नमस्ते त्यहाँ! 25 वर्षदेखि नैदानिक ​​मनोवैज्ञानिकको रूपमा अभ्यास गर्ने व्यक्तिको रूपमा, म भन्न चाहन्छु कि रोएर कुनै पनि चिन्ता लिनुपर्दैन! मैले काम गरेको लगभग सबै एकल व्यक्ति एक बिन्दु वा अर्कोमा रोएका छन्। थेरापी सुरु गर्न धेरै साहस चाहिन्छ; जब तपाइँ एक चिकित्सकसँग काम गर्नुहुन्छ, एकपटक तपाइँ सुरक्षित महसुस गर्नुहुन्छ,  तपाईले धेरै धेरै निजी र सम्भावित भावनात्मक चीजहरूको बारेमा कुरा गर्नुहुन्छ जुन तपाइँले पहिले कसैसँग कहिल्यै छलफल नगरेको हुन सक्छ। मैले मानिसहरूलाई दुःखले रोएको देखेको छु, उनीहरूले लामो समयदेखि लिएर राखेका पीडादायी चीजहरू छोडेर राहतको साथ रोएको देखेको छु, रोएको कारण उनीहरू यति आराम महसुस गर्छन् कि उनीहरूले अन्तमा सुनेको महसुस गर्छन्। म आफैं पनि कहिलेकाहीँ ग्राहकहरूसँग रोएको छु किनभने तिनीहरूले कुरा गर्ने केही चीजहरू गहिरो रूपमा चलिरहेका छन्। म तपाईलाई आश्वस्त पार्न सक्छु कि धेरैजसो, सबै होइन भने, थेरापिस्टहरूले क्लाइन्टहरू रुने आशा गर्छन् र लज्जित हुनुपर्ने केही छैन। रुनु धेरै विकृत हुन सक्छ र हामीलाई धेरै पीडादायी भावनाहरू जारी गर्न अनुमति दिन सक्छ जुन हामीले भरिएको छ। रुनु भनेको प्रायः तपाईंले वास्तवमै काम गरिरहनु भएको र निको पार्नको लागि तपाईंले सम्पर्कमा रहनु पर्ने भावनाहरूसँग सम्पर्कमा रहनु भएको संकेत हो .त्यसैले, संक्षेपमा भन्नुपर्दा, रोएको बारेमा चिन्ता नगर्नुहोस्! यो सुरुमा असहज महसुस हुनेछ, तर म तपाईंलाई वाचा गर्छु, तपाईंलाई उपचारमा रोएकोमा न्याय गरिने छैन। र यो कम लाजमर्दो हुनेछ एक पटक यो एक वा दुई पटक हुन्छ र तपाइँ आश्वस्त हुनुहुन्छ कि तपाइँको चिकित्सक तपाइँको लागि त्यहाँ हुनेछ र तपाइँलाई न्याय गर्दैन! शुभकामना !!
म केही दिनमा काउन्सिलिङ/थेरापी सुरु गर्छु (म डराएको छु) तर मेरो मुख्य डर यो हो कि म रुन्छु र आफैलाई लज्जित गर्छु, के यो चिन्ताको विषय हो?