ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਸਪੀਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਅਥਾਬਸਕਨ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਸੀ, ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਪਰਿਵਾਰ ਜਿਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸਕਰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ. ਇੱਕ ਨਿਜੀ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ: "ਡੀਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਨ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ- ਬਿਚੈਸਟ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ... ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਮੋਹਕ ਹੈ।" ਸਪੀਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਚਿਨੁਕ, ਨਵਾਜੋ, ਨੂਟਕਾ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਰਿਵਰ ਨੂਮਿਕ, ਟੇਕੈਲਮਾ ਅਤੇ ਯਾਨਾ. ਸਲਾਹਕਾਰ ਟੋਨੀ ਟਿਲੋਹਾਸ਼ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਪਾਇਉਟ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਨੇ 1933 ਵਿਚ ਇਕ ਲੇਖ ਪਾਇਆ ਜੋ ਫੋਨਮੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਗਿਆ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਗਿਆਨ ਉੱਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਸਪੀਰ ਨੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਭਾਸ਼ਾਈ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਲਿਖਿਆ.ਮ। ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਭਾਸ਼ਾ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਆਕਰਣ-ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਰਗੀਕਰਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ (ਚੀਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨੂਟਕਾ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ) ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਵਰਤਾਰੇ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ, ਨਸਲ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਆਪਸੀ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਆਪਹੁਦਾਰੀ ਬਾਰੇ ਅਟਕਲਾਂ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਪੀਰ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਵਿਚ ਯਿੱਦੀਸ਼ ਅਧਿਐਨ (ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਸ਼ਾ) ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਢੀ ਵੀ ਸੀ (ਜੁਡੋ-ਜਰਮਨ ਫੋਨੋਲੋਜੀ, 1915 ਉੱਤੇ ਸੀ.ਐੱਫ. ਨੋਟਿਸ)।

ਸਪੀਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਾਇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ "ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਕਾਰਜ" ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਿਯਮਤ ਵਿਆਕਰਣ ਦੇ ਫ਼ਾਇਦਿਆਂ ਲਈ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਸਹਾਇਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁਹਾਵਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਪੱਖ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇਚੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ।

ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਭਾਸ਼ਾ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਆਈਏਐਲਏ) ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਖੋਜ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1951 ਵਿਚ ਇੰਟਰਲਿੰਗੁਆਫ਼ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ 1930 ਤੋਂ 1931 ਤੱਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1927 ਤੋਂ 1938 ਤੱਕ ਇਸ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਖੋਜ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਆਈਪੀਏ ਦੇ ਖੋਜ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪੀਰ ਨੇ ਐਲਿਸ ਵੈਂਡਰਬਿਲਟ ਮੌਰਿਸ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।

ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ
ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ
ਕਿਤਾਬਾਂ
ਲੇਖ