1944 లో లిథువేనియాను సోవియట్ తిరిగి ఆక్రమించిన తరువాత, సోవియెట్ సెన్సార్షిప్ లిథుఏనియాలో అన్ని కళాత్మక ప్రక్రియలను నిరంతరం నియంత్రిస్తూ పాలన కొనసాగించింది. అలాగే సోవియట్ పాలనను వ్యతిరేకించడం, విమర్శించడం వంటిచర్యలకు వెంటనే శిక్షలు అమలుపరచబడుతూ ఉండేవి. 1965 లో మొట్టమొదటి స్థానిక రాక్ బ్యాండ్లు ఆవిర్భవించాయి. విల్నియస్‌లో కెర్టుకై, ఐత్వారాయి, న్యుయోగీ అంట్స్ స్లెంక్స్సియో, కెస్టిటిస్ ఆంటనేలిస్, వియన్యుయోలియా, గెలీయు వైకాయి మొదలైన రాక్ బ్యాండ్లు ఉన్నాయి. వారి అభిప్రాయాలను ప్రత్యక్షంగా వ్యక్తం చేయడం సాధ్యంకాక లిథువేనియన్ కళాకారులు దేశీయ రోకో మార్షైలను నిర్వహించడం ప్రారంభించారు. వారి పాటలలో, రూపకాలలో దేశభక్తి సాహిత్యాన్ని ఉపయోగించారు. వీటిలోని నిజమైన అర్థాలను స్థానికులు సులభంగా గుర్తించేవారు. పోస్ట్ మాడర్నిస్ట్ రాక్ బ్యాండ్స్ యాంటిస్ బృందం లోని గాయకుడు అల్గిర్దాస్ కాస్పెడాస్ సోవియట్ పాలన రూపకాలు ఉపయోగించిన అత్యంత చురుకైన కళాకారులలో ఒకరుగా గుర్తించబడ్డాడు. ఉదాహరణకు పాట జొంబై (జాంబీస్) లో బృందం ఉక్రెర్గేలో సైనిక స్థావరాన్ని ఆక్రమించిన ఎర్ర సైన్యం సైనికుల గురించి నిగూడార్ధాలతో దేశీయగీతాలను గానంచేసారు.

ప్రారంభ స్వేచ్ఛా సంవత్సరాల్లో రాక్ బ్యాండ్ ఫోజ్ కచేరీలకు వేలకొలది ప్రేక్షకులను ఆకర్షిస్తూ ప్రజాదరణ పొందింది. 1997 లో విడిపోయిన తరువాత ఫౌజ్ గాయకుడు ఆండ్రియస్ మామోంటోవాస్ అత్యంత ప్రముఖమైన లిబియా కళాకారులలో ఒకరిగా, పలు చారిటీ కార్యక్రమాలలో చురుకైన భాగస్వామిగా ఉన్నారు. మార్జినాస్ మికుటావిసియోస్ ట్రై మిలీజోనై (మూడు మిలియన్లు), యూరోబాస్కెట్ 2011 నెబెట్లీ సిర్గాలియా (ఇంగ్లీష్ వెర్షన్ సెలబ్రేట్ బ్యాస్కెట్బాల్)వంటి అధికారిక గీతాలను సృష్టించి ప్రఖ్యాతి గడించింది.

1944–1991
రాక్ , ప్రొటెస్ట్ మ్యూజిక్
విద్య
చరిత్రకు పూర్వం