సాధారణంగా, చమురు ఒలికిన సంఘటనలో జంతువులు, వృక్షాలూ రెండు విధాలుగా ప్రభావితం మౌతాయి: ఒలికిన చమురు వలన, దాన్ని శుభ్రపరిచే ప్రక్రియ వలనా. జలావరణంలో ఒలికిన చమురు పరిమాణానికీ, జీవవైవిధ్యంపై అది చూపే ప్రభావానికీ మధ్య సంబంధం స్పష్టంగా లేదు. సున్నితమైన వాతావరణంలో, అనువుగాని సమయంలో ఒలికే చమురు తక్కువ పరిమాణంలో ఉన్నా, పెద్ద యెత్తున హాని కలిగించవచ్చు. మరొక సమయంలో మరొక చోట లేదా అదే చోట పెద్దయెత్తున ఒలికే చమురు అంత హాని కలిగించక పోవచ్చు. ఒలికిన చమురు పక్షుల ఈకల్లోకి, క్షీరదాల బొచ్చు లోకీ చొచ్చుకుపోయి, దాని ఇన్సులేటింగ్ సామర్థ్యాన్ని తగ్గిస్తుంది. దాంతో ఉష్ణోగ్రత లోని హెచ్చుతగ్గులకు అవి తట్టుకోలేక పోతాయి. నీటిలో తేలడం వాటికి కష్టమౌతుంది. 

తమ పిల్లలను లేదా తల్లులను కనుగొనడానికి వాసనపై ఆధారపడే జంతువులు, ఒలికిన చమురు యొక్క బలమైన వాసన కారణంగా కనుక్కోలేవు. దీనివలన తల్లి, శిశువును తిరస్కరించడం, వదిలివేయడం జరిగి, పిల్లలు ఆకలితో అలమటించి, చివరికి చనిపోతాయి. చమురు, పక్షుల ఎగిరే సామర్థ్యాన్ని దెబ్బతీస్తుంది. ఆహారాన్ని సంపాదించుకోవడం వాటికి కష్టమౌతుంది. వేటాడే జంతువుల నుండి తప్పించుకోలేక పోతాయి. పక్షులు తమ ఈకలను శుభ్రం చేసుకునే క్రమంలో ఈకలకు అంటుకున్న చమురు వాటి పొట్టలోకి చేరుతుంది. అది జీర్ణవ్యవస్థను చికాకు పెట్టడం, కాలేయ పనితీరును మార్చడం, మూత్రపిండాలకు హాని కలిగించదం చేస్తుంది. ఈ సమస్యలకు ఆహార సంపాదన తగ్గడం కూడా తోడై, దేహంలోనిర్జలీకరణకు, జీవక్రియ అసమతుల్యతకూ దారితీస్తుంది. చమురుకు గురైన కొన్ని పక్షుల హార్మోన్ల సమతుల్యతలో మార్పులు ఏర్పడతాయి. వాటి లూటినైజింగ్ ప్రోటీన్‌లో కూడా మార్పులు ఏర్పడతాయి. మానవ జోక్యం లేకపోతే, చమురు ఒలకడంతో ప్రభావితమైన పక్షులలో ఎక్కువ భాగం చనిపోతాయి. చమురులో నానిన పక్షులను శుభ్రపరచాక కూడా మనుగడ సాగించ గలిగేవి ఒక శాతం కన్నా తక్కువేనని కొన్ని అధ్యయనాల్లో తేలింది. అయితే, మరికొన్ని సందర్భాల్లో మనుగడ రేటు తొంభై శాతానికి మించి ఉంది. ఉదా: ట్రెజర్ ఆయిల్ స్పిల్. 

బాగా బొచ్చు కలిగిన సముద్ర క్షీరదాలు కూడా చమురు గురైనపుడు పై విధంగానే ప్రభావితమవుతాయి. సముద్రపు ఓట్టర్‌లు, సీల్‌లపై ఏర్పడే చమురు పొర బొచ్చు యొక్క ఇన్సులేటింగ్ ప్రభావాన్ని తగ్గిస్తుంది. దాంతో, శరీర ఉష్ణోగ్రతలో హెచ్చుతగ్గులకు, హైపోథెర్మియకూ దారితీస్తుంది. చమురు జంతువును గుడ్డిగా చేసి, దానికి స్వీయ రక్షణ లేకుండా చేస్తుంది కూడా. నూనె దేహం లోపలికి తీసుకోవడం నిర్జలీకరణానికి కారణమవుతుంది, జీర్ణ ప్రక్రియను బలహీనపరుస్తుంది. జంతువులు విషపూరితం కావచ్చు. చమురు ఊపిరితిత్తులలోకి, కాలేయంలోకి ప్రవేశించి చనిపోవచ్చు. 

చమురును తినే బ్యాక్టీరియా మూడు రకాలు. సల్ఫేట్ తగ్గించే బ్యాక్టీరియా (SRB), ఆమ్లం ఉత్పత్తి చేసే బ్యాక్టీరియా వంటి ఎనరోబిక్ (గాలి లేని చోట జీవించేవి), సాధారణ ఏరోబిక్ బ్యాక్టీరియా (GAB). ఈ బ్యాక్టీరియాలు ప్రకృతి సహజంగా ఉంటాయి. పర్యావరణ వ్యవస్థ నుండి చమురును తొలగించడానికి ఇవి పనికొస్తాయి. 

వీటికి తోడు ఒలికిన చమురు గాలి నాణ్యతకు కూడా హాని కలిగిస్తుంది. ముడి చమురులో ఉండే రసాయనాలు ఎక్కువగా హైడ్రోకార్బన్లు. వీటిలో బెంజీన్స్, టోలూన్, పాలీ-అరోమాటిక్ హైడ్రోకార్బన్లు, ఆక్సిజనేటెడ్ పాలిసైక్లిక్ ఆరోమాటిక్ హైడ్రోకార్బన్ల వంటి విష రసాయనాలు ఉంటాయి. ఈ రసాయనాలు మానవ శరీరంలోకి పీల్చినప్పుడు ప్రతికూల ఆరోగ్య ప్రభావాలు ప్రవేశిస్తాయి. పైగా, ఈ రసాయనాలు వాతావరణంలోని ఆక్సిడెంట్ల వలన ఆక్సీకరణం చెంది, వాతావరణంలోకి ఆవిరైన తరువాత సన్నటి రేణువులుగా ఏర్పడతాయి. ఈ కణాలు ఊపిరితిత్తులలోకి చొచ్చుకుపోతాయి. విష రసాయనాలను మానవ శరీరంలోకి తీసుకువెళతాయి. నూనెను కాల్చడం వలన మసి కణాల వంటి కాలుష్యం ఏర్పడుతుంది. ఒలికిన చమురును శుభ్రపరిచే, పునరుద్ధరించే క్రమంలో, నైట్రిక్ ఆక్సైడ్లు, ఓజోన్ వంటి వాయు కాలుష్య కారకాలను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. డీప్‌వాటర్ హొరైజన్ సంఘటన సమయంలో, గల్ఫ్ తీరంలోని గాలి నాణ్యతలో గణనీయమైన సమస్యలు కనిపించాయి. తీరప్రాంతాలలో ఆరోగ్య ప్రమాణాలను కాలుష్య కారకాలు అధిగమించాయని గాలి నాణ్యత పర్యవేక్షణ డేటా చూపించింది. 

అతిపెద్ద చమురు ఒలికిన ప్రమాదాలు
శుద్ధి, పునరుద్ధరణ
పర్యావరణంపై ప్రభావాలు
ఒలికిన చమురు పరిమాణం