<poem>
ਗਿੱਧਿਆਂ ਦੇ ਜਾਵਾਂ ਨੀ ਮੈਂ ਪਾਵਾਂ ਨੱਚ ਧਮਾਲਾਂ
ਪਾਉਣ ਨੀਵੀਆਂ ਮੋਰ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਦੇਖ ਮੇਰੀਆਂ ਚਾਲਾਂ
ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧਕੇ ਮੇਰੀ ਝਾਂਜਰ ਕਰੇ ਕਮਾਲਾਂ
ਜੀ ਕਰਦਾ ਇਹ ਝਾਂਜਰ ਪਾ ਕੇ ਉਡ ਜਾ ਕਬੂਤਰ ਬਣਕੇ,
ਛਣਕਾਟਾ ਪੈਂਦਾ ਗਲੀ–ਗਲੀ, ਮੇਰੀ ਐਸੀ ਝਾਂਜਰ ਛਣਕੇ।
0
ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਖੇਤ ਜਿਵੇਂ ਕਾਲਾ ਸਿਰ ਹੀਰ ਦਾ
ਪਾਉਂਦੀ ਏ ਭੁਲੇਖਾ ਚਿੱਟੀ ਡੰਡੀ, ਟੇਡੇ ਚੀਰ ਦਾ 
0
ਮੇਰਾ ਓਹ ਮਜਾਰੇ ਵਾਲਾ ਹਾਲ ਜੀਹਤੋਂ ਮਾਲਕਾਂ ਜਮੀਨ ਖੋਹ ਲਈ
ਕਾਹਦੇ ਨਾਲ ਮਾਂਦਰੀ ਓਹ ਆਫਤਾਂ ਨੂੰ ਕੀਲੂ ਜੀਹਤੋਂ ਬੀਨ ਖੋਹ ਲਈ
0
ਮੈਂ ਕਹਿਨਾਂ ਦਸ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਬਾਬੇ ਨੂੰ ਹਿੱਕ ਤਾਣਕੇ 
ਬੁਝ ਲੀੰ ਫਿਰ ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਮੁੰਡੇ ਦੇ ਕਿਥੇ ਨਾਨਕੇ 
0
ਮਰ ਜਾਏ ਕਤੂਰਾ ਲੁਚ੍ਹੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਿੰਡ ਸੋਗ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਪਰ ਜਿਸ ਦਿਨ ਲੁਚ੍ਹਾ ਖੁਦ ਮਾਰ ਜਾਏ ਕੋਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਨਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ

</poem>
ਗਾਇਕੀ
ਜੀਵਨ
ਨਮੂਨਾ
ਉਸ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਮੁੱਖੜੇ