अघिल्लो सल्लाहकारहरूले तपाईंको अवस्थाको बारेमा धेरै राम्रा बिन्दुहरू छलफल गरेका छन् त्यसैले म यस विषयमा मलाई के आवश्यक देखिन्छ भनेर पुष्टि गर्न चाहन्छु। जब तपाइँ आफैलाई यो प्रश्न सोध्नुहुन्छ, यसले देखाउँदछ कि तपाइँ खुसी हुनुहुन्न वा चीजहरू अहिलेसम्म विकसित भएको तरिकामा शंका छ। सम्बन्धहरूलाई दुवै साझेदारहरूको लागि स्वस्थ र पूर्णताको रूपमा विकास गर्न, बढ्न र फस्टाउनको लागि समय र काम चाहिन्छ। यो एक प्रमुख कारक हो, "पारस्परिकता"। तपाईं दुवै एउटै मूल मानहरू, विश्वासहरू, अपेक्षाहरू र जीवनशैली साझा नगरी; तपाईंको व्यक्तित्वमा राम्रो स्तरको अनुकूलता र एकअर्कालाई बुझ्ने, सुरक्षित गरिएको, हेरचाह गर्ने, समर्थन गर्ने र माया गरेको महसुस नगरीकन, तपाईंले लामो समयसम्म पारस्परिक रूपमा स्वस्थ, अर्थपूर्ण र परिपूरक सम्बन्ध महसुस गर्न र अनुभव गर्न सक्ने कुनै तरिका छैन। तपाईलाई एकअर्काप्रति आकर्षित गरेको कुरा राम्रो र अर्थपूर्ण छ कि तपाईलाई लामो समयसम्म सशक्त र समर्थन गर्न? धेरै व्यक्तिहरू रूप, आर्थिक लाभ वा अन्य बाह्य कारकहरूमा धेरै ध्यान केन्द्रित गर्छन्, जुन महत्त्वपूर्ण छन् तर स्वस्थ, परिपक्व र जीवनभरको सम्बन्ध निर्माण गर्न सक्दैनन्। यसको मतलब यो होइन कि धेरै दम्पतीहरूले स्वेच्छाले यी प्रकारका सम्बन्धहरू छनौट गर्दैनन् किनभने वास्तवमै विश्वास गर्ने तिनीहरूको शीर्ष प्राथमिकताहरू हुन्। तिनीहरूले के बेवास्ता गर्छन्, समयको साथ, जीवनका चुनौतीहरू, समस्याहरू र पीडाहरू, प्रलोभनहरू र ती बाह्य कारकहरूको वरिपरि आकर्षक विकल्पहरू, तिनीहरूको सम्बन्धहरू राम्रोसँग सामना गर्दैनन् तर बिस्तारै वा अचानक कमजोर हुनेछन्। आफैसँग इमानदार हुनुहोस्, तपाईलाई साँच्चै के चाहिन्छ, के चाहिन्छ, र प्रेमी र जीवन साथीबाट के अपेक्षा गर्नुहुन्छ भनेर प्रतिबिम्बित गर्नुहोस्। आफैलाई सोध्नुहोस् कि यदि यो व्यक्तिसँग ती अपेक्षाहरू पूरा गर्न र ती आवश्यकताहरू पूरा गर्न के लिन्छ र यदि तपाईं पनि उसको लागि धेरै राम्रो मिल्दोजुल्दो हुनुहुन्छ भने, किनकि यसले तपाईं दुवैको लागि काम नगरेसम्म सम्बन्धले काम गर्ने कुनै तरिका छैन। त्यसोभए जब एक व्यक्तिले यस्तो अद्भुत पार्टनर पाएर आशीर्वाद महसुस गर्न सक्छ, अर्कोले निराश महसुस गर्न सक्छ, वा वास्तवमा पूरा नभएको, भावुक वा उसको / उसको पार्टनरसँग खुशी हुन सक्छ। दीर्घकालीन सम्बन्धलाई धेरै चाहिन्छ, र जब म एउटै मूल कारकहरू साझा गर्ने बारे कुरा गर्छु, मेरो मतलब शारीरिक, मानसिक, भावनात्मक र आध्यात्मिक स्तरहरूमा र जीवनसँग सम्बन्धित अन्य सबै भूमिकाहरूमा एक अर्कासँग राम्रो मेल खाएको महसुस गर्नु हो। सामाजिक जीवन, बानीहरू, सपनाहरू, प्राथमिकताहरू, इत्यादिको रूपमा जीवनशैलीमा। त्यसपछि त्यहाँ आफैले प्रतिबिम्बित गर्न धेरै कुराहरू छन्, तपाईंले आफ्नो र यो व्यक्तिको बारेमा पहिले नै थाहा पाएको आधारमा आफैलाई ध्यानपूर्वक मूल्याङ्कन गर्न। त्यसोभए तपाईले आफैलाई बताउन सक्षम हुनुहुनेछ यदि तपाई साँच्चै यो व्यक्तिसँग जारी राख्न चाहनुहुन्छ वा होइन। यदि तपाईंले महसुस गर्नुहुन्छ भने, तपाईंले उहाँसँग कुरा गर्नुपर्छ र उहाँले पनि त्यस्तै महसुस गर्नुहुन्छ भनी सुनिश्चित गर्नुहोस्। कुनै पनि प्रकारको दुर्व्यवहार वा बदलाको डरबाट, अर्को सल्लाहकारले सुझाव दिए अनुसार, तपाईंले यो वा त्यसको बारेमा उहाँलाई बताउनुपर्छ भन्ने शङ्का