मैले देखेको तरिका यो हो कि मानिस सधैं जीवन र मृत्युसँग डराउँछन्, ऐतिहासिक रूपमा हामीले सधैं जीवनलाई बुझ्ने प्रयास गरेका छौं, हामीले यसलाई व्यवस्थित गर्ने, वर्गीकरण गर्ने, अन्वेषण गर्ने प्रयास गरेका छौं, र हामीले यो प्रणाली निर्माण गरेका छौं, हाम्रो प्रणाली। र हाम्रो वरपरको समाज प्रणालीले हामीलाई जीवन र (मृत्यु) के हो भनेर परिभाषित गर्न मद्दत गर्दछ, यो प्रणाली वा मार्ग वास्तविक होइन तर हाम्रो आफ्नै मूल्य निर्धारणको धारणा मात्र हो, यो तपाइँले यसलाई जतिसुकै बहस गर्ने प्रयास गरे पनि, यो गलत प्रणाली हो। कन्डिसनिङ, मानवसँग एक सीमित दिमाग छ र एक सीमित दिमागले कहिले पनि असीम दिमागलाई बुझ्ने आशा गर्न सक्दैन जसको ईश्वर हुनेछ। भगवान समय संगै हाम्रो बच्चाहरु को लागी एक सुरक्षा कम्बल को रूप मा विकसित गरिएको छ, संसार एक सुन्दर क्रूर ठाउँ हो र हाम्रो हेरचाह गर्ने र हामीलाई बाटो देखाउने एक मास्टर भन्दा धेरै आश्वस्त छ। पृथ्वीमा एक्लै हजारौं देवताहरू छन् र विचारका धेरै प्रणालीहरू, अर्थशास्त्र, सामाजिक संरचनाहरू र यस्तै अन्य, यो धेरै विकल्पहरू भएको सुपरमार्केट जस्तै छ, हामीसँग बरफको स्वादहरू भन्दा देवताहरूमा धेरै विकल्पहरू छन्। Baskin-Robbins मा क्रीम, त्यसैले म तपाईंलाई सोध्छु, "कुनै वास्तविक हो?, र "वास्तविक के हो?"
सायद यो एक मूर्ख प्रश्न हो, तर मलाई कहिलेकाहीँ थाहा छैन के वास्तविक हो वा होइन। यदि कहिले काँही सबैले झूट बोलेको जस्तो लाग्छ। म कसरी थाहा पाउन सक्छु कि भगवान ती झूट मध्ये एक हो?