అర్జునుడు ఒకరోజు మనసు దిటవు చేసుకుని రుక్మిణి, సత్యభామ తదితరులను సమావేసపరిచి తాను దారుకునితో బలరామ శ్రీకృష్ణులను వెదకడము అక్కడ బోయవాడు కనిపించడము అతడిని స్రీకృష్ణుని గురించి అదగడము వరకు చెప్పి ఆ తరువాత ఏడుస్తూ ఉండి పోయాడు. వారందరికి బలరామ శ్రీకృష్ణులు పరమ పదించారు అన్న విషయమర్ధమైంది. అందఱూ పెద్ద పెట్టున రోదించడం మొదలు పెట్టారు. కొంతసేపు అయిన తరువాత వారు మనసు దిటవు చేసుకుని " నాయనా ! అర్జునా ! అయినది ఏదో అయినది. తరువాత ఏమి జరిగినదో చెప్పు " అన్నారు. అర్జునుఁడు " దారుకుఁడు నేను బలరామ, కృష్ణులను వెదుకుతూ ద్వారకానగరము మఱచాము. రోజులు లెక్కించి ఆ మరునాఁడు ద్వారక మునిఁగి పోతుంది అని తెలుసుకున్నాము. ఈ విషయము మీకు చెబితే మీరు చేయవలసిన కార్యక్రమాలలో మునిగిపోయి ద్వారకానగరముతో సహా మునిగి పోతారని భావించి మేమే బలరామ కృష్ణులకు అంత్యక్రియలు నిర్వహించాము. ఆ రాత్రికి రాత్రి మిమ్ములను ద్వారకానగరము దాటించాము. మీ అందరి ప్రాణాలను రక్షించాలని ఇలా చేసాము కాని నా మనసులో ఏదో తప్పు చేసానన్న బాధ వేధిస్తున్నది. ఏమీ చేయలేని పరిస్థితి. మీరంతా నన్ను మన్నించి నాకు ఏపాపము అంటకుండా చూడడండి " అని వారికి ప్రణామము చేసాడు. రుక్మిణీ తదితరులు అర్జునుని లేవనెత్తి " నాయనా అర్జునా ! విధి నిర్ణయము అలా ఉంటే నీవు మాత్రము ఏమి చేస్తావు ? నీవేమి కావాలని చెయ్యలేదు కదా ! ఇక జరగవలసిన కార్యక్రమాలు చూడు " అన్నారు. శ్రీకృష్ణుడి ఎనిమిది మంది భార్యలలో రుక్మిణీ, జాంబవతీ తదితరులు శ్రీకృష్ణునితో సహగమనము చేస్తామని అన్నారు. అది విని బంధువులు అందఱూ ఏడ్చారు. వారిని వారించడానికి ప్రయత్నించారు. కాని వారు వినలేదు. వారిని పల్లకీలలో ఊరెఱిఁగించి చితి వద్దకు తీసుకు వచ్చారు. గంధపు చెక్కలతో చితిఁబేర్చి బ్రాహ్మణులు అగ్ని కార్యము నిర్వహించారు. సహగమనము చెయఁదలచిన వారు చితిలోనికి దూకారు. సత్యభామా తదితరులు తపసు చేసుకోవడనికి అడవులకు వెళ్ళారు.

అర్జునుడు ద్వారకాపుర వాసులను హస్థినకు ఆహ్వానించుట
శ్రీకృష్ణుడు వైకుంఠమును చేరుట
శ్రీకృష్ణ నిర్యాణ వార్తను ఎఱిఁగించుట
బలరాముని పరలోక యాత్ర