मैले मद्दत गर्न सकिन तर तपाईंले आफ्नो उमेर निर्दिष्ट गर्नुभएन, त्यसैले म तपाईंले यसरी भोग्नु भएको कुल कालक्रम र लम्बाइ सेट गर्न असमर्थ छु, तर म तपाईंलाई थप सामना गर्ने प्रविधिहरू खोज्नको लागि प्रशंसा गरेर सुरु गर्न चाहन्छु। तिम्राे अाफ्नाे। दुर्भाग्यवश, यस्तो लाग्दछ कि तपाईलाई केहि प्रस्ताव गरिएको थियो जुन सहयोगी भन्दा बढी खतरनाक थियो, तर गर्व गर्नुहोस् कि तपाईले धेरै हानि पुर्‍याउनु अघि ती रोक्न सक्षम हुनुभयो। तपाईले लेख्नु भएको कुराबाट, तनाव तपाईलाई व्यवस्थापन गर्न सधैं गाह्रो कुरा भएको छ। प्रायजसो, जब म उही चिन्ता प्रस्ताव गर्नेहरूसँग काम गरिरहेको छु, त्यहाँ मनपर्ने मानिसहरूको डिग्री छ जुन त्यो तनावको साथ आउँछ। जब हामी अरूलाई खुसी बनाउन कोशिस गर्दैछौं, विशेष गरी जब हामी उचित "सफलताका लागि नियमहरू" छुट्याउन असमर्थ हुन्छौं, यसले सरलतम कार्यहरूलाई पनि भारी बनाउन सक्छ। तनाव व्यवस्थापन मात्र हो, व्यवस्थापन; अरूको आवश्यकताको बारेमा, हाम्रो सीपहरू र कार्य पूरा गर्ने क्षमताको बारेमा र कुनै पनि समयमा धेरै अनुरोधहरू गर्ने बारे हाम्रा आफ्नै चिन्ताहरू। यी प्रत्येक पक्षलाई तदनुसार व्यवस्थापन गर्न "उपकरणहरू" को छुट्टै सेट चाहिन्छ। उदाहरणको लागि, दृढता संचार प्रशिक्षणले तपाइँका सहकर्मीहरूसँग तपाइँको समयसीमा र क्षमताहरूको अपेक्षाहरू प्रबन्ध गर्न मद्दत गर्न सक्छ, तर यसले तपाइँको आफ्नै चिन्ताहरू व्यवस्थापन गर्न मद्दत गर्दैन। समस्याको विभिन्न क्षेत्रहरू छुट्याउन प्रयास गर्नुहोस्, आफैलाई समाधान खोज्न र तिनीहरूको आफ्नै समयमा काम गर्न मद्दत गर्न। सायद जर्नल राख्नाले तपाईलाई राम्रोसँग बुझ्न मद्दत गर्नेछ किन तपाई यति सजिलै तनावबाट ग्रसित हुनुहुन्छ र तपाईलाई तनावमा कम-सहयोगी प्रतिक्रियाहरू ट्र्याक गर्न मद्दत गर्दछ। उदाहरणका लागि, के एक निश्चित व्यक्तिको सञ्चार शैलीले तपाईंलाई सधैँ कम मूल्याङ्कन गरेको महसुस गराउँछ र त्यसैले उनीहरूका अनुरोधहरू पूरा गर्न तपाईंलाई धक्का दिन्छ? के त्यहाँ दिनको निश्चित समय छ जहाँ तपाईं उत्पादकतामा गिरावट सुरु गर्नुहुन्छ? के त्यो दिनको लागि समय हो जहाँ तपाइँ पनि तपाइँका आवश्यकताहरू थुपार्दै हुनुहुन्छ? आफैलाई यी कठिन प्रश्नहरू सोध्ने प्रयास गर्नुहोस् र हेर्नुहोस् कि तिनीहरूले तपाइँलाई कहाँ लैजान्छ।
मेरो डिप्रेसन लामो समयदेखि दोहोरिएको छ। यो सबै सुरु भयो जब म हाई स्कूलमा दुर्व्यवहार भइरहेको थियो। नवौं कक्षामा, मेरो प्रिन्सिपलले मलाई आफ्नो सहपाठीहरूसँग कुरा गर्दा आफूलाई बचाउन केही दिन घरमा बस्नु पर्ने बताइन्। मलाई मेरो तनावको लागि व्यावसायिक मद्दत चाहियो किनभने म स्कूल जाने र मेरा सहपाठीहरूसँग सामना गर्ने तनावबाट रोइरहेकी थिएँ। त्यस पछि, म एक दुई वर्ष ठीक थिए। मैले अपेक्षित कामको उच्च मागको साथ साँच्चै कठिन कार्यक्रममा कलेजको मेरो पहिलो वर्षमा प्रवेश गरें। मलाई विश्वास छ कि मेरो अवसाद त्यहाँबाट तनावको साथ पुन: बुट भयो। मैले आफैंलाई काट्न थालेँ किनभने मेरो एक साथीले मलाई उसले कसरी त्यसै गर्थिन् र यो उनको लागि राम्रो लाग्थ्यो भन्यो। जाहिर छ, त्यो सही विकल्प थिएन। म त्यसो गर्दा पछुताउँछु, म अब आत्म-हानी नगरेको देखेर, म सधैं त्यो समय फर्केर हेर्छु जब म धेरै तनाव महसुस गर्छु। मलाई जीवनमा समस्याहरू सम्हाल्ने ठूलो समस्या छ। जहिले पनि समस्या उत्पन्न हुन्छ, म तनावमा हुन्छु र म आशाहीन महसुस गर्छु, मानौं यो राम्रो हुन गइरहेको छैन। म मेरो समस्याहरूबाट धेरै तनावग्रस्त हुन्छु, जसले धेरै धेरै प्रतिक्रिया दिन्छ (विशेष गरी अरूसँग कुरा गर्दा), जसले त्यसपछि डिप्रेसनमा जान्छ। मलाई तनावको सामना गर्न गाह्रो छ किनभने मलाई थाहा छ कि यदि मैले यसलाई सजिलैसँग ह्यान्डल गर्न सक्छु भने म सधैं दुखी हुने छैन, र म मेरा प्रियजनहरूलाई बढि प्रतिक्रिया गर्नुको सट्टा सही कुरा भन्छु र गर्छु।