ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ ਐੱਮ.ਆਰ.ਸੀ. ਲੈਬਾਰਟਰੀ ਮਲੇਕੂਲਰ ਬਾਇਓਲੋਰੀ ਵਿਖੇ ਡੇਵਿਡ ਮੇਰਵਿਨ ਬਲੋ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਆਪਣੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਲਈ ਕਾਇਮੋਟ੍ਰਾਇਸਿਨ ਦੇ ਢਾਂਚੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਝਿੱਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਉਸ ਨੂੰ ਯੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਡਾਕਟੋਰਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੋਲਟੇਜ-ਗੇਟਡ ਸੋਡੀਅਮ ਚੈਨਲਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੀ। 1975 ਵਿਚ ਐੱਮ ਸੀ ਸੀ ਲੈਬਾਰਟਰੀ ਆਫ਼ ਅਣੂ ਬਾਇਓਲਾਜੀ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਪਰਤਦਿਆਂ, ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ ਨਾਈਜ਼ਲ ਉਨਵਿਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨ ਮਾਈਕਰੋਸਕੋਪੀ ਦੁਆਰਾ ਝਿੱਲੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਬੈਕਟੀਰੀਓਰਹੋਡਸਿਨ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਹੈਂਡਰਸਨ ਅਤੇ ਉਨਵਿਨ (1975) ਦੁਆਰਾ ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ ਇਕ ਅਰਧ ਪੱਤਰ ਵਿਚ ਬੈਕਟੀਰੀਓਰਹੋਡਸਿਨ ਲਈ ਇਕ ਘੱਟ ਰੈਜ਼ੋਲਿ ਊਸ਼ਨ ਢਾਂਚਾਗਤ ਮਾਡਲ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੱਤ ਟ੍ਰਾਂਸਮੈਬਰਨ ਹੈਲੀਕਾਇਸਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਪੇਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਝਿੱਲੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਿਤ ਢਾਂਚਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਟ੍ਰਾਂਸਮੇਮ੍ਰਬਨ ਅਲਫ਼ਾ-ਹੈਲੀਕੇਸ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। 1975 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਬੈਕਟੀਰੀਅਰਹੋਡੋਪਸਿਨ ਦੇ ਢਾਂਚੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। 1990 ਵਿਚ ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ ਬੈਟਰੀਓਰੀਹੋਡੋਪਸਿਨ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣੂ ਮਾਡਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਅਣੂ ਬਾਇਓਲੋਜੀ ਵਿਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨ ਕ੍ਰਿਸਟਲੋਗ੍ਰਾਫੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਮਾਡਲ ਝਿੱਲੀ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਰਮਾਣੂ ਮਾਡਲ ਸੀ। ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਕ੍ਰਿਸਟਲੋਗ੍ਰਾਫੀ ਲਈ ਹੈਂਡਰਸਨ ਨੇ ਵਿਕਸਤ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਜੇ ਵੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। 

ਇੰਟਰਵਿਊ
ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ
ਖੋਜ
ਕਰੀਅਰ ਅਤੇ ਖੋਜ