तिमीले आमा गुमाएकोमा मलाई दुख छ। यो कसैको लागि जानु साँच्चै गाह्रो कुरा हो। दुःखको अन्त्यको लागि कुनै निश्चित समय छैन, तर म सहमत छु कि यदि यो तीन वर्ष भयो र तपाईं अझै पनि हरेक दिन रोइरहनुभएको छ भने यो सामान्य शोकको समय बितिसकेको छ। । मलाई थाहा छैन तपाईं कति वर्षको हुनुहुन्छ र यदि तपाईं स्कूलमा हुनुहुन्छ वा जागिर छ, तर म कल्पना गर्छु कि यदि तपाईंले शाब्दिक रूपमा दिनभर हरेक दिन रोइरहनुबाहेक केही गर्नुभएन भने, कसैले याद गर्थे र तपाईंलाई केही मद्दत प्राप्त गर्थे। । एउटा कुराको लागि, बिलहरू तिर्नु पर्छ। त्यहाँ सामान्यतया शोकको पाँच चरणहरू छन् र तिनीहरू कुनै पनि क्रममा आउन सक्छन्। तपाईंले पहिले अनुभव गरेको अर्को चरणमा फर्कन सक्नुहुन्छ। इन्कार, क्रोध, बार्गेनिङ, डिप्रेशन, र स्वीकृति चरणहरू हुन्। सुरुमा, मानिसहरू सामान्यतया तिनीहरूले कसैलाई गुमाए वा कसैलाई गुमाए भन्ने तथ्यलाई अस्वीकार गर्छन्। यसको मतलब यो हुन सक्छ कि तपाईंले तिनीहरू बिरामी छन् भनी इन्कार गर्नुहुन्छ वा तिनीहरू वास्तवमै मरेका छन् भनी इन्कार गर्नुहुन्छ। त्यसपछि मोलतोल आउँछ, जसमा तपाईंले परमेश्वरलाई बिन्ती गर्न सक्नुहुन्छ कि यदि तपाईंले यो व्यक्तिलाई मात्र फिर्ता पाउन सक्नुहुन्छ भने तपाईंले जे पनि गर्नुहुन्छ। डिप्रेसन भनेको जब वास्तविकतामा बसोबास हुन्छ र जब हामी रुन्छौं र वास्तवमा घाटा महसुस गर्छौं। यस्तो लाग्छ कि तपाईं यस चरणमा अड्कनुभएको छ।अन्तमा, स्वीकृति तब हुन्छ जब हामी यो भयो भनेर स्वीकार गर्छौं र हामी हाम्रो जीवनका टुक्राहरू उठाउँछौं र अगाडि बढ्छौं। जब हामीले कसैलाई गुमाउछौं तब हामी तिनीहरूलाई कहिल्यै बिर्सदैनौं। हामीसँग सधैं कठिन दिनहरू हुन सक्छ, जस्तै बिदाहरू वा तपाईंको प्रियजनको कुनै विशेष सम्झना। तर हामी त्यो स्थानमा पुग्छौं जहाँ हामी स्वीकार गर्छौं कि मृत्यु जीवनको एक हिस्सा हो र यो अपरिहार्य छ, र त्यो जीवन चलिरहन्छ। एक चिकित्सकले तपाईंलाई तपाईंको विस्तारित शोकको कारणहरू पत्ता लगाउन मद्दत गर्न सक्छ र तपाईंलाई राम्रोसँग व्यवहार गर्नको लागि सामना गर्ने सीपहरूको साथ मद्दत गर्न सक्छ। यसको साथ। मेरो एउटा सुझाव भनेको दुखी भावनाहरूबाट भाग्ने प्रयास नगर्नुहोस्, तिनीहरूलाई महसुस नगर्ने प्रयास नगर्नुहोस्। भावनाहरूलाई अँगालो हाल्नुहोस्। भावनाहरू तपाईलाई धुनुहोस् र तिनीहरूलाई स्वीकार गर्नुहोस्। केहि महसुस नगर्ने प्रयास गर्दा मद्दत गर्दैन। दुःख जीवनको एक भाग हो र खुशीले जस्तै महसुस गर्न आवश्यक छ। अप्रिय भावनाहरू बेवास्ता गर्न सकिँदैन। तपाईंले आफ्नो आमा गुमाउनु भएकोमा र तीन वर्षदेखि तपाईंले यति कठिन समय भोग्नु भएकोमा म हृदयदेखि दु:खी छु। तपाईं खुसी हुन र पूर्ण जीवन बिताउन योग्य हुनुहुन्छ। म पक्का छु कि तिम्री आमाले तिमी यति लामो समयसम्म दुखी रहन चाहनुहुन्नथ्यो। यो हानिबाट निको पार्ने प्रयास जारी राख्दै र आफ्नो दु:खको सामना गरिरहनु भएकोमा म तपाईलाई शुभकामना दिन्छु।
म मेरी आमाको मृत्युको शोक रोक्न के गर्न सक्छु? जब म ब्यूँझन्छु, म हरेक दिन रुन्छु। मसँग कुरा गर्ने कोही छैन। मलाई सहयोग चाहियो; म अझै पनि उनको लागि रोइरहेको छु। के म कहिले रोउन छोड्छु? ३ वर्ष भयो ।