सामाजिक प्राणीको रूपमा, हामी सबै मानिसहरू गहिरो मानव सम्बन्धको लागि चाहन्छौं। जान्नको लागि कि हामी केहि ठूलाको अंश हौं र हौं। यो हाम्रो लागि धेरै महत्त्वपूर्ण छ कि जब हामी एक्लो महसुस गर्छौं - यो लगभग असहनीय महसुस गर्न सक्छ। तपाईं एक्लो महसुस गर्न एक्लो हुनुहुन्न। गहिरो सम्बन्ध निर्माण गर्न समय लाग्ने भए पनि प्रत्येक दिनमा पलहरू हुन्छन् जहाँ हामीसँग अन्य व्यक्तिहरूसँग अन्तरक्रिया गर्ने अवसर हुन्छ जसले एक्लो र डराएको महसुस गर्न सक्छन् र देख्न र स्वीकार गर्न चाहन्छन्। मलाई अचम्म लाग्छ कि यदि तपाईंले आफ्नो वरपरका मानिसहरूलाई साँच्चै हेर्ने प्रयास गर्ने प्रयास गर्नुभयो र उनीहरूलाई स्वीकार्न र उनीहरूसँग जोड्ने प्रयास गर्नुभयो भने यो तपाईंको लागि कस्तो हुन सक्छ - जीवनको यो यात्रामा सँगी मानवहरू। बस स्टपमा "शुभ प्रभात" वा वास्तवमै तपाईंले आफ्नो किराना सामानहरू किन्ने व्यक्तिलाई हेर्दै वा तपाईंले ध्यान दिनुभएको र प्रशंसा गरेको कुराको लागि कसैलाई धन्यवाद वा प्रशंसा गर्दै। यद्यपि यो घनिष्ठ सम्बन्धको विकल्प होइन, हामीले हाम्रा समुदायहरू साझा गर्ने मानिसहरूसँगको वास्तविक सम्बन्धका यी क्षणहरूले हामी सोचे जस्तो एक्लो छैनौं भनेर महसुस गर्न लामो बाटो जान सक्छ।
मलाई लाग्छ कि म आफैलाई विश्वस्त पार्न खोज्दैछु कि म ठीक छु जब म छैन। म सँधै खराब चीजहरूलाई रोक्छु र बिर्सन्छु। मलाई पनि लाग्छ कि कसैले मेरो वास्ता गर्दैनन् र तिनीहरूले कहिल्यै गर्दैनन्। म साँच्चै एक्लो महसुस गर्छु।