ఎస్టోనియన్ సాహిత్యంలో ఎస్టోనియన్ భాషలో (సుమారు 1 మిలియన్ స్పీకర్లు) వ్రాసిన పుస్తకాలు ఉన్నాయి. నార్తన్ క్రూసేడ్స్ తరువాత ఎస్టోనియాను 13 వ శతాబ్దం నుంచి 1918 వరకు జర్మనీ, స్వీడన్, రష్యా ఆధిపత్యం చేసిన ఫలితంగా ఎస్టోనియా భాషలో సాహిత్య రచనలు కొన్ని మాత్రమే ఉన్నాయి. వ్రాతపూర్వకం లభించిన ఎస్టోనియన్ రచనలు పురాతన రికార్డులు 13 వ శతాబ్దానికి చెందినవై ఉన్నాయి. లినోనియాలోని హెన్రీ క్రానికల్‌లో లివియోనియే ఆరంభం అయింది. ఇందులో ఎస్టోనియాలో ప్రదేశాల పేర్లు, పదాలు, వాక్యాలు శకలాలు ఉన్నాయి. లిబెర్ సెన్సస్ డేనియా (1241) ఈస్టొనియన్ ప్రదేశాలు, కుటుంబ పేర్లను కలిగి ఉంది. అనేక జానపద కథలు ఈనాటికీ చెప్పబడుతూ ఉన్నాయి. కొంతమంది వ్రాసిన వ్రాతలు అంతర్జాతీయ పాఠకులకు అందుబాటులో ఉంచడానికి అనువదించబడ్డాయి.

ఎస్టోనియన్ సాంస్కృతిక సాహిత్యం వాస్తవానికి జానపద కవిత్వ రూపం కలిగి ఉంటుంది. చెప్పుకోదగ్గ కొన్ని మినహాయింపులతో ఈ పురాతన రూపం తరువాతి కాలంలో ఎక్కువ పని చేయలేదు. ఈ రంగంలో అత్యంత అసాధారణ విజయాలలో ఒకటి జాతీయ పురాణం కలెవిపొయగ్ ఉందని భావిస్తున్నారు. వృత్తిపరమైన స్థాయిలో సాంప్రదాయ జానపద గీతం 20 వ శతాబ్దం చివరి త్రైమాసికంలో కొత్త లక్ష్యానికి చేరింది. ప్రధానంగా కంపోజర్ వేజో టోర్మిస్ కృతికి ధన్యవాదాలు తెలపాలి.

ఆరంభకాల ఎస్టోనియన్ సాహిత్యంలో మొదటిసారిగా గద్యరూప రచన చేసిన ఓస్కార్ లట్స్ రచనలు ( అతని పాఠశాల నవల కెవెడే (స్ప్రింగ్)) ఇప్పటికీ విస్తృతంగా చదవబడుతున్నాయి. అంటోన్ హాన్సెన్ సాంఘిక, పురాణ, మానసిక, వాస్తవిక పెన్టోగ్రఫీ " ట్రూత్ అండ్ జస్టిస్" ఎస్టోనియా సమాజం ఒక రైతాంగ సంఘంలా ఆరంభమై స్వతంత్ర దేశంలా మారిన సంభవించిన పరిణామక్రమాన్ని వివరిస్తుంది. ఆధునిక కాలంలో జాన్రో క్రాస్, జాన్ కాప్లిన్స్కి ఎస్టోనియాలో బాగా ప్రసిద్ధి చెందిన అనువదించబడిన రచయితలుగా గుర్తించబడుతున్నారు. 20 వ శతాబ్దం చివర్లో, 21 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన రచయితలలో టోన్యు అమ్పేలు, ఆండ్రూస్ కివిరాఖ్ ఉన్నారు. వీరు ఎస్టోనియన్ జానపద కథలు, పురాణాల అంశాలను ఉపయోగిస్తున్నారు. వాటిని అసంబద్ధాఇనవిగా వింతైనవిగా మారుస్తారు.

సోవియట్ ఆక్రమణ
జర్మన్ ఆక్రమణ
సాహిత్యం
స్వీడిష్ ఎస్టోనియా