ਪੰਜਾਬੀ ਬੰਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵਿਧਾਰਮਿਕ ਹੈ।ਉਹ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਧਰਮ ਦਾ ਅਨੁਯਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੰਦਰ ਵੀ ਜਾਂਦਾ, ਪੀਰਾਂ ਦੀ ਦਰਗਾਹ ਤੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਡੇਰਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਉਹ ਇਕੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ -ਨਾਲ ਮੰਨਦਾ ਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੰਨ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸੇ ਵਿਧਾਰਮਿਕਤਾ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਝਲਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂ ਕਿ ਇਕਹਿਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਬੱਝਕੇ ਬੰਦਾ ਇਕਹਿਰੀ ਸੋਚ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਫਰਤ ਕਰ ਸਕਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਇਹ ਵਿਧਾਰਮਿਕਤਾ ਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਨਿਖੜਵਾਂ ਲੱਛਣ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿਚ ਖੁੂੱਲ੍ਹਾਪਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 
ਸਿੱਟਾ
ਕਿਰਤ ਕਮਾਈ ਕਰਨਾ- ਪ੍ਰਸੰਗ, ਮਿੱਥ ਅਤੇ ਤੱਥ
ਵਿਧਾਰਮਿਕਤਾ
ਪ੍ਰਾਹੁਣਾਚਾਰੀ -ਪ੍ਰਸੰਗ, ਮਿਥ