गरेको अवस्थामा, ती तपाईंलाई यो देखाउन पर्याप्त गम्भीर हुनेछन् कि यसले वास्तवमा कहिल्यै काम गर्न सक्दैन। यदि तपाइँको डर गलत बुझिने र न्यायको बारेमा बढी छ भने, तपाइँ अझै पनि उहाँसँग खुला र इमानदार संचारको विकास गर्न काम गर्नुपर्दछ, जबसम्म तपाइँ के आशा गर्नुहुन्छ केहि साँच्चै स्वस्थ र योग्य छ। धेरै व्यक्तिहरू सम्बन्धहरू खोज्छन् र बस्छन् किनभने तिनीहरू एक्लै बस्न रुचाउँछन्, यसरी तिनीहरूले आफ्नो र आफ्नो जीवनको बारेमा राम्रो महसुस गर्न, आनन्द र कम्पनीको केही भावनाहरू ल्याउन सम्बन्धहरू प्रयोग गरेर अन्त्य गर्छन्। समस्या यो हो कि यदि ती सम्बन्ध सुरु गर्ने वा रहनका लागि प्रारम्भिक मूल कारणहरू हुन् भने, यो वास्तवमा स्वस्थ र पारस्परिक रूपमा कुनै पनि कुरामा विकसित हुन सक्दैन, जबसम्म व्यक्तिले ती व्यक्तिगत आवश्यकताहरू पूरा गर्न र ती व्यक्तिगत समस्याहरू समाधान गर्न आफैंमा काम गर्दैन। , जसले उसलाई आफैमा र सम्बन्धमा अन्य व्यक्तिसँग काम गर्न सक्षम बनाउँछ। अन्तमा, म यस विषयमा विगतको लेखमा के साझा गरेको छु भनेर उल्लेख गर्न चाहन्छु; अर्थात्, तपाईले मूल्याङ्कन गर्न आवश्यक छ कि तपाईको प्रेमीले उसको शब्द र कार्यमा साँच्चै एकरूप छ कि छैन, अन्यथा, इमानदारी, जवाफदेहिता र/वा सम्मानको कमीले कुनै पनि प्रकारको सम्बन्धमा कहिल्यै पनि योग्यको नेतृत्व गर्दैन। साथै, हामी सबै मानव हौं, र यसको मतलब हामी कुनै पनि सिद्ध छैनौं, र हामीले सुधार गर्न आफैमा काम गर्न आवश्यक छ। सम्बन्ध भनेको हेरफेर, बेवास्ता वा दुर्व्यवहार बिना, आफैंको राम्रो संस्करण बन्न एकअर्कालाई समर्थन गर्ने व्यक्तिहरूको रूपमा बढ्दै जाने माध्यम हो। यसैले एकातिर, स्वस्थ प्रेम भनेको सम्पूर्ण व्यक्तित्वलाई बल र कमजोरीहरू अंगाल्नु हो, अर्कोतर्फ, त्यो व्यक्ति वा आफ्नै विरुद्धमा के विकृत वा बेकार छ त्यसलाई सहन र/वा सक्षम पार्नेसँग पूर्ण रूपमा असंगत छ। यसैले दुवै व्यक्तिहरू आवश्यक परिवर्तन र सुधार गर्न काम गर्न इच्छुक र तयार हुन आवश्यक छ। यो बिना, यो आशा गर्न निराश र असहाय हुनेछ कि समय संग चीजहरू ठीक हुनेछन्, तिनीहरू छैनन्, तिनीहरू खराब हुनेछन्। त्यसोभए एक पटकमा एक कदम चाल्नुहोस्, तपाईलाई अहिले र भविष्यको लागि के महसुस गर्नुहुन्छ, चाहिन्छ र चाहानुहुन्छ भनेर प्रतिबिम्बित गरौं, यो व्यक्ति कत्तिको सक्षम छ र त्यसमा काम गर्न इच्छुक छ भनेर मूल्याङ्कन गरौं, र तपाईं दुवै पूर्ण रूपमा सचेत, बुझिएको छ भनी सुनिश्चित गर्न संवाद गरौं। र तपाईंको सम्बन्ध र यसले तपाईंको जीवनलाई कसरी राम्रो बनाउन सक्छ भन्ने बारे स्पष्ट गर्नुहोस्। यदि व्यावसायिक समर्थन आवश्यक छ, र दुवै यसलाई लिन इच्छुक छन्, कृपया यसलाई ढिलाइ नगर्नुहोस्। यदि कसैले आवश्यक समर्थन अस्वीकार गर्दछ भने, त्यसपछि वास्तविकताको सामना गर्नुहोस् र यसले तपाइँलाई के देखाउँदैछ त्यसको साथ सम्झौता गर्नुहोस्। शब्दहरू भन्दा बढी कार्यहरूमा विश्वास गर्नुहोस्, स्वस्थ सीमाहरू सेट गर्नुहोस् र राख्नुहोस्, र जीवनका अनुभवहरूले तपाईंलाई के देखाउँछन् भन्ने कुरालाई ध्यानमा राख्नुहोस्, साथै ती परिपक्व र साँच्चै हेरचाह गर्ने व्यक्तिहरूबाट प्रतिक्रिया र सल्लाह लिनुहोस् जसले सतही, पक्षपाती वा धेरै हतारिएको कुरालाई टाढा धकेल्दै। बाड्नु भएकोमा धन्यवाद।
म कसरी निर्णय गर्छु कि मैले मेरो प्रेमीसँगको सम्बन्ध अन्त्य गर्नुपर्छ?