ఈకవి స్వర్ణకారుడు; పెదలింగన్నపుత్రుడు. ఈకవిత్వము మృదుమధురపదభూయిష్టమై సలక్షణమయి వినువారివీనులకు విందు చేయునదిగా నున్నది. ఈతని కవిత్వరచనాకౌశలమును జూపుటకయి నిరంకుశోపాఖ్యానములోని కొన్నిపద్యముల నిందు బొందుపఱచు చున్నాను.

<poem>ఉ. అడిగిన నేమి దోషమె సమస్తధరాతలనాధ కోరికల్

<poem>ఉ. ఏమిజపంబు చేసి రొకొ యేమితపం బొనరించి రొక్కొ యే

<poem>ఉ. అత్తవు సర్వలక్షణసమగ్రగుణాడ్యవు నన్ను దిట్టనున్
[ 227 ]

<poem>మ. ధరణీనాధ దరిద్రతాపిశునవస్త్రస్ఫూర్తి నాభారతీ

<poem>ఉ. ఓడకు మోయి భూసురకులోత్తమ నెత్త మకారణంబ నే

<poem>మ. అపరాథంబులు పెక్కుచేసితి మహాహంకారకామిక్రియా

<poem>ఉ. ఎక్కడివాడవోయి యొకయింత యెఱుంగవు బుద్ధికౌశలం

<poem>చ. నెఱయ విషాదహేతువుగ నీతెలిగన్నుల నశ్రుబిందువుల్

గ్రంధాన్ని శివుని కంకితము చేసెదనని కవి చెప్పిన పద్యము
కంసాలి రుద్రయ్య
కవికాలము
ఈతని కవిత్వరచనాకౌశలమును జూపు పద్యములు