ਦਿਲ ਧੜਕਣ ਨਾਲ ਲਹੂ ਨਲਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਪੰਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਤੰਦੁਰੁਸਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਲਹੂ ਨਲਕੀਆਂ ਮਾਂਸਲ ਅਤੇ ਲਚੀਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਮ ਹਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ 60 ਤੋਂ 80 ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਧੜਕਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਧੜਕਨ ਦੇ ਨਾਲ ਲਹੂ ਚਾਪ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧੜਕਣਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲ ਸਥਿਲ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਇਹ ਘੱਟਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਉੱਤੇ ਆਸਨ, ਕਸਰਤ ਜਾਂ ਸੌਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਚਾਪ ਘੱਟ - ਵੱਧ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਇੱਕ ਅਧਖੜ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇਹ 130 / 80 ਐਮ ਐਮ ਐਚ ਜੀ ਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਘੱਟ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਹੂ ਚਾਪ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਵੀ ਉੱਤੇ ਉੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। 
ਉੱਚ ਲਹੂ ਚਾਪ ਦੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਬਧੀ ਲਹੂ ਚਾਪ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸਦਾ ਤਨਾਵ, ਹਤੋਤਸਾਹ ਅਤੇ ਅਤਿ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਵਿਸ਼ਰਾਂਤ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਹੂਚਾਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉੱਚ ਲਹੂਚਾਪ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਸਾ ਮਰਨਾ, ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ, ਸੰਕੁਲਨ ਦਿਲ ਰਫ਼ਤਾਰ ਰੁਕਣਾ ਜਾਂ ਗੁਰਦੇ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣਘਾਤਕ ਹਨ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚ ਲਹੂਚਾਪ ਨੂੰ ਅਕਰਮਕ ਪ੍ਰਾਣਘਾਤਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

ਕਸਰਤ
ਕਾਰਨ
ਸ਼ੱਕਰ ਰੋਗ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ
ਲਹੂਚਾਪ