మేకా మూర్తియ్యగారు పెద్ద రైతు. సుమారు 400 ఎకరములు కొని సాగు చేసారు. మూడు తరముల తర్వాత అధిక సంతానము కారణంగా చిన్న రైతులైనారు, కొందరు మరల వలస బాట పట్టవలసి వచ్చింది. చౌకగా భూములు లభ్యమైన చోటుకు,కొత్తగా నీటి వనరులు ఏర్పడుతున్న ప్రాంతములకు తరలి వెళ్ళారు. అలా వెళ్ళిన వారు నిజమాబాదు చుట్టుపక్కల, మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలోని ఆలంపూరు, కర్నాటకలోని బళ్ళారి, సిరిగుప్ప, దావణగిరి, షిమోగ,కృష్ణాజిల్లాలోని దాలిపర్రు, కోసూరు, కొత్తూరు, అద్దంకిలో స్థిరపడ్డారు. వ్యవసాయం కోసం వెళ్ళినవారు,ఉద్యోగ,వ్యాపార నిమిత్తం వెళ్ళి విజయవాడ,హైదరాబాదు, విశాఖపట్నం, అమెరికాలో ఉన్న వారు మొత్తము సుమారు 300 కుటుంబాలు వరకు ఉండవచ్చు. ప్రస్తుతం (2015నాటికి) మేకావారిపాలెంలో 70 మంది మాత్రమే ఉన్నారు. గుత్తికొండ, కుర్రా వారి రెండు కుటుంబములు మేకా వారికి బంధుత్వము రీత్యా తర్వాత కాలంలో మేకావారిపాలెంకు వచ్చారు. ఈ రెండు కుటుంబాల సంతతికి మేకా వారి 6వ, 7వ తరాల వారితో కూడా వివాహ భాంధవ్యాలు ఏర్పడ్డవి. కుర్రా వారి అన్నదమ్ములలో పెద్దవారైన వెంకటరత్నంగారు పశువైద్యం ద్వారా సమాజసేవ చేసారు. సూడిపశువులు ఈత సమయంలో ఏమైనా ఇబ్బందులు ఎదుర్కుంటే పశువైద్యులకు కూడా అంతుపట్టని సమస్యలను ఆయన పరిష్కరించేవారు. ప్రస్తుతం మేకావారిపాలెంలో కమ్మకులస్తులతో పాటు 40 గౌడ, 30 కాపు కుటుంబాలు ఉన్నాయి. ఈ మూడు కులాల వారు మైత్రీభావంతో ఒకరిపైనొకరు ఆదారపడి జీవిస్తున్నారు. 9వ తరంలో అందరూ విద్యను అభ్యసించడం వలన మేకా వారికి ఉన్నసాగు భూములన్నిటినీ ఆ గ్రామంలో ఉన్న కాపు, గౌడ, ఇతర కులస్తులు కౌలు చేస్తునారు.

puritigadda

వలస బాట
గ్రామం పేరు వెనుక చరిత్ర
గ్రామ భౌగోళికం
గ్రామ ప్రముఖులు