1885 లో జాంజిబారు తీర ప్రాంతాలలోని సుల్తానుల మీద ఒక జర్మనీ సంరక్షక వ్యవస్థను స్థాపించిన నాటి నుండి కెన్యా కాలనీల చరిత్ర మొదలైంది. 1888 లో ఇంపీరియలు బ్రిటిషు ఈస్టు ఆఫ్రికా కంపెనీ రాకతో అది కొనసాగింది. 1890 లో జర్మనీ దాని తీరప్రాంతాలను బ్రిటనుకు అప్పగించినప్పుడు ఇంపీరియలు ప్రత్యర్థిత్వం నిరోధించబడింది. దీని తరువాత దేశం గుండా కెన్యా-ఉగాండా రైల్వే నిర్మాణం జరిగింది.

రైల్వే నిర్మాణం కొన్ని జాతి సమూహాలచే నిరోధించబడింది - ముఖ్యంగా నార్సీ 1890 నుండి 1900 వరకు పది సంవత్సరాలపాటు ఓర్కోయియోటు కోయిటలెలు ఆరాపు సంయోయి నేతృత్వంలో నంది ప్రజల చేత నిరోధించబడింది. అయినప్పటికీ బ్రిటీషు చివరికి రైల్వేని నిర్మించింది. రైల్వే భవనాన్ని భంగపరచకుండా నివారించడానికి స్థానిక రిజర్వులో నంది ప్రజలను (తొలి జాతి సమూహం) నియమించారు. 

రైల్వే నిర్మాణం సమయంలో భారతీయుల గణనీయమైన ప్రవాహం ఏర్పడింది. వీరు నిర్మాణ పనులకు అవసరమైన నైపుణ్యం కలిగిన మానవ వనరులను అందించారు. వారు, వారి సంతతివారిలో ఎక్కువమంది తరువాత కెన్యాలో స్థిరపడ్డారు. ఇస్మాయిలీ ముస్లిం, సిక్కు సమాజాలు వంటి అనేక విభిన్న భారతీయ వర్గాలుగా ఉన్నారు.

త్సావో గుండా రైల్వే నిర్మాణ సమయంలో, అనేక భారతీయ రైల్వే కార్మికులు, స్థానిక ఆఫ్రికా కార్మికులమీద త్సావో మానీటర్లు అని పిలిచే రెండు సింహాలు దాడి చేశాయి.
1914 ఆగస్టులో మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభమైన సమయంలో బ్రిటీషు ఈస్టు ఆఫ్రికా గవర్నర్లు, జర్మనీ తూర్పు ఆఫ్రికా యువ కాలనీలను ప్రత్యక్ష పోరాటాల నుండి తొలగించటానికి చేసిన ప్రయత్నంలో ఒక ఒప్పందం చేసుకున్నాయి. లెఫ్టినెంటు కల్నలు " పాలు వాను లెటోవు-వోర్బెకు " జర్మనీ సైనిక దళాల ఆధిపత్యాన్ని సాధించాడు. సాధ్యమైనంతవరకు అనేక బ్రిటిషు వనరులను కట్టడి చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. పూర్తిగా జర్మనీ నుండి కత్తిరించిన వాన్ లెటోవు ఒక సమర్థవంతమైన గెరిల్లా యుద్ధతంత్ర పోరాటం నిర్వహించి బ్రిటీషు సరఫరాలను స్వాధీనం చేసుకుని అజేయమైన నిలిచాడు. 1918 లో ఆర్మిస్ట్రీసు సంతకం చేసిన పద్నాలుగు రోజుల తరువాత ఆయన ఉత్తర రోడేషియా (ప్రస్తుత జాంబియా) లో లొంగిపోయాడు.

వాను లెటోను వెంటాడటానికి బ్రిటీషు భారతదేశంలో బ్రిటీషు ఇండియను ఆర్మీ దళాలను మోహరించింది. లోపలికి ప్రవేశించడానికి దూరాన్ని రవాణా చేయగల లాజిస్టిక్సును అధిగమించడానికి పెద్ద సంఖ్యలో పోర్టర్లు అవసరమయ్యారు. ఫలితంగా క్యారియరు కార్ప్సు ఏర్పడింది. అంతిమంగా దీని కొరకు 4,00,000 మంది ఆఫ్రికన్లను సమీకరించారు. ఇది వారి దీర్ఘకాల రాజకీయీకరణకు తోడ్పడింది.

