तपाईंले यहाँ लिन सक्नुहुने सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कार्य भनेको उहाँको भावनालाई प्रमाणित गर्नु र शान्त रहनु हो जब उनी रोइरहेकी छिन् र "आफ्नो बाहिर" छिन्। तपाईंको आफ्नै विचार, भावना, र गल्तीहरू गर्न र तपाईंले आफ्नो गल्तीहरूलाई कसरी प्रतिक्रिया दिनुहुन्छ भन्ने सम्बन्धमा केही आत्म अन्वेषण गर्न उत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ। जब उनी शान्त हुन्छिन्, उनलाई सोध्नुहोस् कि उनको गल्तीको अर्थ के हो। उनको विभिन्न प्रकारका गल्तीहरूको उदाहरण दिंदा र उनको प्रतिक्रियाहरू सुन्दा तपाईंलाई उनको विचारहरू कत्तिको चरम छ भनेर थाहा हुनेछ। पूर्णतावाद वा कुनै अन्य क्षेत्रसँगको आफ्नै संघर्षहरू उहाँसँग बाँड्ने यो अवसर लिँदा उसलाई अझ सहज महसुस गर्न मद्दत गर्दछ। उनी जति छिन् त्यति नै पर्याप्त छ भनी सम्झाउनु पनि सहयोगी हुनेछ। उनको सेल्फ हेरचाह दिनचर्यालाई प्रोत्साहित गर्नाले उनको प्राथमिकताहरूको सन्दर्भमा सन्तुलनको ठूलो भावना विकास गर्न मद्दत गर्नेछ। माइन्डफुलनेसको अभ्यास आत्म जागरूकतामा सहयोगी हुनेछ। "फ्रीकिंग आउट" सतहको प्रारम्भिक संकेतहरूले उसको सामना गर्ने क्षमतालाई बलियो बनाउँदा के गर्ने भन्ने बारे योजना सिर्जना गर्दै। अभिभावकको रूपमा तपाईंको डरहरू पूर्णतया बुझ्न योग्य छन् र यसलाई निश्चित रूपमा सम्बोधन गर्न आवश्यक छ। तपाईको छोरीले आफैंले परिवर्तन ल्याउन सक्नुहुन्न र यो परिवर्तनको लागि परिवारले पनि काम गर्न आवश्यक छ। चिन्ता / पूर्णतावाद मा माहिर एक चिकित्सक एक महान स्रोत हुनेछ। तिनीहरूले तपाईं सबैलाई पूर्णताको लागि यो आवश्यकताको मूल के हो र यसले परिवारमा कसरी भूमिका खेल्छ भन्ने बारे अझ बढी बुझ्न मद्दत गर्न सक्छ। म सुझाव दिन्छु कि तपाईको छोरी बिना एक वा दुई सत्रहरू कार्यको पाठ्यक्रम विकास गर्न उपयोगी हुनेछ। मलाई आशा छ कि यो उपयोगी थियो। मद्दत र मार्गदर्शन खोज्न धेरै साहस चाहिन्छ, तपाईंले पोस्ट गर्नुभएकोमा म खुसी छु।
जब मेरी छोरी स्कूलबाट कुनै मूर्ख कुराको लागि तनावमा छिन्, उनी रुन थाल्छिन्। उनी एक उज्ज्वल विद्यार्थी हुन्, सधैं 4.0 छ, तर मलाई डर छ कि उनी धेरै तनावमा छिन्। मलाई डर छ कि यसले उसलाई तोड्नेछ। मलाई थाहा छैन कि मैले उनलाई डाक्टर वा कसैकहाँ लैजानुपर्छ किनभने यो सामान्य होइन।