एक तरिकामा, आत्म-हानि एक लत जस्तै केहि प्रस्तुत गर्न सक्छ। न्यूरोसाइन्सको क्षेत्रमा नयाँ अनुसन्धान अनुसार यसको लागि एक वैध व्याख्या छ। जब एक व्यक्तिले आत्म-हानिका अन्य प्रकारहरू काट्छ वा प्रयोग गर्दछ, शरीरले एन्डोर्फिन उत्पादन गर्दछ जसले व्यक्तिलाई राम्रो महसुस गर्न मद्दत गर्दछ। यदि एक व्यक्ति अवसाद वा उच्च चिन्ताको साथ व्यवहार गरिरहेको थियो भने, त्यो दिमागले आफैलाई राम्रो महसुस गर्न मद्दत गर्ने तरिकाको रूपमा गलत व्याख्या गर्न सक्छ र नयाँ न्यूरल नेटवर्क वा नक्सा (लत) बन्न सक्छ जसले यो नयाँ व्यवहारलाई प्रयोग गर्नेछ। यसलाई हेर्ने अर्को तरिका व्यवहारिक लेन्स मार्फत हुनेछ, व्यवहारको लागि सकारात्मक इनाम, यद्यपि व्यवहारको अन्य दीर्घकालीन नकारात्मक परिणामहरू छन्। कुनै व्यक्तिसँग काम गर्ने विचार गर्नुहोस् जसले तपाइँलाई दुबै काम गर्न र ती वस्तुहरूलाई सम्बोधन गर्न सक्छ जसले तपाइँको व्यवहार र मूल कारणहरूलाई ट्रिगर गर्दछ, यस अवस्थामा उदासी वा अवसाद, र दोस्रो व्यक्तिलाई फेला पार्नुहोस् जसले तपाइँलाई विकल्प दिन मद्दत गर्न सक्छ जसले प्रतिस्थापन गरेर न्यूरोलोजिकल आवश्यकतालाई ध्यानमा राख्छ। अर्को व्यवहारको साथ व्यवहार (जस्तै नाडीमा रबर ब्यान्ड स्न्याप गर्ने) र अवांछित व्यवहारलाई निभाउन काम गर्ने। द्वन्द्वात्मक व्यवहार थेरापी र/वा अन्तरव्यक्तिगत न्यूरोबायोलोजीमा प्रशिक्षित व्यक्तिसँग सम्भवतः तपाइँसँग यसलाई सम्बोधन गर्न सक्ने सीप र साधनहरू उपलब्ध हुन्छन्।
म आफैलाई हानि गर्छु, र म केही समयको लागि रोक्छु। त्यसपछि जब म केहि दुखी वा निराश देख्छु, म स्वचालित रूपमा आत्म-हानि गर्न चाहन्छु।