపెట్టాడు. ఉత్సర్గం (డిశ్చార్జ్) కాని ఒక ఘటం యొక్క రెండు ధ్రువముల మధ్య పొటెన్షియల్ భేదాన్ని దాని యొక్క విద్యుచ్ఛాలక బలం (emf) గా పిలుస్తారు. , దీనికి కూడా విద్యుత్ పొటన్షియల్ కి ఉపయోగించే ప్రమాణాలనే ఉపయోగిస్తారు. వోల్టాకు గౌరవసూచకంగా, ఈ రెండింటిని వోల్టేజ్ అని పిలిచి, వోల్ట్ ప్రమాణాలలో కొలుస్తారు.1800 లో, వోల్టా శ్రేణి సంధానంలో (అనగా వాటిని ఒకదానితో ఒకటి శ్రేణిలో) అనేక వోల్టాయిక్ ఘటాలను అమర్చి బ్యాటరీని సృష్టించాడు. ఇలా చేయటం వలన విద్యుచ్ఛాలక బలం వృద్ధి అయినది. ఒక 32-ఘటాల శ్రేణి సంధానం ఫలితంగా సుమారుగా 50 వోల్ట్‌ల వోల్టేజ్‌ను సృష్టించింది. ఐరోపాలోని అనేక ప్రాంతాల్లో బ్యాటరీలను ఇప్పటికీ పైల్‌లుగా పిలవడం కొనసాగుతుంది.

ఈ వోల్టేజ్ రసాయన చర్యల వలన సృష్టించబడుతుందని వోల్టా గుర్తించలేకపోయాడు. ఆయన తన ఘటాలను ఒక అపరిమిత శక్తి మూలంగా భావించాడు. అనుబంధ రసాయన ప్రభావాలను (ఉదాహరణకు క్షయం) చాలా తక్కువస్థాయి ప్రతిబంధకంగా సూచించాడు, అయితే ఈ రసాయన చర్యలను తప్పించలేని పరిణామంగా 1834లో మైకేల్ ఫెరడే నిరూపించాడు. ఫారడే, కాటయాన్లు (ధనావేశ అయాన్లు) కాథోడ్ (ఋణధ్రువం) చేత ఆకర్షించబడాయి, , ఆనయాన్లు (ఋణావేశ అయన్లు)యానోడ్ (ధనధ్రువం) చేత ఆకర్షించబడతాయని ప్రతిపాదించాడు.

ప్రారంభ బ్యాటరీలను ఎక్కువగా ప్రయోగాత్మక ప్రయోజనాల కోసం తయారు చేసినప్పటికీ, ఆచరణలో వాటి వోల్టేజ్‌లలో హెచ్చుతగ్గులు కనిపించాయి , చాలా కాలంపాటు అవి పెద్దమొత్తంలో కరెంట్‌ను (విద్యుత్ ప్రవాహం) అందించలేకపోయాయి. తరువాత, 1836లో డేనియల్ ఘటంతో బ్యాటరీలు మరింత ఆధారపడదగిన కరెంట్‌లను అందించాయి , స్థిర పరికరాల్లో ఉపయోగించేందుకు వీటిని పరిశ్రమల్లోకి స్వీకరించడం జరిగింది, ముఖ్యంగా విద్యుత్ సరఫరా వ్యవస్థలు అందుబాటులోలేని కారణంగా, టెలిగ్రాఫ్ నెట్‌వర్క్‌ల్లో ఇవి విద్యుత్‌కు ఆచరణీయ మూలంగా ఉపయోగపడ్డాయి. ఈ వెట్ సెల్స్ (ద్రవ విద్యుద్విశ్లేష్య పదార్థాలు ఉన్న ఘటాలు) లో ద్రవ విద్యుద్విశ్లేష్య పదార్థాలను ఉపయోగిస్తాయి, వీటిని సరిగా నిర్వహించనట్లయితే, అవి కారిపోయే ప్రమాదం ఉంది. అనేక బ్యాటరీలకు వాటి భాగాలను ఉంచేందుకు గాజు పాత్రలను ఉపయోగించేవారు, ఇవి కూడా పగిలిపోయేందుకు ఎక్కువ అవకాశం ఉంటుంది. ఈ అంశాలు ద్రవ విద్యుద్విశ్లేష్య పదార్థాలు ఉన్న ఘటాలను వహనీయ అనువర్తనాల్లో ఉపయోగించడానికి ప్రతికూలంగా మారాయి. 19వ శతాబ్దం ముగిసే సమయంలో, ద్రవ విద్యుద్విశ్లేష్య రహిత ఘటాలు (నిర్జల ఘటాలు) కనిపెట్టబడ్డాయి, వీటిలో ద్రవ విద్యుద్విశ్లేష్య పదార్థం స్థానంలో ఒక అంజనాన్ని (ముద్ద) ఉపయోగించారు, దీని ద్వారా వహనీయ విద్యుత్ పరికరాల తయారీ సాధ్యపడింది.

ఈ తరువాత నుంచి వహనీయత , అనేక రకాల ప్రయోజనాలు అందించడం ద్వారా బ్యాటరీలు బాగా ప్రాచుర్యం పొందాయి.

బ్యాటరీ పరిమాణాలు
లీకేజ్
పునర్వినియోగపరచదగిన బ్యాటరీల యొక్క జీవితకాలం
చరిత్ర