आफ्नो चिन्ता साझा गर्नुभएकोमा धन्यवाद! मलाई लाग्छ कि तपाईलाई अचम्म लाग्नुहुनेछ यदि तपाईलाई थाहा छ कि कति जना मानिसहरूले यस्तै महसुस गर्छन्। भीडमा हुनुले चिन्तालाई उत्प्रेरित गर्न सक्छ (चिन्ताको लक्षणहरू मध्ये एक चिडचिडापन वा क्रोध हो, तपाईंले वर्णन गरे जस्तै)। केही व्यक्तिहरूको लागि, यो केवल तिनीहरूको व्यक्तित्वको कारण हो (यदि तपाईं अधिक अन्तर्मुखी हुन चाहानुहुन्छ भने, धेरै मानिसहरूको वरिपरि हुनु साँच्चै निकास हो)। अरूको लागि, यसले सामाजिक चिन्ताको निदानलाई संकेत गर्न सक्छ। म तपाईंको आत्म-वार्ता लेखेर सुरू गर्न सिफारिस गर्छु। यस्तो लाग्छ कि तपाईंले आफैलाई धेरै नकारात्मक सन्देशहरू बताउनुभएको छ (जस्तै तपाईंले उल्लेख गर्नुभयो, काल्पनिक कुराकानीहरू गर्दै र मानिसहरूले तपाईंलाई न्याय गरिरहेका छन्)। ती विचारहरू लेख्नुहोस् जसले तपाईंलाई डरलाग्दो र रोइरहेको महसुस गराउँछ। सायद त्यो हो: म मूर्ख छु, अरू सबैले राम्रो समय बिताइरहेका छन् त्यसैले म पनि हुनुपर्छ, मसँग केहि गलत छ। केवल यी लेख्नु एक महत्त्वपूर्ण सुरूवात बिन्दु हो किनभने यसले तपाइँलाई तपाइँको विचारहरूको उद्देश्य हुन अनुमति दिन्छ। जब तपाइँ तिनीहरूलाई कागजमा देख्नुहुन्छ, तपाइँ झूटहरू पहिचान गर्न र तिनीहरूलाई पुन: फ्रेम गर्न सुरु गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईंको नकारात्मक विचारहरूको छेउमा, केही सकारात्मकहरू लेख्नुहोस्: मसँग प्रस्ताव गर्न केहि छ, म जस्तो छु, म ठीक छु, 1:1 सम्बन्धलाई प्राथमिकता दिन ठीक छ, आदि। आशा छ कि तपाईंले ती सुझावहरू पढ्दा पनि, तपाईंले थोरै महसुस गर्नुहुन्छ हल्का र आफैसँग अधिक ठीक छ। ख्याल गर!
जब म ठूलो भीडमा हुन्छु म रिसाउँछु र म मानिसहरूसँग व्यवहार गर्न सक्दिन। मलाई अन्य मानिसहरू मन पर्दैन (म जनावरहरूलाई मन पराउँछु) तिनीहरूले मलाई नर्भस र डराउँछन्।
   म रातमा उठ्छु र मेरो टाउकोमा कुराकानी गर्दैछु र म लगभग सधैं आफैंलाई भयानक र रोइरहेको महसुस गर्छु, मेरो टाउकोमा वास्तविक मानिसहरूसँग भन्दा बढी रूपान्तरण हुन्छ। मलाई थाहा छैन मसँग के गल्ती छ र म किन यस्तो महसुस गर्छु। मैले के गर्नुपर्छ?