19వ శతాబ్దంలోని పారంభ సంవత్సరాలలో కెమెరాని కనుగొనటంతో కనుగొనబడిన ఫోటోగ్రఫీ అప్పటి సాంప్రదాయిక మాధ్యమాలైన చిత్రకళ, శిల్పకళ కంటే ఎక్కువ వివరాలని బంధించేగలిగేది. వాడుకలోకి తీసుకురాగల ఒక పద్ధతిగా 1820 లలో రసాయనిక ఫోటోగ్రఫీతో మొదలైనది. ఫ్రెంచి ఆవిష్కర్త నిసేఫోర్ నీప్సే 1822లో మొట్టమొదటి శాశ్వత చిత్రాన్ని ముద్రించిననూ, తర్వాత దానిని డూప్లికేట్ చేసే ప్రక్రియలో అది చెడిపోయింది. 1825 లో నీప్సే మరల సఫలీకృతుడైనాడు. తన కెమెరా అబ్స్క్యూరాతో మొట్టమొదటి శాశ్వత ఫోటోగ్రాఫ్ వ్యూ ఫ్రం ద విండో ఎట్ లే గ్రాస్ (View from the Window at Le Gras) 1826లో సృష్తించారు.

తన ఫోటోలు ఎక్స్పోజరుకై 8 గంటల సమయం తీసుకోవటం వలన వేరో ప్రక్రియ కోసం కృషి చేసాడు. 1816 లో జోహాన్ హెన్రిచ్ షూల్జే సిల్వర్, సుద్దల కలయిక కాంతికి బహిర్గతం అయితే నల్లబడుతుంది అని కనుగొన్నాడని తెలుసుకొని నీప్సే లూయీస్ డాగురెతో కలసి సిల్వర్ కాంపౌండ్ ల పై ప్రయోగాలు మొదలు పెట్టారు. నీప్సే 1833 లో మరణించిననూ డాగురే తన ప్రయోగాలని కొనసాగించి 1837లో డాగురోటైప్ని కనుగొన్నాడు. 1838 లో ప్యారిస్ నగరంలోని ఒక వీధిలో ఒక వ్యక్తి తన బూట్లని పాలిష్ చెయ్యించుకోవటానికి కొన్ని నిముషాలు ఆగటంతో డాగురే అతనిని చిత్రీకరించాడు. తన ఫార్ములాని ప్రపంచానికి ఫ్రాన్స్ దేశం ఇచ్చే కానుకగా ప్రకటించినచో అతనికి పెన్షన్ చెల్లించే ఒప్పందానికి ఒగ్గి 1839 న ఆ ప్రకారమే చేశాడు.

అయితే 1832 నాటికి హెర్కుల్స్ ఫ్లారెన్స్ బ్రెజిల్లో ఇంచుమించు ఇదే ప్రక్రియని అవలంబించి దీనిని ఫోటోగ్రఫీగా వ్యవహరించగా, అప్పటికే ఇంగ్లీషు ఆవిష్కర్త విలియం హెన్రీ ఫాక్స్ టాల్బట్ సిల్వర్ ప్రక్రియ చిత్రాన్ని శాశ్వతీకరించటానికి మరొక ప్రక్రియని కనుగొన్నా, దానిని రహస్యంగా ఉంచాడు. డాగ్యురే ప్రక్రియని తెలుసుకొన్న తర్వాత దానినే మరింత అభివృద్ధి చేసి పోర్ట్రెయిట్ లని జనాదరణ పొందేలా చేశాడు. 1840 కి నెగిటివ్ లని రూపొందించే క్యాలోటైప్ ప్రక్రియని కనుగొన్నాడు. 1835 లో ల్యాకోక్ అబ్బే లోని ఓరియల్ కిటికీ ఇప్పటివరకూ తెలిసిన అతి పురాతమైన నెగటివ్ గా గుర్తించబడింది.

ఆధునిక పద్ధతుల పై జాన్ హర్షల్ చాలా కృషి చేశాడు. ఇప్పుడు బ్లూ-ప్రింట్ గా వ్యవహరించబడే సయనోటైప్ పద్ధతిని కనుగొన్నాడు. ఫోటోగ్రఫీ, నెగిటివ్, పాజిటివ్ పదాలని మొట్టమొదటిసారిగా ఉపయోగించాడు. 1819 లో సోడియం థయోసల్ఫేట్ సిల్వర్ హాలైడ్ లని కరిగించే ద్రావణిగా గుర్తించి, 1839 లో ఇది ఫోటోల స్థిరీకరించి మన్నగలిగేలా చేస్తుందని టాల్బట్, డాగురే లకి సమాచారమందించాడు. 1839 లో మొదటి గ్లాస్ నెగటివ్ ని తయారు చేశాడు.

మార్చి 1851 లో ఫ్రెడరిక్ స్కాట్ ఆర్చర్ ద కెమిస్ట్ అనే పత్రికలో వెట్ ప్లేట్ కొల్లాడియన్ (wet plate collodion) ప్రక్రియని ప్రచురించాడు. 1852, 1860 లలో డ్రై ప్లేట్ లు కనుగొనేవరకు ఈ ప్రక్రియని చాలా విరివిగా ఉపయోగించేవారు. కొలాడియన్ ప్రక్రియ మూడు ఉపసమితులు కలిగి ఉంటుంది; ఆంబ్రోటైప్ (గాజు పై పాజిటివ్ చిత్రం), ఫెర్రోటైప్ లేదా టిన్ టైపు (లోహం పై పాజిటివ్ చిత్రం), ఆల్బుమెన్ లేదా సాల్ట్ పేపర్ పై నెగటివ్ చిత్రం.

19వ శతాబ్దంలో ఫోటోగ్రఫిక్ గ్లాస్ ప్లేట్ లపైన, ముద్రణలో చాలా అభివృద్ధి జరిగింది. 1884 జార్జ్ ఈస్ట్మన్ ఫోటోగ్రఫిక్ ప్లేట్ ల స్థానే ఫిలింని ఉపయోగించే సాంకేతికతని కనుగొన్నాడు.

1908 లో గాబ్రియల్ లిప్మన్ వ్యతీకరణ పద్ధతి ద్వారా ఫోటోలలో రంగులను పునరుత్పత్తి చేయగల లిప్మన్ ప్లేట్ ను కనుగొన్నందుకు గాను, భౌతిక శాస్త్రంలో అతడికి నోబుల్ బహుకరింపబడింది.

ఫిలిం ఫోటోగ్రఫి యొక్క భవితవ్యం
ఉపయోగాలు
తొలి కెమెరాల ఫోటోగ్రఫి
చరిత్ర