आफ्नी छोरीलाई मद्दत गर्ने तपाईंको प्रवृत्ति स्वाभाविक हो। तपाईं कसरी अगाडि बढ्नुहुन्छ भन्ने कुरामा धेरै कुरा भर पर्छ कि उनीसँग मनोवैज्ञानिक र भावनात्मक समस्या छ कि भनेर थाहा छ, वा तपाईंले उनलाई हेर्दा मात्रै यो देख्नुहुन्छ। साथै, उनको उमेर कस्तो हुन्छ भन्ने कुरामा धेरै महत्त्वपूर्ण छ। तपाईंले वर्णन गर्नुभएका समस्याहरूलाई सम्बोधन गर्न सफल हुने सम्भावना धेरै छ। यदि तपाईं र तपाईंको छोरीलाई समस्या छ वा छैन भन्ने बारे फरक-फरक विचारहरू छन्, र तपाईंले आफ्नो जीवनमा अधिकार पाएको कानुनी उमेरभन्दा माथि हुनुहुन्छ भने, तपाईंले मात्र सुझाव दिन सक्नुहुन्छ। उसको त्यो थेरापीले उसलाई फाइदा पुर्‍याउन सक्छ। यदि तपाईंको छोरी तपाईंको कानुनी नियन्त्रणमा छ भने, तपाईंले नजिकैको सल्लाहकार भेट्टाउन सक्नुहुन्छ, त्यो व्यक्तिसँग आफ्नो अवस्थाबारे छलफल गर्न सक्नुहुन्छ, र नतिजाको आधारमा, तपाईं आफ्नो छोरीलाई लैजाने आफ्नो अभिभावकको अधिकार भित्र हुनुहुनेछ। एक सल्लाहकार। त्यसो गर्न इच्छुक बिना थेरापी सुरु, जोखिमपूर्ण छ। व्यक्तिले भाग लिन नपाउँदा रिस उठाउन सक्छ। र, कहिलेकाहीँ सल्लाहकार तपाईको छोरी, वा कुनै पनि बिरामीको स्वार्थको लागि बाटो खोज्न र उपचारमा संलग्न गराउन पर्याप्त कुशल हुन्छन्। पारिवारिक परामर्श, तपाईको छोरीको उमेरको पर्वाह नगरी, तपाईको चिन्ता तपाईको छोरीको ध्यानमा ल्याउने अर्को तरिका हो। एक थेरापी वातावरण जसमा एक सल्लाहकारले तपाइँको छोरीको मनोवैज्ञानिक समस्याको गम्भीरता छुट्याउन मद्दत गर्न सक्षम हुनुहुनेछ, तपाइँ र तपाइँको छोरी बिचको दृष्टिकोणमा भिन्नता देखि, केहि परिस्थितिहरू कसरी ह्यान्डल गर्ने भन्ने बारे। साथै, यदि तपाइँ तपाइँको छोरी खतरा हो भन्ने विश्वास गर्नुहुन्छ भने आफैलाई, त्यसपछि यो ढिलो मार्गको सट्टा, थप तत्काल प्रतिक्रियाको लागि, तपाईंको शहरमा आपतकालीन मनोवैज्ञानिक मूल्याङ्कन सेवासँग सम्पर्कमा रहनुहोस्।
म छोरीसँग एक्लै छु । म उनको बारेमा धेरै चिन्तित र तनावग्रस्त छु।