निराशाजनक अवस्था जस्तो लाग्ने कुराको लागि म माफी चाहन्छु।तपाईँको छोरी कति लामो समयसम्म तपाईले वर्णन गरे अनुसार बाँचेकी छिन् र यो अचानक सुरु भयो वा बिस्तारै आउन थाल्यो? तपाईले लेख्नु भएको कुरा ठूलो डिप्रेसन विकार जस्तो देखिन्छ र यो सुरु हुन सक्छ। विभिन्न कारणहरूका लागि र धेरै फरक तरिकाहरूमा सुधार गर्नुहोस्। तपाईंले परिस्थितिको बारेमा कस्तो महसुस गरिरहनुभएको छ भनेर सुरु गर्नुहोस्। आफ्नी छोरीको जीवन शैली कति समयसम्म सहने र आफ्नो आमा छोरीको सम्बन्धमा कुनै सन्तुष्टि महसुस गर्नुहुन्छ भनेर आफैलाई सोध्नुहोस्। यदि उनी कानुनी उमेरको छिन्, र उनी तपाईंसँग बस्न चाहनुहुन्न भने, तपाईंले उसलाई आफ्नै खातिर चिकित्सा हेरचाह प्राप्त गर्न र उनको भावनात्मक र मनोवैज्ञानिक स्वास्थ्यलाई अझ स्पष्ट रूपमा हेर्नको लागि मनाउन प्रयास गर्नुभयो, र उनी आफ्नो हेरचाह गर्न इच्छुक छैनन्, तपाईंले आफ्नो राज्यको वयस्क सुरक्षा सेवा एजेन्सीसँग आफ्ना विकल्पहरू छलफल गर्न सक्नुहुन्छ। पहिलो चरण वास्तवमा उसको समस्या के हो भनेर जान्नको लागि हो ताकि तपाईले निर्णय गर्न सक्नुहुन्छ कि तपाई यसको आफ्नै हेरचाह गर्न इच्छुक हुनुहुन्छ वा छैन।
हामी बिच कुनै संचार मात्र छैन। उनी दिनभर लगातार सुत्छिन् (रातमा होइन)। उनी क्रोधित र फोकस नगरी काम गर्छिन् र सधैं उनको धेरै गन्दा कोठामा बस्छिन्। उनी बाहिर आउँदा मात्र खाना खान हुन्छ। उनलाई दुखाइ र थकान, वजन बढ्ने, कपाल झर्ने र छालाको समस्या छ। आफ्नो स्वास्थ्यको ख्याल राख्दैनन् ।
   मलाई थाहा छैन उनीसँग कसरी कुराकानी गर्ने। उनी कुनै पनि सुझावका लागि खुला छैनन्। म उसलाई कसरी पार गर्न सक्छु?