సూక్ష్మ జీవులు మన కపకారము చేయ కుండ నెల్లప్పుడును మనలను కాయుచుండు ప్రాకరము లనేకములు గలవని చెప్పవచ్చును. అందు మన చర్మము మొదటి ప్రాకారము. గాయము లేనంత కాలము సూక్ష్మ జీవులు చర్మము గుండ మన రక్తములోనికి వెలుపలి నుండి ప్రవేశింప నేరవు. కాని కొన్ని సూక్ష్మ జీవులను చర్మము మీద పెట్టి గట్టిగా రుద్దిన యెడల నా సూక్ష్మ జీవులు చర్మము గుండ లోనికి పోగలవు. లోపల ప్రవేశింప గానె ఈ సూక్ష్మ జీవులు మన గజ్జలు, చంకలు మొదలగు స్థలములలో నుండు గ్రంథులచే నాపి వేయబడును. ఇవి రెండవ వరుస ప్రాకారము లోని కోట బురుజులని చెప్పవచ్చును. ఈ గ్రంథులు సూక్ష్మ జీవులను ఖయిదీలుగా పట్టి యించు స్థలములు. ఇక్కడ మన సైన్యములగు తెల్ల కణములు ఈ సూక్ష్మ జీవుల నెదిర్చి పోరాడును. వీనిని గెల్చిన పిమ్మట గాని సూక్ష్మ జీవులు మన రక్తములోనికి పోజాలవు. ఒక్కొక్కచో నిక్కడనే యురు గతెగల వారికి ఘోర యుద్ధమై చీము ఏర్పడి గడ్డగా తేలును. సుఖ వ్యాధులలో నీ గ్రంథులు పెద్ద వైనప్పుడు వానిని అడ్డగర్రలనియు బిళ్ళలనియు చెప్పుదురు.
సూక్ష్మ జీవుల శక్తి కంటే తెల్ల కణముల శక్తి హెచ్చి నప్పుడు బిళ్ళలు కరిగి పోవును. తెల్ల కణముల శక్తి సూక్ష్మ జీవుల క్రౌర్యమునకు లోబడి నపుడు చీము ఏర్పడి కురుపుగా తేలును. అనేక మందికి మెడ యందును, ఇతర స్థలములందును బిళ్ళలు వరుసలు వరుసలుగా పుట్టును. ఇవన్ని ఏవో సూక్ష్మ జీవులు శరీరములో ప్రవేశింప వలెననినప్పుడు వానితో పోరాడుటకై చేరియుండు తెల్ల కణముల సమూహములచే నుబ్బి యున్నవని గ్రహింప వలెను. క్షయ యందును, సవాయ మేహము (Syphillis ) నందును ఈ బిళ్ళలు ఉబ్బును. తేలు కుట్టి నప్పుడు గజ్జలలో బిళ్ళలు నొప్పి యత్తునది విషమిక్కడ నిలిచి పోవుట చేతనే కలుగు చున్నది.

మన నోటి గుండ సూక్ష్మ జీవులు ప్రవేశింప వలెననిన వాని కెందరు విరోధులున్నారో యాలోచింతము. మన నోటిలో వూరు ఉమ్మి యనేక జాతుల సూక్ష్మ జీవులను తొలుతనే చంపి వేయును. అక్కడ నుండి పోయి తర్వాత మన ఆహార కోశము (Stomach) లో పారు చుండు జఠర రసము (Gastric juice) మొక్క పులుపు అనేక రకముల సూక్ష్మ జీవులను నశింప జేయును. ఇవి దాటి సూక్ష్మ జీవులు పేగులలోనికి పోయినను అన్ని యెడలను సూక్ష్మ జీవులు మన కపకారము చేయ లేవు. మన పేగుల యందు సర్వత్ర ఆవరించి యొక దళమై నట్టియు మృధువైనట్టియు పొర (Mucous Membrance) గలదు. ఈ పొరలో గాయములు లేకున్నంత కాలమును, వ్వాధి గానీ బలహీనత గాని లేకున్నంత కాలమును సూక్ష్మ జీవుల నిది మన రక్తములోనికి చొరనియ్యదు. దొమ్మ సూక్ష్మ జీవులను చుంచులకు ఆహారములో కలిపి యెన్ని పెట్టినను వానికి వ్యాధి రాదు. గాయము గుండ చర్మములోని కెక్కించినను, మెత్తని పొడి చేసి పీల్పించినను వెంటనే వ్యాధి అంటును. ఇవి గాక స్త్రీల యొక్క సంయోగావయవములలో నుండి యూరు ద్రవములలో నొక విధమైన ఆమ్ల పదార్థముంది. అది సామాన్యముగా సూక్ష్మ జీవుల నన్నిటిని చంపును. ఆ భాగము నందేదేని గాయము గాని, వ్వాధి గాని యున్నప్పుడే సుఖ వ్వాధు లంటును గాని, మిక్కిలి యారోగ్య దశలో నీ అవయము లున్న యెడల సుఖ వ్వాధులు తరుచుగ నంటవు. మనము విసర్జించు మూత్రములో కూడా సామాన్యముగా కొన్ని సూక్ష్మ జీవులను చంపు గుణము ఉంది. పైని వివరింప బడిన కాపుదలలే గాక నమ శరీరమునందు సూక్ష్మ జీవులు సులభముగ చేర కుండ మనలను రక్షించుటకు మిక్కిలి క్లిష్టములగు వ్యూహము లెన్నియో గలవు. అవి యన్నియు మనకింత వరకు తెలియవు. తెలిసిన వరకు మిక్కిలి ముఖ్యములగు విషయములు దిన దినమున నుపకరించునవి కొన్ని గలవు. మన శరీరములో సూక్ష్మ జీవులకు తగిన ఆహారముండగా నవి ఎందు చేత మన శరీరములో ప్రవేశించి నప్పుడు పెరుగవు? ఏవో వీనికి హాని కరములగు పదార్థము వీనికెదురు పడి పోరాడు చున్నందున వీని దండ యాత్రలు నిలుచు చున్నవి కాని వేరు కాదు. ఇట్లు పోరాడు మన సిబ్బందిలో రెంటిని గూర్చి మన మిదివర్లో విని యున్నాము. ఇవి మన నెత్తురులో నుండు తిండి పోతు తెల్ల కణములు విరుగుడు పదార్థములే.

శరీర జనిత రక్షణ శక్తిని గలిగించుటకు నాలుగు విధములగు పద్దతులు గలవు
సహజ రక్షణ శక్తి
కల్పిత రక్షణ శక్తి
ప్లేగు టీకా రసము