त्यहाँ विभिन्न कारणहरू छन् किन एक सल्लाहकारले ग्राहकसँग समाप्त गर्न खोज्न सक्छ र यी प्रत्येकसँग फरक प्रक्रियाहरू हुनेछन् जसद्वारा सल्लाहकार त्यो निर्णयमा आउनेछन्। यहाँ केही उदाहरणहरू छन्। सल्लाहकारले ग्राहकको आवश्यकताहरू काउन्सिलरसँग काम गर्न सक्षम हुन सक्ने भन्दा बाहिर छन् भनी निर्धारण गर्न सक्छन्। एक व्यक्ति विशेष मुद्दाको बारेमा कुरा गर्न सल्लाहकारमा आएको हुन सक्छ तर या त उनीहरूले पहिलो पटक भेटेपछि वा परामर्श अघि बढ्दै जाँदा, यो समस्या वास्तवमा केहि फरक हो वा त्यहाँ थप सम्बन्धित मुद्दा हो भनेर स्पष्ट हुन सक्छ। यदि त्यो मुद्दा सल्लाहकारको क्षमता भन्दा बाहिर छ भने, सल्लाहकारले विकल्पहरू खोज्नुपर्छ, जसमध्ये सबैभन्दा सामान्य समाप्ति र सन्दर्भ गर्ने हो। क्लिनिकल मुद्दाहरू बाहेक, यो ग्राहकको संस्कृति वा भाषिक मुद्दाहरू जस्ता विशेष अन्य सम्बन्धित तथ्यहरूको वरिपरि पनि आउन सक्छ। यो सल्लाहकारको छनोट पनि हुन सक्छ यदि उनीहरूले कसैलाई थाहा छ कि उनीहरूले ग्राहकका मुद्दाहरूको लागि राम्रो मेल हुनेछ भन्ने महसुस गर्छन्। डिस्चार्ज (र सम्भावित रेफरल) को अर्को कारण यदि सम्बन्ध राम्रो फिट जस्तो लाग्दैन भने। कुनै पनि सल्लाहकार सबैसँग काम गर्ने सही व्यक्ति होइन। यदि जडानको सही स्तर भइरहेको छैन भने, सल्लाहकारले प्रायः पहिले उनीहरूले के गरिरहेछन् भनेर हेर्नेछन्, ग्राहकसँग यसको बारेमा कुरा गर्न सक्छन् र अन्ततः स्वीकार गर्नेछन् कि चीजहरूले इच्छित उपचारात्मक प्रक्रियालाई काम गर्न अनुमति दिन काम गरिरहेको देखिँदैन। । बारम्बार रद्द गर्ने, सत्रहरू बीचको काममा कुनै पनि सहमति नभएको, ढिलो देखिने वा सत्रमा साँच्चै पहरेदार हुनु जस्ता संलग्नताको कमीले प्रमाणित गरेमा काउन्सिलरले ग्राहक अझै पनि परामर्शका लागि तयार नहुन सक्छ भनी निर्धारण गरेमा यस्तै प्रक्रिया अपनाइनेछ। निर्णय गर्नको लागि सबैभन्दा सजिलो अवस्था भनेको जब एक व्यक्तिले आफ्नो परामर्श लक्ष्यहरू पूरा गरेको छ र उसले काम गरिरहेको कुनै नयाँ कुरा छैन। जबकि यो निर्धारण गर्न को लागी सबै भन्दा सजिलो एक हो, यो शायद सल्लाहकार को लागी सबै भन्दा कठिन एक हो किनकी उनिहरु सम्बन्ध समाप्त हुन नचाहने ग्राहक जस्तै हुन सक्छ। यद्यपि, सल्लाहकारहरूलाई थाहा छ कि यो प्रक्रियाको भाग हो। तिनीहरूले नियमित रूपमा उपचार योजनाको समीक्षा गरेर वा काम समाप्त भएको सत्रहरूमा पठाएर पनि यो निर्धारण गर्नेछन्। यस प्रकारको समाप्ति अन्तिम हुन सक्छ वा ग्राहकले पछि फर्कने अन्य चीजहरूलाई सम्बोधन गर्नका लागि पहिचान गरिएको तर जसको लागि तिनीहरू भित्र जान तयार छैनन् भन्ने उद्देश्यका साथ हुन सक्छ। यी सबै (र अन्य) अवस्थाहरूमा सल्लाहकारले सम्बन्धको अन्त्यको लागि खुला हुनु, चीजहरू कसरी भइरहेको छ भनेर निगरानी गर्न, त्यसपछि आत्म-प्रतिबिम्बमा संलग्न हुनु, सम्भवतः ग्राहकसँग कुरा गर्नु र त्यसपछि सल्लाहकारले पछ्याउने निष्कर्षमा पुग्नु समावेश गर्दछ।
काउन्सिलिङ सत्रहरू कहिले समाप्त गर्ने वा ग्राहकसँग काम बन्द गर्ने सल्लाहकारले कसरी निर्णय गर्छ?