ਛੋਟਾ ਡਰੱਮ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਦਯਾਨ (ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ਤੇ "ਸੱਜਾ" ਪਾਸਾ), ਦੀਹਿਨਾ, ਸਿੱਧ ਜਾਂ ਚੱਟਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਤਬਲਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਸਾਗ ਦੇ ਗੁੜ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਲੱਕੜ ਇਸ ਦੀ ਕੁੱਲ ਡੂੰਘਾਈ ਦੇ ਲਗਭਗ ਅੱਧ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਡਰੱਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਨੋਟ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਟੋਨਿਕ, ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਜਾਂ ਇਕਲੌਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਦਾ ਸਬਮਡੀਨੈਂਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੁਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਟਿਓਨਿੰਗ ਸੀਮਾ ਸੀਮਤ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਵੱਖ ਵੱਖ ਡਾਇਸ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅਕਾਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸੀਮਾ ਦੇ ਨਾਲ। ਸਿਲੰਡ੍ਰਿਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਲਾਕ, ਗੱਟਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਅਤੇ ਸ਼ੈੱਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੰਬਕਾਰੀ ਸਥਿਤੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਇੱਕ ਛੋਟੇ, ਭਾਰੀ ਹਥੌੜੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਿਰ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਲੰਬਵਤ ਧੜਕਣ ਵੇਲੇ ਵਧੀਆ ਟਿਓਨਿੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੱਡੇ ਡਰੱਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਬਯੀ (ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਖੱਬੇ") ਦੁੱਗਾ ਜਾਂ ਧਮੀ (ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ "ਦੱਗਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਡੂੰਘਾ ਬਾਸ ਟੋਨ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਦੇ ਦੂਰ ਦੇ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ, ਕੇਟਲ ਡਰੱਮ. ਬਾਯੀ ਕਈ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਣੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਿੱਤਲ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਹੈ, ਤਾਂਬਾ ਵਧੇਰੇ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਅਕਸਰ ਖਰਚੇ ਵਾਲੇ ਮਾਡਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਕਈ ਵਾਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਵਿਚ। ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੰਢਣਸਾਰਤਾ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਮੁੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ:

ਗੱਲਬਾਤ, ਚੰਤੀ, ਕਿਨਾਰ, ਕਿਨਾਰ,
ਸੁਰ, ਮੈਦਾਨ, ਲਾਓ, ਲਵ, ਮੈਦਾਨ
ਕੇਂਦਰ: ਸਿਹੀ, ਸੀਆਹੀ, ਗੈਬ

ਹਰੇਕ ਡਰੱਮ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਖੇਤਰ "ਟਿਓਨਿੰਗ ਪੇਸਟ" ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੀਹੀ (ਲਿਟ. "ਸਿਆਹੀ"; ਏ.ਕੇ.ਏ.ਏ.ਸੀ. ਸ਼ੈ ਜਾਂ ਗੈਬ) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਟਾਰਚ (ਚਾਵਲ ਜਾਂ ਕਣਕ) ਤੋਂ ਬਣੇ ਪੇਸਟ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਰਤਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਕੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪਾਊਡਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਹੀ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਢੋਲ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸੋਧਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪਿੱਚ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ (ਅਣਹੋਂਦ ਦੇਖੋ) ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਇਸ ਯੰਤਰ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਘੰਟੀ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ. ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸਹੀ ਨਿਰਮਾਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੁਨਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੁਧਾਰੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਾਧਨ ਦੀ ਗੁਣਵਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵੱਖਰਾ ਕਾਰਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵਜਾਉਣ ਵੇਲੇ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਡਰੱਮ ਨੂੰ ਟੋਰਾਈਡਲ ਬੰਡਲ 'ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੁੱਟਾ ਜਾਂ ਗੁੱਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਪੌਦਾ ਫਾਈਬਰ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਵਿਚ ਲਪੇਟਿਆ ਇਕ ਹੋਰ ਖਰਾਬ ਪਦਾਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ
ਤੁਰਕ-ਅਰਬ ਦੇ ਮੂਲ
ਸੰਗੀਤਕ ਧੁਣਾਂ
ਮੁੱਢਲੇ ਸਟਰੋਕ