భారత ఉపఖండంలో ఇస్లాము సాధించిన విజయాల పరిణామక్రమంలో ఇస్లాము దృష్టిలో మతబాహ్యులు, నాస్తికులుగా పరిగణించబడ్డ హిందువులపై పలు మారణహోమాలు జరిగాయి. లక్షలాదిగా హిందువులు వధించబడ్డారు లేదా మతాంతరీకరణ చేయబడ్డారు. గత వేయి సంవత్సరాలుగా హిందువులపై జరుగుతున్న అకృత్యాలకు, ఉపద్రవవాల పరంపరకు ముఖ్య కారణాలను తైమూర్ లంగ్ తన ఆత్మకథలో వ్రాసిన కొన్ని వాక్యాలు సూచిస్తాయి .

పర్యవసానము చరిత్రకారుడు విల్ డ్యురాంట్ "భారతదేశంలో జరిగిన మహమ్మదీయ దండయాత్ర బహుశా చరిత్రలోనే అత్యంత రక్తసిక్తమైన కథ. ఇస్లామీయ చరిత్రకారులు, పండితులు సూక్ష్మంగా పరిశీలించి, గొప్ప గర్వంతో నమోదుచేసిన సంఘటనల్లో సా.శ.800 నుంచి 1700 వరకూ ఇస్లాం యోధులు చేసిన హిందువుల ఊచకోత, బలవంత మతమార్పిడులు, హిందూ మహిళలను, పిల్లలను అపహరించి బానిసల సంతలో అమ్మకం, ఆలయాల విధ్వంసం వంటివి ఉన్నాయి. లక్షలాది మంది హిందువులు ఈ దశలో కత్తి మెడమీద ఉండగా ఇస్లాంలోకి మారారు.". భారతదేశములో జరిగిన మారణహోమమునకు చలించిపోయిన డ్యురాంట్ ఈ విధముగా మానవజాతిని హెచ్చరించాడు: "probably the bloodiest story in history ... a discouraging tale, for its evident moral is that civilization is a precious good, whose delicate complex order and freedom can at any moment be overthrown by barbarians invading from without and multiplying from within".

ఫ్రెంఛ్ చరిత్రకారుడు అలైన్ డెనియెలౌ మాటలలో:
""From the time Muslims started arriving, around 632 AD, the history of India becomes a long, monotonous series of murders, massacres, spoilations, destructions. It is, as usual, in the name of 'a holy war' of their faith, of their sole God, that the barbarians have destroyed civilisations, wiped out entire races"" .

మరియొక ఫ్రెంచ్ చరిత్రకారుడు, పాత్రికేయుడు గౌతియే మాటలలో:

""Let it be said right away: the massacres perpetrated by Muslims in India are unparalleled in history, bigger than the holocaust of the Jews by the Nazis; or the massacre of the Armenians by the Turks; more extensive even than the slaughter of the South American native populations by the invading Spanish and Portuguese"".

అధికారికంగా ఎంతమంది హిందువులు ముస్లింల చేతిలో వధించబడ్డారో గణాంకాలు లేవు. బ్రౌడెల్ మాటలలో ఒక మహమ్మారి వలె లక్షలాదిగా ప్రజలు వధించబడ్డారు. యుద్ధంలో గెలిచిన రాజులకు ప్రజల పేదరికం ఒక పెద్ద అడ్డంకిగా మారి ఇలాంటి అకృత్యాలకు దారితీసేది. అచార్య కె.ఎస్.లాల్ ప్రకారము క్రీ. శ. 1000, క్రీ. శ. 1500 మధ్యకాలంలో హిందూ జనాభా సుమారు 80 మిలియన్లు తగ్గినట్లుగా అంచనావేశారు.

హిందువులలో వెనుకబడిన కులాల వారు అమితంగా బాధించబడ్డారు. ఇలాంటి రాజులు, ఖుస్రౌ భంగీ ఖాన్, హేమచంద్ర, గర్హ-కటంగ వంటి వారిని గద్దెదించి ఉరితేసేవారు. వెనుకబడిన కులాలకు చెందిన నామదేవ్ వంటి సాధువులను నిర్భంధించేవారు. కన్హోపాత్ర వంటి స్త్రీలను బలవంతంగా ఆత్మహత్య చేయించుకొనేవారు. ఘసడీలు అనేది ఒక ఉర్దూ బిరుదు. 
ఇస్లాం మతంలోకి స్వీకరించబడిన హిందువులు కూడా వివక్షకు గురయ్యారు. జియావుద్దీన్ అల్ బరానీ రచించిన భారతదేశంలోని ముస్లింల కులవ్యవస్థ ప్రకారం ఇలాంటి మత మార్పిడి ద్వారా ఇస్లాంలో చేరినవారిని 'అజ్లఫ్' కులానికి చెందినవారిగా భావిస్తారు. వీరిని 'అష్రఫ్' కులాలతో పోల్చితే తీవ్ర వివక్ష కలదు.

ఇల్ టుట్ మిష్
ఘజనీ మహమ్మదు
భారత ఉపఖండంలో ఇస్లామిక కాలము
నిజాం పాలిత హైదరాబాదు