జైన వృత్తాంతాల ప్రకారం 12 సంవత్సరాల కరువు చంద్రగుప్తుడిని ఎంతగానో కదిలించింది. ఫలితంగా ప్రస్తుత కర్ణాటకలో జైన సన్యాసిగా పదవీ విరమణ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఈ జైన వృత్తాంతాలు 1,200 సంవత్సరాల తరువాత వ్రాయబడ్డాయి. హరిషేన వ్రాసిన బృహకథ కోనా (క్రీ.శ. 931), రత్నానంది వ్రాసిన భద్రాబాహు చరిత (క్రీ.శ 1450), మునివంశాభ్యుదయ (క్రీ.శ.1680), రాజవళి కాథే వంటి గ్రంథాలలో కనిపిస్తాయి. జైన సంప్రదాయం ప్రకారం, చంద్రగుప్తుడు తన కుమారుడు బిందుసారకు అనుకూలంగా తన సింహాసనాన్ని త్యజించి, జైన గురువు భద్రాబాహును దక్షిణ భారతదేశానికి అనుసరించాడు.

గ్రంథాలతో పాటు 7 వ -15 వ శతాబ్దానికి చెందిన అనేక జైన స్మారక శాసనాలు భద్రాబాహు, చంద్రగుప్తులు ఇద్దరినీ కలిసి సూచిస్తాయి. చంద్రగుప్త సన్యాసం చేసినట్లు పేర్కొన్న కొండను ఇప్పుడు చంద్రగిరి కొండ అని పిలుస్తారు; చంద్రగుప్తా బసాది అనే ఆలయం అక్కడ ఉంది. ఈ సాక్ష్యం చాలా కాలం తరువాత వెలువడినది, చారిత్రకంగా నిరూపితం కానప్పటికీ చరిత్రకారుడు ముఖర్జీ తన తరువాతి జీవితంలో చంద్రగుప్తుడు జైన మతంలోకి మారిపోయాడనే ఆలోచనను నిరూపించడానికి ఆధారాలు లేవని అభిప్రాయపడ్డారు. ముఖర్జీ విన్సెంటు స్మితును ఉటంకిస్తూ చంద్రగుప్తా జైనమతంలోకి మారడం చిన్న వయస్సులో ఆయన ఉచ్ఛస్థితిలో ఉన్నప్పుడే పదవీ విరమణ, ఆకస్మిక నిష్క్రమణకు తగిన వివరణను ఇస్తుందని నిర్ధారించారు. చరిత్రకారులు ఇర్ఫాను హబీబు, వివేకానందు అభిప్రాయం ఆధారంగా జైన కథనం "సాధ్యం కానిది, నమ్మశక్యం కానిది" కథ భావించబడింది. జైన ఇతిహాసాల ఆధారంగా చంద్రగుప్తుడి మంత్రి చాణక్యుడు కూడా ఒక జైనుడు. పాటలీపుత్రలోని జైన సమాజానికి, రాజ న్యాయస్థానానికి మధ్య ఉన్న సన్నిహిత సంబంధాన్ని హిందూ గ్రంథాలు గుర్తించాయి. బ్రాహ్మణిజంలో విజేత అయిన చాణక్యుడు - జైనులను తన దూతలుగా నియమించాడు. ఇది చంద్రగుప్తుడి జైన ఆలోచన ప్రభావాన్ని పరోక్షంగా నిర్ధారిస్తుంది. చంద్రగుప్తుడు సింహాసనాన్ని విడిచిపెట్టడం (సి. క్రీ.పూ 298), ఆయన మరణం సి. క్రీ.పూ.297.

సైన్యం
పాలనాకాలం
పాలన
వారసత్వం, పునరుద్ధరణ , మరణం