విలియం కోట లోని సుప్రీమ్ కోర్ట్ లో 1775 లో మహారాజా నందకుమార్ పై జరిగిన నేర విచారణకు ప్రధాన న్యాయమూర్తి సర్ ఎలిజా ఇంపీ అధ్యక్షత వహించాడు. జూరీలో వున్న ఇతర న్యాయమూర్తులు సీజర్ లీ మెయిస్టర్, జాన్ హైడ్. సుప్రీమ్ కోర్ట్ లో ఈ విచారణ ఒక తంతుగా మారింది. ఒక విధంగా కంగారూ కోర్ట్ విచారణ లాంటిది సాగింది. న్యాయ ప్రమాణాలు సరిగా పాటించక, భారతదేశంలో అనుసరించాల్సిన న్యాయం ఏదో కచ్చితంగా తేల్చకుండానే, ముందుగానే నిర్ణయమైపోయిన ఒక తీర్పు కోసం అన్నట్లు నేర విచారణ సాగింది అని చరిత్ర కారులు పేర్కొన్నారు.

బ్రిటిష్ పార్లమెంటు ఆమోదించిన రెగ్యులేటింగ్ చట్టం, 1773 ప్రకారం కలకత్తాలో సుప్రీమ్ కోర్ట్ ఏర్పాటయింది. ఈ సుప్రీమ్ కోర్ట్ తీర్పులు చెప్పేటప్పుడు ఏ న్యాయం (Law) ప్రకారం చెప్పవలెనో ఆనాటి రెగ్యులేటింగ్ చట్టం నిర్దేశించలేదు. ప్రతివాదికి సంబంధించిన న్యాయం లేదా పాలకులైన బ్రిటిష్ వారికి సంబంధించిన న్యాయం వీటిలో ఏ న్యాయాన్ని అనుసరించి తీర్పు చెప్పవలేనో తేల్చలేదు. పాలిత దేశానికి తీర్పులు చెప్పేటప్పుడు అది పాలిత ప్రజల యొక్క వ్యక్తిగత న్యాయం (Personal Law) ను పాటించాలా లేదా అనేది ఇతమిద్ధంగా నిర్ణయించకపోవడంతో, నాటి సుప్రీమ్ కోర్ట్ న్యాయమూర్తులు తమకు మాత్రమే తెలిసిన బ్రిటిష్ న్యాయం (British Law) ను ఇండియాకు దిగుమతి చేసారు. దొంగ సంతకం (ఫోర్జరీ) చేసిన నేరానికి బ్రిటిష్ న్యాయం ప్రకారం ఉరిశిక్ష విధించవచ్చు కాని హిందూ న్యాయం ప్రకారం కాదు.

ఇంగ్లీష్ చట్టం, ఇంగ్లీష్ భాష ఏమాత్రం పరిచయం లేని, ఇంగ్లీష్ వారి ఆచారాలు, న్యాయవిధానాలు ఏమాత్రం తెలియని ఒక స్థానిక బెంగాలీ ప్రముఖుని బ్రిటీష్ చట్టాలను అనుసరించి విచారించారు. విచారణ ఎనిమిది రోజుల పాటు (1775 జూన్ 8 నుండి 16 వరకు) సాగింది. బలహీనమైన, నిరూపించబడలేని సాక్ష్యాలను పరిగణనలోనికి తీసుకొని 1775 జూన్ 16 న ప్రధాన న్యాయమూర్తి ఇంపే మహారాజా నందకుమార్ ను దోషిగా గుర్తించి, మరణ శిక్షను విదిస్తూ తీర్పు ప్రకటించాడు.

అయితే ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే ఈ కేసును విచారించి, రాజా నంద కుమార్ కి ఉరిశిక్ష విధించిన నాటి సుప్రీమ్ కోర్ట్ ప్రధాన న్యాయమూర్తి ఎలిజా ఇంపే, బెంగాల్ గవర్నర్ జనరల్ వారన్ హేస్టింగ్స్కు బాల్య స్నేహితుడు. ఇరువురూ ఒకే స్కూల్ లో చదువుకొన్నారు.

వారసత్వం
ప్రారంభ జీవితం
కోర్టు చేసిన హత్య
న్యాయవిచారణ