మంగోల్ సైన్యాలు చాలా తక్కువ బరువులు మోస్తూ, విదేశీ భూముల్లో జీవించగలిగేలా ఉండేవి. వారు తీసుకువెళ్ళే ఉపకరణాలు ప్రధానంగా నిర్ణీతమైన సరఫరా మార్గాల అవసరం లేకుండా, ప్రతీ సైనికుడు అలాంటి అవసరాల నుంచి స్వతంత్రంగా ఉండగలిగేలా ఉండేవి.  ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు వారు సాధారణంగా తినే ఆహారం బోర్టులనే ఎండబెట్టిన మాంసం, ఇది ఈనాటికీ మంగోలియన్ ఆహారంలో సాధారణంగా కనిపిస్తుంది. బోర్ట్ లు బరువు లేనివి, తేలికగా తీసుకుని వెళ్ళదగ్గవి, నీటితో ఉడకబెట్టి వండుకోవచ్చు, ఇది ఆధునిక కాలంలోని ఇన్స్టెంట్ సూప్ లాంటి పదార్థం.

గుర్రం తాజాగా, వేగంగా ఉండేలా చూసుకునేందుకు దళసభ్యులందరి వద్ద చెరొక 4, 5 గుర్రాలు ఉండేవి. మిగిలిన ప్రాంతాల్లో ఆవు, గేదె ఎలా సామాన్య పెంపుడు జంతువో మంగోలియాలో గుర్రం అలా సాధారణంగా పెంచే జంతువు. వీరు గుర్రాన్ని పాల కోసం వాడుతారు, అలాగే చంపి మాంసం కూడా తింటారు. చాలావరకూ మంగోల్ గుర్రాలు ఆడ గుర్రాలు కావడంతో వారు శత్రువుల భూభాగాల్లో ప్రయాణిస్తున్నప్పుడు వారి గుర్రాల పాలు, పాల ఉత్పత్తులపై ఆధారపడి జీవించగలిగేవారు. కొన్ని తప్పనిసరి పరిస్థితుల్లో మంగోల్ యోధులు వారి గుర్రాల శరీరంపైన రక్తనాళాల్లోంచి జాగ్రత్తగా రక్తాన్ని కూడా తాగేవారు. గుర్రపు రక్తంతో కలిసిన గుర్రపు పాలు మాత్రమే తాగుతూ నెల పాటు బతకగలిగేవారు.

భారీ పరికరాలను చక్కగా నిర్వహించే సరఫరా బళ్ళలో తీసుకుని వచ్చేవారు. వీటిలో పెద్ద సంఖ్యలో బాణాలు కూడా ఉండేవి. మంగోలలు ముందుకు సాగడంలో పరిమితిగా నిలిచిన కారణాల్లో సరఫరాల పరంగా వారి గుర్రాలకు ఆహారం, నీటి లభ్యత ప్రధానమైంది. సిరియా, లెవెంట్ వంటి ఎడారి సదృశ ప్రాంతాల్లో మామ్లూక్ లతో వారి ఘర్షణల్లో ఇది ప్రధానమైన సమస్యగా నిలిచింది. మరీ ముఖ్యంగా మామ్లూక్ లు నేలను ఎండగొట్టే విధానం పెట్టుకుని ఈ ప్రాంతమంతటి మేత భూములు ఒక యుద్ధ తంత్రంగా తగులబెట్టేయడంతో ఇది చాలా ఇబ్బంది అయిపోయింది. అలాగే మరోవంక మోహి యుద్ధంలో వారు సాధించిన విజయాన్ని కూడా పూర్తిగా వినియోగించుకోకుండా ఈ పరిమితి అడ్డుపడింది, సుబుటాయ్ సైన్యం వెంట వచ్చిన గుర్రాల మందను గ్రేట్ హంగేరియన్ పీఠభూమి కూడా సరిపడేంతది కాకపోవడంతో ఆ విజయాన్ని వినియోగించుకోలేకపోయారు.

సరఫరాలు
శిక్షణ, క్రమశిక్షణ
శిక్షణ, క్రమశిక్షణ
ఆశ్విక దళం