1920 లో తూర్పు ఆఫ్రికా ప్రొటెక్టరేటు ఒక కాలనీగా మారింది. కెన్యాపర్వతం దాని ఎత్తైన పర్వతంగా మార్చింది.
20 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో అంతర్గత కేంద్ర పర్వత ప్రాంతాలు బ్రిటీషు, ఇతర ఐరోపా రైతులు స్థిరపడ్డారు. వీరు సంపన్న వ్యవసాయ కాఫీ, టీ తోటల యజమానులు అయ్యారు. (1937 లో ప్రచురించబడిన డానిషు రచయిత బారోనెసు కారెను వాను బ్లిక్సెను-ఫైనేకే రచించిన ఒక వలసరాజ్యపు దృక్పథం నుండి ఈ కాలం మార్పు ఒక వర్ణన కనుగొనబడింది.) 1930 నాటికి సుమారుగా 30,000 మంది వైటు సెటిలర్లు ఈ ప్రాంతంలో నివశించి, రాజకీయ పలుకుబడి కారణంగా మార్కెటు ఆర్ధిక వ్యవస్థకు వారి సహకారం అందించారు.

కేంద్ర పర్వత ప్రాంతప్రాంతాలలో ఇప్పటికే కికుయువు ప్రజలు ఒక మిలియను మందికి పైగా నివసించేవారు. వీరిలో చాలామంది ఐరోపియన్లు ఉన్నారు. పర్వతపాద ప్రాంతాలలో భూమి ఆధీనత వాదనలు లేవు. రైతులుగా నివసించారు. వారి ఆసక్తులను కాపాడటానికి స్థిరపడిన వారు కాఫీతోటల పెంపకం నిషేధించారు. ఒక గుడిసెను పన్నును ప్రవేశపెట్టారు, భూమిలేని వారు వారి కార్మికులకు వారి సేవకు బదులుగా అతి తక్కువ భూమిని మంజూరు చేశారు. నగరాలకు భారీ ఎత్తున వలసల కారణంగా క్షీణించించింది. భూమి నుండి లభిస్తున్న ఆదాయం క్షీణించింది. 1950 లలో కెన్యాలో నివసిస్తున్న 80,000 మంది సెటిలర్లు ఉన్నారు.
రెండో ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో యునైటెడు కింగ్డం కెన్యా మానవ వనరులకు ఒక ముఖ్యమైన వనరుగా ఉంది. 1940-41లో ఇటలీ దళాలు ఆక్రమించినప్పుడు మిత్రరాజ్యాల దళాలు, ఇటాలియను దళాల మధ్య జరిగిన పోరాటంలో కెన్యా కూడా ఉంది. వాజిరు, మలింది మీద కూడా బాంబు దాడి చేశారు.

1952 లో ప్రిన్సెసు ఎలిజబెతు, ఆమె భర్త ప్రిన్సు ఫిలిపు కెన్యాలోని ట్రెయాప్ప్సు హోటల్ వద్ద సెలవుదినం విడిది చేసారు. ఆసమయంలో ఆమె తండ్రి ఐదవ జార్జి తన నిద్రలో మరణించాడు. యువ యువరాణి తన పర్యటనను తగ్గించుకుని తన సింహాసనాన్ని స్వీకరించడానికి వెంటనే ఇంటికి తిరిగి వెళ్ళింది. ఆమె 1953 లో వెస్ట్మినిస్టరు అబ్బేలో క్వీన్ రెండవ ఎలిజబెతు కిరీటంను ధరించింది. రాజదంపతులతో వెళ్ళిన బ్రిటీష్ వేటగాడు, కంసర్వేషనిస్టు జిం కార్బెటు (రాజ జంటతో కలిసి) దీనిని ధరింపజేసాడు.

క్రీడలు
ఆర్ధికరంగం
బ్రిటిషు కెన్యా (1888–1962)
మౌ మౌ తిరుగుబాటు