नमस्ते। सल्लाहकार/ग्राहक सम्बन्धको अन्त्य पारस्परिक सम्मान र संलग्नता हो। परामर्श सत्रहरू कुनै पनि कारणहरूको लागि समाप्त हुन सक्छ। तिनीहरू मध्ये थेरापीमा अगाडि बढ्नको लागि ग्राहकको असक्षमता हो; ग्राहकलाई मद्दत गर्न चिकित्सकको असक्षमता (विभिन्न कारणहरूको लागि); प्रदान गरिने धेरै सत्रहरूको लागि पारस्परिक रूपमा सहमत समय सीमा; वा ग्राहकका आर्थिक चुनौतीहरू जसले उनीहरूले आफ्ना स्रोतहरू अन्यत्र राख्नु पर्ने निर्णय गर्छ। यस अन्तिम अवस्थामा, एक सल्लाहकारले ग्राहकको भुक्तानी गर्न असमर्थताको आधारमा ग्राहकसँग सत्रहरू रद्द गर्नु हुँदैन। यसलाई परम्परागत रूपमा अनैतिक अभ्यासको रूपमा लिइन्छ। ग्राहकलाई हेरचाह प्रदान गर्न अन्य प्रबन्धहरू गर्न सकिन्छ, जुन आफैमा सर्वोपरि हुनुपर्छ। जब ग्राहक र चिकित्सकले सेवाहरू गरिसकेका छन् भन्ने निर्णय गर्छन्, केस फाइल समीक्षा गर्न अनुमति दिन कम्तिमा एक वा दुई थप सत्रहरू छन् भने यो उत्तम हुन्छ। हुन्छ, र ग्राहकलाई बन्द गर्ने उपयुक्त मनोवैज्ञानिक भावना ल्याउन (र चिकित्सकलाई पनि, ती सायद यो त्यति महत्त्वपूर्ण छैन)। यो संक्रमणले दुबैलाई यात्राको अन्त्यमा पुगिसकेको महसुस गराउँछ... योबाट केही अचानक प्रस्थान गर्नुको सट्टा। (थेरापीमा अचानक समाप्तिले ग्राहक र चिकित्सकमा भावनात्मक र मनोवैज्ञानिक दुवै प्रभावको फरक स्तर हुन सक्छ)। कहिलेकाहीँ थेरापी बन्द गर्नु भनेको औपचारिक रूपमा पूरा भएको थेरापीको कार्यक्रमको परिणाम हो, जसमा त्यो कार्यक्रम कहिले समाप्त हुन्छ भन्ने मिति पारस्परिक रूपमा ज्ञात (सम्भवतः अनुमानित भए पनि) हुन्छ। यस अवस्थामा, ग्राहकले सम्भवतः आसन्न बन्द हुने महसुस गरिरहेको छ र मानसिक र भावनात्मक रूपमा उपचारमा ग्राहक भएको ठाउँबाट निको हुने ठाउँ, वृद्धि र परिस्थितिगत समाधानको लागि समय छ। मैले सधैं निम्नसँग थेरापीमा काम गरेको छु। स्लोगन (यदि तपाईं गर्नुहुन्छ), जुन मैले वर्षौं अघि स्नातक विद्यालयमा सिकेको थिएँ: "हरेक चिकित्सक हरेक ग्राहकको लागि राम्रो हुँदैन, र हरेक ग्राहक हरेक चिकित्सकको लागि राम्रो हुँदैन।" यो सायद सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण मार्गदर्शक विचारहरू मध्ये एक हो जुन मैले ग्राहकहरूसँग काम गर्ने क्रममा राखेको छु। चिकित्सीय सम्बन्ध पारस्परिकता द्वारा संचालित हुन्छ - जीवन जिउने मा राम्रो प्राप्त गर्न को लागी क्लाइन्ट को इच्छा, र थेरापिस्ट को वास्तव मा ग्राहक को निको र बढेको हेर्न को लागी इच्छा। जब यस प्रक्रियामा दुबै तर्फबाट कुनै अवरोध हुन्छ जसले त्यो तालमेल हुनबाट रोक्छ, स्थापना गर्नुपर्ने सम्बन्ध बन्न सक्दैन। वा, यदि पहिले नै गठन भएको छ भने, कुनै समयमा अगाडि बढ्न असक्षम हुन सक्छ। यी उदाहरणहरूमा, ग्राहकलाई अर्को प्रकारको सेवा वा चिकित्सकलाई सन्दर्भ गर्नु उपयुक्त छ। सामान्यतया, यो कुनै पनि पक्ष द्वारा चाँडै देख्न सकिन्छ, यद्यपि कहिलेकाहीँ यो सधैं स्पष्ट हुँदैन। अन्ततः, ग्राहक र सल्लाहकारले ग्राहकको आवश्यकताहरू (जुन सर्वोपरि छ) चिकित्सकीय संलग्नतामा पूरा भइरहेको छ कि भनेर पत्ता लगाउन सँगै काम गर्न आवश्यक छ। तिनीहरूको हालको सल्लाहकारसँग, वा अन्य ठाउँमा जानको लागि अन्य प्रबन्धहरू गर्न आवश्यक छ भने। यदि दुबै यस प्रक्रियामा पर्यवेक्षक छन् भने, तिनीहरूले त्यो पवित्र स्थानलाई कायम राख्न र सेट गरिएका लक्ष्यहरूमा पुग्न जारी राख्न सँगै काम गर्न सक्छन्। अन्ततः, थेरापी समाप्त हुनेछ, तर आशा छ कि ग्राहकको सफल यात्रामा आधारित छ जहाँ उनीहरू जान चाहन्थे, र यसरी आफ्नो जीवनको अर्को अध्यायहरू थप पूर्ण र उज्यालो ठाउँमा खोल्छ।
काउन्सिलिङ सत्रहरू कहिले समाप्त गर्ने वा ग्राहकसँग काम बन्द गर्ने सल्लाहकारले कसरी निर्णय गर्छ?