यो पीडा र विगतमा टाँसिएको, विशेष गरी एउटा समस्याग्रस्त भूत वा हामीलाई मन नपर्ने भूत, तपाईंको जीवनमा निर्माण हुन सक्ने क्रिश्चियन फ्रेमवर्कको कारणले विस्तारित हुन सक्छ। म धर्मको विरुद्धमा छैन, मलाई लाग्छ कि धेरै पटक यसले हामीमा अव्यावहारिक अपेक्षाहरू राख्छ र हामीलाई अपराधी जटिलता वा सायद असुरक्षा पनि बनाउन मद्दत गर्दछ, हामी मानव हौं र मानिसहरूले गल्ती गर्छन्। तपाईंले सीधा र साँघुरो उल्लेख गर्नुभयो, यो एक धारणा हो कि तपाईंले त्याग्नु पर्छ र छोड्नु पर्छ, मानिसले आफ्नो सम्पूर्ण जीवनको लागि सिधा र साँघुरो यात्रा गर्न सक्दैन त्यहाँ गल्तीहरू हुन बाध्य छन्, हामी ग्रहमा सबैभन्दा कमजोर प्रजातिहरू हौं र कृपया आफ्नो मंगेतरलाई आफूलाई केही दया देखाउन भन्नुहोस्, उहाँ पूर्ण छैन। यहाँ चीजहरूमा टाँसिने बारे एउटा कथा छ जुन तपाईंलाई मध्यस्थता गर्न उपयोगी लाग्न सक्छ: एक पटक
त्यहाँ एउटा ठूलो क्रिस्टलको फेदमा प्राणीहरूको गाउँ बस्थे
नदी। खोलाको धाराले ती सबैलाई चुपचाप बगाएको थियो - जवान र
पुरानो, धनी र गरीब, राम्रो र नराम्रो - वर्तमान आफ्नो बाटो जान्छ, थाहा छ
केवल यसको आफ्नै क्रिस्टल स्व।
प्रत्येक प्राणी आफ्नै मा
टाँसिने गरी नदीको तल्लो भागको चट्टान र चट्टानहरूमा कसीसेर टाँसिएको थियो
तिनीहरूको जीवन शैली थियो, र प्रवाहको प्रतिरोध गर्नु प्रत्येकले सिकेको कुरा थियो
जन्म देखि।
तर एउटा जीवले भने
अन्तमा, "म थाकेको छु, मेरो आँखाले देख्न नसके पनि,
मलाई विश्वास छ कि वर्तमानलाई थाहा छ यो कहाँ गइरहेको छ। म छोड्छु, र छोड्छु
यसले मलाई कहाँ लैजान्छ। टाँसिरहँदा, म अल्छीपनले मर्नेछु।"
अरु जीवहरु हाँसे
र भन्यो, "मूर्ख! जानुहोस्, र तिमीले पुज्ने धाराले तिमीलाई फ्याँकिनेछ
र चट्टानहरूमा चकनाचुर पार्नुहोस्, र तपाईं बोरियत भन्दा चाँडो मर्नुहुनेछ!"
तर एकजनाले तिनीहरूलाई ध्यान दिए
होइन, र एक सास लिएर छोडियो, र तुरुन्तै लड्यो र चकनाचूर भयो
चट्टानहरु मा वर्तमान द्वारा।
तर पनि समय मा, प्राणी को रूप मा
फेरि टाँस्न अस्वीकार गर्यो, करेन्टले उसलाई तलबाट मुक्त गर्यो, र
उसलाई चोट लागेको थियो र थप चोट लागेन।
र जीवहरू तल झर्छन्,
जसलाई उहाँ अपरिचित हुनुहुन्थ्यो, रोए, "अचमत्कार हेर! हामी जस्तै प्राणी,
तर पनि ऊ उड्छ! मसीहलाई हेर्नुहोस्, हामी सबैलाई बचाउन आउनुहोस्!"
र एउटा भित्र बोकेको थियो
धाराले भन्यो, "म तिमी भन्दा मसिह होइन। नदीले रमाउँछ
हामीलाई स्वतन्त्र लिनुहोस्, यदि हामी हिम्मत गर्छौं भने मात्र छोड्नुहोस्। हाम्रो वास्तविक काम यो यात्रा, यो हो
साहसिक।"
तर तिनीहरू झन् रोए,
"मुक्तिदाता!" सबै समय चट्टानमा टाँसिरहँदा, र जब तिनीहरूले फेरि हेरे
उहाँ जानुभयो, र तिनीहरू एक मुक्तिदाताको किंवदन्ती बनाउँदै एक्लै छाडिए।
मेरो मंगेतर र म एक बलियो क्रिश्चियन पृष्ठभूमिबाट आएका हौं तर दुबै पहिले एक पटक "सीधा र साँघुरो" गएका थिए। उसलाई मेरो विगत स्वीकार गर्न गाह्रो भइरहेको छ, विशेष गरी कि म कुमारी होइन। उसलाई सामान्यतया आफैलाई र अरूलाई स्वीकार गर्न गाह्रो हुन्छ। उसको असुरक्षाले हाम्रो सम्बन्धमा चोट पुर्‍याइरहेको छ। म कसरी उसलाई मेरो विगत छोड्न र वर्तमानमा बाँच्ने निर्णय गर्न मद्दत गर्न सक्छु?