ఆరంభకాలంలో హంగేరియన్ భాష ఒక రూనిక్-లాంటి లిపిలో రాయబడింది (ఆధునిక సాహిత్యంలో ఇది సాహిత్యంలో ఉపయోగించబడలేదు). హంగేరి మొదటి స్టీఫెన్ (1000-1038) పాలనలో క్రిస్టియనిజం తరువాత లాటిన్ అక్షరమాలకు దేశం మారిపోయింది. అనేక హంగేరియన్ నిబంధనలను కలిగి ఉన్న టిహనీ (1055) వ్రాతపూర్వకంగా లభిస్తున్న పురాతనమైన హంగరీ భాషలో వ్రాసిన రికార్డుగా అబ్బే స్థాపించిన చార్టులో ఉంది. వాటిలో "ఫెహర్వారుకు సైనిక రహదారి" రెహ మెనే హూడు ఉతు రే, పత్రంలో ఉన్న మిగిలిన సమాచారం లాటిన్లో వ్రాయబడింది.
హలోటీ బేజెట్ అస్ కోనియోర్జేస్ (1192-1195) అందించిన అంత్యక్రియల ఉపన్యాసం, ప్రార్థన ( లాటిన్ ఉపన్యాసం అనువాదం) హంగరీ భాషలో ఇప్పటికీ మిగిలి ఉన్న పురాతనమైన పూర్తి పాఠంగా భావించబడుతుంది.

13 వ శతాబ్దం నుంచి లాటిన్ నుండి (చాలా కఠినమైన అనువాదం కాదు) అనువదించబడిన పురాతన హంగేరియన్ మేరీ లెమెంట్స్ (ఓమాగియర్ మారియా-సిరాలోం) ఇప్పటికీ ఉనికిలో ఉన్న పురాతన ఉరలిక్ పద్యంగా గుర్తించబడుతుంది. హంగరీ చరిత్ర గురించి మొదటి గ్రంథస్థంచేయబడిన సైగే కేజై రచించిన అన్యాపన్, గెస్టా హన్నోరమ్ ఎట్ హంగర్రోరం ("హన్స్ అండ్ ది హంగేరిస్ డీడ్స్") అని పిలవబడే రచన, అఙాత రచయితచే వ్రాయబడిన గెస్టా హంగరారోం ("హంగేరి డీడ్స్") రెండూ లాటిన్లో ఉన్నాయి. ఈ కథలు చరిత్రను పురాణాలతో మిశ్రితం చేసాయి కనుక చారిత్రకంగా ఇవి ఏసమయంలోనూ ప్రామాణికమైనవిగా అంగీకరించబడ లేదు. లూయిస్ ది గ్రేట్ కోసం వ్రాయబడిన కెపెస్ క్రోనికా (ఇల్లస్ట్రేటెడ్ క్రానికల్)మరొక చర్తిత్ర ఉంది.

కింగ్ మాథియాస్ (1458-1490) పాలనలో పునరుజ్జీవన సాహిత్యం వృద్ధి చెందింది. జానస్ పన్నోనియస్ లాటిన్లో రాసినప్పటికీ హంగేరియన్ సాహిత్యంలో అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తులలో ఒకరిగా పరిగణించబడడమేగాక ఈ కాలంలో ఏలైక హంగేరియన్ హ్యూమనిస్ట్ కవిగా గుర్తింపు పొందాడు. మాథియా పాలనలో బుదవాలో అంత్రాస్ హెస్ మొదటి ప్రింటింగ్ హౌస్ స్థాపించాడు. హంగరీలో మొట్టమొదటి పుస్తకంగా క్రోనికా హంగరారోం ముద్రించబడింది. ఈ కాలానికి చెందిన కవులలో బాలిన్ట్ బాలస్సీ (1554-1594), మిక్లోస్ జ్రినిని (1620-1664) అత్యంత ముఖ్యమైనవారిగా గుర్తించబడ్డారు.

