ਨਿਮੋਨੀਆ ਇਹ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਪਰੀਸਥਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਪਚਾਰ ਵੀ ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸਮੁਦਾਏ ਉਪਾਰਜਿਤ ਜਾਂ ਹਸਪਤਾਲ ਉਪਾਰਜਿਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਰੋਗੀ ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਸੰਕਰਮਣ ਕਿੱਥੋ ਲਗਾ। ਇਹ ਜਿਆਦਾ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜੋ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧ ਅਸਮਰੱਥਾ ਵਲੋਂ ਗਰਸਤ ਹਨ, ਜਾਨਲੇਵਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਸਭਤੋਂ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਉਪਚਾਰ ਐਂਟੀਬਾਈਟਕਦਵਾਵਾਂਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਵਿਪਰੀਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਕਾਰਿਆਸਾਧਕਤਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਕੇ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 5 ਸਾਲ ਵਲੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਿਮੋਨੀਆ ਮੌਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਨਿਮੋਨੀਆ ਦਾ ਕਾਰਨ ਆਮਤੌਰ ਉੱਤੇ ਨਿਉਮੋਕੋਕਲ ਜੀਵਾਣੁ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਟਰੈਪਟੋਕੋਕਸ ਨਿਮੋਨੀਆ ਜੀਵਾਣੁ ਜਨਿਤ ਨਿਮੋਨੀਆ ਦੇ 2 / 3 ਭਾਗ ਲਈ ਉੱਤਰਦਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੱਤਿਆਰਾ ਸੰਕਰਮਣ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਲੱਗਭੱਗ 25 ਫ਼ੀਸਦੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਮੋਨੀਆ ਵਲੋਂ ਪੀਡ਼ਿਤ ਰੋਗੀ ਦੇ ਅਤਿਅੰਤ ਉੱਤਮ ਇਲਾਜ ਲਈ ਨਿਮਨ ਦਾ ਲੇਖਾ ਜੋਖਾ ਕਰ ਲੈਣਾ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ; - ਨਿਮੋਨੀਆ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਲਾਜ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਘਰ, ਹਸਪਤਾਲ ਜਾਂ ਗਹਨ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕੇਂਦਰ), ਸੰਕਰਮਣ ਦੇ ਕਾਰਕ ਜੀਵ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ, ਸੀਨੇ ਦੇ ਦਰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾਣਾ, ਇਲਾਵਾ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਲੋੜ, ਸਰੀਰਕ ਚਿਕਿਤਸਾ ਦੀ ਲੋੜ, ਜਲਯੋਜਨ ਦੀ ਲੋੜ, ਬਰੋਂਕੋਡਡਾਈਲੇਟਰਸ (ਫੇਫੜਿਆਂ ਤੱਕ ਹਵਾ ਪਹੁੰਚਾਣ ਵਾਲੇ ਰਸਤਾ ਨੂੰ ਫੈਲਾਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ) ਦੀ ਲੋੜ ਅਤੇ ਫੇਫੜੇ ਵਿੱਚ ਫੋੜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਜਾਂ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੀ ਗ਼ੈਰ-ਮਾਮੂਲੀ ਸੋਜ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀਕਠਿਨਤਾਵਾਂਦਾ ਲੇਖਾ ਜੋਖਾ।

ਸਮੁਦਾਏ ਉਪਾਰਜਿਤ ਸੰਕਰਮਣਾਂ ਲਈ ਫਲੋਰੋਕਵੀਨੋਲੋਂਸ ਦਾ ਉਚਿਤ ਪ੍ਰਯੋਗ ਇੱਕ ਉਪਚਾਰਾਤਮਕ ਵਿਕਲਪ ਹੈ। ਇਸ ਦਵਾਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਮਾਮੂਲੀ ਦੋਨਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇਰੋਗਾਣੁਵਾਂਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕ੍ਰਿਤਰਿਮ ਮਾਹੌਲ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦਾ ਨੁਮਾਇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਨਵੀਂ ਫਲੋਰੋਕਵੀਨੋਲੋਂਸ (ਜਿਵੇਂ, ਮੌਕਸੀਫਲੌਕਸਾਸਿਨ ਜਾਂ ਜੇਟੀਫਲੌਕਸਾਸਿਨ) ਨੇ ਗਰਾਮ ਧਨਾਤਮਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਅਤੇ ਨਿੱਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦਵਾਈ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲੈਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਲਈ ਸ਼ਵਸਨ ਰਸਤੇ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਭਾਗ ਦੇ ਸੰਕਰਮਣ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵਿਅ ਮੁਢਲੀ ਉਪਚਾਰ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੰਕਰਮਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਸਭਤੋਂ ਅੱਛ ਸੰਕੇਤ ਨੈਦਾਨਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਆ ਵਲੋਂ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੌਕਸਿਫਲੌਕਸਾਸਿਨ ਜਾਂ ਜੇਟੀਫਲੌਕਸਾਸਿਨ ਸਮੁਦਾਏ ਉਪਾਰਜਿਤ ਹੇਠਲੇ ਸ਼ਵਸਨ ਰਸਤਾ ਸੰਕਰਮਣ ਲਈ ਨੈਦਾਨਿਕ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਵੀ ਪਰਭਾਵੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹਨ।

ਬਰੋਂਕਾਈਟਸ
ਉਪਚਾਰ
ਪੂਰਕਚਿਕਿਤਸਾਵਾਂ
ਨਿਮੋਨੀਆ