ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਾਜ ਲੈਣਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਖਿੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ 95% ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੁੰਡੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਾਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਦਾਜ ਦੀ ਮੌਤ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।ਦਾਜ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਮੌਤਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਫੈਲੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।ਹਰ ਸਾਲ 2000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾਜ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੌਤਾਂ, ਅਤੇ ਦਾਜ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਿੰਸਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਰ 100,000 ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ 2.45 ਮੌਤਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਦਰ ਹੈ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤੀ 100,000 ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਦਾਜ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਦਾਜ ਦੀ ਮੌਤ ਦਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਕੁਝ ਵਿਵਾਦ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾਜ ਦੀਆਂ ਮੌਤਾਂ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਦਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਨਸਰੁੱਲਾ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚ ਕੁੱਲ ਔਸਤਨ ਸਾਲਾਨਾ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਸਾੜਨ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ 33 49% ਇਰਾਦਤਨ ਸਨ, ਜਾਂ ਔਸਤਨ ਸਾਲਾਨਾ ਸਤਰ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀ 100,000 ਔਰਤਾਂ ਹਨ।ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ <nowiki>"</nowiki> ਦਾਜ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਤੋਹਫ਼ੇ (ਪਾਬੰਦੀ) ਬਿੱਲ <nowiki>"</nowiki>, 2008, ਦਹੇਜ ਨੂੰ ਪੀਕੇਆਰ 30,000 (US ~ 300) ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਕੁੱਲ ਮੁੱਲ PKR 50,000 ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਲਾੜੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਦਾਜ ਲਈ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੇ 1967, 1976 ਅਤੇ 1998 ਦੇ ਦਹੇਜ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ 1964 ਦਾ <nowiki>" ਫੈਮਲੀ ਕੋਰਟ ਐਕਟ "</nowiki> ਅਸਹਿਯੋਗ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਚੇਟ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਰਗੇ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਲਿਸ ਦਾਜ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਜਾਨਲੇਵਾ ਸੱਟਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਰਜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਭਾਰਤ
ਪਾਕਿਸਤਾਨ
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼
ਇਰਾਨ