అతడి కవితలు మూడు విభాగాలుగా విభజించబడతాయి: ప్రేమ కవితలు, యుద్ధ పద్యాలు, మత కవితలు. జ్రినియి అత్యంత ముఖ్యమైన ఇతిహాసం రచన " సైజిటి వెస్సెడెలెమ్ " (1648/49 లో వ్రాసిన "సైజిట్ బెదరం") ఇలియడ్ శైలిలో వ్రాయబడింది. స్జెట్వర్ ముత్తాత స్జెట్వర్ కోటను రక్షించడానికి ప్రాణాలు అర్పించిన అదే ప్రదేశంలో స్జిట్వార్ చేసిన వీరోచిత యుద్ధాన్ని ఈ రచన వివరిస్తుంది. మతపరమైన సాహిత్య రచనల్లో అత్యంత ముఖ్యమైనది 1590 లో గ్యాస్కర్ కరోలీ రచించిన గోన్క్ ప్రొటెస్టంట్ పాస్టర్ బైబిల్ అనువాదం (చరిత్రలో రెండవ హంగేరియన్ బైబిల్ అనువాదం). ఇది బైబిల్ ఆఫ్ విజ్సోలీ అని పిలవబడింది.
హంగేరియన్ జ్ఞానోదయం ఫ్రెంచ్ జ్ఞానోదయం తరువాత యాభై సంవత్సరాల తరువాత జరిగింది. మొదటి జ్ఞానోదయ రచయితలు మరియా థెరిసియా (" అంగరక్షకులు "), గైర్గీ బెస్నియేయ్, జానోస్ బాట్సానియి, ఇతరులు ఉన్నారు. ఆ సమయములో ఉన్న కవులలో మిహాలీ సాకునానై విటేజ్, డానియల్ బెర్జేసెని ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉన్నారు. ఫెర్రెంజ్ కాజిన్జియా గొప్ప భాష సంస్కరణ కర్తగా గుర్తించబడ్డాడు. ఈ సమయంలో హంగేరియన్ భాష అన్ని రకాల శాస్త్రీయ వివరణలు ఇవ్వడానికి అనుకూలంగా మారింది. నూతన ఆవిష్కరణలను వివరించడానికి అనేక నూతన పదాలు ఉపయోగించబడ్డాయి.

హంగరీ సాహిత్యం ఇటీవలే హంగరీ సరిహద్దుల వెలుపల కీర్తి పొందింది (ఎక్కువగా జర్మనీ, ఫ్రెంచ్, ఇంగ్లీష్లో అనువాదాలు). సాన్డోర్ మారీ, పెటర్ ఎస్తేర్జి, పెటర్ నదాస్, ఇమ్రే కేర్టేజ్ వంటి కొంతమంది ఆధునిక హంగేరియన్ రచయితలు జర్మనీ, ఇటలీలలో బాగా ప్రజాదరణ పొందారు. హొలోకాస్ట్ నుండి ప్రాణాలతో బయటపడిన సమకాలీన యూదు రచయిత, 2002 లో సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతిని గెలుచుకున్నాడు. పురాతన హంగరీ సాహిత్యం, హంగేరియన్ కవిత్వం హంగరీ వెలుపల దాదాపు పూర్తిగా వెలుగు చూడలేదు. 19 వ శతాబ్దపు హంగేరియన్ కవి అయిన జానోస్ అరానీ రచనలు (ముఖ్యంగా ఆయన బల్లాడ్సు) ఇప్పటికీ హంగరీ ప్రజలు ఆదరిస్తున్నారు. 1848 లో సాన్డోర్ పెతోఫీ, ఎండ్రే అడి, మిహాలీ బేబిట్స్, డిజ్సో కోస్జొటోలానీ, అటిలా జోసెఫ్, మిక్లోస్ రాడ్ని, జానోస్ పిలిన్‌స్కీ విప్లవ కవులుగా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఇతర హంగేరియన్ రచయితలు లాస్లో క్రాస్జ్నహోర్కై, ఫెరెంజ్ మోరా, గెజా గార్డొనీ, స్జిగ్మండ్ మోరిక్జ్, గైల ఇల్లేస్, ఆల్బర్టు వాస్, మిక్లోస్ స్జెంట్కుతి, మగడా స్జాబో, స్టీఫెన్ విజిన్‌స్జేయ్ అధికంగా గుర్తింపు పొందారు.

ఆహారసంస్కృతి
ఆరోగ్యం
సాహిత్యం
జానపద కళలు