1814 ਵਿਚ, ਤਾਲਤੀ ਦੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਵਿਚ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦਾ ਬਚਾਅ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੁਖੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੁਲੀਨ ਵਰਗ ਸਮੇਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

1882 ਵਿਚ, ਬੰਬਈ ਪ੍ਰੈਜੀਡੈਂਸੀ ਦੇ ਗਜ਼ਟੀਅਰ ਨੇ ਤਾਲਾਟੀ ਦਾ ਡਿਊਟੀ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਕ ਪਿੰਡ ਦੇ ਅਕਾਊਂਟੈਂਟ ਦਾ 8-10 ਪਿੰਡਾਂ ਦਾ ਚਾਰਜ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਤਨਖ਼ਾਹ ਸਕੇਲ £ 12 - £ 18 (120 ਰੁਪਏ - 180 ਰੁਪਏ) ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ। ਤਾਲਤੀ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਹਰੇਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਤਾਲਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਉਪ ਮੰਡਲ ਦਫਤਰ ਵਿਚ ਸਬ ਡਵੀਜ਼ਨਲ ਮੈਨੇਜਰ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤਲਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਭੂਮੀਗਤ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨੀਧਾਰਕ ਦੇ ਬਕਾਏ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕ ਖਾਤਾ ਦੇਣ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਅਗਸਤ 1891 ਵਿਚ ਤਾਲਾਟੀ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਗਰੀਬ ਹੋਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਤਾਲਾਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਗਾਲ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਪਟਵਾਰੀ ਅਤੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿਚ ਕਾਰਨਾਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪਟਵਾਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼
ਪਟਵਾਰੀ ਦੇ ਕਰਤੱਵ/ਕੰਮਕਾਰ
ਤਾਲਤੀ ਦੇ ਕਰਤੱਵ
ਇਤਿਹਾਸ