पहिलो, सचेत रहनुहोस् कि प्रत्येक अन्तमा हामी प्रत्येकलाई कुनै न कुनै बिन्दुमा चिन्ता छ। तपाईंले यहाँ वर्णन गरिरहनुभएको कुरामा त्यो पक्कै पनि मिल्दोजुल्दो देखिन्छ, तर यसको मतलब यो होइन कि तपाईंसँग चिन्ताको विकार छ, अनिवार्य रूपमा। त्यहीँ फरक छ । जो कोहीलाई सार्वजनिक बोल्न गाह्रो हुन्छ वा ठूलो भीडमा असहज महसुस हुन्छ, उदाहरणका लागि, चिन्ताको अनुभव गरिरहेको छ। तपाईं नभएका दिनहरूमा अझ सहज हुने दिनहरू बीचको भिन्नताहरू हेर्नु उपयोगी हुन्छ जस्तो लाग्छ। । यदि तपाईंले आफ्नो चिन्ताले तपाईंलाई आवश्यक वा गर्न चाहनुहुने कामहरू गर्नबाट रोकेको देख्नुहुन्छ भने, यो मानसिक स्वास्थ्य पेशेवरसँग कुरा गर्न उपयोगी हुन सक्छ। म यो पनि सोच्दछु कि तपाईंको भोक र सुत्ने ढाँचाहरू पहिले जस्तै थिए वा समान छन्। तपाईंले यो चिन्ता अनुभव गर्नुभयो, जब तपाईंको चिन्ता सुरु भयो, र तपाईंले विश्वास गर्ने कोही तपाईंसँग हुँदा तपाईंलाई अझ सहज महसुस हुन्छ। यदि तपाईंसँग समय वा परिस्थितिहरू छन् जसमा तपाईं चिन्तित हुनुहुन्छ भने, एउटा सानो चिल्लो ढुङ्गा वा अर्को वस्तु बोक्ने विचार गर्नुहोस्। तपाईंलाई शान्त र केन्द्रित महसुस गराउँछ। सायद तपाइँ यसलाई तपाइँको खल्तीमा राख्न सक्नुहुन्छ र तपाइँको हातमा हुँदा विशिष्ट आरामदायक समयहरू सम्झन सक्नुहुन्छ।
कहिलेकाहीँ, म ठीक छु र बाहिर जान वा मानिसहरूलाई भेट्न सक्छु, तर अन्य दिन, मेरो मुटुको दौड र शारीरिक रूपमा मेरो मुखबाट शब्दहरू निस्कन सक्दैन। मैले सधैं यो सामान्य हो भनेर सोचेको छु र म केवल नर्भस थिएँ, तर अर्को दिन, मलाई आफैंले लक्ष्यमा प्रवेश गर्ने साहस फेला पार्न मेरो कारमा बस्न लगभग 30 मिनेट लाग्यो।