ਪੰਜਾਬੀ ਕਲਾ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਹੈ।ਲਲਿਤ ਕਲਾ ਤੇ ਉਪਯੋਗੀ ਕਲਾ।ਉਪਯੋਗੀ ਕਲਾ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ।ਇਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਲਲਿਤ ਕਲਾ ਉਪਯੋਗੀ ਕਲਾ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਹੈ ।ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸੁਹਜਵਾਦੀ ਰੁਚੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮੁਲਤਾਨ ਦੀ ਛੀਟ, ਕਸੂਰ ਦੀ ਤਿੱਲੇ ਦੀ ਲੱਗੀ ਜੁੱਤੀ, ਬਹਾਵਲਪੁਰ ਦੀ ਸੁਰਾਹੀ,ਪੋਠੋਹਾਰ ਦੀ ਫੁਲਕਾਰੀ, ਲਹਿੰਦੀ ਦਾ ਕਮੀਜ ਤੇ ਸੂਈ ਨਾਲ ਕੱਢੀ ਪਿੱਠ ਦੀ ਜਾਲੀ ਪਿਛਲੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ । ਪੱਖੀ ਦੇ ਛੇਤਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੇਰਾਂ, ਪੱਛੀਆਂ, ਪਛੜੇ ਅਤੇ ਥਾਲੀਆਂ, ਪੱਛਮੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸਨ ।

ਗਹਿਣਾ ਵੀ ਕਲਾ ਦਾ ਇਕ ਨਮੂਨਾ ਹੈ ,ਜਿਸਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਹੂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਚਮਕਾਂਦੀ ਹੈ ।ਇਹ ਵੀ ਲਲਿਤ ਕਲਾ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਹੈ ।ਜਿਸਦਾ ਉਪਯੋਗ ਸਿਵਾਏ ਪਦਾਰਥਕ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਆਨੰਦ ਦੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀ ।

ਸ਼ਿਲਪ ਕਲਾ
ਪੰਜਾਬੀ ਕਲਾ
ਭੂਮਿਕਾ
ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