ਮਾਧੁਰਯ ਦਾ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਹੈ ਮਿਠਾਸ। ਚਿੱਤ ਦਾ ਪੰਘਰਨਾ ਹੀ ਮਾਧੁਰਯ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਣ ਉਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਮਧੁਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਚਿੱਤ ਪੰਘਰ ਜਾਏ। ਆਚਾਰੀਆ ਭਰਤ ਮੁਨੀ ਅਨੁਸਾਰ 
ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖਾਵਾਂ ਲਗਣਾ, ਆਚਾਰੀਆ ਦੰਡੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਇਤਾ, ਆਚਾਰੀਆ ਵਾਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਪਦਾਂ ਦੀ ਵਖਰਤਾ ਜਾਂ ਸਮਾਸ ਰਹਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਆਚਾਰੀਆ ਮੰਮਟ ਅਨੁਸਾਰ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਪੰਘਾਰਨ ਵਾਲੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਮਾਧੁਰਯ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਧੁਰਯ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਟਵਰਗ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕਵਰਗ, ਚਵਰਗ, ਤਵਰਗ, ਪਵਰਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਰਣਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਦ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਕੋਮਲ ਵਰਣਾਂ ਵਾਲੀ ਰਚਨਾ ਮਾਧੁਰਯ ਗੁਣ ਦੀ ਵਿਅੰਜਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਰਸ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ-

ਓਪਰੋਕਤ ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਸਮਾਸ ਰਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਟਵਰਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਰਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਥੇ ਮਾਧੁਰਯ ਗੁਣ ਹੈ।

3 ਪ੍ਰਸਾਦ ਗੁਣ-
ਗੁਣ ਦੇ ਭੇਦ
2 ਓਜ ਗੁਣ-
1 ਮਾਧੁਰਯ ਗੁਣ-