'ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼' ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਇਕੋ-ਇਕ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ ਜੋ ਮੋਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਤੋਂ ਕੰਮ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 'ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼' ਕਰਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਮੰਮਟ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਹਾਂਕਿ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਵਿਦਵਾਨ ਅਲੱਟ ਸੂਰੀ ਦਾ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਕਰ ਅਲੰਕਾਰ ਤੱਕ ਦੀ ਰਚਨਾ ਮੰਮਟ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਲੱਟ ਸੂਰੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਲਈ ਮੰਮਟ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਚਾਰੀਆ ਉਦਭੱਟ ਅਤੇ ਆਚਾਰੀਆ ਰੁਦ੍ਰਟ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧੁਨੀ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਤਾ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਲੋਚਕ ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ 'ਧੁਨੀਵਾਦੀਆਂ' ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ :


ਕਾਰਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਗਿਣਤੀ 142 ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਕਾਰਿਕਾਵਾਂ ਨੂੰ 212 ਸੂਤ੍ਰਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਗੱਦ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿੱਤੀ ਲਿਖੀ ਗ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚ ਸੂਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਗਭਗ 603 ਪਦ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕਾਵਿ ਕਿਰਤਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਮੁੱਚਾ ਗ੍ਰੰਥ ਦਸ ਅਧਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਧੁਨੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਦਾ ਮੋਢੀ ਆਨੰਦਵਰਧਨ ਹੈ। ਆਚਾਰੀਆ ਅਭਿਨਵਗੁਪਤ ਨੇ ਇਸ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੇ ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਨੇ ਧੁਨੀ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਮੰਨ ਕੇ ਇਸ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ। 'ਮੰਮਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ  ਧੁਨੀਵਾਦ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗ੍ਰੰਥ ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਧੁਨੀ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਹੈ।

'ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼' ਭਾਰਤੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ ਉਹ ਗੌਰਵਮਈ ਪੁਸਤਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਵਿਦਵਤਾ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼
ਅਧਿਆਇ ਦਸਵਾਂ
ਅਧਿਆਏ ਸੱਤਵਾਂ
ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਟੀਕੇ