ठिक छ, त्यहाँ केहि राम्रो समाचार छ र राम्रो छैन। सुसमाचार यो हो कि मानिसहरू सम्बन्धबाट अगाडि बढ्न सक्षम छन्, भले ही व्यक्तिले उनीहरूलाई एक प्रकारको प्रेम देखाए जुन उनीहरूले पहिले कहिल्यै पाएका वा योग्य छन् भन्ने महसुस गरेनन्। कहिलेकाहीँ, तिनीहरूको लागि यो भएको हो भन्ने तथ्यले पनि अन्ततः (तल हेर्नुहोस्) तिनीहरूलाई फेरि प्रेम खोज्न नेतृत्व गर्न सक्छ, किनकि उनीहरू अब विश्वास गर्छन् कि उनीहरूले त्यो फेरि पाउन सक्नेछन्। त्यसैले, यति राम्रो समाचार छैन। कि एक "केवल अघि बढ्न सक्दैन।" म यो भन्न पनि साहस गर्छु कि तपाईले आफूमा रहेको भावनाको यो चकचकीत प्वालबाट बाहिर निस्कनको लागि तपाईले आफैलाई दबाब दिनुभएको हुन सक्छ वास्तवमा धेरै दबाब हो र ती जस्तै भावनाहरूलाई थप्दै जान्छ। बरु, यी भावनाहरूलाई कसैको गुमाउनु पर्दा शोकको रूपमा प्राप्त गर्ने प्रयास गर्नुहोस् (कसैको मृत्यु नभए पनि, तपाईंले अनुभव गरिरहनुभएको महत्त्वपूर्ण हानि अझै छ) र त्यसैले आफूलाई शोक गर्न, जस्तोसुकै महसुस गर्न अनुमति दिनु कत्ति आवश्यक छ। तपाईंले महसुस गरिरहनुभएको भावना (रिस, वा उदासी, वा अरू केही)। अक्सर, ती भावनाहरू बोल्न साँच्चै उपयोगी हुन्छ (म यस मामलामा पेशेवरहरूलाई सिफारिस गर्दछु) जसले तपाईंलाई यो संघर्षको लागि रोगविज्ञान नभएको महसुस गर्न मद्दत गर्न सक्छ, र यसको सट्टा यो पूर्ण रूपमा सामान्य छ। प्रेम एक पागल कुरा हो, र भावनाहरु धेरै भ्रमित हुन सक्छ। तर, शोकको अन्तिम चरण "स्वीकृति" हो, र यदि तपाईंले अस्वीकार, रिस, बार्गेनिङ र डिप्रेसनलाई छोड्नुभयो भने त्यहाँ पुग्न धेरै चुनौतीपूर्ण छ।
मलाई थाहा छ कि मैले मायामा परेको यो व्यक्तिको लागि मेरो भावनाहरू पार गर्न आवश्यक छ, तर अगाडि बढ्न धेरै गाह्रो छ किनभने उहाँले मलाई पहिले कहिल्यै महसुस नगरेको भावनाहरू देखाउनुभयो। मलाई लाग्छ कि म उहाँको लागि मेरो साँचो माया बिना हुन चाहन्न, तर तार्किक रूपमा, मलाई थाहा छ कि म उहाँ बिना हुनु आवश्यक छ। म यो मेरो जीवनमा कसैसँग छलफल गर्न सक्दिन किनभने हाम्रो प्रेम वरपरका परिस्थितिहरू धेरै मानिसहरूले "गलत" मान्छन्।
   म कसरी आफूलाई मात्र अगाडि बढ्न सक्छु?