बच्चाहरूलाई अक्सर भावनाहरू सही रूपमा व्यक्त गर्न गाह्रो हुन्छ। तपाईंको छोरीले मृत्युको स्थायित्व नबुझेको पनि धेरै सम्भावना छ। यसो भन्दैमा, उनले यहाँ केहि धेरै विशिष्ट विचारहरू प्रयोग गरिरहेकी छिन् र म बच्चाहरूसँग काम गर्ने केही अनुभव भएको स्थानीय मानसिक स्वास्थ्य पेशेवरलाई सम्पर्क गर्न सिफारिस गर्छु। मलाई पनि आश्चर्य लाग्छ कि उनले यो विचार कहाँबाट पाउँछन्। कहिलेकाहीँ बच्चाहरूले टिभीमा वा वयस्कहरूबाट कुराहरू सुन्छन् र उनीहरूले कति सम्झिरहेका छन् भन्ने कुरा हामीलाई थाहा हुँदैन। उनी रिसाएको बेला गर्न सक्ने कुराहरू सिकाउन सहयोगी हुन सक्छ, जस्तै कि उनी पागल छिन् किनभने उनीसँग छैन। उसले मागेको खेलौना। कहिलेसम्म उनी यसरी पागल रहिरहन्छिन् र उनी रिसाउन नसकेपछि आफ्नो बुवासँग कुरा गर्छिन् कि भनेर म उत्सुक छु। के उनले तपाइँको बारेमा यस्तै प्रकारका कुराहरू भन्छिन्? यो तपाइँको लागि एक मानसिक स्वास्थ्य पेशेवर संग काम गर्न को लागी उपयोगी हुन सक्छ (सम्भवतः उही जसले तपाइँको छोरी संग काम गरिरहेको छ) ताकि तपाइँ यस संग केहि सहयोग गर्न सक्नुहुन्छ।
मैले उसलाई भनें कि यदि बाबाको मृत्यु भयो भने, हामी उहाँलाई फेरि कहिल्यै भेट्ने छैनौं। मैले उसको बुवालाई मर्न दिन्न भनेर ऊ रुन थाल्यो।