1831 వసంతంలో టెన్నిసన్ తండ్రి మరణించాడు. దానితో డిగ్రీ చేతికి రాకముందే ఇంటికి తిరిగిరావలసి వచ్చింది. ఆ తరువాత ఆరు సంవత్సరాలు ఇక్కడనే గడిపి తన తల్లి, తోబుట్టువుల ఆలనా పాలనా చూసుకున్నాడు. వేసవి శెలవులకు లింకన్‌షైర్ వచ్చిన టెన్నిసన్ స్నేహితుడు ఆర్థర్ హాలమ్, టెన్నిసన్ సోదరి ఎమిల్లా టెన్నిసన్తో పెళ్ళి నిశ్చయం చేసుకున్నాడు.

1833వ సంవత్సరంలో టెన్నిసన్ తన రెండవ పుస్తకాన్ని ప్రచురించాడు. దీనిలో ఇతని ప్రసిద్ధ కవిత అయిన "ది లేడీ ఆఫ్ షలాట్" ("The Lady of Shalott") కూడా ఉంది. ఇది ప్రపంచాన్ని అద్దంలో మాత్రమే చూడగలిగే ఒక రాకుమారి కథ. విమర్శకులు ఈ ప్రచురణను తీవ్రంగా విమర్శించారు. దానితో మనస్తాపమునకు గురైన టెన్నిసన్ ఆ తరువాత పది సంవత్సరాలు ఎటువంటి ప్రచురణలూ చెయ్యలేదు. అయితే, వ్రాయడం మాత్రం ఆపలేదు.

1833వ సంవత్సరంలోనే వియన్నా శలవులపై వెళ్ళిన మిత్రుడు హాలమ్ సెరిబ్రల్ హామరేజ్తో మరణించాడు. టెన్నిసన్ కి ఈ వార్త అశనిపాతంలా తగిలింది. కానీ ఈ సంఘటనే గొప్ప కవితలు వ్రాయడానికి ప్రేరణగా మిగిలింది. ఈ కవితల్ని ప్రపంచంలోనే గొప్ప కవితలుగా పరిగణిస్తారు. కానీ ఆ తరువాత పది సంవత్సరాలు టెన్నిసన్ కవితా జీవితంలో నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలింది.

టెన్నిసన్, అతని కుటుంబ సభ్యులు రెక్టర్ ప్రాంగణంలో కొంత కాలం ఉండి, ఆ తరువాత ఎస్సెక్స్‌కు తరలివెళ్ళారు. ఇక్కడ ఓ చెక్కల నగిషీ పరిశ్రమలో పెట్టుబడి పెట్టాలన్న తెలివితక్కువ నిర్ణయంవల్ల కుటుంబపు ఆస్తిని చాలామటుకు కోల్పోయారు.

స్వర్ణ యుగం
లింకన్‌షైర్ పునరాగమనం, రెండవ ప్రచురణ
ది పోయెట్ లారేట్
చదువు, మొదటి ప్రచురణ