केही व्यक्तिहरूको लागि, आफ्नोपनको भावना हुन केही समय लाग्छ। तपाईंले उल्लेख गर्नुभयो कि तपाईंसँग शिक्षा र केही आधारभूत दैनिक आवश्यकताहरू छन्। म आश्चर्यचकित छु कि यदि तपाईं आफैंसँगको आफ्नो सम्बन्धलाई हेर्न सक्षम हुन सक्नुहुन्छ र के तपाईंलाई खुशी, सुरक्षित, र उपलब्धिको भावना भएको महसुस गर्छ। यदि तपाइँसँग ती भावनाहरू छन् भने, म आश्चर्यचकित छु कि तपाइँ कसरी विश्वास परिभाषित गर्नुहुन्छ र तपाइँ कसलाई विश्वास गर्नुहुन्छ। तपाइँ "नजिक हुन मानिएको" व्यक्तिहरूसँग राम्रो समय बिताउन सक्नुहुन्छ, त्यसैले म आश्चर्यचकित छु कि उनीहरूलाई के कारणले नजिक महसुस गर्नबाट रोक्छ। मैले यो पनि सोचेको छु कि यदि तपाइँ विगतमा भावनात्मक रूपमा चोट पुर्याउनुभएको छ, र यदि त्यसो हो भने, तपाइँसँग केहि सुरक्षात्मक प्रतिरक्षाहरू हुन सक्छ जुन तपाइँले प्रयोग गर्नुहुन्छ (सायद उद्देश्यमा, हुनसक्छ) आफूलाई फेरि चोट लाग्नबाट जोगाउन। याद गर्नुहोस् कि यो विचार डिग्रीमा आउँछ जहाँ तपाइँ निश्चित परिस्थितिहरूमा अधिक सिद्ध हुन सक्नुहुन्छ र अरूमा थोरै कम। भावनात्मक रूपमा सुरक्षित हुनु भनेको स्पेक्ट्रम वा निरन्तरतामा हो, जहाँ तपाईं विभिन्न व्यक्ति र परिस्थितिहरूसँग असीमित मात्रामा समायोजन वा परिवर्तनहरू गर्न सक्नुहुन्छ। तपाईं आफ्नो "घर" मा के चाहनुहुन्छ र तपाईंले यसलाई कसरी परिभाषित गर्नुहुन्छ भन्ने कुरामा पनि मलाई अचम्म लाग्छ। कुनै यथार्थपरक प्रतिबन्धहरू (जस्तै पैसा वा स्थान) नभएको संसारमा तपाईंले आफ्नो उत्तम घर कसरी परिभाषित गर्नुहुन्छ भन्ने बारे सोच्न आफैलाई अनुमति दिने विचार गर्नुहोस्। तपाइँसँग त्यो भएपछि, तपाइँसँग त्यसका कुन भागहरू हुन सक्छन् विचार गर्नुहोस्। सायद त्यहाँ एक सानो भाग छ कि तपाईंले एक हप्ता भित्र वास्तविकता बनाउन सक्नुहुन्छ। पुग्नको लागि धन्यवाद। यदि यो तपाइँको लागि गाह्रो छ भने, एक स्थानीय मानसिक स्वास्थ्य पेशेवर हेर्न विचार गर्नुहोस् ताकि तपाइँ केहि थप विशिष्ट विवरणहरू छलफल गर्न सक्नुहुन्छ।
त्यहाँ धेरै मानिसहरू छन् जो मलाई मायालु रूपमा घर प्रदान गर्न इच्छुक छन्। मसँग खाना, लुगा, र विश्वविद्यालय शिक्षा छ, तर मलाई म आफू हो जस्तो कहिल्यै लाग्दैन। नजिकका मानिसहरूसँग राम्रो समय बिताउँदा पनि, मलाई लाग्छ कि म साथीहरूसँग बाहिर छु र म कहिल्यै घर जाइनँ।