हाम्रो अभ्यासमा, हामीले देखेका धेरै व्यक्तिहरूमा बालबालिकालाई शारीरिक वा यौन रूपमा हानि गर्ने अनावश्यक विचारहरू छन्। तपाईंले भन्नुभएझैं, यी हस्तक्षेपकारी र अवांछित विचारहरू हुन् - तिनीहरूलाई हानि गर्ने वास्तविक इच्छाहरू होइनन्। यो OCD को एक रूप हो जसलाई हामी प्राय: हार्म वा पेडोफिलिक OCD भन्छौं। तपाईंले यहाँ "प्यारानोइया" को रूपमा वर्णन गरिरहनुभएको कुरा यस्तै देखिन्छ, र यो धेरै निराशाजनक छ किनभने तपाईं यी नचाहिने विचारहरू र भावनाहरूको पीडाको साथसाथै एक असल व्यक्तिको रूपमा तपाईंको आफ्नै चरित्रको बारेमा डर र अनिश्चितता दुवैको सामना गर्दै हुनुहुन्छ। यो वास्तवमै के भइरहेको छ (सही पेशेवर द्वारा थप मूल्याङ्कनले यो निर्धारण गर्नेछ), OCD लाई सम्बोधन गर्नको लागि हालको सुनको मानक दृष्टिकोण भनेको प्रतिक्रिया रोकथामको साथ एक्सपोजर हो - यस अवस्थामा, डरलाग्दो परिस्थितिहरू, विचारहरू वा छविहरूलाई उद्देश्यमा सामना गर्नुको सट्टा। उनीहरूलाई बेवास्ता गर्दै, जबसम्म उनीहरूले उनीहरूसँग सम्बन्धित डर र लाज गुमाउँदैनन्।
म मेरो प्रारम्भिक 20s मा एक पुरुष हुँ। हालसालै, बच्चाहरूको वरिपरि बस्ने मेरो पागलपनले मलाई धेरै सास फेर्न र धेरै पसिना निम्त्याउँछ। म त्यसपछि अनौठो कार्य गर्न थाल्छु किनभने म मेरो पागलपनसँग लड्न खोज्दै छु। यसले मानिसहरूलाई म तिर तारा बनाउँछ किनभने उनीहरूलाई थाहा छैन कि म आतंक आक्रमण र पागलपनबाट पीडित छु। तिनीहरूले मलाई केटाकेटीहरू वरिपरि डराएको अभिनय देख्छन् र तिनीहरू सोच्छन् कि म यसको कारण खतरामा छु। म विकृत वा शिकारी होइन। म केटाकेटीलाई कहिल्यै चोट दिन्न। मलाई केटाकेटीहरू मनपर्छ र थाहा छैन किन म तिनीहरूको वरिपरि हुन डराउँछु। मलाई किन यस्तो लाग्छ बुझिन। के म खराब मान्छे हो? म यसलाई कसरी रोक्न सक्छु?