17వ శతాబ్దంలో, డక్కన్ పరిపాలనా కాలంలో, విజయవాడ నుండి మచిలీపట్నం వెళ్ళే ఆనాటి ముస్లిం సేనాధిపతి నిభాన్ సాహెబ్, విజయవాడ-మచిలీపట్నం జాతీయ రహదారిలోని ఈ గ్రామానికి అప్పట్లో గుర్రాలపై వచ్చి, విడిది ఏర్పాటుచేసుకొని చుట్టుప్రక్కల గ్రామాల భూములనుండి పన్నులు వసూలుచేసేవారని చెబుతారు. కాలక్రమేణా ఈ గ్రామం పేరు నిభానుపూడిగా మారినది. నిభాన్ ఇక్కడ ఒక మసీదు కట్టించగా, అతడి సహాయకుడు సఫ్దర్ ఖాన్, అతడి బంధువుల కుటుంబాలు ఇక్కడ స్థిరపడినవి. ఇలా ముస్లిం కుటుంబాలతోపాటు, వ్యవసాయ కూలీలుగా వలస వచ్చిన ఎస్.సి.లు గూడా ఈ గ్రామంలో స్థిరనివాసం ఏర్పరచుకున్నారు. ఇలా రూపుదిద్దుకున్న ఈ గ్రామంలో రెండవ ప్రపంచయుద్ధం సమయంలో, మిలిటరీ అధికారులు ఈ గ్రామానికి వచ్చి, ఎత్తుగా బలంగా ఉన్న కొందరు యువకులను సైన్యంలోనికి తీసుకొని వెళ్ళటంతో, దేశ రక్షణ దళాలలోకి ఈ గ్రామస్తుల ప్రవేశం మొదలైనదని భావించవచ్చు. కాలక్రమేణా ఎక్కడ దేశసైనికుల కొరకు ఎంపిక ప్రక్రియ నిర్వహించినా ఈ గ్రామస్థులు వెళ్ళటం పరిపాటిగా మరినది. 1939లో జరిగిన రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం, 1962లో జరిగిన చైనాతో యుద్ధం, 1965లోని పాకిస్థానుతో యుద్ధం, అనంతరం జరిగిన కార్గిల్ యుద్ధంలో పాలుపంచుకున్నవారు ఇక్కడివారే కావటం గమనార్హం.
దేశరక్షణదళంలో నాటినుండి నేటి వరకు, సుమారు 40 నుండి 80 మంది వరకు పనిచేయగా, వీరిలో ఖలీల్ రెహమాన్, లెఫ్టినెంటు కల్నలుగా హోదానుపొంది, రాష్ట్రపతి నుండి సన్మానం పొంది గ్రామానికే గర్వకారణంగా నిలిచారు. సుబేదర్ మేజర్ దాసి వెంకటేశ్వరరావు హ్యారీ కెప్టెనుగా, అబ్దుల్ హమీద్, ఎం.డి.అన్సారీలు సుబేదార్లుగా పనిచేసారు.
1947లో స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో గ్రామానికి చెందిన అబ్దుల్ అజీజ్ (తండ్రి=జియ ఉల్ రెహమాన్), అబ్దుల్ సమద్, అబ్దుల్ అజీజ్ లు పాల్గొనడం గమనార్హం. 1939 లో జరిగిన యుద్ధంలో అబ్దుల్ అజీజ్ వీరమరణం పొందినారు. వెరిని ఆదర్శంగ తీసికొని మరికొందరు ఇప్పటికీ సైన్యంలో ఉద్యోగాలు చేస్తుండగా, మరికొందరు పోలీసుశాఖలో ఎస్.ఐ. కానిస్టేబుల్స్ గా సుమారుగా 20 మంది పనిచేయుచూ, ప్రజాసేవకు అంకితమవడం విశేషం. అందుకే ఈ గ్రామంలో ఏ ఇంటిలో చూసినా, దేశమాత సేవలో మ వంశం నుండి ఒకరున్నారని గర్వంగా చెబుతారు. [2]

గ్రామంలోని ప్రధాన వృత్తులు
గ్రామానికి రవాణా సౌకర్యాలు
వెలుపలి లింకులు
గ్రామ చరిత్ర