మొదట్లో ఫ్లోర్ విన్యాసాలను నేలమీద కానీ లేదా నేలమీద పరిచిన చాపలమీద కానీ ప్రదర్శించడం జరిగేది. కానీ ఆధునిక కాలంలో ఈ విద్యను 12 మీటర్లు పొడవు వెడల్పు గల చతురస్రాకారంలోని ఒక గట్టి ఉపరితలంపై నిర్వహిస్తున్నారు. ఈ ఉపరితలం క్రింద స్రింగులు లేదా ఫోం బ్లాక్స్ ల సహాయంతో అమర్చబడిన ప్లైవుడ్ ఉంటుంది. ఈ మొత్తం వేదికను స్ర్పింగ్ ఫ్లోర్ అంటారు. ఈ స్ర్పింగ్ ఫ్లోర్ దృఢముగా ఉండి జిమ్నాస్టులు విన్యాసాలలో భాగంగా పైకి ఎగరడానికి గట్టిగా అదిమినపుడు వీరు మరింత ఎత్తుకు వెళ్ళడానికి సహాయపడుతుంది. అలాగే గాలిలో పల్టీలు కొట్టి కిందికి దిగునపుడు వారు గాయాల పాలు అవకుండా దీని మెత్తటి ఉపరితలం వారికి రక్షణగా నిలుస్తుంది. జిమ్నాస్టులు ఈ ఫ్లోర్ విన్యాసాలలో భాగంగా 90 సెకెండ్లపాటు తమ విద్యలను ఈ ఫ్లోర్ పై ప్రదర్శిస్తారు. పోటీ స్థాయిని బట్టి జిమ్నాస్టులు ఫ్లోర్ విన్యాసాలను ప్రదర్శించవచ్చో లేదో నిర్ణయించుకోవచ్చు. అలాగే కొన్నిసార్లు ఫ్లోర్ విన్యాసాలు తప్పనిసరి జిమ్నాస్టిక్స్ విభాగంలో ఉన్నపుడు జిమ్నాస్టులు దీనిని తప్పనిసరిగా ప్రదర్శించాలి. ఫ్లోర్ పై జిమ్నాస్టులు విన్యాసాలు చేయునపుడు నేపథ్యములో సంగీతం వినిపించడం తప్పనిసరి. 3 నుండి 6 స్థాయిల వరకు అయా స్థాయిలలోని ప్రదర్శనలతో పాటు ఈ సంగీతం కూడా ఒకేలా ఉంటుంది. కానీ ఉన్నత స్థాయిలుగా పేర్కొనబడే 7 నుండి 10 స్థాయిలలో జిమ్నాస్టులు మరిన్ని కఠినతరమైన ప్రదర్శనలు చేయవలసి ఉంటుంది. అంతేకాకుండా వీరికి తమకు నచ్చిన ఎలాంటి పదములు లేని నేపథ్య సంగీతమును ఎంచుకొనే వెసులుబాటు కూడా ఉంటుంది. ఈ ప్రదర్శనలలో టంబ్లింగ్ టైల్స్, వరుసగా గాలిలోకి పల్టీలు కొట్టడం, గెంతడం, నృత్య ప్రదర్శనలు, అక్రోబాటిక్ నైపుణ్యములు మరయు ఒంటికాలిపై గిర గిరా తిరుగుట లాంటివి ఉంటాయి. పోటీలలో పాల్గొను జిమ్నాస్టులు నాలుగు టంబ్లింగ్ లైన్స్ వరకూ ప్రదర్శించవచ్చు. ఇందులో చేతుల ఆధారం తీసుకోకుండా కనీసం ఒక పోరాట భంగిమను అయినా ప్రదర్శించవలెను. వివిధ స్థాయిలలో జిమ్నాస్టులు ప్రదర్శించే టంబ్లింగ్ లైన్స్ సంఖ్య మారుతూ ఉంటుంది. అమెరికా దేశంలో జరిగె 7 వ స్థాయి పోటీలలో పాల్గొను జిమ్నాస్టులు కనీసం 2 నుండి 3 టంబ్లింగ్ లైన్స్ ప్రదర్శించవలసి ఉంటుంది. అలాగే 8 నుండి 10 స్థాయిల వరకు కనీసం 3 నుండి 4 వరకు టంబ్లింగ్ లైన్స్ ప్రదర్శించవలసి ఉంటుంది.

స్టిల్ రింగ్స్
హారిజాంటల్ బార్
ఫ్లోర్
లయబద్దమైన (రిధమిక్) జిమ్నాస్టిక్స్