मानिसहरू कहिलेकाहीँ थेरापीमा रुने गर्छन्, तर धेरै प्रकारका थेरापीहरू सहयोगी हुनको लागि रुनु आवश्यक छैन। जब तपाइँ परामर्श सुरु गर्नुहुन्छ तपाइँ अझै तपाइँको सल्लाहकार लाई राम्ररी चिन्नु हुन्न, त्यसैले तपाइँ आफ्नो सल्लाहकार संग र परिस्थिति संग सहज र अलि बढी आराम महसुस नगरुन्जेल तपाइँको भावनालाई नियन्त्रणमा राख्नु सामान्य छ। कहिलेकाहीँ, यद्यपि, त्यहाँ भावनाहरू छन् जुन पर्खिरहेका छन् र अन्तमा दयालु कानले सुन्ने व्यक्ति भेट्टाउनको लागि पर्खिरहेका छन्। यदि तपाइँ तपाइँको सल्लाहकार संग स्थिति मा तुरुन्तै सुरक्षित महसुस गर्नुहुन्छ भने, तपाइँ यसको बारेमा तपाइँको डर को बावजुद मात्र रोउन सक्नुहुन्छ। तपाईंको चिकित्सकलाई उनीहरूले कस्तो महसुस गर्छन् र कडा गोपनियता राख्ने व्यक्तिहरूलाई व्यक्त गर्न प्रयोग गरिन्छ, त्यसैले यो लाजमर्दो भए पनि, अन्ततः कसैलाई सहानुभूति र दयालु साथ सुनेको अनुभव गर्नु यसको लायक हुन सक्छ। तपाइँको सल्लाहकारलाई सुरुमै थाहा दिनु पनि ठीक छ कि तपाइँ अर्को व्यक्तिको अगाडि धेरै भावुक हुने बारे विचलित हुनुहुन्छ।
म केही दिनमा काउन्सिलिङ/थेरापी सुरु गर्छु (म डराएको छु) तर मेरो मुख्य डर यो हो कि म रुन्छु र आफैलाई लज्जित गर्छु, के यो चिन्ताको विषय हो?